Tibetan
དད་པའི་གཞན་ཕྱི་ནང་གི་སྡེ་པས་བཏགས་པའི་བདག་དགག་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་ཁོ་ན་ལ་བདག་ཏུ་ལྟའོ་ཞེས་པས་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་དེ་དག་གིས་བདག་མ་མཐོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་བལྟོས་ནས་བཏགས་པའི་བདག་དགག་ཅིང༌། མ་དཔྱད་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡང་བདག་ལྟའི་དམིགས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ཡིན་ཅིང༌། དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་བདག་ལྟ་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པའི་བདག་འགོག་པར་འདིས་ཤེས་ཏེ། མདོ་གཞན་ལས་གཟུགས་བདག་མ་ཡིན་ཅེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གང་ཕྱིར་གཟུགས་ཚོར་བདག་མིན་འདུ་ཤེས་ཀྱང༌། །མ་ཡིན་འདུ་བྱེད་རྣམས་མིན་རྣམ་ཤེས་ཀྱང༌། །མིན་པར་མདོ་གཞན་ལས་གསུངས་དེ་ཡི་ཕྱིར། །མདོར་བསྟན་ཕུང་པོ་བདག་ཅེས་བཞེད་མ་ཡིན། །སྔར་གྱི་མདོ་ལས་བསྟན་པའི་དོན་ཕུང་པོ་ལས་གཞན་པའི་བདག་དགག་པའི་ཆེད་ཡིན་གྱི། ཕུང་པོ་བདག་ཡིན་ཅེས་བཞེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཁས་(༢༨༨བ) ལེན་པའི་མདོ་གཞན་ལས་གཟུགས་ཚོར་བདག་མ་ཡིན་ཅིང༌། འདུ་ཤེས་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན་ལ། འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན། རྣམ་ཤེས་ཀྱང་བདག་མིན་པར་གསུངས་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་དོན་མདོ་སྔ་མས་ནི་མ་དཔྱད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་གདགས་པའི་བདག་འཇིག་ལྟའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བསྟན་ནས་ཕུང་པོ་ལས་ཐ་དད་པའི་བདག་བཀག་པ་ཡིན་ལ། མདོ་ཕྱི་མས་ནི་དཔྱད་དེ་དེ་ཁོ་ནར་སེམས་པ་ན་གཟུགས་སོགས་ཀྱང་བདག་ཡིན་པ་བཀག་ནས་བརྟེན་ནས་གདགས་པའི་བདག་དེ་འཇིག་ལྟའི་ཡུལ་ཕུང་པོས་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་བྱས་པ་ལས་སྐྱེས་པའང་མིན་པས་ཕུང་པོ་བདག་གི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུར་མེད་ན་དེའི་འབྲས་བུའི་བདག་ཉེ་བར་བླང་བྱར་ཡང་མེད་པས་བདག་ནི་གཟུགས་སོགས་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །གཞུང་འདིའི་དོན་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟ་ནག་གོ་ཆེན་པས་སྨྲ་བར་བྱེད་དེ། དེའི་འཇུག་འགྲེལ་དུ། དེས་ན་ཁྱོད་ཉིད་ལ་གནད་ཀྱི་གདམས་པ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། རང་སྡེ་མང་པོས་བཀུར་བས་བདག་ཕུང་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་དང༌། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཏུ་འདོད་པ་གཉིས་ནི་རྫས་ཡོད་དུ་འདོད་པའི་ལུགས་ཡིན་ལ། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནས་རང་རྒྱུད་པའི་བར་གྱི་ཕུང་པོ་བདག་གི་གདགས་གཞི་དང༌། བདག་བཏགས་ཡོད་དུ་འདོད་ཅིང༌། ཐལ་འགྱུར་བས་ཕུང་པོ་བདག་ཏུ་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི། བདག་གི་གདགས་གཞི་དང༌། མཚན་གཞི་གང་དུའང་མི་འདོ
Chinese
驳斥信奉外道和内外道部派所安立的“我”：因为“只视蕴为我”这句话表明，他们没有在蕴之外见到“我”。驳斥依赖于世俗谛而安立的“我”，并且，对于未经观察的世俗谛，不颠倒地，执“我”的对境是蕴。因此，薄伽梵也说执“我”为坏聚见。由此可知，这是在破斥蕴之外的“我”，因为其他经中说“色非我”等。第二点是：因为色受非我，想亦非我，行蕴诸法非我，识亦非我，其他经中已说非我，因此，经中所说蕴为我，并非如此认为。先前经文所表达的含义是为了破斥蕴之外的“我”，而不是认为蕴就是“我”。因为声闻乘所承认的其他经文中说，色受非我，想也非我，行蕴诸法也非我，识也非我。这段话的意思是，前一部经文在未经观察的世俗谛中，将依赖于蕴而假立的“我”显示为坏聚见的执着对象，从而破斥了与蕴相异的“我”。而后一部经文则是在经过观察，认为蕴就是“我”时，破斥了色等也是“我”，从而说明依赖于蕴而假立的“我”并非坏聚见的对境，蕴并非“我”的近取因所生，如果蕴不是“我”的近取因，那么作为其结果的“我”也不是近取因所取，因此“我”也会变得与色等分离。此论的含义被黑马衣大师颠倒地宣说。在他的《入行论释》中说：因此，我将给予你关键的教诲：自宗许多人尊崇的，认为“我”就是蕴，以及认为“我”是不可言说的，这两种是认为实有的宗派。而克什米尔的说一切有部到自续派之间，认为蕴是“我”的施设处，并且认为“我”是假有。应成派则认为蕴是安立“我”的原因，但不是“我”的施设处和体性。
