Chinese
耶！如果承诺生来就无有基础，那与自己的话语也相违背，这样说是不合理的。因为像这部根本释论等情况中，大学者月称论师讲述的极其无畏的深奥之义，你们只是徒劳地搅浑，也是不合理的。从一开始，凭借空性的力量，对于任何戏论，一切智慧的行境，都是寂灭的处所和处所者平等性的面目，空性和缘起的法与法性之理，以及中观的见、修、道、果全部都是寂灭的缘故，那时，无论谁见到缘起的生灭，都与所见相违背。我们中观派不与世俗的宗派论者相随顺，而是与凡夫到十地尽头的后得世间名声相随顺。因为一切法都是空性，所以才安立缘起和二谛。当向他人宣说时，对于小孩来说，虽然显现出缘起生，但那时，虽然自性无生，但显现的生灭是错乱的生灭。那样的生灭之生，在任何地方都没有生为生灭自性，所以在观察时，也不能说是生。缘起无生是在圣者的等持之境中。在那里，缘起的生灭的错乱，从一开始就远离了生的基础而见到，一个生已经消失于无生之中。在那里，也不是在说，所以哪里会有与自己话语相违背的情况呢？你们中观派遮止了从无因中产生实有法，而在名言中说缘起生，这也是用语言的虚假来掩盖缘起，实际上是不想放弃对名言的生灭之生的实有物的执着，而假装追求中观派的高位。如果在二谛中进行观察，谁说缘起的生灭之实有存在，那些就是实有论者，这是月称论师的观点，只是在观察时，遮止了常执等的生，没有遮止缘起的生等。也就是说，观察时，有为法的声音是无常的。
English
Yeah! If it is promised that birth is without foundation from the beginning, then it contradicts one's own words. To say this is unreasonable. Because in cases like this fundamental commentary, the great scholar Chandrakirti explains the extremely fearless profound meaning, but you are just stirring it up in vain, which is also unreasonable. From the beginning, by the power of emptiness, for any elaboration, all the realms of wisdom are the face of equality of the place of peace and the place-holder, the reason for the Dharma and Dharmata of emptiness and dependent origination, and all the views, meditations, paths, and fruits of Madhyamaka are also for the sake of peace, so at that time, whoever sees the arising and ceasing of dependent origination contradicts what is seen. We Madhyamikas do not follow the mundane sectarians, but follow the fame of the world from ordinary beings to the end of the tenth ground. Because all dharmas are emptiness, therefore dependent origination and the two truths are established. When proclaiming to others, although dependent origination appears to arise for children, at that time, although there is no arising by nature, the appearing arising and ceasing is a confused arising and ceasing. Such arising of arising and ceasing has not arisen as the nature of arising and ceasing anywhere, so when examining, it cannot be said to be arising. The non-arising of dependent origination is in the realm of the samadhi of the noble ones. There, the confusion of the arising and ceasing of dependent origination is seen from the beginning to be separated from the foundation of arising, and one arising has disappeared into non-arising. There, it is not being said, so where would there be a situation that contradicts one's own words? You Madhyamikas prohibit the arising of real dharmas from no cause, and say that dependent origination arises nominally, which is also using the falsehood of language to cover up dependent origination, and in reality, you do not want to give up the clinging to the reality of the arising of arising and ceasing in name, but pretend to pursue the high position of Madhyamika. If one examines in the two truths, whoever says that the reality of the arising and ceasing of dependent origination exists, those are the realists, this is the view of Master Chandrakirti, only when examining, the arising of permanence, etc., is prohibited, and the arising of dependent origination, etc., is not prohibited. That is to say, when examining, the sound of conditioned phenomena is impermanent.
Tibetan
སྒྲུབ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་སྒྲ་དེར་མི་སྒྲུབ་བོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར་སྙིང་པོ་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཁོ་བོ་ཅག་མ་དཔྱད་པ་ན་རྟེན་འབྲེལ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་དག་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པར་སྨྲ་ཞིང་རློམ་མོད། དེ་ལྟར་ནའང་དེ་དབུ་མ་པའི་ལུགས་ཀྱིས་བརྗོད་པར་མི་འགྲོ་བས། དྲག་ཤུལ་གྱིས་ཁེངས་པ་ཅན་དག་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་ལ་མཉམ་པར་ཞོག་ཅིག དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་དུས་སུ་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་མེད་དུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ཡོན་ཏན་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་སེམས་སྒྲིབ་སེལ་གྱིས་བསྟོད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། བུམ་སོགས་འདི་དག་དེ་ཉིད་དུ་མེད་ཅིང༌། །འཇིག་རྟེན་རབ་ཏུ་གྲགས་པར་ཡོད་ཅི་བཞིན། །དེ་བཞིན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས་ན། །མོ་གཤམ་བུ་དང་མཚུངས་པར་ཐལ་མི་འགྱུར། །རང་གི་སྡེ་པ་བྱེ་སྨྲ་དང་མདོ་སྡེ་པས་དངོས་པོ་རྣམས་དོན་དམ་པར་མེད་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྒལ་དུ་མེད་དེ། ཁྱེད་ལྟར་ན་བུམ་པ་དང་ནགས་ཚལ་སོགས་འདི་དག་ཀུན་རྗོབ་བཏགས་ཡོད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་དེ་ཉིད་དུ་མེད་ཅིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་རབ་ཏུ་གྲགས་པར་ཡོད་ཅེས། གང་ལ་བཅོམ་དང་བློ་ཡིས་གཞན། །བསལ་ན་དེ་བློ་མི་འཇུག་པ། །བུམ་ཆུ་བཞིན་དུ་ཀུན་ཛོབ་ཏུ། །ཡོད་དེ་དོན་དམ་ཡོད་གཞན་ནོ། །ཞེས་རགས་པ་བཏགས་ཡོད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་སོགས་དཔྱད་ན་མེད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྲགས་ངོར་མ་བརྟགས་ཉམས་དགར་དངོས་པོ་(༢༦༠བ) ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྣང་བར་འགྱུར་བས་ན་དེ་ཉིད་དུ་མེད་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་མཚུངས་པར་གཏན་མེད་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་མི་མཚུངས་ཏེ། བུམ་སོགས་གདགས་པའི་རྟེན་འབྱུང་བཞི་སོགས་རྫས་སུ་ཡོད་པས་རྒྱུ་དེས་བུམ་པར་བཏགས་པའི་བུམ་པ་འབྲས་བུར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་འཐད་ཀྱང་དབུ་མ་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཏགས་ཙམ་གྱི་ཆ་ལས་དེའི་རྒྱུའི་རྫས་གཏན་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ཐམས་ཅད་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་མི་ལྡོག་གོ་སྙམ་ན། མི་རིགས་ཏེ། གདགས་པའི་རྟེན་ས་ལ་སོགས་པ་རྫས་སུ་སྒྲུབ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མ་གཏོགས་པར། །ཇི་ལྟར་བུམ་པ་ཡོད་མིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་རླུང་སོགས་མ་གཏོགས་པར། །གཟུགས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ས་ཆུ་མེ་དང་རླུང་རྣམས་ནི། །རེ་རེའང་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མེད། །གང་གསུམ་མེད་པར་རེ་རེ་མེད། །གཅིག་མེད་པར་ཡང་གསུམ་མེད་
Chinese
辩驳。如果像说“对于非造作之声不承认”那样，有什么意义呢？我们未经考察时，世间人自诩依赖缘起而有生灭。即使如此，那也不符合中观宗的说法。愿充满强烈情绪的人们安住于极度寂静的大慈悲中。如是，在转法轮之时，宣示诸法无生，以赞叹功德殊胜的方式，菩萨除盖障赞颂了薄伽梵。第三是：瓶等这些事物，在胜义中并不存在，但在世间却广为人知。同样，一切事物都由因缘生起，因此不会成为与石女之子相同的过失。自宗的毗婆沙宗和经部宗反驳说，如果事物在胜义中不存在，那么在名言中也不存在。你们认为瓶子和森林等这些都是世俗假立的，所以在胜义中并不存在，但在世间却广为人知。如果摧毁或用智慧去除，智慧便无法领会，如同瓶子里的水一样，在世俗中存在，但在胜义中则不同。如是，如同承认粗大的事物是假立的一样，同样，色等经过观察后虽然不存在，但在世间名言中，未经观察分别，一切事物(260b) 也会显现，因此，如果胜义中不存在，那么在名言中也不会像石女之子一样完全不存在。对此并不相同，因为瓶等假立的所依，地等四大要素作为实有存在，所以，以该因缘假立为瓶子的瓶子，作为果在世俗中存在是合理的。但是，按照中观宗的观点，一切法都只是假立的部分，而其因的实体完全不存在。如果认为，那么一切都将成为像石女之子一样的过失，无法避免，那是不合理的。因为无法成立假立的所依，如地等是实有的。如《四百论》所说：没有色等，如何会有瓶子存在？同样，没有风等，色也不会存在。以及《宝鬘论》所说：地水火风，任何一个都不是自性。没有其他三个，任何一个都不存在。没有一个，其他三个也不存在。
English
Refutation. If it is said, "There is no acknowledgment of the sound of the unconditioned," what is the point? When we have not examined, worldly people claim that dependent arising causes birth and death. Even so, that is not in accordance with the Madhyamaka school. May those filled with intense emotions abide in the great compassion of utter peace. Thus, at the time of turning the wheel of Dharma, it was declared that all phenomena are unborn, and in a way that praises the excellent qualities, the Bodhisattva Sarvanivaranaviskambhin praised the Bhagavan. The third is: These things, such as pots, do not exist in reality, but are widely known in the world. Likewise, since all things arise from causes and conditions, it will not be the same fault as the child of a barren woman. The Vaibhashika and Sautrantika schools of our own tradition refute that if things do not exist in reality, then they do not exist in name either. You think that these things, such as pots and forests, are conventionally imputed, so they do not exist in reality, but are widely known in the world. If destroyed or removed by wisdom, wisdom cannot comprehend it, just as water in a pot exists in convention, but is different in reality. Thus, just as it is admitted that coarse things are imputed, similarly, although forms and so on do not exist after examination, in worldly terms, without examination and discrimination, all things (260b) will also appear, so if they do not exist in reality, then they will not be completely non-existent like the child of a barren woman in name either. This is not the same, because the basis for the imputation of pots and so on, the four great elements such as earth, exist as real substances, so it is reasonable that the pot imputed as a pot by that cause exists as a result in convention. However, according to the Madhyamaka view, all dharmas are only imputed parts, and the substance of their cause does not exist at all. If it is thought that everything will become a fault like the child of a barren woman, which cannot be avoided, that is unreasonable. Because it is impossible to establish that the basis of imputation, such as earth, is real. As the Four Hundred Verses says: Without forms and so on, how can a pot exist? Likewise, without wind and so on, form will not exist either. And as the Ratnavali says: Earth, water, fire, and wind, none of them are self-existent. Without the other three, none of them exist. Without one, the other three do not exist either.