Tibetan
དཔྱད་ལྔ་པ་གསུངས་ཀྱང༌། མདོ་སྡེ་ལས་འཇིག་ལྟས་ཕུང་པོ་མ་བཟུང་བར་བདག་ཏུ་ཞེན་མི་ནུས་པས་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་འཇིག་ལྟས་འཛིན་སྟངས་བཞི་བཞི་འཇུག་པས་ལྔ་པའི་འཇུག་པ་ནི་མེད་དོ། །སྐབས་འདིར་རྟ་ནག་གོ་ཆེན་པས། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བས་ནི་ཕུང་པོ་དམིགས་ཡུལ་དུ་སོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་གཞི་མེད་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བས་འཇིག་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་བ་ལ་འཇིག་ལྟ་ཞེས་བར་གྱི་ཚིག་མི་མངོན་པར་བྱས་པར་བཞེད་ཅེས་སྨྲའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐལ་འགྱུར་བས་ལྗོན་པ་སོ་སོ་བ་དུ་མ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འཁྲིགས་པ་ལ་ནགས་ཚལ་དུ་བལྟ་བ་ན་གཞི་མེད་པར་ནགས་ཚལ་དུ་བལྟ་བར་ཁས་ལེན་པར་མཚུངས་ལ། དེ་ལྟར་ནས་ཕྱོགས་དག་པ་བར་ཡང་ནགས་ཚལ་དུ་བློས་འཛིན་པར་ཡང་འགྱུར་ཞིང༌། ཡུལ་ལ་ཡུལ་ཅན་གྱིས་འཛིན་པའམ་ལྟ་བ་ན་གཞི་མེད་པ་ལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་དང་འཛིན་པར་འགལ་བས་རང་ཚིག་འགལ་བར་རང་གིས་སྨྲས་པ་གྲུལ་མ་ཐུབ་པར་ཆུད་གསན་པ་འདི་ལྟ་བུ་ལའང་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བའི་ལེགས་བཤད་དུ་བཟུང་ནས་མོས་པ་བྱེད་པ་ནི་འཕྲོག་ཏུ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཅན་དུ་གོར་མ་ཆག་གོ། །སྤྱིར་དབུ་མ་པས་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་ཆོས་ལ་མ་དཔྱད་ཐ་སྙད་དུའང་རྒྱུ་མེད་དང་གཞི་མེད་ལ་བལྟོས་པའི་དངོས་པོའང་མི་འཇོག་པས་བདག་ནི་མ་དཔྱད་པའི་བློ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ངོ་ན་བཏགས་པའི་དངོས་པོར་ཡང་ཡོད་ལ། ཁྱེད་ལྟར་ན་དེ་ངོར་བཏགས་ཡོད་ཀྱི་དངོས་པོར་(༢༩༤ན) མི་རུང་སྟེ། དེ་ངོར་གཞི་མེད་པའམ་རྒྱུ་མེད་པར་དངོས་པོ་བརྟེན་པ་དང་བལྟོས་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཁྱེད་ཅག་འཇིག་ལྟའི་ལྟ་ཡུལ་དངོས་གཞི་མེད་ཡིན་ཀྱང༌། འཇིག་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས་གཞི་མེད་ལ་ལྟ་དགོས་པས་འཇིག་ལྟ་ཞེས་བཏགས་སོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པར་སྣང་མོད། འཇིག་ལྟའི་ལྟ་ཡུལ་དངོས་གཞི་མེད་ལ་ལྟ་བ་ན་འཇིག་ཚོགས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་བའི་ཚེ་དེའི་དངོས་ཡུལ་གཞི་མེད་ལ་བལྟས་སམ་མ་བལྟས། བལྟས་ན་འཇིག་ཚོགས་དམིགས་ཡུལ་དུ་སོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བལྟ་མ་དགོས་པར་ཡུལ་གཞི་མེད་རང་ལ་བལྟས་པར་གྲུབ་པས་འཇིག་ལྟ་མིང་བསྒྱུར་ནས་བདག་ལྟ་ལ་གཞི་མེད་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་འདོན་རིགས་ལ། མ་བལྟས་ན་འཇིག་ལྟས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་མ་གཏོགས་དེའི་དངོས་ཡུལ་གཞི་མེད་ལ་མ་བལྟས་པས་འཇིག་ལྟ་ལ་བརྟེན་ནས་གཞི་མེད་ལ་བལྟ་བར་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། གཞི་མེད་དེ་ཡུལ་དུ་མ་སོང་ན་དེ་ལ་སུ་ཞིག་གིས་ལྟ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེས་འཇིག་ཚོགས་ཕུང་ལྔ་ཡུལ་ཅན་དུ་བྱས་ནས་གཞི་མེད་ཀྱི་གང་ཟག་ཡུལ་དུ་བྱས་ཤིང༌། དེ་ལྟར་
Chinese
虽然说了第五个考察，但经部中说，如果我执没有执取蕴，就不能执著于我，因此对五蕴有四种执取坏聚见的方式，所以第五种执取是没有的。此时，黑马铠甲大师说，应成派认为，由于蕴成为目标，依靠无基而执著于我，因此坏聚见是依靠坏聚而产生的见，中间的词被隐藏了。如果是这样，应成派就类似于，许多单独的树木聚集在一起，看到森林时，承认是无基而看到森林。这样一来，甚至对各个方向，也会以心识执著为森林。在境与有境执持或观看时，对无基的有境的观看和执持是相违的，自己所说的自语相违，无法克服，像这样白白听闻，也认为是无误的善说而生起信解，无疑是具有不可夺的智慧。一般来说，中观派对依靠而安立的世俗谛的法，即使不观察，在名言中也不会安立无因和依靠无基的事物，因此我不经观察的俱生智面前，也存在安立的事物。按照你们的观点，在那面前不能成为安立存在的实物（294页），因为在那面前，事物不能依靠或依赖于无基或无因。因此，你们认为坏聚见的观看对象实际上是无基的，但必须依靠坏聚才能观看无基，所以才称为坏聚见。如果坏聚见的观看对象实际上是观看无基的，那么在依靠坏聚观看时，是观看了它的实际对象无基，还是没有观看？如果观看了，那么由于坏聚已经成为目标，就不需要依靠观看，而是已经成立为观看了境无基本身，因此应该改变坏聚见的名称，而将我见称为观看无基。如果没有观看，那么坏聚见除了观看坏聚之外，没有观看它的实际对象无基，因此也不能依靠坏聚见来观看无基，因为如果无基没有成为境，那么谁会去观看它呢？它将坏聚五蕴作为有境，而将无基的补特伽罗作为境，这样
