Tibetan
ན་དུ་འདོད་པའི་སྒྲས་བསྟན་བདག་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མདོ་དེ་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་སོགས་ལས་བརྟགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང༌། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ལྟར་འབབ། །བདག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་ནི་དེ་མ་བསྟན། །ཅེས་མང་དུ་འབྱུང་བ་གཞན་ཡང་ནི། ཇི་ལྟར་ནད་པ་ནད་པ་ལ། །སྨན་པས་སྨན་རྣམས་གཏོང་བ་ལྟར། །སངས་རྒྱས་དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་ལ། །སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་རབ་ཏུ་གསུངས། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ལུང་འདིས་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་གསལ་བར་བྱེད་དེ། སྟོན་པས་སེམས་ཙམ་གསུངས་པའང་གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་བལྟོས་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། སྨན་པས་ནད་དབང་ཐ་དད་ཀྱིས་དུག་ཀྱང་སྨན་དུ་གཏོང་བ་བཞིན། དེས་ན་དངོས་པོར་ལྟ་བ་ལ་དང་པོ་ནས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་(༢༤༤བ) བཀག་ན་སྐྲག་སྟེ་བསྟན་པ་ལ་མི་འཇུག་པས་དེ་འཇུག་ཆེད་དུ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ལྟར་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་གང་ལ་གང་དགའ་བ། །དེ་ལ་དེ་དེ་སྔར་བཤད་བྱ། །ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དམ་ཆོས་ཀྱི། །སྣོད་ནི་ཅིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་ལང་གཤེགས་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུ་བ་ཞུ་ལན་གྱི་སྒོ་ནས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རྟག་བདག་བདེན་གྲུབ་བྱེད་པོ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་ཁྱབ་པ་འཇིག་མེད་དུ་བསྟན་པ་དགོས་པའི་དབང་གིས་དྲང་དོན་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དེ་རང་འགྲེལ་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞེས་པ་ནས་བདག་མེད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་བར་རྒྱས་པར་དྲངས་ཡོད་པས་དེར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རྟག་རྫས་བདེན་པ་བར་སྟོང་པ་ནི། དགོངས་གཞི། དགོས་པ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་གསུམ་ལས། དགོས་པ་ནི། དངོས་འཛིན་ཅན་གྱི་གདུལ་བྱ་རིམ་གྱི་བཀྲི་ཆེད་ཡིན་ཅེས་བཤད་ཟིན་པ་དང༌། ཁྱད་པར་གདུལ་བྱའི་རིས། ཇི་སྐད་དུ། སེམས་ཞུམ་སེམས་ཅན་དམན་ལ་བརྙས་པ་དང༌། །ཡང་དག་མིན་འཛིན་ཡང་དག་ཆོས་ལ་སྐུར། །བདག་ཆགས་ལྷག་པའི་སྐྱོན་ལྔ་གང་དག་ལ། །ཡོད་པ་དེ་དག་དེ་སྤང་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་བསྟན་པ་ལྟར་གྱི་གང་ཟག་དེ་དག་གི་ངོར་དེ་ལྟར་བསྟན་དགོས་པའོ། །དགོངས་གཞི་ནི། འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་དབུ་སེམས་གཉིས་ཀྱི་བཞེད་པ་མི་འདྲ་བ་གཉིས་བྱུང་བར་སྣང་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་དང་ལང་གཤེགས་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་བསམས་ནས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་འདོད་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་ཀུན་(༢༤༥ན) གཞིའི་སྟེང་གི་རྣམ་བྱང་གི་ས་བོན་ལ་འདོད་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་གཞན་དབང་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་འདོད་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡིད་བྱ་བ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དགུ་པ་ཞིག་ཏུ་འདོད་པའང་ཡོད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི། དཔྱད་པའམ་འཕགས་པའི་གཟིགས་ངོ་ན་ཡོད་མེད་སོགས་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཚུལ་དུ་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་སོ་སོ་བ་དག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་མཉམ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་མ་དཔྱད་འཇིག་རྟེན་གྱི་ངོར་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་ན་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་དང༌། རིགས་དེ་ལས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གདུལ་བྱ་དང་འཚམས་པར་འཕྲོ་བ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང༌། །རིགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་ལུས་ཅན་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ནི། མདོར་བསྟན་པའི་སྒྲས་ཟིན་གྱི་སྙིང་པོ་དེ་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་ལྟ་ཞོག་ཐ་སྙད་ཙམ་དུའང་མི་འགྲུབ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང༌། མདོ་སྡེ་མྱང་འདས་སོགས་ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་དཔེའི