Tibetan
་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཡུལ་གྱི་བདག་འགོག་པའི་རིགས་པ་གཞུང་དུ་མི་བརྗོད་པར་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་འགོག་པའི་རིགས་པ་འབའ་ཞིག་བརྗོད་པ་མི་རིགས་སོ་སྙམ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་བདག་དང་གང་ཟག་དང་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་དཔྱད་པར་ཐ་སྙད་ཁས་ལེན་པའི་ཚེ་དགག་བྱ་མ་ཡིན་ཅིང་(༢༧༤བ) དགག་མི་ནུས་ལ་བཀག་པ་ལ་དགོས་པའང་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་འགོག་ལ། དཔྱད་ནས་འགོག་པའི་ཚེ་ནི་རིགས་པའི་དཔྱོད་ཚུལ་གསུམ་ལས་མི་འདའ་བས་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་བདག་གསུམ་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྣམས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཡང་ཡིན་ཅིང༌། འཇིག་ལྟའི་རིའི་རྩེ་མོ་ཉི་ཤུའི་ཡུལ་ཐམས་ཅད་བཀག་པའི་ཕྱིར། གཞུང་དུ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདག་མ་བཀག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་ནི། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་ཕལ་ཆེར་ཐ་སྙད་འཁྲུལ་ངོ་ཙམ་དུ་ཡོད་ཅིང༌། ཁྱད་པར་དུ་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའམ་གྲགས་སུ་རུང་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་རབ་ལས་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་གདུལ་བྱའི་ངོར་གསུངས་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ཡང་ཐ་སྙད་འཁྲུལ་ངོར་ཡོད་ལ། འཇིག་རྟེན་ལ་མ་གྲགས་ཤིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མ་གསུངས་པ་ཕྱི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱི་རྟོག་པས་བཏགས་པ། ཤེས་བྱ་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་དང་དགུ་དང་རང་བཞིན་ཉེར་བཞི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དང༌། ཕྱིར་རོལ་གྱི་དོན་ལྐོག་ན་མོ་དང༌། གཉིས་མེད་ཀྱི་གཞན་དབང་བདེན་པ་དང༌། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང༌། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པའི་འདུས་མ་བྱས་པའི་རྟག་པ་དང༌། བཏགས་བཞག་གི་བདག་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་དང༌། བདེན་མེད་དོན་དམ་བདེན་པ་དེར་བདེན་དུ་གཞི་གྲུབ་སོགས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་དོ། །འོ་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སྟོན་པས་མ་དཔྱད་པར་གསུངས་པ་ན་ཐ་སྙད་དུའང་དྲང་ངེས་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། དེ་ལྟའི་གསུང་ནི་ཐ་སྙད་(༢༧༥ན) དུའང་དྲང་དོན་དགོངས་པ་ཅན་གྱི་གསུང་ཡིན་པས་རང་སྡེ་དག་ཐ་སྙད་དུ་སྟོན་པས་དེ་ལྟར་གསུངས་སོ་ཞེས་ཞེན་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ཐ་སྙད་དུ་ངེས་དོན་མིན་ལ། སྟོན་པས་དཔྱད་ནས་གསུངས་སོ་ཅོག་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་ངེས་དོན་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་དྲང་བའི་དོན་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་
Chinese
如果有人认为，既然执着于此，那么经论中不讲述遮止其境之我的道理，而只讲述遮止遍计所执之我的道理，这不合理。并非如此。因为，俱生的境之我，以及补特伽罗和有情等，在未经观察而承认世俗名言时，不是所遮止的（274b），既不能遮止，遮止也没有必要，所以不遮止。而在观察后遮止时，不会超出三种理性的观察方式，因此，遮止遍计所执之三我的道理，也是遮止俱生我的道理。因为遮止了二十座坏聚见山顶的所有境。因此，经论中并非没有遮止俱生我。法之我：从色法到一切种智之间的所有法，执着为自性，大多数只是世俗假立的说法而已。特别是，所执着的事物中，世间所称或可称者，如来语录中仅以名言为调伏所化而宣说的大多数，也只是世俗假立而已。世间未称说，如来未宣说者，内外道教徒的分别念所安立的，如所知六句义、九句义和二十四自性等，以及无分微尘，外道的义隐喻，无二的依他起谛实，阿赖耶识，佛陀藏具足相好的无为常法，假立之我名言量成，无实胜义谛在彼处成立为谛实等，在名言中也没有。如果有人问：那么，阿赖耶识等不是佛陀所说的吗？如果导师未经观察而宣说，那么在世俗中也有权衡和决定两种，而这样的宣说，即使在世俗（275n）中也是权衡意义的不了义之语，因此自宗认为导师在世俗中宣说，所以这样说了。但这样宣说并非在世俗中是了义，导师观察后宣说的一切，在二谛中都是了义，而不是权衡意义的。总之，从色法到一切种智之间的所有法的自性，特别是所有增益，在二谛中都是自性空。
English
If someone thinks that since one clings to this, it is unreasonable that the scriptures do not speak of the reasoning that prevents the self of its object, but only speak of the reasoning that prevents the self of the imputed. It is not so. Because, the self of the co-emergent object, and the person and sentient beings, etc., are not to be rejected when accepting conventional terms without examination (274b), and they cannot be rejected, and there is no need to reject them, so they are not rejected. But when examining and preventing, it does not go beyond the three ways of reasoning, so the reasoning of preventing the three selves of the imputed is also the reasoning of preventing the co-emergent self. Because it prevents all the objects of the twenty peaks of the mountain of destructive views. Therefore, the scriptures do not fail to prevent the co-emergent self. The self of phenomena: clinging to the nature of all phenomena from form to omniscience is mostly just a conventional false statement. In particular, most of the things that are clung to, which are known or can be known in the world, are only spoken as terms in the Buddha's teachings for the sake of taming those who are to be tamed, and are also just conventional false statements. Those that are not known in the world and not spoken by the Tathagata, which are established by the discriminations of the inner and outer heretics, such as the six and nine meanings of knowable words and the twenty-four natures, etc., and the indivisible atoms, the meaning of the hidden metaphor of the external object, the other-dependent truth of non-duality, the alaya consciousness, the uncompounded permanence of the Buddha-womb adorned with marks and examples, the established self of conventional validity, and the truth of the unreal ultimate truth established as truth there, etc., do not even exist in conventional terms. If someone asks: Then, aren't the alaya consciousness, etc., spoken by the Buddha? If the teacher speaks without examining in this way, then there are two kinds of weighing and deciding in conventional terms, but such a statement, even in conventional terms (275n), is a statement of weighing meaning and provisional meaning, so the self-sect thinks that the teacher speaks in conventional terms, so he said so. But such a statement is not definitive in conventional terms, and everything that the teacher speaks after examining is definitive in both truths, and is not of weighing meaning. In short, the nature of all phenomena from form to omniscience, and especially all imputations, are naturally empty in both truths.