Tibetan
གཉིས་ལས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་ཕྱི་མ་ལས་དོན་དམ་བདེན་པ་རྣམ་པར་འཇོག་གོ་ཞེས་ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་གཉིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཡབ་རྗེ་རས་པ་ཆེན་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་བྱམས་ཆོས་སྡེ་ལྔ་པོ་འདི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤྱིའི་བཀའ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་འགྲེལ་དུ་གྲུབ་སྟེ། བར་པ་གསུམ་ཞར་བྱུང་དབུ་མའི་ཆོས་ཚུལ་མི་སྟོན་པ་མིན་ཀྱང༌། དངོས་བསྟན་སེམས་ཙམ་ཐུན་མོང་མིན་པའི་བསྟན་བཅོས་དང༌། བྱམས་ཆོས་དང་པོ་དབུ་སེམས་ཐུན་མོང་གི་བསྟན་བཅོས་དང༌། བྱམས་ཆོས་ཐ་མ་མདོ་སྔགས་ཐུན་མོང་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ།།དོན་གྱི་དབང་འདི་གཟིགས་ནས་རྗེ་སྒམ་པོ་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས། ཁོ་བོའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མའི་དགོངས་པ་ཡིན། ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། འཕགས་པ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཟབ་མོ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པ་གང་དག་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུད་བླ་མ་དང་ཁོ་བོས་བྱས་པའི་ཟབ་མོ་ནང་དོན་གྱི་ཚིག་དོན་ཙམ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་ཟབ་རྒྱས་སྔགས་ཀྱི་དོན་ལ་དཔྱིས་ཕྱིན་དུ་འཇུག་མི་ནུས་པས་བསྟན་བཅོས་འདི་གཉིས་ལ་ལེགས་པར་སློབས་ཤིག་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེས་ན་མདོར་བཤད་པའི་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་བ་དེ་སྔགས་ལུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང༌། སེམས་འོད་གསལ་ཡིན་ན་དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ཡོད་དེ། སྔགས་ལུགས་ཀྱི་སེམས་འོད་གསལ་དང༌། དེ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་མི་(༢༦ན) སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་གི་རྟེན་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་ནས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དབང་བཞི་བླང་བ་དང་བསྐུར་བར་མ་བྱས་ན་མི་འབྱུང་ཞིང༌། དེར་བལྟོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་བསྲུང་ཞིང་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པ་དང༌། ཁྱད་པར་ཕྱག་རྒྱའི་རྐྱེན་ལས་མཆོག་གི་དབུ་མ་གཏན་ལ་ཕབས་ནས། དེར་སྒྲིབ་མེད་ཀྱི་རླུང་ཐིག་འཛག་མེད་ཟད་པ་མེད་པར་མཐའ་ཀླས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་མ་བྱས་པས་དེར་འགྲུབ་མི་སྲིད་པ་གང་ཞིག མདོར་བཤད་པའི་སེམས་འོད་གསལ་དང༌། སྔགས་སུ་བཤད་པའི་སེམས་འོད་གསལ་གཅིག་ན་མདོར་བཤད་པའི་སེམས་འོད་གསལ་དེ་རྟོགས་བྱེད་དུ་སྔགས་ནས་བཤད་པའི་ལམ་འདི་མེད་མི་རུང་བའམ། ཡང་ན། སྔགས་ལམ་དུ་དེ་རྟོགས་པ་ལ་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་ལམ་དེ་མི་དགོས་པར་མདོ་ལུགས་ཀྱི་ལམ་ཁོ་ནས་དེ
Chinese
从二者中安立世俗谛，从后一种相安立胜义谛，这样区分法与法性，以及区分中与边的两部论典，都是这样宣说的。因此，雅布杰热巴大师曾说，慈氏五论是总摄因果大乘一切教言的意旨疏解。中间三论虽然附带也阐述中观的法理，但直接阐述的是唯识宗不共的论典，第一部慈氏论是中观和唯识宗共同的论典，最后一部慈氏论是显宗和密宗共同的论典。观察到这个意义后，冈波巴父子曾说：“我的大手印是《宝性论》的意旨。” 圣观自在让炯多吉也曾说：“凡是想要进入甚深金刚乘的人，如果对大乘《宝性论》和我所著的甚深内义的词义都不能领会，就无法彻底进入甚深广大的密咒之义，所以要好好学习这两部论典。” 因此，如果简略宣说的无二智慧光明是密宗的智慧，心光明，那么对实有就有损害。密宗的心光明，以及显现它之后，不（26a） 如果不进入作为修证无学双运所依的方便智慧双运之坛城，没有接受和给予身语意智慧自性的乐空无二的四种灌顶，就不会生起。对此要守护律仪和誓言，修行行为，特别是从手印的因缘中确定殊胜的中观，在那里，无障的明点风息不漏无尽，没有到达无边际的彼岸，那么在那里不可能成就。简略宣说的心光明，和密咒中所说的心光明如果是一样的，那么简略宣说的心光明，作为证悟者，是否不可缺少从密咒中所说的这条道路呢？或者，在密咒道中，证悟它，是否不需要作为证悟者的方便智慧之道，仅仅依靠显宗的道路就能
English
From the two, the conventional truth is established, and from the latter characteristic, the ultimate truth is established. Thus, the two treatises that distinguish between dharma and dharmata, and that distinguish between the middle and the extremes, are taught. Therefore, Lord Father Repa Chenpo said that these five treatises of Maitreya are the commentaries on the intent of all the general teachings of the Great Vehicle of cause and effect. Although the three intermediate ones incidentally explain the tenets of Madhyamaka, the direct teaching is the uncommon treatise of Cittamātra, the first treatise of Maitreya is the common treatise of Madhyamaka and Cittamātra, and the last treatise of Maitreya is the common treatise of Sutra and Tantra. Having seen this meaning, Lord Gampopa and his son said, "My Mahāmudrā is the intent of the Uttaratantra." Furthermore, the noble Avalokiteśvara Rangjung Dorje said, "Those who wish to enter the profound Vajrayāna, if they do not comprehend the meaning of the words of the profound inner meaning of the Great Vehicle Uttaratantra and what I have done, they will not be able to thoroughly enter the meaning of the profound and vast mantra. Therefore, study these two treatises well." Therefore, if the non-dual wisdom luminosity that is briefly explained is the wisdom of the tantric system, and the mind is luminosity, then there is harm to reality. The mind luminosity of the tantric system, and after manifesting it, not (26a) If one does not enter the mandala that is the basis of the union of skillful means and wisdom, which is the basis for accomplishing the union of no more learning, and does not receive and bestow the four empowerments of inseparable bliss and emptiness, which are the nature of body, speech, mind, and wisdom, then it will not arise. In relation to that, one must protect vows and commitments, and practice conduct. In particular, from the cause of the mudrā, one must establish the supreme Madhyamaka. There, without obscuration, the winds and drops are without leakage and without exhaustion, and one has not crossed to the other side of the limitless. Therefore, what is impossible to accomplish there? If the mind luminosity that is briefly explained and the mind luminosity that is explained in mantra are the same, then is this path explained from mantra indispensable as the means of realizing the mind luminosity that is briefly explained? Or, in the path of mantra, to realize it, is the path of skillful means and wisdom as the means of realization not necessary, and can it be