Tibetan
་འབད་ནས་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་པར་གསུངས་པ་ལ། གསུང་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱི་ཙམ་དུ་ཡང་མ་བརྩིས་པར་གོ་བཟློག་ནས་སྨྲས་པའི་ཕྱིར། འདིར༑ དེ་ཉིད་སྐབས་སུ་རིགས་པ་གང་ཞིག་གིས། །བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་རིགས་མིན་པའི། །རིགས་དེས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རིགས་མིན་པས། །ཁྱོད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་གང་གིས་ཡིན་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཐ་སྙད་དུའང་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་ལས་ཐལ་རང་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་འདི་མཁས་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་རླུང་ལྟར་གྲགས་པ་དེའང་ཁྱོད་ཀྱིས་མ་ཤེས་པའམ། ཤེས་བཞིན་དཔལ་ལྡན་ཟླ་(༢༣༠བ) བའི་ཆོས་ཚུལ་འདི་ལ་སྙིང་ནད་ཀྱིས་དཀྲུག་པར་བྱེད་ན་ཁོ་བོ་ཅག་བྱར་མེད་དོ། །དེས་ན་སྔར་མྱོང་གི་རྫས་འགག་ཞིག་ལས་ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་པའི་རྫས་སྐྱེ་བར་མི་བཞག་སྟེ། སྔར་གྱི་ས་བོན་དང་རྒྱུ་སོགས་ཀྱི་རྫས་ཞིག་མ་ཞིག་གང་ལས་ཀྱང་ཕྱིས་ཀྱི་མྱུག་སོགས་ཀྱི་རྫས་དངོས་སྐྱེ་བ་མི་འགྲུབ་པས་ལུགས་འདིར་ཆེས་འགོག་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཕྱིར་མྱུག་ཚེ་ས་བོན་ཞིག་པ་མེད། །ཅེས་སོགས་མདོ་དང༌། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་དབུ་མའི་གསུང་རབས་ནས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལས་སྔར་མྱོང་ཞིག་མ་ཞིག་གང་ལས་ཕྱིས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་འབྲས་དངོས་པོ་བར་མི་འཇོག་ཅིང༌། འཇོག་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཚུལ་དེ་རྟག་ཆད་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཆད་དང་ལས་རྣམས་ཆུད་ཟ་དང༌། ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཕྱིས་ཀྱི་ཤེས་པས་ང་ཡིས་སྔར་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་དྲན་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། སྔ་ཕྱིའི་ཤེས་པ་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་དྲན་པས་མ་མྱོང་བའང་མ་ཡིན་ལ། མྱོང་བས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་དེ་དྲན་པས་མ་བཅད་པའང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མྱོང་དྲན་གྱི་ཚུལ་འདི་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚུལ་ལུགས་ཡིན་གྱི། ཤིན་ཏུ་དཔྱད་བྱ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ནི་བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངག་དོན་གཞན་ཡིན་ན་མྱོང་དྲན་མི་རུང་ངོ་ཞེས་དངོས་སྨྲ་བའི་ལོག་རྟོག་ཟློག་ཆེད་དུ་འདི་སྐད་སྨོས་ཀྱི། དབུ་མ་པས་རང་ལུགས་ལ་གཞན་མིན་པས་མྱོང་དྲན་འཐད་དོ་ཞེས་དཔྱད་ནས་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ། ཡང་ཁ་ཅིག་ལྟར་རྒྱུད་ཐ་དད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཞན་མ་ཡིན་པར་མཚུངས་པ་ལས་རང་གིས་སྔར་མྱོང་ལ་མྱོང་ངོ་(༢༣༡ན) ཞེས་ཐ་སྙད་བྱེད་ལ། གཞན་གྱིས་དེ་ལ་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་མི་བྱེད་པ་ཅི་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་ལན་འདེབས་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། རྒྱུད་ཐ་དད་ཀྱི་ཤེས་པ་དག་འཇིག་རྟེན་གྱི
Chinese
说了不要努力修持，但你却把他的话当成狗屁一样，反而颠倒着说。因此，在这里，在那个时候，用什么样的理性能证明，不是从自和他而生的呢？既然那种理在名言中也不成立，那么你的生是从何而来的呢？像这样，在名言中，生与不生就成了自和他两种极端，这种道理对于智者来说，像风一样广为人知，难道你不知道吗？即使知道，如果还用烦恼来扰乱圣者月称（Dpal ldan zla）的法理，我们也无能为力。因此，不能认为先前的经验之物灭亡后，才会产生后来的记忆之物。因为无论先前的种子和因等之物是否灭亡，都不会产生后来的苗芽等真实之物，所以这种观点在这里是被强烈反对的。正如经中所说：“因此，苗芽生时，种子不会灭亡。”等等。还有，龙树父子的中观论著中，对缘起的因果关系进行了详细的阐述，其中并没有认为先前的经验之物灭亡或不灭亡，都会产生后来的因果实物。如果这样认为，因果关系就会变成常断论。正如“断灭和业都会白费”等过失。因此，后来的意识也会回忆说“我以前见过”，因为前后的意识不是异体的缘故。凡是经历过的，记忆也不会是没有经历过的；凡是经历所断定的，记忆也不会是没有断定的。这种经历和记忆的方式，也只是世间的名言方式，不需要过多的分析，因为世间的一切名言都是虚假的。如果语词的意义不同，就不能有经历和记忆，为了遣除这种实事论者的邪见，才这样说的。中观派并不是通过分析来证明，因为自宗不是异体，所以经历和记忆是合理的。还有，像有些人认为，不同相续的意识不是异体，而是相同的，所以自己会对以前的经历说“我经历过”，但别人为什么不对它这样称呼呢？如果这样提出疑问并回答，是不合理的，因为不同相续的意识是世间的。
English
