Tibetan
ང་ཕྱུག་དང༌། ས་དང༌། རྡུལ་དང༌། རང་བཞིན་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་སྨྲ་བ་སྟེ། མདོར་ན་རྒྱང་འཕེན་ནས་རྣམ་རིག་པའི་བར་རང་རང་གིས་རྟོག་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་དུ་སྦྱར་བར་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་པོ་དེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འགོག་པར་བྱེད་པའི་དུས་སུ་བདག་ཉིད་ནི། །ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ལྟ་བར་རྟོགས་བྱ་སྟེ། །དེ་ཡི་ལྟ་བའི་རྣམ་པའི་རྟེན་མཚུངས་ལུས་དང་ལྡན་ཉིད་ཕྱིར། །གང་ཚེ་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཡོད་ཉིད་ཁས་ལེན་དེ་ཚེ་བཞིན། །ཞེས་ཡོད་མེད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་དགག་པར་འདོད་དོ། །དེས་ན་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་གནས་སྐབས་འགར་ཡང་མ་དཔྱད་པ་ན་བདེན་(༢༥༥ན) གཉིས་ཀྱི་གྲགས་པ་དང་འགལ་བ་དང༌། དཔྱད་ན་རང་ཚིག་འགལ་བའི་མི་འདོད་པ་འགར་ཡང་ཐོབ་པ་མེད་དེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་ན་གྲགས་པ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གནས་ཚུལ་སེམས་པ་ན་ཡོད་པ་བཀག་ནས་མེད་པའི་ཕྱོགས་དང་མེད་པ་བཀག་ནས་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་གང་ཡང་ཁས་མ་བླངས་པས་ཀླན་ཀ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་མཁས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་ཕྱི་ནང་གི་རྟོག་གེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཏགས་པའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་བསལ་བར་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། རྟོག་པའི་དྲྭ་བ་མ་ལུས་པ་བཀག་པས་དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱོད་ལ་དེར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོས་ལོག་པར་སྒྲུབ་བོ་ཞེས་དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེར་མ་ཟད་ཁོ་བོས་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ཕྱིན་ལོག་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། འཇིག་རྟེན་གཞན་རྟོགས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་བདག །ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་དམ་པའི་དོན་ནི་ལྟ་བར་རྟོགས་བྱ་སྟེ། །བདག་གི་ལྟ་བའི་རྣམ་པའི་རྟེན་མཚུངས་ལུས་དང་ལྡན་ཉིད་ཕྱིར། །གང་གི་ཚེ་ནི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་ཁས་ལེན་དེ་ཚེ་བཞིན། །ཞེས་དང༌། འདི་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡོད་ཅེས་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་བདག །ཅེས་སོགས་ཀྱང་རིགས་བསྒྲེས་ནས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འོ་ན་རྒྱུ་ལ་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་བཀག་ན་དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལ་འཇུག་པ་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྐྱེ་སོགས་ལ་མཐའ་བཞི་གང་གི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་ཞེས་མི་དཔྱོད་པར་(༢༥༥བ) འཁྲུལ་ངོའི་རྒྱུ་འབྲས་གྲགས་ཙམ་ཞིག་གི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ནས་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་ལེགས་ཉེས་ཀྱི་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་དང་དེའི་བཟློག་ཕྱོགས་རྣམས་ལ་བླང་དོར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། རྨི་ལམ་དུ་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་བཞིན་ནོ། །དབུ་མ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་འགོག་པ་ན་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་བླང་དོར་འགོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཏན་མེད་དུའང་མི་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཏན་མེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་དེ་དག་ལ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་འཚོལ་བ་ན་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་རྙེད་ལ། དེས་ན་སྐྱེས་འཕགས་ཀྱི་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་སོ་སོའི་ཤེས་ངོ་ན་བདེན་གཉིས་དང་རྟེན་འབྱུང་གི་ཚུལ་ཏེ་དབུ་མའི་ལམ་བཟང་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་རིགས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་འགལ་བར་བརྩད་དུ་མེད་པས། དེ་ཉིད་དེ་ལས་འབྱུང་མིན་གཞན་དག་ལས་ལྟ་ག་ལ་ཞིག གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་པར་ནི་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་གང་དམ་བཅས་པ་དེ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་ན་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་དང༌། །རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་ཡོད་པ་མིན་པས་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་བྲལ། །དེས་ན་དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་སྲིད་ན་མཐའ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བར་རྟོག་པ་ལས་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དབང་ཕྱུག་སོགས་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་ནའང་མཐའ་བཞི་གང་རུང་ལས་སྐྱེ་བ་མ་གཏོགས་མཐའ་ལྔ་