English
Refuting the self posited by the outer and inner schools of faith: Because the statement "only viewing the aggregates as self" indicates that they do not see the self apart from the aggregates. Refuting the self posited in reliance on conventional truth, and even for unexamined conventional truth, without reversing it, the object of the view of self is the aggregates. Therefore, the Bhagavan also said that the view of self is the view of the perishable collection. From this, it is known that this refutes the self that is other than the aggregates, because other sutras say, "Form is not self," and so on. The second point is: Because form, feeling, are not self, nor is perception, formations are not self, nor is consciousness. Because it is said in other sutras that they are not self, therefore, the sutra's statement that the aggregates are self is not accepted as such. The meaning of the sutra stated earlier is to refute the self that is other than the aggregates, not to assert that the aggregates are the self. Because other sutras, accepted by the Hearers, say that form and feeling are not self, nor is perception self, nor are formations self, nor is consciousness self. The meaning of this is that the former sutra, in unexamined conventional truth, shows the self imputed in dependence on the aggregates as the object of the grasping of the view of the perishable, thereby refuting the self that is distinct from the aggregates. The latter sutra, when examined and thought to be the same, refutes that form, etc., are also self, thereby explaining that the self imputed in dependence is not the object of the view of the perishable, nor is it born from the aggregates as the proximate cause of the self. If the aggregates are not the proximate cause of the self, then the self, as its result, is also not taken as the proximate cause, so the self would also become separate from form, etc. The meaning of this text is wrongly stated by the Great Black Horse Armor. In his commentary on the Entrance, he says: Therefore, I will give you the essential instruction: The two, revered by many of our own school, who believe that the self is the aggregates themselves, and who believe that the self is inexpressible, are the schools that believe in substantial existence. And from the Kashmiri Vaibhashikas to the Svatantrikas, they believe that the aggregates are the basis of imputation of the self, and that the self is nominally existent. The Prasangikas believe that the aggregates are the cause for imputing the self, but not the basis of imputation or the entity of the self.
