Tibetan
འི་ཚེ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་རྣམས་ཀྱང་བསམ་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། བེམ་པོའི་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེར། བདག་རིག་གཞན་རིག་ཐམས་ཅད་པ། །ཀུན་ལ་ཕན་པའི་གང་ཟག་མཆོག །དཔེར་བྱ་ཀུན་ལས་འདས་པ་སྟེ། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་བདག་པོ་མཆོག །ཅེས་འབྱུང་ལ། ཁྱད་པར་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དང༌། དངོས་པོའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་འཛིན་བྱེད་དུ་གསུངས་ཀྱི། རྣམ་མེད་དུ་གསུངས་བ་ཡེ་མེད་དེ། དེར༑ རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མཐའ་དག་པ་ལ་གནས། །དྲི་མེད་ནོར་བུ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་འཛིན་བྱེད་གང་ཡིན་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའོ། །ཞེས་དཔལ་ལྡན་ས་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་རྣམས་སུའང་འབྱུང་ལ། དེ་དང་མཐུན་པར་རྒྱལ་པོ་ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིས་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པར། རྣམ་བདེན་དང་རྣམ་རྫུན་པ་གཉིས་ཀ་དོན་ལ་གནས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འཇུག་པ་མི་སྲིད་པར་(༢༣ན) འགྱུར་ཞེས། དེ་འགོག་པ་ལ་ལེའུ་རེ་རེ་མཛད་ནས་ཁྱད་པར་རྣམ་མེད་འགོག་པ་ན། ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་རིགས་པས་རྣམ་བཏགས་པ། །རྣམ་པ་དང་བཅས་རབ་བཀག་ནས། །རྣམ་མེད་ཉིད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པ། །དེ་ལྟར་དུ་ནི་རྗོད་པར་བྱེད། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་མེད་ན་ཡང༌། །ཡེ་ཤེས་འགྱུར་བར་རྣམ་རྟོག་ན། །རྣམ་པ་དང་ནི་རྣམ་བྲལ་བས། །འདི་ཅི་རིག་ནས་ཀུན་རིགས་ཡིན། །ཀུན་མཁྱེན་དེ་ལ་ཡོད་མིན་ཅིང༌། །ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་རྟོག་པ་ཉིད། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མ་གཟིགས་པས། །བེམས་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་སྔགས་གཞུང་རབ་འབྱམས་སུ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ཤིང༌། ཁྱད་པར་དུ་སློབ་དཔོན་ཤཱནྟི་པས་རྣམ་རྫུན་པ་དབུ་མར་སྒྲུབ་པའི་དབུ་མ་རྒྱན་ཞེས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཤིག་བྱས་ནས་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལུགས་འདི་དང་མཐུན་ཅེས་དྲིལ་བསྒྲགས་པ་དེ་སློབ་དཔོན་མཻ་ཏྲི་པ་ཆེན་པོས་སུན་ཕྱུང་ནས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་འདིས་ཨ་མ་ན་སིའི་ཆོས་སྐོར་རྒྱས་པར་བརྩམས་ཤིང༌། ཁྱད་པར་རྣམ་རྫུན་དབུ་མ་པར་འདོད་པ་འགོག་པ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་པ་ཞེས་པའི་བསྟན་བཅོས་མཛད་དེ། དེར༑ དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཤེས་འདོད་པས། །རྣམ་བཅས་མ་ཡིན་རྣམ་མེད་མིན། །བླ་མའི་ངག་གིས་མ་བརྒྱན་པའི། །དབུ་མའང་འབྲིང་པོ་ཙམ་ཉིད་དོ། །ཞེས་ལུགས་དེ་དབུ་མ་པར་མི་རུང་བར་ཞར་ལ
Chinese
之时，如何转为名为宝灯的等持？同样，其他的等持也不会无念而转，因为是自明的体性，并且不是物质的空性。又，其中说：自识他识一切者，利益一切之胜士，譬如超越一切者，知与所知之主尊。特别是，诸佛的意和智慧是所有有情之心的对境，并且说是执持一切事物之相，而根本没有说是无相的。其中说：金刚持的意之金刚，安住于有情之心的所有自性中。犹如无垢宝珠，执持事物者即是智慧金刚。在吉祥十地经的注释中也有记载。与之相应，国王因陀罗菩提在《智慧成就》中说：如果真有相和假有相都存在于意义上，那么一切智智的进入是不可能的（23页）。为了阻止这一点，每一章都进行了创作，特别是为了阻止无相，如所说：如何以理安立相，完全遮止有相之后，无相本身也不成立，如是宣说。如果即使没有相，也分别念智慧会转变，那么有相和无相，以何知而皆是理？一切智者于彼无有，智慧名为分别念。由于没有见到一切相，将成为物质。等等，在密咒的广阔经典中广泛宣说。特别地，寂天论师创作了一部名为《中观庄严》的论著，以建立假相为中观，并宣称所有的密咒见解都与此一致，但被弥勒巴大师驳斥，这位伟大的论师广泛地创作了阿玛那斯的法类，特别是为了阻止那些认为假相是中观的人，创作了名为《真如十论》的论著。其中说：欲知如来藏者，非有相亦非无相，未经上师语庄严，中观亦仅中等耳。因此，顺便说一句，这个宗派不适合中观。
English
