Tibetan
སྙིགས་མའི་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལས་ཁྱེད་སྙིགས་མའི་སེམས་ཅན་གྱི་གང་ཟག་དེའི་རྒྱུད་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་པའི་དྭངས་མ་ཡོད་པ་ལ་བསམས་ནས་སེམས་ཅན་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པ་བུད་ཅེས་སྨྲས་པས། ཞེ་བཞག་ལ་ཅི་ཡིན་ཀྱང་ཁར་འདོན་ལ་སྙིགས་མའི་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་མིན་པར་འདོད་བཞིན། བརྗོད་ཚུལ་ལ་ཡིན་པ་ལྟར་བརྗོད་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་རྟོག་བཟོའི་དྲན་རྒྱ་རྩལ་བསྐྱེད་དེ་སྨྲས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་རྟོག་གེའི་སྨྲ་བ་ལྟར་རིགས་པ་ཡང་དག་པས་དཔྱད་པ་ན་དོན་ལ་ཞུགས་པའི་སྐབས་ག་ལ་ཡོད། བཞི་པ་དེ་མི་འཐད་དེ། རྟོག་པས་ཕར་བཞག་མིན་པའི་ཡུལ་རང་ངོས་ནས་སྡོད་ལུགས་ཀྱི་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་རྟོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡིན་ན། ཕྱི་ནང་གི་(༣༡ན) མུ་སྟེགས་བྱེད་སོགས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་འབད་པ་མེད་པར་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། དེ་དག་གིས་ཁྱད་གཞི་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བེམས་ཤེས་ལྟ་བུ་ལ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་དེ་དེར་བདེན་པ་ཙམ་དུ་ལྟ་བ་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་ལ་བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་མིན་པར་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཡིན་ཅིང༌། ཁྱད་ཆོས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་ལྟ་བུར་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་དེ་ཙམ་དུ་འཛིན་ཀྱང༌། དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་མ་ཡིན་ལ། ཁྱེད་འདོད་པའི་བདག་ལྟ་དེ་འདྲ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་བསྟན་བཅོས་ན་སྔར་ཡང་མ་གྲགས་ཤིང༌། དེ་དག་གི་རྒྱུད་ལ་མྱོང་བ་ལ་བཀར་ན་སྣང་དུ་རུང་བ་ལས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁྱེད་འཇིག་རྟེན་དང་བསྟན་བཅོས་ན་བདག་ལྟ་དེ་འདྲ་སྔར་མ་གྲགས་པ་རྟགས་མ་གྲུབ་སྙམ་ན། དེ་གྲགས་མ་གྲགས་གང་ཡིན་ཀྱང་བླའི། རྟགས་ཕྱི་མ་གྲུབ་སྟེ། ཕྱི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་བྱེད་སོགས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་གཞི་དོན་བྱེད་པའི་ཆོས་དམིགས་ཙམ་ནས་དེ་དེར་བྱ་བྱེད་ལས་གསུམ་སོགས་བྱེད་པའི་བདག་བདེན་གྱི་བློ་ལྷན་སྐྱེས་སུ་འཆར་ལ། དེའི་བདག་བདེན་གྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་ཀྱང༌། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་ལྟ་ལས་དམིགས་རྣམ་མི་མཐུན་པ་མེད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས། ཁྱེད་ལ་འཇམ་དབྱངས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་དངོས་པོའི་བྱ་བྱེད་རང་བདེན་པའི་སྟེང་དུ་སྡོད་ལུགས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་བྱ་བྱེད་རང་བདེན་པ་གཉིས་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་འཁྲུལ་པའི་བདག་ལྟའི་དམིགས་མྱོང་ནི་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་རང་གཞན་སུའི་རྒྱུད་ལ་བཀར་ཡང་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན།
Chinese
如果不是末世的众生，而是你想到末世众生的相续中有成佛的精华，就说如果是众生就不是佛了。无论心里怎么想，口头上却仍然认为末世的众生不是佛，表达方式却好像是。因此，运用虚构的记忆技巧所说的一切，都像外道的言论一样，用正确的道理来分析时，怎么可能有符合实际的时候呢？第四个不合理，因为如果证悟了并非由分别念所安立的、从自身方面安住方式的以真实成立空性的空性，就是证悟了法无我，那么内外道的(31a) 一切众生都会毫不费力地现证法无我。因为他们以俱生方式认为差别基，如法的差别色法和识法等是真实的，而按照你们的观点，执实并非俱生，而是名言量成立的。即使他们只是执着于如极微和不可分割的刹那等由分别念所作的差别法，那也不是俱生的法我执。而你所认为的那种我执，在世间和论典中以前也没有出现过，而且在他们的相续中也无法找到这种体验。对此，你认为在世间和论典中没有出现过那种我执，所以这个理由不成立吗？无论它是否出现过，都没有关系。后一个理由成立，因为内外道等一切众生，只要一见到能起作用的事物，就会俱生地生起认为能做作行动等三种作用的我的真实性的心。虽然他们会以分别念来虚构一些我的真实性的差别法，但是除了俱生的我执之外，没有体验到目标和行相不相同的情况。因此，即使在自己或他人的相续中寻找，也找不到你所说的由文殊菩萨所指出的、所破的对境，即在事物的作用自成立的基础上，以安住方式成立的作用自成立这二者的俱生错乱的我执的对境和体验。如果说这也不成立的话。
English
