Tibetan
གས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་སྙིང་པོ་ལས། མདོ་ལས་སེམས་ཙམ་གསུངས་པ་ནི། །བྱེད་པོ་ཟ་པོ་དགག་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །མདོ་ལས། ལུགས་སུ་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་རབ་ཏུ་རྟོག་གོ། །དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལྗོན་པ་བྱེད་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་པོ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་པོ་འདི་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་(༢༣༩ན) པས་ལས་རྣམས་ཡོད་པར་གྱུར་ཏེ། གང་ལ་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་ལས་ཀྱང་མི་དམིགས་སོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་སྟེ་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རབ་ཏུ་བཀའ་བསྩལ་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་གཅིག་ལ་བརྟེན་པ་དག་གོ། །ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །གཉིས་2པ་ལ། མདོ་འགོད་པ་དང༌། དེའི་དོན་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། དེ་ཕྱིར་བློ་ལྡན་བློ་ནི་འཕེལ་བྱའི་ཕྱིར། །ལང་ཀར་གཤེགས་མདོ་དེ་ལས་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས། །མུ་སྟེགས་སྤོ་མཐོན་རི་འཇོམས་ངག་རང་བཞིན༌། །རྡོ་རྗེ་འདི་ནི་དགོངས་པ་བཅད་ཕྱིར་གསུངས། །མདོ་དེའི་དོན་མདོ་གཞན་གྱིས་བཤད་པ་ནི། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་མདོ་དེ་ལས་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱི་བདག་དང་གཙོ་བོ་སོགས་བྱེད་པོར་སེམས་པའི་ལྟ་བ་ངན་པའི་རི་བོའི་སྤོ་མཐོན་པོ་འཇོམས་བྱེད་ཀྱི་ངག་གི་རང་བཞིན་རྡོ་རྗེའི་ཐོག་འདྲ་བ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་བཅད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཙམ་བྱེད་པོ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བློ་ལྡན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་བློ་ནི་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་ན། གང་ཟག་རྒྱུན་དང་ཕུང་པོ་དང༌། །དེ་བཞིན་རྐྱེན་དང་རྡུལ་དག་དང༌། །གཙོ་བོ་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པོ་རྣམས། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཇི་བཞིན་རང་གི་བསྟན་བཅོས་དེ་དེ་ལས། །མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཟག་སོགས་དེ་དག །སྨྲས་པ་དེ་དག་བྱེད་པོར་མ་གཟིགས་ནས། །རྒྱལ་བས་སེམས་ཙམ་འཇིག་རྟེན་བྱེད་པོར་གསུངས། །རང་རང་གི་གྲུབ་མཐའི་བསྟན་བཅོས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་དང་དེ་ལས་མུ་སྟེགས་རྣམས་ཀྱིས་གང་ཟག་དང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་བྱེད་པོར་སྨྲས་པ་དང༌། རང་སྡེའང་གང་ཟག་དང་ཐོབ་པ་དང་ཆུད་མི་ཟ་བ་དང་ཀུན་གཞི་སོགས་བྱེད་པོར་བཏགས་པ་དེ་དག་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་བྱེད་པོར་མ་གཟིགས་ནས་ཐ་སྙད་དུ་རྒྱལ་བས་སེམས་ཙམ་(༢༣༩བ) འཇིག་རྟེན་བྱེད་པོར་གསུངས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ལང་གཤེགས་ཀྱི་མདོ་དོན་ཡིན་ནོ། །ཙམ་སྒྲ་བྱེད་པ་པོ་གཞན་དགག་པའི་དོན་ཅན་དུ་སློབ་དཔོན་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་ཀྱང་རྟོག་གེ་འབར་བར་བཤད་དོ། །མུ་སྟེགས་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཙམ་ནི། དངོས་པོ་ལ་བྱེད་པོ་སོགས་རང་བཞིན་ཁས་ལེན་པའི་རྟོག་གེ་པ་མཐའ་དག་ལ་སྦྱར་རིགས་ཏེ། བསྟན་པའི་དོན་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་རོལ་པ་བཞིན། སངས་རྒྱས་པའི་དངོས་སྨྲ་བ་འདི་དག་ཀྱང་ཆོས་འདི་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱི་བཞེད་པ་ཡིན་པ་ལ། ཆོས་འདི་པའི་བོད་གང་དག་བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོའི་དངོས་པོ་འདུས་མ་བྱས་པ་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པོར་འདོད་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་བདག་དང་གང་ཟག་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པ་པོར་འདོད་པ་དང༌། ཞིག་པ་དངོས་པོ་བ་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་བར་ཆད་དུ་མི་འཇུག་པའི་བྱེད་པོར་འདོད་པ་དང༌། དྭངས་མ་མི་ཤིགས་པ་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་གྱི་དངོས་པོ་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དང་ཁྱབ་བྱེད་དང་སྤྲོ་སྡུད་ཀྱི་བྱེད་པོར་འདོད་པ་དེ་ནི་ལུགས་འདི་ལྟར་ན་མུ་སྟེགས་པ་དོན་མཐུན་གྱི་སྒྲ་བཤད་འཇུག་པ་ཅན