It is said that one should not strive to practice, but you have treated his words like dog droppings, and instead said the opposite. Therefore, here, at that time, what kind of reasoning can prove that it is not born from self and other? Since that kind of reasoning is not established even in name, then from where does your birth come from? Like this, in name, birth and non-birth become two extremes of self and other, and this principle is widely known to the wise like the wind, don't you know that? Even if you know, if you still use afflictions to disturb the Dharma of the noble Chandrakirti (Dpal ldan zla), we can do nothing about it. Therefore, it cannot be assumed that the later object of memory arises after the previous object of experience has ceased. Because no matter whether the previous objects of seeds and causes have ceased or not, the later real objects of sprouts and so on will not arise, so this view is strongly opposed here. As the sutra says, "Therefore, when the sprout is born, the seed does not cease." and so on. Also, in the Madhyamaka treatises of Nagarjuna and his son, the causal relationship of dependent origination is explained in detail, in which it is not considered that the previous object of experience ceases or does not cease, and the later real object of cause and effect will arise. If this is assumed, the causal relationship will become eternalistic or nihilistic. Just like the faults of "cessation and actions will be wasted" and so on. Therefore, the later consciousness will also recall "I have seen it before", because the previous and later consciousness are not different entities. Whatever has been experienced, memory will not be what has not been experienced; whatever has been determined by experience, memory will not be what has not been determined. This way of experiencing and remembering is only the way of worldly names, and does not need too much analysis, because all worldly names are false. If the meaning of the words is different, there can be no experience and memory, and this is said to dispel the wrong views of the realists. The Madhyamikas do not prove it through analysis, because the self-system is not a different entity, so experience and memory are reasonable. Also, like some people think that the consciousness of different continuums is not a different entity, but the same, so one will say to one's own previous experience "I have experienced it", but why don't others call it that way? If you raise a question like this and answer it, it is unreasonable, because the consciousness of different continuums is worldly.
Tibetan
ས་གཞན་དུ་ཁས་བླངས་ཀྱང་དབུ་མ་པས་གཞན་མ་ཡིན་པར་ཡང་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་རང་རིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་གཞན་དབང་གང་གིས་འཛིན་པར་འགྱུར། །བྱེད་པོ་ལས་དང་བྱ་བ་གཅིག་མིན་པས། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འཛིན་པར་རིགས་མ་ཡིན། །རྣམ་རིག་པ་ཁྱོད་ཀྱི་གཞན་དབང་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་གང་གིས་འཛིན་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། བཤད་མ་ཐག་པའི་རིགས་པས་རང་རིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ནའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་རིག་ཡོད་པའང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཉིད་འཛིན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པོ་ལས་དང་བྱ་བ་གསུམ་པོ་དག་གཅིག་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གཅོད་པོ་གང་ཟག་དང་བཅད་བྱ་ཤིང་དང་དུམ་བུར་གཅོད་པ་གསུམ་ལ་གཅིག་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ལང་གཤེགས་ལས། ཇི་ལྟར་རལ་གྲི་རང་གི་སོ། །གཅོད་པར་མི་བྱེད་སོར་མོ་ནི། །རང་ལ་རེག་པར་མི་བྱེད་ལྟར། །རང་རིག་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་མ་ཤེས་པའི། །བདག་ཅན་གཞན་དབང་ངོ་བོའི་དངོས་ཡོད་ན། །གང་གིས་ན་འདི་ཡོད་པར་མི་རིགས་པ། །གཞན་ལ་མོ་གཤམ་བུས་གནོད་ཅི་ཞིག་བསྐྱལ། །ད་ནི་གཞན་དབང་སྤྲོས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་སྤྲོས་ཡུལ་མིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པ་མི་འཐད་པ་ནི། གལ་ཏེ་གཞན་དབང་དེ་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་བདག་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང༌། བདག་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་མ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གཞན་དབང་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ངོ་བོའི་དངོས་པོར་ཡོད་པར་རིགས་ན། དེ་ལྟར་ཡོད་ཚུལ་དེ་གང་གིས་ན། མོ་གཤམ་བུ་ལའང་ཡོད་པར་མཚུངས་པས་གཞན་དབང་ཡོད་པར་འདོད་ཅིང༌། མོ་གཤམ་བུ་ནི་ཡོད་པར་མི་རིགས་པའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་འདི་ནི་གཞན་རྣམ་རིག་པ་ལ་མོ་གཤམ་བུས་གནོད་ཅི་ཞིག་བསྐྱལ་ལ། (༢༣༡བ) གཞན་དབང་གིས་ཕན་ཇི་ཙམ་བཏགས། དེས་ན་ཉེ་རིང་སྙོམས་ལ་མོ་གཤམ་བུའང་གཞན་དབང་ལྟར་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བརྗོད་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་དོ་ཞེས་འདོད་པར་གྱིས་ཤིག