་ཡོན་ཏན་མེད་པར་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་དང༌། མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྟག་པ་དང་བདག་དང་བདེ་བ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་མེད་པར་དཔལ་ཕྲེང་དང་མྱང་འདས་དང་རྒྱུད་བླ་རྩ་འགྲེལ་སོགས་ནས་ཡང་ཡང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོ་བདག་དང་མ་བྱས་པའི་དངོས་པོར་འདོད་པ་འདི་ལྟར་ན་ཕྱི་(༢༤༥བ) རོལ་པའི་བདག་དགག་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འགྲེལ་བཤད་ལས། སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་སེམས་ཙམ་ཡང་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། ཅེས་དང༌། ཁ་ཅིག་སེམས་དེ་ཉིད་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ལང་གཤེགས་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་རྣམས་སོ། །བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྒྲགས་པ་དང༌། ཞེས་སོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། སྙིང་པོ་ཉིད་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིགས་ཆད་ད
Chinese
像经部里说的那样，以想要（有）我的声音所表示的真实我的形态，在《圣解深密经》等中，说的是无自性，是他有，是圆成实。又说：“执取的阿赖耶识深且微细，一切种子如河流般流淌，若执着为我则不可行，我未曾向孩童们宣说。”像这样有很多。此外，就像医生给病人用药一样，佛陀也同样对众生，极力宣说了唯心。等等的这些教证清楚地表明了是不了义。佛陀宣说唯心，也是考虑到所化众生的思想差别而宣说的。就像医生根据不同的病情，即使是毒药也当成药物来使用一样。因此，对于执着实有的人来说，如果一开始就否定一切事物自性存在（244b），他们会害怕而不进入佛法，为了让他们进入，就好像事物有自性一样地宣说。正如所说：“对于谁，什么令其欢喜，就先对他说那个。会损坏正法的，器皿无论如何也不是。”因此，《楞伽经》中，菩萨摩诃萨大慧以请问和回答的方式，说如来藏是常、我、真实成立、作者、无功德、周遍、不坏，这是因为有其必要，所以说是不了义，对此，自释中从“世尊”到“应随无我”之间有详细的引用，请在那里查看。意思是这样的：如来藏是常、实体、真实、空性，这是基于意图、必要、对实有的损害这三者。必要是：为了逐步引导执着实有的所化众生，正如已经说过的。特别是所化众生的根器。正如所说：“对于怯懦、轻蔑低劣众生、诽谤真实法、执着我、贪恋过度的五种过失，为了让他们舍弃这些，才宣说了这些。”就像这样，对于具有这些过失的人，才需要那样宣说。意图是：在印度的圣地，似乎出现了中观和唯识两种不同的观点。瑜伽行派的人是…
English
Like the sutras say, the form of the true self indicated by the sound of wanting (to have) myself, in the Noble Saṃdhinirmocana Sūtra and others, it is said to be without self-nature, is other-powered, and is perfectly established. It is also said: "The grasping consciousness is deep and subtle, all seeds flow like a river, it is not permissible to grasp as self, I have not taught this to children." There are many like this. Furthermore, just as a doctor gives medicine to a patient, the Buddha also, in the same way, emphatically proclaimed mind-only to sentient beings. These quotes and others clearly show that it is provisional meaning. The Buddha's teaching of mind-only was also spoken in consideration of the differences in the thoughts of the trainees. Just as a doctor uses poison as medicine according to different conditions. Therefore, for those who cling to reality, if from the beginning all things are denied as inherently existent (244b), they will be afraid and not enter the Dharma, so in order to get them to enter, it is taught as if things have inherent existence. As it is said: "For whom, what pleases them, first tell them that. A vessel that will damage the true Dharma, is certainly not." Therefore, in the Laṅkāvatāra Sūtra, the Bodhisattva Mahāsattva Mahāmati, through questions and answers to the Blessed One, said that the Tathāgatagarbha is permanent, self, truly established, the agent, without qualities, pervasive, and indestructible, because there is a need for this, so it is said to be provisional meaning, to this, the self-commentary has a detailed quote from "The Blessed One" to "should follow non-self", please look there. The meaning is this: the Tathāgatagarbha is permanent, substance, truth, emptiness, this is based on intention, necessity, and harm to reality. The necessity is: in order to gradually guide the trainees who cling to reality, as has already been said. Especially the faculties of the trainees. As it is said: "For the five faults of cowardice, despising inferior beings, slandering the true Dharma, clinging to self, and excessive attachment, in order to abandon these, these were proclaimed." Like this, for those who have these faults, it is necessary to teach in that way. The intention is: in the holy land of India, it seems that two different views of Madhyamaka and Yogācāra have arisen. The Yogācārins are...