At that time, how does it transform into the samadhi called Jewel Lamp? Similarly, other samadhis do not transform without thought, because they are the nature of self-awareness and not the emptiness of matter. Moreover, it says there: "The self-awareness, other-awareness, everything, the supreme person who benefits all, is like the one who transcends all, the supreme lord of knowledge and the knowable." In particular, the minds and wisdom of the Buddhas are said to be the objects of the minds of all sentient beings, and they are said to hold all aspects of things, but there is no mention of being without aspects. There it says: "The vajra of the mind of the Vajradhara abides in the entire nature of the minds of sentient beings. Like a stainless jewel, that which holds things is the wisdom vajra." This is also found in the commentaries on the glorious Ten Bhumi Sutra. In accordance with this, King Indrabhuti, in the Siddhi of Wisdom, says: "If both true aspects and false aspects exist in meaning, then the entry of omniscient wisdom is impossible (p. 23)." To prevent this, each chapter was composed, especially to prevent the aspectless, as it is said: "How is the aspect established by reason? After completely rejecting the aspected, the aspectless itself is not established. Thus, it is declared. If even without aspects, the wisdom is conceived to change, then with aspects and without aspects, by what knowledge are all reasons? The omniscient one does not have that, wisdom is called conceptualization. Since all aspects are not seen, it will become material." And so on, it is widely proclaimed in the vast scriptures of mantra. In particular, Acharya Shantipa composed a treatise called the Madhyamaka Ornament to establish false aspects as Madhyamaka, and proclaimed that all the views of mantra are in accordance with this, but it was refuted by the great Acharya Maitripa, and this great Acharya extensively composed the Dharma cycles of Amanasi. In particular, to prevent those who think that false aspects are Madhyamaka, he composed a treatise called the Ten Realities. There it says: "Desiring to know the Tathagatagarbha, it is neither with aspects nor without aspects. Without being adorned by the words of the Lama, the Madhyamaka is only mediocre." Therefore, by the way, that school is not suitable for Madhyamaka.
Tibetan
་བཤད་ནས། རྣམ་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཙམ་ལས་ཕྱག་ཆེན་གྱི་ཡེ་ཤེས་མི་སྐྱེ་བར་རྩལ་དུ་བཏོན་ན། ཡེ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་པ་ལས་ལྟ་ག་ལ་སྐྱེ་བར་དགོངས་ཞེས། སློབ་དཔོན་ལྷན་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེས་དེའི་འགྲེལ་པར། དེ་ལ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་སྒྲས་མདོ་སྡེ་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་འདོད་པ་དག་བཟུང་ངོ༌། །རྣམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བ་དག་སྟེ་འདི་དག་གིས་ནི་རྣམ་པ་དང་བཅས་(༢༣བ) པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པའི་འདོད་པ་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་པར་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུས་བླང་བར་བྱ་བ་མིན་ཏེ། གཉིས་ཀས་ཀྱང་རང་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ལ། དེ་ཡང་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཞེས་དང༌། ཡང་དེར། རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྦྱོད་པ་པའི་འདོད་པ་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉེ་བར་ཁས་མི་ལེན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཁས་ལེན་པ་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་ཡང་དྲང་བའི་དོན་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་གསུངས་པ། འདི་དག་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་ཞེས། །ཐུབ་པ་ཡིས་ནི་གང་གསུངས་པ། །བྱིས་རྣམས་སྐྲག་པ་སྤང་ཕྱིར་ཏེ། །དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མིན། །ཅེས་སོགས་རྒྱས་པར་འབྱུང་ལ། རྣམ་རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་སྔགས་ཀྱི་ཟབ་དོན་དུ་འཁྲུལ་པ་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་བརྙེས་པའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བཀག་ཟིན་པས་སྤྲོས་པ་ཆོག་གོ། །གཞན་ཡང་གསང་སྔགས་ཀྱི་དགོངས་པ་དགོངས་འགྲེལ་རྣམས་ལས་རྣམ་རྫུན་གྱི་དོན་དབུ་མར་མ་གྲུབ་པ་དང༌། དེར་མ་གྲུབ་ན་སྔགས་ཀྱི་ཟབ་དོན་དུ་འོངས་མི་རྙེད་པའི་ལུང་རིགས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེས་མུ་མེད་དོ། །འདིར་མདོ་སྔགས་ཀྱི་འཇུག་ངོགས་ཆེན་པོ་གཉིས་ནས་བསྒྲུབས་པའི་སངས་རྒྱས་ཚུལ་ལ། རྒྱ་བོད་འདིར་ལ་ལ་ཞིག་གང་ལས་སྒྲུབ་པའི་གཞི་དང༌། གང་འགྲུབ་པའི་གཞི་འབྲས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང༌། (༢༤ན) གང་གིས་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱིས་ལམ་ལ་མཆོག་དམན་མྱུར་བར་འགྲུབ་མི་འགྲུབ་ཀྱི་ཟབ་ཁྱད་ཡོད་པར་འདོད་པ་དང༌། གཞི་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་ལམ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ལ་མཆོག་དམན་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་འདོད་པ་གཉིས་ལས། གཞི་ལ་ཁྱ
Chinese
说后，如果强调仅从无相的知识不能生起大手印的智慧，那么智慧真实成立又怎么会生起见解呢？学联生的金刚论师在那个注释中说，其中以有相的词句，执持经部和瑜伽行派的观点。所谓无相，也是指分别说部和瑜伽行派，这些宗派总摄了有相和无相的观点。想要了知真如的补特伽罗不应 গ্রহণ，因为二者都承许自性，而且以不能忍受观察之故，远离了真如的体性。又在那里说，所谓有相和无相，仅仅是不接受瑜伽行派的观点，因为他们也承许所取和能取的实事为空性的自性之真如。如果承许具有自性，那么就没有无自性的体性的真如，因此所显示的唯心也仅仅是权宜之说。如龙树菩萨所说：‘这些全部是唯心，能仁所说的那些，是为了遣除孩童的怖畏，那不是真如。’等等广说。说虚假相，错认为密咒的深义，在圣地没有学习而获得双运的论师们已经遮破，故可止息戏论。此外，从密咒的意趣和意趣释中，虚假相的意义未能在中观中成立，如果未能在其中成立，那么就无法获得密咒的深义，其理证的海洋极为广大。在此，对于从显密二大途径所证得的成佛之理，在此汉藏，有些人认为从何处修证的所依和所成就的所依果没有差别，但是以何者修证的道有优劣，有快速成就和不能成就的甚深差别。以及认为基没有差别，但是以道有差别的力量，果有优劣的差别这二者之中，基
English
After speaking, if it is emphasized that the wisdom of Mahamudra cannot arise solely from formless knowledge, then how can a view arise from the establishment of true wisdom? The commentator Padmasambhava says in that commentary, "Among them, the term 'with form' holds the views of the Sutra school and the Yoga school. The so-called 'without form' also refers to the Vaibhashika and the Yoga school, and these schools summarize the views of 'with form' and 'without form.' A person who wishes to know Suchness should not accept it, because both of them acknowledge self-nature, and because they cannot withstand examination, they are separated from the nature of Suchness." Also, it says there, "The so-called 'with form' and 'without form' are merely not accepting the views of the Yoga school, because they also acknowledge the Suchness of the nature of emptiness of the object of grasping and the grasper. If one acknowledges having self-nature, then there is no Suchness of the nature of selflessness, so the manifested Mind-Only is also merely provisional. As Nagarjuna said, 'All these are Mind-Only, those that the Able One spoke of, are to dispel the fear of children, that is not Suchness.'" And so on, extensively explained. Those who speak of false appearances, mistaking them for the profound meaning of mantras, have already been refuted by teachers who have attained union without studying in the holy land, so it is sufficient to stop the elaboration. Furthermore, from the intention of the secret mantras and the commentaries on the intention, the meaning of false appearances is not established in Madhyamaka, and if it is not established there, then the profound meaning of the mantras cannot be obtained, and the ocean of reasoning is extremely vast. Here, regarding the way of attaining Buddhahood through the two great paths of Sutra and Tantra, here in China and Tibet, some people think that there is no difference between the basis from which one practices and the basis-result that is achieved, but there is a profound difference in the path by which one practices, whether it is superior or inferior, and whether one can achieve it quickly or not. And among the two views that there is no difference in the basis, but there is a difference in the path, and that the power of the difference in the path causes a difference in the result, the basis