Tibetan
ད་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ་ཡོད་དོ་ཞེས་བྲིས་ནས་ལུགས་དེ་ལྟར་འཇོག་པ་དེ་ཐལ་འགྱུར་བའི་གཞུང་འཆད་པ་ན་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་པའི་བསྟན་(༢༨༩ན) པ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ང་རྒྱལ་བའི་ང་རོ་དང་བཅས་ཏེ་སྨྲ་མོད། ལུགས་གསུམ་ལས་ལུགས་དང་པོ་གནས་མའི་བུ་པས་བདག་ཕུང་གཅིག་ཏུའང་བརྗོད་མི་ནུས་པར་འདོད་པས། བདག་མཐའ་གཅིག་ཏུའང་རྫས་སུ་མི་འདོད་ལ། མང་བཀུར་བས་ནི་དེར་འདོད་མི་འདོད་གྲུབ་མཐའ་ལ་ཅི་ཡིན་ཀྱང་དེ་སྐད་སྨྲས་པས་དེར་སོང་ཞིང༌། ལུགས་གཉིས་པ་འཐད་དུ་ཆུག་ཀྱང༌། ལུགས་གསུམ་པས་དེ་ལྟར་སྨྲའོ་ཞེས་པ་ནི་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་པའི་བསྟན་པ་ལ་ཧོར་རྒྱལ་པོའི་ཁྲིམས་ཞིག་པ་ལས་གནོད་ཚབས་ཆེ་སྟེ། མཐའ་བྲལ་དབུ་མའི་དགོངས་དོན་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཟླ་གྲགས་ཀྱི་བཞེད་པ་སྐྱོང་བའི་སྐབས་སུ་ལུགས་དེ་དག་དགག་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལུགས་དེར་ནི་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་བདག་གི་མཚན་གཞི་སྟེ་ངོ་བོར་འཇོག་པ་དང༌། ཕུང་པོ་དེའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་དང༌། བདག་དེ་ཉེར་ལེན་གྱི་འབྲས་བུར་འཇོག་པར་འདོད་པ་ལ་རིགས་པ་མཐའ་ཡས་པས་དགག་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་བོ་སྙམ་ན། གཞན་དབུ་མའི་གསུང་རབ་ལ་བལྟ་བའི་དད་བརྩོན་ཤེས་རབ་ཆེར་མི་ལྕོགས་ནའང༌། གང་ཕྱིར་གཟུགས་ཚོར་བདག་མིན་ཅེས་སོགས་ཀྱི་ཤློ་ཀ་དེའི་གཞུང་འགྲེལ་ཚར་གཅིག་ཞིབ་པར་ལྟོས་ལ། འདིའི་ཐད་ཀྱི་འཇུག་འགྲེལ་ལས། ཇི་སྐད་དུ། གང་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བདག་བཀག་པ་དེ་ལས་ནི་བརྟེན་ནས་གདགས་པའི་བདག་འཇིག་ཚོགས་ལ་བལྟ་བའི་ཡུལ་ཕུང་པོའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་བཀག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་སེམས་པའི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཕྱིར། གང་གི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པོ་མ་དམིགས་ན་དེའི་ཉེ་བར་ལེན་(༢༨༩བ) པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འཐད་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་འདིའི་དོན་འཇུག་པ་རྩ་འགྲེལ་གྱི་ཚིག་དོན་གོ་བ་ཞིག་ལ་ཅིས་ཀྱང་བསླབ་པར་གྱིས་ཤིག་དང༌། ཐལ་འགྱུར་བའི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ལུགས་ལ་བདག་གི་རྒྱུར་ཕུང་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་འདི་འདོར་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་རེའོ། །ཁྱེད་ཅག་བདག་གི་རྒྱུར་ཕུང་པོ་ཡིན་པ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་སུ་འཆད་ན་འཇུག་འགྲེལ་གྱི་ལུང་དེ་ལ་དབུས་གཙང་ཁམས་གསུམ་མངའ་རིས་དང་བཅས་པ་ན་ཡོད་པའི་རྟ་ནག་པ་ཐམས་ཅད་རྟ་ཞོན་བེར་གྱོན་རོལ་ཆ་ཐོགས་ཏེ་འབྲུ་ཞིག་གཉེར་བར་གྱིས་དང་ཨེ་མ་ཧོ། །ཞེས་བརྗོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། ཚོགས་པ་བདག་ཡིན་པ་དགག ཞར
Chinese
写着“有三种差别”并按那种方式安立，在讲解应成派的论典时，如果说这是对吉祥萨迦派的教法（289a）作了贡献，并带着傲慢的语气说话。三种方式中，第一种方式是，上座部子部认为不能说补特伽罗和蕴是一个，因此，完全不认为补特伽罗是实有。大众部无论是否这样认为，无论是什么宗派，都这样说了，所以归于此。第二种方式可以接受，但如果说第三种方式也这样说，那么这比霍尔国王的法律崩溃对吉祥萨迦派的教法造成的损害还要大。因为在弘扬离边中观的宗义，即龙树和月称论师的观点时，已经驳斥了这些方式。因为在那种方式中，色等蕴被认为是补特伽罗的相状，即本体，并且认为蕴是补特伽罗的近取因，补特伽罗是近取果，对此已经用无量的理证进行了驳斥，如果认为没有成立。那么，即使不具备广泛阅读中观经典的信心、精进和智慧，也请详细阅读一遍“何故色非我”等颂的论释。关于这一点，《入行论》的注释中说：“如云何于色等，遮遣有我时，亦遮蕴聚中，能取我慢境，应如是思择，以是正思择时故。由无能取故，亦无所取，故于色等，亦应离贪。”这里所说的意义，务必学习理解《入行论》根本颂和注释的词义。如果对应成派不共的宗义说蕴是补特伽罗的因，那么这种说法一定会抛弃的。如果你们对应成派的宗义解释说蕴是补特伽罗的因，那么就用《入行论》的教证，让卫藏、康区、阿里等地所有骑黑马、穿毡衣、拿着乐器的人，都去寻找谷物吧，唉玛霍！这样说道。第二，破斥集合是补特伽罗。