Chinese
又有人认为，是思念严峻布置和入楞伽等意义的阿赖耶识。 有人认为是阿赖耶上的名言种子。 有人认为是空于他起遍计所执的圆成实事物。 又有人认为是无垢意，即第九识。 说无自性者是：在观察或圣者面前，以有无等寂灭的方式，诸佛和各个有情的如来藏自性清净，成为平等性，但不观察世间，在做轮回和涅槃的区分时，考虑到有情相续中有成就佛的种姓，以及从该种姓中放射出与调伏对象相符的圆满佛身，所以这样说。 如云：圆满佛身放射故，如来藏无别故，有种姓故有情众，恒常具有如来藏。 因此，对实有的损害是：如果按照简略指示的词语所包含的如来藏那样，不要说胜义中，即使在名言中也无法成立，因为世尊亲自遮止了。 并且在涅槃经等中也多次说到一切有情没有相好功德。 并且在不清净的阶段，没有常、我、乐、净，在宝鬘论、涅槃经和宝性论根本释等中也多次说到。 这样认为如来藏是我和非造作的事物，那么所有驳斥外道的我的说法都将变得毫无意义。 注释中说：如来藏被说成不了义一样，唯识也被说成不了义。 又有人认为，世尊将心本身说成了如来藏，因为入楞伽经中说：大慧，善与非善是这样的，即八识。 八识是什么呢？ 是宣说如来阿赖耶识等。 因为这样说的缘故，如来藏本身被说成不了义，所以阿赖耶识也被说成不了义。 同样，断种姓者
English
Some consider it to be the alaya-vijnana, thinking of the meaning of the Dense Array and the Lankavatara Sutra. Some consider it to be the seed of manifestation on the alaya. Some consider it to be the perfected entity that is empty of other-powered and completely conceptualized things. Some also consider it to be the ninth consciousness, called the stainless mind. Those who speak of no-self-nature are: In the face of investigation or noble ones, in the manner of pacifying existence and non-existence, the tathagatagarbha of the Buddhas and individual sentient beings is naturally pure and becomes equality, but without investigation, in the face of the world, when making distinctions between samsara and nirvana, it is said with the intention that sentient beings have the lineage to accomplish Buddhahood and that the complete Buddha body emanates from that lineage in accordance with the beings to be tamed. As it is said: Because the complete Buddha body emanates, And because the tathagatagarbha is inseparable, And because there is lineage, all embodied beings Always have the essence of the Buddha. Therefore, the harm to reality is: If the essence of the Tathagata, which is contained in the briefly stated words, is like that, then it cannot be established even in mere conventional terms, let alone in ultimate terms, because the Blessed One himself has forbidden it. And it is repeatedly stated in the Nirvana Sutra and others that all sentient beings do not have the qualities of marks and examples. And in the impure state, there is no permanence, self, happiness, or purity, as is repeatedly stated in the Garland of Jewels, the Nirvana Sutra, and the Root Commentary on the Uttaratantra. If the essence of the Sugata is considered to be the self and the uncreated entity, then all refutations of the self of the outsiders will become meaningless. The commentary says: Just as the essence is taught as provisional, so is mind-only taught as provisional. Some also think that the Blessed One spoke of the mind itself as the essence of the Sugata, because the Lankavatara Sutra says: Great Wisdom, good and non-good are like this, namely, the eight consciousnesses. What are the eight? They are the proclaimed alaya-vijnana of the Tathagata, and so on. Because the essence itself is taught as provisional, the alaya-vijnana is also taught as provisional. Similarly, those who cut off the lineage