Tibetan
ད་ཅེས། །སྨྲ་དང་འགལ་བ་ཉིད་དུ་མ་གྱུར་ཏམ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དེར་གྲུབ་དེར་འཛིན་པ། །རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ཡིན་ན་ཤེས་བྱར་འགྱུར། །མིན་ན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལས་གཞན་དུ། །བདེན་དང་དེར་འཛིན་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་དེ། །དོན་དམ་བདེན་པ་ཉིད་ལས་གཞན་འོས་མེད། །དེ་ཚེ་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་དེ་འགོག་པའི། །རིགས་པ་འཇིག་རྟེན་འདིར་ནི་ཉེར་མཁོ་བ། །མེད་འགྱུར་འཇིག་རྟེན་འདི་ཡི་དམ་པའི་དོན། །མཐོང་མེད་ཉིད་ན་དེ་ལ་བདག་བདག་མེད། །བདེན་དང་བདེན་མེད་སོགས་སུ་འཁྲུལ་པ་ཡི། །སྒྲོ་འདོགས་བྱེད་པ་སྲིད་པ་མིན་ཕྱིར་ཏེ། །ཁྱད་གཞི་འཛིན་མེད་ཁྱད་ཆོས་ག་ལ་འཚོལ། །ཤེས་བྱ་ལ་ནི་ཐ་སྙད་མ་དཔྱད་ངོར། །བདག་དང་བདེན་ཙམ་ཡུལ་དུ་ཡོད་པར་ནི། །གཟུང་མེད་དེ་འཛིན་སྐྱེ་བ་མ་མཐོང་ཕྱིར། །དཔེར་ན་སྒྲ་ནི་རྟག་པར་ཞེན་པ་དེས། །འཛིན་སྟངས་དེ་ཡིས་ཞེན་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ། །སྒྲ་ནི་རྟག་པར་ཡོད་པར་ཤེས་བྱ་ལ། །ཤེས་བྱེད་བློས་ཀྱང་ཤེས་བྱ་དེར་མཐུན་པར། །ལོག་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་མཐོང་མིན་ནམ། །སྒྲ་ནི་རྟག་པར་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་མེད། །དེ་བཞིན་དངོས་པོའི་ཀུན་རྫོབ་ཆོས་འདི་ལ། །བདག་དང་བདེན་པ་བདེན་པ་གཉིས་(༣༡༡བ) ཀར་ཡང༌། །མ་གྲུབ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་འཁྲུལ་ཤེས་ངོར། །ཤེས་བྱ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡི་བདག་ཉིད་དང༌། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དེར་འཛིན་བཅས་དེ་དག །བལྟོས་བཞག་ཙམ་གྱི་ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་ནི། །མཚུངས་པར་མ་དཔྱད་ངོར་ཡོད་དཔྱད་པ་ན། །ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་གཉིས་ཀར་ཡོད་མ་ཡིན། །གངས་ཅན་འདི་ན་རྟག་དང་མི་རྟག་དང༌། །བདག་དང་བདག་མེད་འཛིན་སྟངས་ཕུང་གསུམ་པ། །མེད་ཅིང་རྟག་དང་མི་རྟག་བདག་བདག་མེད། །མི་འཛིན་འཛིན་སྟངས་ཕུང་གསུམ་བློ་ཡོད་ལོ། །གཞི་གཅིག་རྟག་དང་མི་རྟག་བདག་བདག་མེད། །གཉིས་ཀར་འཛིན་བློའི་འཛིན་སྟངས་ཅན་བློ་དེ། །འཇིག་རྟེན་དག་ན་ཡོད་དམ་མེད་ཅེས་འདྲི། །མེད་ན་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ལྟ་བ་ནི། །བཅུ་བཞི་བྱུང་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་འགོག་ནུས་སམ། །ཡོད་ན་རྟག་མི་རྟག་བདག་བདག་མེད་ཀྱིས། །འཛིན་སྟངས་ཕུང་གསུམ་མེད་པར་འདོད་དང་འགལ། །དེ་གཉིས་གང་ཡང་མིན་པའི་ཕུང་གསུམ་གྱི། །འཛིན་སྟངས་ཅན་གྱི་བློ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ། །དེ་གཉིས་འཛིན་པའི་ཕུང་གསུམ་མེད་བློ་ཡི། །བར་དུ་འཛིན་སྟངས་འགལ་བའི་ཕུང་གསུམ་བློ། །གཏན་ནས་ཡོད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ནི་ལོག་ན་དེ། །རང་བཞིན་ཉིད་འགྱུར་བར་དུ་ཕུང་གསུམ་པ། །གཏན་མེད་སྨྲ་བའི་བར་དུའང་འཛིན་སྟངས་ནི། །ཕུང་གསུ
Chinese
那么现在，这难道不是与所说相违背吗？如果世俗谛在那里成立并被执着，作为宗法的遮破对象就会成为所知。如果不是，那么在世俗谛之外，真实和执着于它的宗法遮破对象，除了胜义谛之外别无其他。那时，遮破宗法遮破对象的理证，在这个世间就是必需的。如果这个世间的胜义不存在，那么对于它来说，自我和无我，真实和非真实等等的错乱增益是不可能的，因为没有差别的基础，又在哪里寻找差别法呢？对于所知来说，在没有分析名言的层面，自我和仅仅是真实的对境存在，因为没有见到能取，所以没有产生执着。例如，执着声音是常法，以那种执着方式，在执着声音是常法的对境上，能知的心也与所知相符，难道没有见到会产生颠倒的分别吗？声音在两种真实中都不是常法。同样，对于事物的世俗法来说，自我和真实在两种真实中都不成立，即使如此，在错乱识的层面，作为世俗法的自性，以及执着于世俗谛的那些，仅仅是观待安立的所知和能知，在没有分析时是存在的，分析时，所知和能知都不存在。在这个雪域（西藏）中，对于常和无常，自我和无我，没有三类执着方式，并且对于常和无常，自我和无我，不执着三类执着方式的心是有的。在一个基上，对于常和无常，自我和无我，具有执着二者的执着方式的心，在这个世间是存在还是不存在呢？如果不存在，那么你能够遮破十四无记的观点产生吗？如果存在，那么就与不执着常无常，自我无我的三类执着方式相违背。如果存在既不是这二者，又具有三类执着方式的心，那么它与不执着这二者的三类心之间，具有相违执着方式的三类心，根本不可能存在，因为自性不存在，如果颠倒，那就会变成自性，在这二者之间，三类，根本不存在，在说没有之间，执着方式是，三类