English
Although the fifth examination was mentioned, the Sutra Pitaka states that without grasping the aggregates, one cannot cling to self, therefore there are four ways of clinging to the view of the perishable aggregate (坏聚见, *jīrṇasamūhadṛṣṭi*, *jīrṇasamūha-dṛṣṭi*, the view of the perishable aggregate) to the five aggregates, so the fifth way of clinging does not exist. At this point, the great armor of the black horse says that the consequentialists (Prasaṅgika) believe that because the aggregates have become the object, they cling to self on the basis of the groundlessness, therefore the view of the perishable aggregate is the view that arises from relying on the perishable aggregate, and the intermediate words are hidden. If this is the case, the consequentialists are similar to acknowledging that when many separate trees gather together and see a forest, they see the forest without a basis. In this way, even in all directions, they will mentally grasp it as a forest. When the object is held or viewed by the subject, it is contradictory for the subject's view and holding to be without a basis, so what one says contradicts oneself, and one cannot overcome it. Even listening to such things in vain, considering them to be faultless good sayings and generating faith in them, is undoubtedly possessing irrefutable wisdom. In general, the Madhyamikas do not establish things that are causeless or dependent on the groundlessness, even in conventional truths that are established by dependence, without examination, so self also exists as an established thing in the face of innate intelligence that has not been examined. According to your view, it cannot be an established thing in that face (page 294), because in that face, things cannot rely on or depend on the groundlessness or causelessness. Therefore, you think that the object of the view of the perishable aggregate is actually groundless, but it is necessary to rely on the perishable aggregate to view the groundlessness, so it is called the view of the perishable aggregate. If the object of the view of the perishable aggregate is actually viewing the groundlessness, then when relying on the perishable aggregate to view, did you view its actual object, the groundlessness, or did you not view it? If you viewed it, then since the perishable aggregate has become the object, there is no need to rely on viewing, but it has been established that you viewed the object, the groundlessness, itself, so you should change the name of the view of the perishable aggregate and call the view of self the view of the groundlessness. If you did not view it, then the view of the perishable aggregate only views the perishable aggregate, and does not view its actual object, the groundlessness, so you cannot rely on the view of the perishable aggregate to view the groundlessness, because if the groundlessness has not become the object, then who will view it? It makes the five aggregates of the perishable aggregate the subject, and makes the person of the groundlessness the object, and thus
