Tibetan
གས་ལུགས་ཀྱི་ཐབས་ཁྱད་ཅན་དེའི་སྒོ་ནས་མངོན་དུ་བྱེད་ནུས་པར་ཐལ། དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་ཐབས་དེ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་པར་བཟུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། མིའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཁྲིག་ཚོར་ལས་ཁྱད་པར་བ་ཁམས་གོང་གི་འཁྲིག་པའི་ཚོར་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་ངོས་འཛིན་ནམ། ཡང་ན། འདོད་པའི་ཚོར་བ་དེའི་ཁྱད་པར་བ་ཞིག་ལ་ངོས་འཛིན། དང་པོ་ལྟར་ན་མི་རུང་སྟེ། ཁམས་གོང་ལ་འཁྲིག་པའི་ཚོར་བ་དེ་མེད་ཅིང༌། ཁྱད་པར་དེ་ངེས་བྱེད་འདོད་པའི་ཚོར་བ་དེ་ཁོ་ནར་བསྔགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་རོ་ཞེ་ན། འདོད་པའི་ཚོར་བ་དེའི་ཁྱད་པར་ཞིག་ཡིན་ན་འདོད་པའི་ཚོར་བ་དེ་ལས་མ་འདས་པས་ངན་སོང་གི་འདོད་པའི་ཚོར་བ་དེ་ཡང་མདོ་སྔགས་ཀྱི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་དེ་རྟོག་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་སུ་འགྱུར་བས་ཐལ་ཆེས་སོ། །ཡང་ན། སོ་སྐྱེ་ལས་དང་པོ་པའི་མིའི་རྟེན་ཅན་གྱིས་ཤེས་རབ་མ་བརྟེན་པའི་ཚོར་བདེ་དེ་ནི་ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བའོ་ཞེ་ན། དེར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། (༣༢བ) འདོད་པའི་ཚོར་བ་དེ་རྣམ་སྨིན་སྐྱེས་ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དེ་ཁྱེད་ལའང་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ལ་དེར་མི་ཐལ་ཏེ། རྟགས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྟགས་མ་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞེ་ན། རྒྱུ་མཚན་དེ་ཁྱེད་ཅག་གསང་སྔགས་ལ་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་ལོག་ལྟ་འདི་སྤངས་ནས་ནམ་སྐལ་བའི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་པའི་དུས་དེར་གདམས་པར་བྱའི། ད་ལྟ་ཁྱེད་ལ་བཤད་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་མི་རུང་ཞེས་ལེགས་པར་བཀའ་སྩལ་བའི་མནའ་ཆུ་བཏུང་ཟིན་པས་འདིར་བཤད་དུ་གར་སྤོབས། ཁྱད་པར་ཚོར་བ་ཞུ་བདེ་ནི་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། ཁྱེད་བདེན་སྟོང་འཇལ་བྱེད་ནི་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་བློ་རྟོག་པ་ཞིག་གིས་བྱེད་དགོས་པས། ཁྱེད་ཀྱི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཡུལ་དང་ཞུ་བདེ་ཡུལ་ཅན་དུ་འོང་བའི་སྐབས་ཨེ་འདུག བསྐལ་པའི་བར་དུ་སོམས་ཤིག དེས་ན་མདོ་སྔགས་ཀྱི་དབུ་མའི་ཆོས་ཚུལ་གྱི་རྣམ་གཞག་འདི་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་གྲགས་ལྡན་ཐམས་ཅད་ལ་ཆེས་ལྐོག་གྱུར་དུ་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་རང་བཟོ་འབའ་ཞིག་གིས་འཆད་པར་སྣང་བས་འདིར་ཞར་བྱུང་ཅུང་ཟད་བརྗོད་ལ་སྐབས་དོན་མིན་པས་རྒྱས་བཤད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཆོག་གོ། ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འབྲེལ་འགོད་པ། གཉིས་པ་1བཤད་བྱའི་ཆོས་དེ་ཉིད་དངོས་འཆད་པ་ལ། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འབྲེལ་དགོད་པ་དང༌། བསྟན་བཅོས་དངོས་དང༌། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཛད་བྱང་དང་འགྱུར་བྱང་སྨོས་པའོ། །དང་པོ་ལ། མཚན་གྱི་དོན་དང༌། འདོད་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་དང༌། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོས་འབྲེལ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། མཚན་བསྒྱུར་བ་དང༌། བཤད་པ་དང༌། ཅི་ལས་བཏགས་པ་དང༌། བཏགས་པའི་དགོས་པའོ། །དངོ་པོ་ནི། རྒྱ་གར་གྱི་སྐད་དུ། མP་མ་ཀ་ཨ་བ་ཏཱ་ར་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ།རྒྱ་གར་གྱི་སྐད་རིགས་བཞི་ལས་བསྟན་བཅོས་འདི་ལེགས་(༣༣ན) སྦྱར་གྱི་སྐད་དུ་ཡོད་པ་ལས། བོད་སྐད་དུ་བསྒྱུར་ན། མ་དྷྱཱ་མ་ཀ་ནི་དབུ་མ། ཨ་བ་ཏཱ་ར་ནི་འཇུག་པ། ཀཱ་རི་ཀཱ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། ནཱ་མ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ། བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་དང༌། རྗོད་བྱེད་ཚིག་གི་དབུ་མ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་པར་ཐ་སྙད་དུ་རྒྱུ་རྐྱེན་འདུས་ཙམ་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་ཙམ་གྱི་འབྱུང་བ་ལྟོས་བཞག་གི་མིང་ཐ་སྙད་ཙམ་སྒྲོ་བཏགས་པར་ཟད་ཀྱི། དོན་དམ་པར་རམ་ཡང་དག་པར་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགག་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་མཐར་གང་ཡང་མི་གནས་ཤིང༌། དབུས་ཞེས་པར་ཡང་གནས་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ལ་གཞི་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་གི་དབུ་མ་ཞེས་བྱ་ལ། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རིང་ལུགས་དེ་ལྟར་ཤེས་ནས་ཀུན་རྫོབ་མིང་ཙམ་པའི་ཆོས་སུ་ཁོང་དུ་ཆུད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་སོགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པའི་སྒྲོ་སྐུར་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་རྟོགས་བཞིན་པར་རྟེན་འབྱུང་སྒྱུ་འདྲའི་མ་རྒན་མཐའ་མེད་ལ་རྟེན་འབྱུང་སྒྱུ་འདྲའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། དེས་དྲངས་པའི་ཕྱིན་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་ཚོགས་གཉིས་རྟེན་འབྱུང་སྒྱུ་མ་དང་ནམ་འཁའ་ལྟ་བུ་ལ་སློབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ལམ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དབུ་མ་ཞེས་བྱ་ཞིང༌། དེ་ལྟར་བསླབས་པའི་འབྲས་བུ་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་གསལ་སྣང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པས་སྒྲིབ་གསུམ་མངོན་གྱུར་ས་བོན་གནས་ངན་ལེན་དང་བཅས་པའི་མཚམས་སྦྱོར་བ་བཅད་ཅིང༌། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་གིས་དབེན་པར་བྱས་ནས་རང་དོན་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་གོ་འཕང་བརྙེས་ཤིང༌། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གསལ་སྣང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པས་གདུལ་བྱ་མཁའ་མཉམ་དག་གི་ངོར་གང་ལ་(༣༣བ) གང་འཚམས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་མཛད་པ་བསྐལ་པ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་འབད་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འབྱུང་ཞིང༌། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་སོགས་མཛད་ཕྲིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ལ་མངའ་བསྒྱུར་ནས་གཞན་དོན་གཟུགས་སྐུའི་གོ་འཕང་བརྙེས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དབུ་མ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། བདེ་བར་གཤེག
Chinese