གཞན་དབང་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པར། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་མེད་ན་ནི་དེ་ཡི་རྒྱུ། །གསལ་བར་དམིགས་པ་ཇི་ལྟ་བར། །དེ་བཞིན་གནས་ནི་གཞན་གྱུར་ན། །ཡང་དག་མ་ཡིན་རྟོག་པ་དམིགས། །ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་མ་འཁྲུལ་བ། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ལས་འདོད་དགུར་སྤྱོད། །དེ་བཞིན་སྡོམ་བརྩོན་མ་འཁྲུལ་བ། །གནས་གཞན་གྱུར་པ་འདོད་དགུར་སྤྱོད། །ཅེས་དང༌། དེས་ནི་ཁམས་གསུམ་འདུས་བྱས་རྣམས། །ཡང་དག་མ
Chinese
因为在其他地方承认，中观派也不承认不是其他。第三是：因此如果自证不存在，你的依他起将由谁来执持？作者、行为和作用不是一，因此它本身不应执持它。唯识宗，你的依他起有境的识由谁来执持呢？不会执持，因为刚刚所说的理证自证不存在的缘故，并且他证也不存在。识本身不应执持它本身，因为作者、行为和作用三者不是一的缘故。如同能砍的人、所砍的树和砍成碎片三者不是一一样。《楞伽经》中说：犹如剑刃不能自割，手指不能自触一样，自证心也是如此。如是说。第三是：如果无生且不被知，具有自性的依他起本体实有，那么凭什么这个不应存在？对于其他，石女之子造成了什么损害？现在认为依他起是无戏论智慧的境界，而不是戏论的境界，这是不合理的。如果依他起如前所说，不是从自他而生，并且具有不被自他所知的自性，依他起作为离戏的本体实有存在，那么以什么理由，石女之子也同样存在，因此认为依他起存在，而石女之子是不应存在的，这种说法对于其他唯识宗来说，石女之子造成了什么损害呢？（２３１ｂ）依他起造成了多少利益？因此，对于亲疏平等，也应该认为石女之子如同依他起一样，在离戏的圣者智慧的境界中，以不可言说的自性存在。依他起是圣者智慧的行境。《经庄严论》中说：如果没有它，它的因，如何能清晰地显现？同样，如果处所变为其他，则会执着于非真实的分别。如同世间不迷惑，从它的因中享用所欲之物。同样，精进修持不迷惑，处所变为其他，享用所欲之物。以及，它能使三界有为法，真实不
English
Because it is acknowledged elsewhere, the Madhyamikas also do not acknowledge that it is not other. The third is: Therefore, if self-awareness does not exist, by what will your dependent arising be held? Since the agent, action, and object are not one, it is not reasonable for it to hold itself. Vijnanavada, by what will the consciousness of your dependent arising, which is the object-possessor, be held? It will not be held, because of the reason just stated that self-awareness does not exist, and also because other-awareness does not exist. It is not reasonable for consciousness itself to hold itself, because the three, agent, action, and object, are not one. Just as the cutter, the tree to be cut, and cutting into pieces are not one. The Lankavatara Sutra says: Just as a sword does not cut its own edge, and a finger does not touch itself, so is the self-aware mind. So it is said. The third is: If the dependent arising, which is unborn and unknown, and possesses the nature of reality, exists, then by what reason should this not exist? What harm does the son of a barren woman cause to others? Now, it is unreasonable to assert that dependent arising is the realm of non-conceptual wisdom, and not the realm of conceptualization. If the dependent arising, as stated above, is not born from self or other, and possesses the nature of being unknown by either self or other, and the dependent arising exists as the reality of the nature of non-duality, then by what reason is it that the son of a barren woman also exists in the same way? Therefore, asserting that dependent arising exists, while the son of a barren woman should not exist, what harm does this cause to other Vijnanavadins? (231b) How much benefit has dependent arising bestowed? Therefore, being equal to near and far, one should also consider the son of a barren woman to exist in the realm of non-dual noble wisdom, like dependent arising, in an inexpressible nature. Dependent arising is the object of the activity of noble wisdom. The Ornament of the Sutras says: If that does not exist, how can its cause be clearly perceived? Likewise, if the place becomes other, then one will grasp at unreal discriminations. Just as the world is not confused, it enjoys desired objects from its cause. Likewise, diligent practitioners are not confused, the place becomes other, and they enjoy desired objects. And, it makes the conditioned phenomena of the three realms truly not