Tibetan
བྱས་པ་ལ་འཇིག་ལྟས་ཀྱང་བལྟས་པར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མདོར་ན་ཁྱོད་ཅག་གི་འཁྲུལ་གཏམ་འདི་ནི། འདི་ལྟར་ཐ་སྙད་མ་དཔྱད་པ་ན་བདག་གི་རྫས་ཀྱི་གཞིར་ཕུང་པོ་མ་གྲུབ་ཀྱང་བཏགས་པའི་བདག་གདགས་པའི་གཞིར་ཕུང་པོ་འཛིན་པ་ནི་རྟེན་མཐུན་པར་གནས་ཏེ། བྱ་དང་རི་དྭགས་ཚུན་རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཙམ་ལ་ཐོག་མེད་ནས་གོམས་པས་ང་དང་ང་ཡི་བར་བཟུང་ནས་ང་འགྲོའོ། །ང་བཀྲེས་སོ། །ངའི་ལག་པ་ཞའོ་ཞེས་རྟོག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་མ་གོ་བ་ཁོ་ན་ལས་བྱུང་བར་སྣང་བས། ཁོ་བོའི་ལེགས་བཤད་འདི་གསེར་གྱི་བྱང་བུ་(༢༩༤བ) ལ་བཻ་ཌཱུརྱ་ཞུན་མས་བྲིས་ཏེ་མགུལ་དུ་ཐོགས་ལ་ཡང་ཡང་བལྟ་བར་གྱིས་ཤིག གཞན་དུ་ཟླ་བ་གྲགས་པས་ཐ་སྙད་དུ་འཇིག་ལྟ་འཇིག་ལྟར་མི་འགྱུར་བར་བཞེད་པའོ་ཞེས་བསྒྲུབས་པ་ནི་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་གང་ལའང་ཉེ་བར་མི་མཁོ་བས་ངལ་བ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ལས་ཤོལ་ཅིག གཉིས་པ་ནི། ལྟ་རི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །བཅོམ་བདག་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འཇིག་འགྱུར་པ། །འཇིག་ཚོགས་ལྟ་རི་ལྷུན་སྟུག་ལ་གནས་པ། །རྩེ་མོ་མཐོ་བར་གྱུར་པ་འདི་དག་གོ། །མདོ་ལས། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་ཉི་ཤུ་མཐོ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་སོ། །ཞེས་འཇིག་ལྟའི་རི་ནི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཡིས་བཅོམ་པ་ན་དམིགས་ཡུལ་བདག་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ཡུལ་ཅན་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རི་བོ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་བྲག་རྡོ་འཁོར་བ་ཐོག་མེད་ནས་འཕེལ་བས་དཔངས་ཁམས་གསུམ་དུ་མཐོ་བ་ལྷུན་སྟུག་ལ་གནས་པ་མ་རིག་པའི་གསེར་གྱི་ས་གཞི་ལས་ཐོན་པ་རྩེ་མོ་མཐོ་བར་གྱུར་པ་ཉི་ཤུ་འདི་དག་གོ། །ཉི་ཤུ་པོ་འདི་དག་ཀུན་བརྟགས་སུ་འདོད་པ་ནི་མཐོང་སྤང་ཡིན་པས་འཁྲུལ་གཞི་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། ཀུན་བརྟགས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བརྟགས་ནི་གྲུབ་མཐའ་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་འཕྲལ་དུ་བརྟགས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མེད་ཅིང༌། འདི་དག་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོག་མེད་ནས་གོམས་པས་བྱུང་བའི་ཕུང་པོ་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་རྟག་མི་རྟག །ལ་སོགས་བརྗོད་མེད་གང་ཟག་རྫས་ཡོད་འདོད། །རྣམ་ཤེས་དྲུག་གི་ཤེས་བྱར་དེ་འདོད་ཅིང༌། །དེ་ནི་ངར་འཛིན་གཞིར་ཡང་འདོད་པ་ཡིན། །གནས་མ་བུ་ན་རེ། གང་ཟག་ནི་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་དེ། ཕུང་པོ་ལས
Chinese
因为已经做了，却好像没有看坏兆头一样。总之，你们的这个错误说法是，像这样不分析名相，即使我的实体的基础——蕴没有成立，但作为假立的我的安立基础，执着蕴是依处相同的存在。鸟和野兽等，仅仅对自相续的蕴从小就习惯，所以执着我和我的，认为“我走”，“我饿”，“我的手”等等，这似乎只是因为不明白。所以，请用黄金的牌子（２９４ｂ），用青金石熔液书写我的这个善说，挂在脖子上反复观看。否则，月称论师所说的，在名言中坏聚见不会变成坏聚见，这对于增上生和决定胜都不需要，所以是徒劳无益的无用功。第二是：以证悟无我的见山金刚，摧毁我和谁一起毁灭？安住于坏聚见山高耸，顶峰高耸的这些。经中说：以智慧金刚摧毁坏聚见山二十个高耸的山峰，现证了入流果。说坏聚见山是被证悟无我的智慧金刚摧毁时，目标我和谁一起毁灭呢？境有者坏聚见山，烦恼的岩石从无始轮回中增长，所以高度在三界中高耸，安住于茂盛，从无明金的地面上产生，顶峰高耸的这二十个。认为这二十个是遍计所执，是见道所断，这是错误的。不是遍计所执，因为遍计所执是依靠宗派等暂时产生的，所以一切有情都没有。这些是一切有情从小就习惯的，对蕴执着为我和我所的行相。第二，分两个方面：陈述前派观点和破斥它。第一是：有些人认为不可说，即是彼即是他，是常非常等，有实事我。认为它是六识的所知境，并且认为它是我执的基础。住母子说：人不是可以从蕴之外成立的，因为蕴之外。