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་བྲལ་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒྱུ་ལ་མ་བལྟོས་པར་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མིན་པས་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། མཐོང་བ་དང་འགལ་བ་སྤང་བ་དང༌། རང་བཞིན་མེད་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཡོད་པར་འགལ་བའི་རྩོད་པ་སྤང་བ་གཉིས། (༢༥༦ན) དང་པོ་ལ། གཏི་མུག་གི་དབང་གིས་མི་མཁས་པས་མཐོང་བའི་ཚུལ་དང༌། མཁས་པ་ལ་མི་སྣང་བའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ། དངོས་པོ་དང༌། དངོས་མེད་མཐོང་བའི་འགལ་སྤང་གཉིས། དང་པོ་ནི། གང་གིས་སྤྲིན་ཚོགས་དང་མཚུངས་གཏི་མུག་སྟུག་པོ་འཇིག་རྟེན་ལ། །ཡོད་པ་དེས་ན་ཡུལ་རྣམས་ལོག་པ་དག་ཏུ་སྣང་བར་འགྱུར། །འོ་ན་སྔོན་པོ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་མ་སྐྱེས་ཤིང་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་བས་མ་བཟུང་ན་ཡང་ཡང་དུ་མདུན་ན་སྣང་བ་དེ་ཅི་ཞེ་ན། ཡུལ་རྣམས་མཐོང་བ་ནི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པར་མངོན་ཞེན་ཅན་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དག་ཏུ་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་ཆར་སྤྲིན་གྱི་ཚོགས་དང་མཚུངས་པའི་གཏི་མུག་གི་མུན་པ་མཐུག་པོས་ནམ་མཁའི་སྔོན་པོ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་མཐོང་བ་གཡོགས་ནས་
Chinese
我（指作者）说，富裕、土地、微尘、自性、以及本体是原因。总而言之，从顺世外道到唯识宗之间，各自以自己的分别念颠倒地结合在一起。因此，应当了知如此结合者是具有颠倒见者。例如，当阻止圆满正等觉佛陀时，自身应当了知是颠倒地看待所知之自性。因为他的见解之形态与（我）相同的所依身相合。何时承认有产生之自性，那时也是如此。如此想要驳斥一切有无之见。因此，我们即使在某些情况下不进行分析，也会与二谛的世俗名言相违背。如果进行分析，则不会得到任何自相矛盾的不悦之处。因为如果进入世间的名言，则会如名言般陈述。如果思考实情，则既未否定有而采取无的立场，也未否定无而采取有的立场，因此从一切诤论中解脱。因此，智者应当确信，通过完全转变，此偈颂必定能消除内外所有宗派家所安立的宗派。因为通过遮止一切分别念之网，显现想要成立胜义智慧。如果你们说，在那里有太过分之处，那不是的。因为我说正在颠倒地成立，这是没有例子的。不仅如此，因为我已在一切情况下，证悟到事物之实情是远离颠倒的。如是所说：当世间他者证悟到存在之时，自身应当了知是看待胜义谛之所知自性。因为我的见解之形态与（我）相同的所依身相合。何时承认证悟到无我，那时也是如此。以及，当证悟到此是全知者存在之时，自身……等等，也应当类推而说。如果说，如果遮止原因的四边生，那么它的结果也会变成无因而生吗？我们进入因果的论述时，不会分析因果的产生等是从四边中的哪一边产生，而是在（255b） 迷惑的显现中，仅仅跟随因果的世俗名言，之后是想要和不想要的……
English
I (referring to the author) say that wealth, land, dust, nature, and essence are the causes. In short, from the Lokayata to the Vijnanavada, each combines in a reversed manner with their own conceptualizations. Therefore, it should be known that such a combiner is one who has reversed views. For example, when preventing the perfectly enlightened Buddha, one should understand that one is viewing the nature of knowable things in a reversed manner. Because the form of his view is in accordance with the same support body as (mine). Whenever one admits that there is a nature of arising, it is the same at that time. Thus, one wants to refute all views of existence and non-existence. Therefore, even if we do not analyze in some cases, it will contradict the conventional truths of the two truths. If we analyze, we will not get any undesirable self-contradictions. Because if we enter the world's terminology, we will state it as the terminology. If we think about the reality, we have neither denied existence and taken the position of non-existence, nor denied non-existence and taken the position of existence, so we are freed from all disputes. Therefore, the wise should be convinced that by completely transforming, this verse will surely eliminate all the tenets established by the internal and external sectarianists. Because by stopping all the nets of conceptualization, it is apparent that one wants to establish the ultimate wisdom. If you say that there is too much fault there, it is not. Because I say that I am establishing it in a reversed way, there is no example of this. Moreover, because I have realized that the reality of things is free from reversal in all circumstances. As it is said: When the world and others realize that there is existence, one should understand that one is looking at the nature of the ultimate truth of knowable things. Because the form of my view is in accordance with the same support body as (mine). Whenever one admits that one has realized selflessness, it is the same at that time. And, when one realizes that this is the existence of the omniscient one, oneself... etc., should also be said by analogy. If you say that if you stop the four extremes of arising from a cause, then its result will also become arising from no cause? When we enter into the discussion of cause and effect, we do not analyze from which of the four extremes the arising of cause and effect arises, but in the (255b) confused appearance, we only follow the conventional terminology of cause and effect, and then it is wanting and not wanting...
Chinese
为了对过失的增上生、决定胜以及它们的相反方面进行取舍。例如，就像在梦中善加利用一样。中观派否定一切法具有自性时，也不会否定世俗中的取舍，因为同样的理由，他们也不会说一切法都是断灭，并且因为不是断灭。在这些法中寻找有无的自性时，丝毫也找不到自性。因此，在圣者和非圣者各自的错与不错的认知中，二谛和缘起的道理，即中观的正道，以符合理性的方式安立，是无可争辩的。它是否由此产生，又怎能从其他事物中寻找呢？既不是从两者产生，又怎能无因而有呢？这是对所立誓言的极力论证。第三，因为从自、他、二者产生，以及不依赖因的产生是不存在的，所以事物没有自性。因此，如果存在实有的产生，那么除了设想从四边产生之外，别无可能，即使认为是从自在天等产生，也只能是从四边中的任何一边产生，不可能从第五边产生，所以事物没有自性。因为从自、他、二者产生，以及不依赖因的产生是不存在的，所以如此。第二，遮破与所见相违，以及如果无自性，那么在世俗中也存在相违的辩论。 (256a) 第一，愚痴者因愚昧而见的方式，以及智者不见的方式。第一，事物和非事物见到的矛盾遮破。第一，谁以如云之聚的浓厚愚昧遮蔽世界，存在者因此在世间显现为颠倒。那么，青色等事物没有产生，也不会成为对境，即使不执取，也常常在眼前显现，那是什么呢？所见的事物并非如其自性，而是对具有实执者来说，显现为颠倒，因为谁以遮蔽虚空自性的雨云之聚般的浓厚愚昧黑暗，遮蔽了虚空的蓝色自性空性，
English
In order to adopt or reject the higher realms of faults and the definite goodness, and their opposites. For example, like making good use of things in a dream. When the Madhyamikas negate that all dharmas have inherent existence, they do not negate acceptance and rejection in conventional terms, because for the same reason, they do not say that all dharmas are utterly nonexistent, and because they are not utterly nonexistent. When searching for the inherent existence of existence or nonexistence in those dharmas, not even a little inherent existence is found. Therefore, in the separate knowledge of what is mistaken and not mistaken by noble beings, the two truths and the nature of dependent origination, that is, the good path of the Middle Way, are established in accordance with reason, so there is no contradiction to be argued. Whether it arises from that or not, why look to other things? How can it exist without cause, not from both? This is a thorough proof of what was vowed. Third, because arising from self, other, and both, and existing without relying on causes, are not possible, therefore things are devoid of inherent existence. Therefore, if there is a truly existent arising, then there is no other possibility than to conceive of arising from the four extremes, even if it is thought to arise from Ishvara (自在天) etc., it can only arise from any one of the four extremes, there is no arising from a fifth extreme, so things are devoid of inherent existence. Because arising from self, other, and both, and arising without relying on causes, are not possible, therefore. Second, refuting what contradicts what is seen, and refuting the debate that if there is no inherent existence, then it also contradicts existence in conventional terms. (256a) First, the way the unwise see due to the power of delusion, and the way the wise do not see. First, refuting the contradiction of seeing things and non-things. First, whoever obscures the world with dense ignorance like a mass of clouds, existing things therefore appear as inverted in the world. So, what is it that blue and other things have not arisen, and will not become objects, even if they are not grasped, they still appear in front of us again and again? Seeing objects is not as they are in their own nature, but appears as inverted to those who have attachment, because whoever covers the blue nature of emptiness of space with the dense darkness of ignorance like a mass of rain clouds that obscures the nature of space,