Tibetan
ཡིན་པ་མུ་སྟེགས་པའི་བདག་སྤངས་པར་སྨྲ་བའི་མང་བཀུར་བ་གང་གི་ཕྱོགས་དེ་ལྟར་ན་ཇི་སྲིད་དུ་ཕུང་པོ་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ངར་འཛིན་འཇུག་སྟེ། བདག་འཛིན་གྱི་གཞི་བདག་བཟློག་པར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕུང་པོ་དེ་ཉིད་བདག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པས་བདག་མེད་རྟོགས་ཚེ་ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་པའི་རྟག་པའི་བདག་མེད་ཤེས་པས་ཕུང་པོའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ས་བོན་དཔྱིས་ཀྱང་འབྱིན་ཅེས་སྨྲ་བ་ཤིན་ཏུ་མཚར་ཏེ། ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་དུ་བཏགས་པའི་རྟག་པའི་བདག་སྤོང་ཞིང་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་གང་གིས་རློམ་ཡང་ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་རྟག་པའི་བདག་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ངར་འཛིན་གྱི་རྟེན་དུའང་མི་འདོད་པས་འཇིག་རྟེན་པས་ངར་འཛིན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ལྟ་ཟློག་པར་མི་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་དོན་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་བདག་ཏུ་བལྟ་བ་ལ་གྲུབ་མཐའ་མཁན་གྱིས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་ལྟའི་ཡུལ་དེ་ལ་འདུས་བྱས་མ་བྱས་རྟག་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བདག་སྨྲ་བ་ན། ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་དང་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་བདག་དེ་དངོས་པོར་ཡོད་ན་འདུས་བྱས་མ་བྱས་རྟག་མི་རྟག་གི་དངོས་པོ་གང་དུ་ཡོད་ཅེས་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་བདག་བཀག་པ་ན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་(༢༩༢ན) བདག་དེ་ཡང་ཁེགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་དེའང་དངོས་པོར་ཡོད་ན་རྟག་མི་རྟག་གི་དང༌། བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོར་ཡོད་དགོས་པ་ལས་ཀུན་བཏགས་ཀྱི་བདག་དེ་ལྟར་དཔྱད་པས་མི་འགྲུབ་པ་ན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་ལྟའི་ཡུལ་གྱི་བདག་དེའང་དངོས་པོའི་ངོ་བོར་མི་འགྲུབ་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མྱུག་སོགས་ལ་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་ཀུན་བརྟགས་ཁེགས་པ་ན་དེ་ལ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཁེགས་པ་བཞིན་ཡིན་ཀྱང༌། འདིར་མང་བཀུར་བ་ཁས་ལེན་འཕྱུགས་ནས་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པའི་བདག་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་ཏུ་དོན་གྱིས་ཁས་ལེན་དགོས་བྱུང་བ་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་སེམས་ཅན་སྤྱི་ལ་གྲགས་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་དང་བདག་ལྟ་བ་སྤང་དུ་ཡོད་པ་མིན་ནོ་ཞེས་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མང་བཀུར་བས་གང་ཟག་གི་བདག་རྟག་གཅིག་རང་དབང་ཅན་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་འདོད་པ་དང༌། བདག་དང་སེམས་ཅན་མི་རྟག་པ་ཕུང་པོར་འདོད་པ་གཉིས་ལས་སྔ་མའི་བདག་བཀག་པས་ཕྱི་མའི་བདག་ཁེགས་པར་འདོད་པ་ལ
Chinese
說實在的，那些主張捨棄神我的外道多聞部，按照他們的觀點，只要五蘊的相續沒有斷絕，我執就會產生，因為沒有遮止我執的所依，因為五蘊本身就是神我。這種說法非常奇妙，瑜伽士在證悟無我時，因為了知沒有與五蘊相異的常我，所以連以五蘊為對境的我見種子也能徹底拔除。因為彼此沒有關聯。即使你捨棄了假立為與五蘊相異的常我，並且宣稱它不存在，但世間人並不認為這個與五蘊相異的常我是我執的所依，因此世間人無法遮止以五蘊為我執所依的我見。這裡的含義是，對於五蘊，一切有情都以俱生方式視為神我，而宗派師對俱生我見的對境，加上了有為、無為、常、無常等的虛構，並宣說神我。如果俱生我執和遍計所執的對境之神我是實有的，那麼有為、無為、常、無常的實有存在於何處呢？當遮止遍計所執的神我時，俱生的（292a）神我也不會因此而被遮止。因為如果俱生的神我是實有的，那麼它也必須是有常或無常的，是有為或無為的。既然通過分析遍計所執的神我無法成立，那麼俱生我見的對境之神我也同樣無法成立為實有。就像遮止了苗芽等的四邊生，也同樣遮止了其俱生生一樣。然而，在這裡，多聞部犯了承認上的錯誤，不得不實際上承認了與五蘊相異的神我是俱生神我。如果是這樣，那麼按照你的觀點，普遍為眾生所知的俱生神我和我見是無法捨棄的。這是一種指責。也就是說，多聞部認為，作為補特伽羅的神我是常、一、自在，並且與五蘊相異；而神我和有情是無常的，存在於五蘊之中。他們認為，遮止了前者的神我，後者的神我也會被遮止。
English
Indeed, those Many-Honored Ones of the non-Buddhist schools who claim to abandon the self, according to their view, as long as the continuity of the aggregates is not severed, self-grasping will arise, because the basis of self-grasping has not been reversed, since the aggregates themselves are the self. This statement is very strange, for when a yogi realizes selflessness, because he knows that there is no permanent self that is different from the aggregates, he also completely uproots the seed of the view of self that has the aggregates as its object. Because they are not related to each other. Even if you abandon the permanent self that is fabricated as different from the aggregates and declare that it does not exist, the world does not consider this permanent self that is different from the aggregates to be the basis of self-grasping, so the world cannot reverse the view of self that has become the basis of self-grasping in the aggregates. The meaning here is that, for the aggregates, all sentient beings innately view them as the self, and the sectarian masters add fabrications of conditioned, unconditioned, permanent, impermanent, etc., to the object of the innate view of self, and proclaim the self. If the self that is the object of innate self-grasping and imputed self-grasping is real, then where do the real entities of conditioned, unconditioned, permanent, and impermanent exist? When the imputed self is negated, the innate (292a) self will not be negated as well. Because if the innate self is real, then it must also be either permanent or impermanent, either conditioned or unconditioned. Since the imputed self cannot be established by analysis, the self that is the object of the innate view of self is also equally not established as real. Just as when the four extremes of arising of sprouts, etc., are negated, the innate arising is also negated. However, here, the Many-Honored Ones have made a mistake in their admission, and have had to actually admit that the self that is different from the aggregates is the innate self. If that is the case, then according to your view, the innate self and self-view that are universally known to sentient beings cannot be abandoned. This is a criticism. That is, the Many-Honored Ones believe that the self as a person is permanent, one, independent, and different from the aggregates; and that the self and sentient beings are impermanent and exist within the aggregates. They believe that by negating the former self, the latter self will also be negated.