因此，可以通过这种特殊的手段来实现。因为认为仅仅通过这种手段就能实现它。如果按照第二种观点，那么，是把超越人类依凭的性爱感觉，视为更高层次的性爱感觉吗？或者，是把欲望的感觉视为一种特殊的感觉？如果按照第一种观点，那是不行的，因为更高层次没有性爱的感觉，而且这种特殊性仅仅赞美了欲望的感觉。如果按照第二种观点，如果它是欲望感觉的一种特殊形式，那么它不会超越欲望的感觉，因此，地狱的欲望感觉也会变成理解显密中观见的方法，那就太过分了。或者，凡夫俗子最初的人类依凭，没有依靠智慧的快乐感觉，那就是无漏的快乐吗？那也是不行的。（32b）因为欲望的感觉是异熟所生的遍行，是行苦的谛实。如果这样，那么这对你来说也是一样的，我不会犯这样的错误，因为这个论证不成立。为什么这个论证不成立呢？原因是，你们什么时候放弃了对密宗的诽谤和邪见，变成了有福之人，那时再传授。现在告诉你们，因为已经喝了世尊说不应该说的誓言之水，所以在这里怎么敢说呢？特别是，感觉的融乐是无分别的智慧，而你们衡量真空的工具，必须是通过认识无真实的分别念来完成。那么，你们的中观见，有没有把境和融乐当成境和有境的时候呢？好好想想，直到世界末日吧。因此，由于显密中观的法理结构，对于所有声名显赫的人来说，似乎都是非常隐秘的，因此，似乎只是用自己的想法来解释，所以在这里顺便说一下，因为不是主要内容，所以就此打住，不再详细阐述了。 论著的关联。 第二，1、在实际讲解所要讲解的法时，有论著的关联、论著本身以及论著的署名和译者署名。第一部分包括名称的含义和对欲天的敬礼。
English
Therefore, it can be realized through this special method. Because it is assumed that it can be achieved only through this method. According to the second view, is the sexual feeling that transcends human dependence regarded as a higher level of sexual feeling? Or, is the feeling of desire regarded as a special feeling? If according to the first view, that is not possible, because there is no sexual feeling at a higher level, and this particularity only praises the feeling of desire. If according to the second view, if it is a special form of the feeling of desire, then it will not go beyond the feeling of desire, therefore, the feeling of desire in hell will also become a method of understanding the Madhyamaka view of exoteric and esoteric teachings, which would be too much. Or, is the feeling of pleasure that ordinary people initially rely on, without relying on wisdom, the undefiled pleasure? That is also not possible. (32b) Because the feeling of desire is the ripening result of pervasive action, it is the truth of the suffering of conditioned existence. If so, then it is the same for you, I will not make such a mistake, because this argument is not established. Why is this argument not established? The reason is that when you abandon the slander and wrong views of Tantra and become blessed people, then I will teach you. Now, if I tell you, because I have already drunk the water of the oath that the World Honored One said should not be said, how dare I say it here? In particular, the melting pleasure of feeling is non-conceptual wisdom, and your tool for measuring emptiness must be accomplished through the discriminating mind that recognizes non-reality. So, does your Madhyamaka view have a time when it treats the object and melting pleasure as object and subject? Think about it until the end of the world. Therefore, because the structure of the Dharma of exoteric and esoteric Madhyamaka seems to be very hidden to all famous people, it seems that it is only explained with one's own ideas, so I will mention it here in passing, because it is not the main content, so I will stop here and not elaborate further. The connection of the treatise. Second, 1. When actually explaining the Dharma to be explained, there is the connection of the treatise, the treatise itself, and the signature of the treatise and the signature of the translator. The first part includes the meaning of the name and the salutation to the god of desire.