If it is not sentient beings of the degenerate age, but you think that the continuum of that person of the degenerate age has the essence of becoming a Buddha, then you say that if it is a sentient being, it is not a Buddha. No matter what you think in your heart, you still believe that sentient beings of the degenerate age are not Buddhas, but the way of expressing it seems to be. Therefore, everything that is said by using the skill of fabricated memory is like the speech of outsiders. When analyzed with correct reasoning, how can there be a time when it conforms to reality? The fourth is unreasonable, because if one realizes the emptiness of reality that is not established by conceptual thought, but the way of abiding from one's own side, then one realizes the selflessness of phenomena, then all sentient beings, including internal and external (31a) heretics, will effortlessly realize the selflessness of phenomena. Because they congenitally regard the basis of difference, such as the difference between phenomena and consciousness, as true, and according to your view, grasping at reality is not congenital, but established by nominal measure. Even if they only cling to the differences made by conceptual thought, such as extremely small particles and indivisible moments, that is not a congenital view of the self of phenomena. And the kind of self-grasping that you think has never appeared in the world and in the scriptures before, and it is impossible to find such an experience in their continuum. In this regard, do you think that the reason is not established because that kind of self-grasping has never appeared in the world and in the scriptures? Whether it has appeared or not, it doesn't matter. The latter reason is established, because all sentient beings, including internal and external heretics, as long as they see things that can function, they will congenitally generate the mind that thinks that the self that performs the three actions of action, agent, and object is real. Although they will fabricate some differences in the reality of the self with conceptual thought, they have not experienced the situation where the object and aspect are different from the congenital self-grasping. Therefore, even if one searches in one's own or others' continuum, one cannot find the object and experience of the congenital confused self-grasping of the two, namely, the action that is established by the way of abiding on the basis of the self-established action of things, which is pointed out by Manjushri as the object to be refuted. If you say that this is not established either.
Tibetan
ངེད་ཅག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་(༣༡བ) ཀྱི་ཆོས་ལ་བདག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཞུགས་ལུགས་དང༌། ཁྱེད་ཅག་དཔོན་སློབ་ཆོས་ལ་བདག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཞུགས་ལུགས་གཉིས་མི་གཅིག་པར་འདུག་པས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་བདེན་ལྟ་ལ་ཁྱེད་བསྙོན་འདེབས་ན་ངེད་ཅག་ཇི་ལྟར་བྱར་ཡོད། ཡང་ན། ཆོས་ཀྱི་བདེན་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་འཆར་ཚུལ་འདི་ལ་ངེད་ཅག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང༌། ཁྱེད་ཅག་གཉིས་ལ་ནད་དང་གདོན་གྱི་དབང་གིས་སྨྱོ་ནས་གང་རུང་ཞིག་བློའི་འཇུག་པ་ཉམས་པ་ལས་འོས་མེད་པས། དེ་ལྟར་ན་ངེད་ཅག་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཁྱེད་གཉིས་སུ་སྨྱོ་བརྟག་པར་བྱ་དགོས་ལ། ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀ་བ་ཀ་བར་བདེན་པ་དང༌། བུམ་པ་བུམ་པར་བདེན་པའི་བདེན་སྣང་ཞེན་འཛིན་དང་བཅས་པའི་འཁྲུལ་པ་འདིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པར་བྱས་སོ་ཞེས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་དཔལ་མགོན་ཀླུ་སྒྲུབ་སོགས་ཀྱིས་གསུངས་ལ། ཁྱེད་འདོད་པའི་བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་དེ་འདྲ་ནི་ཁྱེད་རང་རྣམས་ཀྱི་ངག་ལས་འདི་ལྟར་དུ་ཐོས་ཏེ། ངེད་ཀྱི་རྗེ་བཙུན་འཇམ་དབྱངས་ཀྱིས་བཞེད་པའི་ལྷན་སྐྱེས་འདི་ནི་ངེད་རང་གི་དབུ་མའི་ལྟ་ཁྲིད་སྐྱོང་བའི་ཉམས་མྱོང་སྐྱེས་པ་ཞིག་མ་གཏོགས་ངོས་ཟིན་པ་མི་སྲིད་ཟེར་བར་འདུག་པས། ཁྱེད་ཅག་དབུ་མའི་ཉམས་མྱོང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་ན་སེམས་ཅན་སུ་ཡིའང་རྒྱུད་ལ་མི་འཆར་བའི་བདག་དང་བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ངོས་ཟིན་པ་དེ་ལ་གུས་པ་ཆེན་པོས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེས་ན་ཁོ་བོ་ཅག་ཞིང་འདིའི་སྟོན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པས། དེས་གང་དུ་བལྟས་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་ལྟར་འགྱུར་བ་དང༌། དེར་མ་བལྟས་ན་དེར་མི་འགྱུར་བར་འཆད་པའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོར་ལུང་བསྟན་(༣༢ན) པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་གི། དེ་ལས་གཞན་གློ་བུར་བའི་བྱམས་པ་འཇམ་དབྱངས་སོགས་གང་གིའང་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་ངོ༌། །དེས་ན་ཁྱེད་ཀྱི་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཁྱད་ཅན་དེ་འདྲ་བ་མདོ་སྔགས་གཉིས་ཆར་གྱི་རྟོགས་བྱའི་དབུ་མར་ཁྱད་མེད་དུ་སྨྲ་བ་དེ་ལ་ཁོ་བོས་བདེན་སྙམ་དུ་ག་ལ་བགྱིད། ཁྱེད་འདོད་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་ངེས་བྱེད་མཆོག་གྱུར་འཁྲིག་པའི་ཚོར་བ་དེ་ཙམ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དེ་ལའང་དཔྱད་པར་བྱར་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་དེའི་ཚེ་མིའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཁྲིག་ཚོར་ཐམས་ཅད་ལ་འཛིན་ནམ། ཡང་ན། མིའི་རྟེན་ཅན་གྱི་འཁྲིག་ཚོར་ཁྱད་པར་བ་ཞིག་ལ་འཛིན། དང་པོ་ལྟར་ན། མདོ་སྔགས་ཀྱི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྔ
Chinese
我们一切有情（31b） 的法上俱生我执的进入方式，和你们师徒在法上俱生我执的进入方式两种不相同。你们如果对一切有情的法的真实现象加以诽谤，我们该怎么办？或者，对于法之真实现象俱生显现的方式，我们一切有情和你们两个，不是因为疾病和魔的控制而疯狂，就是其中之一的智慧的行境已经丧失。如果这样，我们一切有情和你们两个需要进行疯狂的诊断。还有，一切有情的相续中存在的俱生我执，柱子认为是柱子真实，瓶子认为是瓶子真实的真实显现和执着，以这些错乱使一切有情错乱，圆满正等觉佛陀和圣怙主龙树等这样说过。你们所希望的这种俱生我执，是从你们自己的口中这样听到的：我的至尊文殊所承认的俱生，不是我们自己修习中观见解引导所生的体验，是不可能认识的。你们如果生起中观的体验，那么对于任何有情的相续中都不会显现的我与俱生我执能够认识，对此我以极大的恭敬顶礼。因此，我们这个世界的导师就是薄伽梵释迦牟尼佛，他无论看哪里都会变成法的我，不看那里就不会变成法的我，我们将追随这样宣说的伟大车轨（32a） 的足迹。除此之外，不会追随任何其他的暂时的慈爱文殊等。因此，你们所说的这种法和补特伽罗的特殊无我，在显宗和密宗两种的所证悟的中观中没有差别，我怎么会认为是真实的呢？你们所希望的空性，认为是确定它的最殊胜的交合的感受，这也需要进行观察。像这样，那时是对具有人身的所有交合感受都执着呢？还是对具有人身的特殊的交合感受执着？如果是前者，那么显宗和密宗的中观见解，一切有情都先
English
We all sentient beings (31b) have different ways of engaging with the innate self-grasping on phenomena, and the way you, teachers and students, engage with the innate self-grasping on phenomena is not the same. If you slander the truth of all sentient beings' phenomena, what should we do? Or, regarding the way the innate appearance of the truth of phenomena arises, either we all sentient beings and you two are driven mad by the power of disease and demons, or one of us has lost the ability to engage with wisdom. If that is the case, we all sentient beings and you two need to be diagnosed for madness. Furthermore, the innate self-grasping that exists in the minds of all sentient beings, the illusion that a pillar is truly a pillar, and a vase is truly a vase, along with attachment, has deluded all sentient beings, as stated by the Complete Buddha and the glorious protector Nagarjuna and others. The kind of innate self-grasping that you desire, we have heard from your own mouths as follows: This innate [self-grasping] that my venerable Manjushri acknowledges is said to be impossible to recognize unless it arises from the experience of cultivating the Madhyamaka view. If you have the experience of Madhyamaka arising in your minds, then I prostrate with great reverence to the self and innate self-grasping that can be recognized but does not appear in the minds of any sentient being. Therefore, the teacher of this world for us is the Bhagavan Shakyamuni Buddha himself. We will follow in the footsteps of the great chariot (32a) who prophesied that wherever he looks, it will become the self of phenomena, and if he does not look there, it will not become the self of phenomena. Other than that, we will not follow any other temporary loving Manjushri or others. Therefore, how could I consider it true that your special selflessness of phenomena and person, which you say is no different in the Madhyamaka to be realized in both Sutra and Tantra? The emptiness that you desire, which you believe is merely the supreme means of ascertaining the feeling of intercourse, also needs to be examined. Like this, at that time, do you grasp all the feelings of intercourse that have a human basis? Or do you grasp a particular feeling of intercourse that has a human basis? If it is the former, then all sentient beings have already