Tibetan
་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དངོས་མ་ཡིན་པར་འདོད་དགོས་པའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ནི། སུན་འབྱིན་ལྷག་མ་གོང་དུ་བསྟན་པ་ཡང་ནི་ཤེས་བྱས་ནས། །ཕྲད་པ་ལ་སོགས་ཕྱོགས་ཀྱི་ལན་གྱི་ཆེད་དུ་འདིར་གཏང་བྱ། །སུན་ཅི་ཕྱིན་དུ་རྒོལ་བ་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡོད་མིན་པ། །དེ་སྐད་སྔར་བཤད་ལྷག་མ་ཕྱོགས་འདི་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ། །དེས་ན་དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྟོན་པ་རྟེན་འབྱུང་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང༌། གང་ཟག་གིས་བདག་མེད་སྟོན་པ་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང༌། མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་དང༌། རྣམ་བདུན་གྱིས་དཔྱད་པ་སོགས་སུན་འབྱིན་ལྷག་མ་གོང་དུ་བསྟན་པ་ཡང་ནི་ཤེས་བྱས་ནས་ཏེ་དྲན་པར་བྱས་ནས་ཅི་རྒྱུ་འབྲས་ཕྲད་ནས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དམ། མ་ཕྲད་པར་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ལན་གྱི་ཆེད་དུ་སུན་འབྱིན་དབྱུང་སོགས་མཐའ་བཞིར་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། རིགས་པ་རྣམ་བདུན་གྱིས་མི་རྙེད་པས་ཕྲད་མ་ཕྲད་བརྟགས་ནས་སུན་མི་འབྱིན་ཀྱང༌། མ་དཔྱད་པར་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་སེལ་བྱེད་དུ་(༣༡༧ན) སུན་འབྱིན་ནོ་ཞེས་འདིར་ཡང་སུན་འབྱིན་པའང་ཕྱེ་སྟེ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མཐའ་བཞི་དང་རྣམ་པ་བདུན་དང་ཕྲད་མ་ཕྲད་སོགས་བརྟགས་ན་སྐྱེ་བ་དང་རྙེད་པ་དང་སུན་འབྱིན་པ་མི་འགྲུབ་ཀྱང༌། མ་དཔྱད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་རྙེད་སུན་འབྱིན་པ་མི་འགལ་ལོ། །སུན་ཅི་ཕྱིན་དུ་རྒོལ་བ་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། གཞན་གྱི་རྟོག་པ་དོན་ལ་མི་གནས་པར་བཟློག་པ་ཙམ་ལས་རང་ཕྱོགས་བཞག་ནས་གཞན་ཕྱོགས་སེལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བསལ་བྱའི་དངོས་པོ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། མུ་སྟེགས་རྐང་མིག་པས་དངོས་པོ་ལ་མཚན་ཉིད་བྱས་པ་འདི་ཁྱབ་བྱེད་དུ་མཚན་ཉིད་ཡང་དག་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལ་ནི་སུས་ཀྱང་རང་གི་ཕྱོགས་མ་བཞག་ཀྱང་འགྲུབ་ཅིང༌། ཁྱབ་བྱེད་བྱས་པ་དེ་ཁྱབ་བྱེད་མ་བྱས་པ་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ནི་ངེས་པར་བཟློག་པ་སྟེ་བསལ་བར་བྱས་པ་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པའོ་ཞེས་རྫས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཁས་བླངས་ནས་སུན་ཅི་ཕྱིན་དུ་རྒོལ་བ་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ན་གཞན་ཕྱོགས་བཟློག་པའི་ཟློག་ཕྱོགས་ཀྱང་རང་ལུགས་ལ་མེད་ཅེས་བརྗོད་པ་ལས་དོན་གྱིས་ཡོད་པར་སོང་བའི་ཕྱིར། དབུ་མ་པ་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་གཞན་ཕྱོགས་སུན་ཅི་ཕྱིན་དུ་རྒོལ་བ་ཡང་མིན་ཏེ། རང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་བཞག་རྒྱུ་ཡོད་བཞིན་མ་བཞག་པ་དང༌། གཞན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དགག་བྱ་ཡོད་བཞིན་དགག་པའང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་བུ་དེ་སྐད་སོགས་སྔར
Chinese
因为必须认为不是了知之智慧的真实。第五是，驳斥剩余已于前述知晓后，为了相遇等方面的回答而在此施舍。驳斥穷尽的辩论者又是如何没有的呢？如是先前所说剩余方面，就由此自身领悟。因此，对于认为事物自性成立者，显示法无我之缘起安立，以及显示人无我之依仗假立，以及遮止四边之生，以及以七相之观察等驳斥剩余已于前述知晓后，即忆念后，是因果相遇而产生吗？不相遇而产生吗？如是等等方面的回答之为了，驳斥发出等，于四边不生，以七理不得，故相遇不相遇考察后虽不驳斥，然不考察而为遣除他人之邪分别，（３１７Ａ）驳斥也，如是此处也应分开陈述驳斥。若考察四边与七相与相遇不相遇等，则生与得与驳斥不成立，然不考察之名言中，生得驳斥不相违也。驳斥穷尽的辩论者又是如何没有的呢？即仅是遮止他人之分别不立于义，而非安立自方而遣除他方，因为丝毫未缘到所遣除之事物。外道足目派对事物所作之定义，此为周遍，成为正确之定义，故对于此，任谁未安立自方亦能成立，已作周遍者，未作周遍者，他方则必定遮止，即已遮除不依赖于他，如是承认实物之事物后，驳斥穷尽的辩论不应理，若如是，则遮止他方之遮止方，于自宗亦无有，如是说则因意义而成为有。中观派我等亦非驳斥穷尽地辩论他方，因为明明有安立自方之法之理由却未安立，以及明明有他方之法应遮止却也未遮止之故。如是那般如是说等先前