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ཟེར་བར་ཡང་བྱེད་དོ། །དེས་ན་རང་གཞན་གང་གི་སྡེ་པ་ཡིན་ཀྱང་དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་མུ་སྟེགས་པ་ཡིན་པར་ཅིས་འགྲུབ་ན། སྟོན་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་སོགས་ཀྱི་ལུང་གིས་འགྲུབ་སྟེ། ལང་གཤེགས་ལས། རྐྱེན་དུ་གཏོགས་པའི་དངོས་པོ་ལ། །ཡོད་དང་མེད་པར་གང་རྟོག་པ། །མུ་སྟེགས་ལྟ་བ་ཅན་དག་ནི། །བསྟན་ལས་རིང་དུ་གྱུར་པར་ཤེས། །ཞེས་དང༌། ང་ཡི་བསྟན་པ་སུན་(༢༤༠ན) འབྱིན་པ། །ངུར་སྨྲིག་དག་གི་གོས་བགོས་ཤིང༌། །འབྲས་བུ་ཡོད་དང་མེད་སྨྲ་བ། །མ་འོངས་པ་ཡི་དུས་ན་འབྱུང༌། །ཞེས་དང༌། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། གང་ཟག་ཕུང་པོར་སྨྲ་བ་ཡི། །འཇིག་རྟེན་གྲངས་ཅན་འུག་ཕྲུག་པ། །གོས་མེད་བཅས་པ་གལ་ཏེ་ཞིག །ཡོད་མེད་འདས་པར་སྨྲ་ན་དྲིས། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ནི། །བསྟན་པ་འཆི་མེད་ཡོད་མེད་ལས། །འདས་པ་ཟབ་མོ་ཞེས་བསྟན་པ། །ཆོས་ཀྱི་ཁུང་པ་ཡིན་ཤེས་གྱིས། །ཞེས་སོགས་འབྱུང་བ་ལས་ཤེས་སོ། །དེས་ན་ཕུང་སོགས་ལ་གྲུབ་མཐས་བརྟགས་ཏེ་རྟག་ཆད་དུ་ལྟ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་མུ་སྟེགས་ཅན་འདི་དག་ནི་འཁོར་བའི་ཐོག་མཐར་བྱེད་པོ་སོགས་ལ་བདེན་པར་རྟོག་ཅིང༌།
Chinese
不是的。如《中观心要》所说：“经中说唯心，为遮遣作者受者故。”如是。经中说：“于如是生起之相，作缘起之分别。如是，苦蕴、苦树之作者与受者皆无，唯此显现成就。”彼作是念：执著作者，则诸业存在；若无作者，则胜义中亦不见业。彼作是念：如是三界唯是心，十二有支，如来所说，皆依于一心。如是广说。第二，二者：安立经文与解释其义二者。初者：是故具慧为令智慧增长故，于《楞伽经》中，一切智者，为摧毁外道高山之顶，以语言自性之金刚，为此断除意趣而宣说。经义以他经解释者：圣《楞伽经》中，一切智者为摧毁外道之我与神我等，执著作者之恶见高山之顶，以语言自性之金刚之雷同者，是为断除宣说唯心之意趣而宣说，唯心是作者之故，为令具慧菩萨之无我智慧增长故，如是说云：人与常与蕴，如是缘与诸微尘，神我自在作者等，我说唯是心。如是。二者：如其自之论典彼彼中，外道之补特伽罗等彼彼，所说彼等未见为作者故，胜者说唯心为世间作者。各自宗派之论典如是，外道之补特伽罗与神我等说为作者，自宗亦将补特伽罗与获得者及不坏者和阿赖耶等假立为作者，彼等名言中亦未见为作者
English
It is not. As it says in the Essence of Madhyamaka: "The Sutra speaks of mind-only in order to refute the agent and the enjoyer." It is like that. The Sutra says: "One thoroughly conceptualizes dependent arising in the manner in which it arises." Thus, it is thought that this mere accumulation of suffering, the tree of suffering, without an agent or an experiencer, will be manifestly accomplished. One thinks thus: by being manifestly attached to the agent, all actions come to exist; if there is no agent, then in reality no action is perceived. One thinks thus: like this, these three realms are mind-only, and all those twelve branches of existence that were thoroughly taught by the Thus-Gone One are dependent on a single mind. Thus it is extensively taught. Second, the two: establishing the sutra and explaining its meaning. The first is: Therefore, the wise, in order to increase wisdom, in that Lankavatara Sutra, the all-knowing one, to destroy the high peak of the mountain of the tirthikas, with the vajra of the nature of speech, spoke this to cut off the intention. The meaning of the sutra explained by another sutra: In the Holy Lankavatara Sutra, the all-knowing one, in order to destroy the high peak of the mountain of evil views of the tirthikas who think of the self and the chief, etc., as agents, with the vajra-like thunderbolt of the nature of speech, spoke this in order to completely cut off the intention of speaking of mind-only, since mind-only is the agent, in order to increase the wisdom of the bodhisattvas who have wisdom in realizing selflessness, as it is said: Person and permanence and aggregates, likewise conditions and all the atoms, the chief, the powerful, the agents, I have said are only mind. Like that. The second is: As in their own treatises, those tirthikas, the persons, etc., those, having not seen those spoken of as agents, the Victorious One said that mind-only is the agent of the world. As are the treatises of their own schools, the tirthikas speak of persons and the chief, etc., as agents, and our own school also imputes persons and obtainers and the indestructible and the alaya, etc., as agents, but even in those conventions they are not seen as agents.