Chinese
解释支分和论典的必要联系。第一，分为名称的翻译、解释、因何而立名、立名的必要。第一部分是：在印度语中：མP་མ་ཀ་ཨ་བ་ཏཱ་ར་ནཱ་མ།（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）在藏语中：名为入中论。此论典在印度四种语言中以善巧的梵语存在，翻译成藏语时：མ་དྷྱཱ་མ་ཀ་（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是中观，ཨ་བ་ཏཱ་ར་（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是进入，ཀཱ་རི་ཀཱ་（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是颂，ནཱ་མ་（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是名为。第二部分是：所说意义的中观和能说词句的中观，分为二者。第一是：所有这些法，在世俗谛中，只是因缘聚合的假名安立，依靠它而产生的只是假立的观待之名，只是虚构的名称而已。在胜义谛中，或者说真实中，不存在有无、生灭等戏论的边际，在“中”这个词中，也远离了存在，这就是基、二谛双运的中观。像这样了解二谛的宗义后，通达世俗谛仅仅是名称的法，因为一切法远离生等，所以了知远离一切错觉的诽谤，在如幻的无尽母体上，生起如幻的广大慈悲，以及由此引发的六度所摄的二资粮，学习如幻如虚空，这就是道，是世俗谛和胜义谛菩提心双运的中观。像这样修习的果，在胜义菩提心中，以极度的明亮显现圆满，断除了三障现行、种子、恶趣以及连接，远离了一切戏论，从而获得自利法身的果位。在世俗菩提心中，以极度的明亮显现圆满，在如虚空般无边无际的所化众生面前，随其所应地示现身语意的事业，直到轮回未空之际，毫不费力地自然成就，转法轮等事业的戏论自在，从而获得利他色身的果位，这就是果，是法身和色身双运的中观。第二是：善逝
English
Explanation of the divisions and the necessary connection of the treatise. First, there are the translation of the title, the explanation, the reason for the name, and the necessity of the name. The first part is: In the language of India: མP་མ་ཀ་ཨ་བ་ཏཱ་ར་ནཱ་མ། (Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) In Tibetan: Called Entering the Middle Way. This treatise exists in skillful Sanskrit among the four languages of India. When translated into Tibetan: མ་དྷྱཱ་མ་ཀ་ (Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) is Madhyamaka, ཨ་བ་ཏཱ་ར་ (Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) is Entering, ཀཱ་རི་ཀཱ་ (Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) is Verse, ནཱ་མ་ (Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) is Called. The second part is: The Middle Way of the meaning to be expressed and the Middle Way of the expressing words, divided into two. The first is: All these phenomena, in conventional truth, are merely the aggregation of causes and conditions, and the arising that depends on it is merely a dependent name, just a fabricated name. In ultimate truth, or in reality, there is no abiding in the extremes of elaboration such as existence and non-existence, arising and ceasing. In the word "Middle," there is also the absence of abiding, which is called the Middle Way of the union of the basis and the two truths. Having understood the tenets of the two truths in this way, understanding that conventional truth is merely a name, because all phenomena are free from arising and so on, one knows that it is free from all deluded slanders. On the mother of illusion of dependent arising, one generates great compassion of illusion of dependent arising, and the two accumulations gathered by the six perfections led by it, learning like illusion of dependent arising and like the sky, this is the path, the Middle Way of the union of conventional and ultimate Bodhicitta. The result of training in this way is that in the ultimate Bodhicitta, the ultimate perfection of clear appearance cuts off the connection of the three obscurations, manifestation, seeds, bad rebirths, and is separated from all elaborations, thereby attaining the fruit of the Dharmakaya for one's own benefit. In the conventional Bodhicitta, the ultimate perfection of clear appearance manifests the activities of body, speech, and mind appropriately to the disciples as infinite as space, effortlessly and spontaneously until the end of samsara, mastering the elaboration of activities such as turning the wheel of Dharma, thereby attaining the fruit of the Rupakaya for the benefit of others. This is the result, the Middle Way of the union of Dharmakaya and Rupakaya. The second is: Sugata