English
Because it must be considered that it is not the actual wisdom of knowing. The fifth is: After knowing the remaining refutations mentioned above, give here for the sake of answering aspects such as encounters. How can there be no debater who exhausts refutations? As previously stated, the remaining aspects should be understood by this very aspect. Therefore, for those who believe that things are established by their own nature, the dependent arising that shows the selflessness of phenomena is established, and the dependence on which the selflessness of persons is shown is established, and the birth of the four extremes is prevented, and the examination by the seven modes, etc., after knowing the remaining refutations mentioned above, that is, after remembering, do causes and effects meet and produce? Or do they produce without meeting? For the sake of answering aspects such as these, refutations are issued, etc., and they are not born on the four extremes, and they cannot be found by the seven reasons, so although refutations are not issued after examining whether they meet or do not meet, they are used to dispel others' wrong conceptions without examination. (317a) Refutations are also issued here, and the refutations should also be stated separately. If the four extremes, the seven modes, and meeting or not meeting, etc., are examined, then birth, finding, and refuting will not be established, but in the terminology of not examining, birth, finding, and refuting are not contradictory. How can there be no debater who exhausts refutations? That is, it only prevents others' conceptions from not being based on meaning, and it does not establish one's own side and eliminate the other side, because the object to be eliminated is not perceived at all. The definition of things made by the heretical Foot-Eyed School is pervasive, and it becomes a correct definition, so for this, anyone can establish it even if they do not establish their own side, and the one who has made it pervasive, the one who has not made it pervasive, the other side must be prevented, that is, the one who has been eliminated does not depend on others, so after acknowledging the thing of substance, it is unreasonable to debate exhaustively with refutations. If so, then the preventing side that prevents the other side is also not present in one's own system, and if one says so, it becomes existent by meaning. We Madhyamikas are also not debating exhaustively with refutations of the other side, because we have not established our own side even though there is a reason to establish it, and we have not refuted the other side's phenomena even though there are phenomena to be refuted. Such as that, such as saying, etc., previously