Chinese
因此，经文中说，在名言中，胜者（佛陀）说唯识(Cittamatra)是世界的创造者，这是《楞伽经》的要义。勒丹大师也在《正理之火》中解释说，“唯”字具有排除其他作者的含义。仅仅是“外道”这个词，就可以用于所有承认事物具有作者等自性的论师，因为他们对教义的理解与实际意义相反，就像外道一样。月称论师认为，佛教中的实事论者也不是正法之徒。然而，一些自称是正法之徒的藏人，他们认为如来藏的非复合事物是轮回和涅槃一切的作者；在名言中，他们认为我和补特伽罗是业果的基础和作者；他们认为，坏灭的事物是名言量成立的业果关系中不会中断的作者；他们认为，清净、不坏、具有三种特殊性质的事物是轮回和涅槃一切的自性、遍在和摄受的作者。按照这种观点，有些人说，这些人可以被视为符合外道定义的范畴。因此，无论属于哪个宗派，如果有人这样说，怎么能证明他是外道呢？这是可以通过圆满正等觉佛陀和龙树等人的教证来证明的。《楞伽经》中说：“属于缘起的事物，无论认为是有还是无，这些外道见者，要知道他们远离了教义。”又说：“我的教义的诽谤者，身披袈裟，宣说有果和无果，将在未来出现。”《宝鬘论》中说：“如果有人说人是蕴的集合，例如世间的数论者和猫头鹰之子，或者赤身裸体者，如果他们说有无和已逝，就应该问他们。因此，诸佛的教义，是超越有无的不死之法，是甚深的，要知道这是法的命脉。”等等经文可以证明这一点。因此，对于蕴等事物，通过宗派进行分析，并将其视为常断见，这应该被理解为外道。像这样误入歧途的外道，他们真实地认为轮回的初始和终结存在作者等。
English
Therefore, the scriptures say that in conventional terms, the Victorious One (Buddha) said that Mind-Only (Cittamatra) is the creator of the world, which is the essence of the Lankavatara Sutra. Master Lekden also explained in the Blaze of Reasoning that the word "only" has the meaning of excluding other authors. The mere word "tirthika" (outsider, non-Buddhist) can be applied to all logicians who admit that things have inherent nature such as an agent, because their understanding of the doctrine is contrary to its actual meaning, just like the outsiders. Master Chandrakirti believes that these proponents of substantial entities in Buddhism are also not followers of the Dharma. However, some Tibetans who claim to be followers of the Dharma believe that the uncompounded entity of the Tathagatagarbha is the creator of all samsara and nirvana; in conventional terms, they believe that the self and the person are the basis and agent of karmic results; they believe that destructible things are the agents in the relationship of cause and effect established by conventional valid cognition that does not allow interruption; they believe that pure, indestructible entities with three special qualities are the nature, pervasive agent, and unifying agent of all samsara and nirvana. According to this view, some say that these people can be regarded as falling into the category of definitions that are consistent with the meaning of the word "tirthika." Therefore, no matter which sect someone belongs to, if someone says that, how can it be proven that they are tirthikas? This can be proven by the teachings of the Complete Perfect Buddha and Nagarjuna, etc. The Lankavatara Sutra says: "Those who contemplate on things that belong to conditions, whether they are existent or nonexistent, know that these tirthika-view holders are far from the doctrine." It also says: "Those who slander my doctrine, wear the robes of monks, and speak of the existence and non-existence of fruits, will appear in the future." The Ratnavali says: "If someone says that a person is a collection of aggregates, such as the Samkhyas and the sons of owls in the world, or the naked ones, if they say existence, non-existence, and the past, they should be questioned. Therefore, the teachings of the Buddhas, which are the deathless Dharma beyond existence and non-existence, are profound, know that this is the lifeblood of the Dharma." And so on, these scriptures can prove this. Therefore, for things like aggregates, analyzing them through philosophical tenets and viewing them as eternalist or nihilist, this should be understood as the view of outsiders. These tirthikas who have gone astray in this way truly believe that there are agents, etc., at the beginning and end of samsara.