English
It is written that "there are three differences" and establishing it in that way, when explaining the treatises of the Prasangika school, if one says that this has contributed to the teachings of the glorious Sakya school (289a), and speaks with an arrogant tone. Among the three ways, the first way is that the Sthavira Nikaya's sub-school believes that one cannot say that the person and the aggregates are one, therefore, they do not consider the person to be real at all. The Mahasanghika, whether they think so or not, whatever the sect, they have said so, so it belongs to this. The second way is acceptable, but if one says that the third way also says so, then this is more harmful to the teachings of the glorious Sakya school than the collapse of the Hor king's laws. Because in upholding the tenets of the Madhyamaka free from extremes, that is, the views of Master Nagarjuna and Chandrakirti, these ways have been refuted. Because in that way, the aggregates such as form are considered to be the characteristics of the person, that is, the essence, and it is believed that the aggregates are the proximate cause of the person, and the person is the proximate result, which has been refuted by infinite reasoning, if one thinks it is not established. Then, even if one does not have the faith, diligence, and wisdom to extensively read the Madhyamaka scriptures, please read in detail once the commentary on the verse "Why is form not me", etc. Regarding this, the commentary on the Engaging in the Bodhisattva Deeds says: "As it is said, when rejecting the self in form, etc., one also rejects the object of pride that takes the aggregates as the object of the view of the perishable collection, one should think in this way, because it is the time of correct thinking. Because there is no taker, there is also nothing to take, therefore, one should also be free from attachment to form, etc." The meaning of this, be sure to study and understand the meaning of the words of the root verse and commentary of the Engaging in the Bodhisattva Deeds. If one says that the aggregates are the cause of the person in the uncommon tenets of the Prasangika, then this statement will surely be abandoned. If you explain in the tenets of the Prasangika that the aggregates are the cause of the person, then use the teachings of the Engaging in the Bodhisattva Deeds to let all the black horse riders, felt-clad people, and instrument-carrying people in U-Tsang, Kham, and Ngari go and look for grain, Emaho! Thus it is said. Second, refuting that the collection is the person.