English
So now, isn't that contradictory to what was said? If conventional truth is established there and is clung to, then as the object of refutation of the sign, it will become knowable. If not, then other than conventional truth, the truth and the refutation object of clinging to it, there is no other possibility than ultimate truth itself. At that time, the reasoning that refutes the object of refutation of the sign is necessary in this world. If the ultimate of this world is not seen, then for it, self and no-self, truth and untruth, etc., are impossible to be mistaken, because there is no basis for difference, where else to look for the difference? For the knowable, on the level of not analyzing terminology, self and just truth exist as objects, because there is no grasping, so there is no arising of clinging. For example, clinging to sound as permanent, with that way of clinging, on the object of clinging to sound as permanent, the knowing mind also agrees with the knowable, haven't you seen that it will produce inverted discrimination? Sound is not permanent in both truths. Similarly, for the conventional dharma of things, self and truth are not established in both truths, even so, on the level of mistaken consciousness, as the nature of the conventional knowable, and those with clinging to conventional truth, merely dependently established knowable and knower, exist when not analyzed, when analyzed, both knowable and knower do not exist. In this snowy land (Tibet), for permanent and impermanent, self and no-self, there are no three types of clinging, and for permanent and impermanent, self and no-self, there is a mind that does not cling to the three types of clinging. On one basis, for permanent and impermanent, self and no-self, is there or is there not in this world a mind that has a way of clinging that clings to both? If it does not exist, then can you refute the arising of the fourteen unstated views? If it exists, then it contradicts the intention of not clinging to the three types of clinging of permanent, impermanent, self, and no-self. If there is a mind that is neither of these two, but has three types of clinging, then between it and the three types of minds that do not cling to these two, the three types of minds with contradictory ways of clinging, it is not reasonable to exist at all, because self-nature does not exist, if it is inverted, then it will become self-nature, between these two, the three types, do not exist at all, in saying no, the way of clinging is, three types