English
Because it has been done, but it seems as if no bad omens have been observed. In short, this erroneous statement of yours is that, like this, without analyzing the terms, even if the aggregates do not constitute the basis of my substance, the grasping of the aggregates as the basis for the imputation of the imputed self is a co-existing basis. Birds and wild animals, etc., are accustomed from beginningless time to merely their own continuum of aggregates, so they grasp "I" and "mine," thinking, "I go," "I am hungry," "My hand," etc. This seems to arise solely from not understanding. Therefore, please write this well-spoken word of mine on a golden plaque (294b) with molten lapis lazuli, hang it around your neck, and look at it again and again. Otherwise, the assertion by Chandrakirti that the view of the perishable aggregate does not become the view of the perishable aggregate in conventional terms is of no use for either higher realms or definite goodness, so it is a futile and fruitless task. Secondly: With the vajra of realizing selflessness, the mountain of views, what self and together with whom will be destroyed? Abiding on the mountain of the view of the perishable aggregate, dense and towering, these whose peaks have become high. The sutra says: The twenty high peaks of the mountain of the view of the perishable aggregate were destroyed by the vajra of wisdom, and the fruit of stream-entry was manifested. It says that when the mountain of the view of the perishable is destroyed by the wisdom vajra of realizing selflessness, what self, the object, and together with whom will be destroyed? The mountain of the view of the perishable aggregate, the subject, the rock of afflictions, has grown from beginningless samsara, so its height is towering in the three realms, abiding densely, arising from the golden ground of ignorance, these twenty whose peaks have become high. To consider these twenty as imputed is a mistake, since they are abandoned by the path of seeing. They are not imputed, because the imputed arises temporarily relying on tenets, etc., so it is not present in all sentient beings. These are the aspects of grasping the aggregates as self and mine, which all sentient beings have become accustomed to from beginningless time. Secondly, there are two aspects: stating the former position and refuting it. The first is: Some assert an inexpressible person, who is the same as that, other than that, permanent, impermanent, etc., a real self. They consider it to be the object of the six consciousnesses, and they also consider it to be the basis of self-grasping. Sthiramati says: The person cannot be established as other than the aggregates, because other than the aggregates.