Tibetan
་སོ། །ཞེས་སོགས་མཐའ་ཡས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དབུས་མཐའ་ལས། དམ་པའི་དོན་ནི་གཅིག་པུའོ། །ཞེས་གཞན་དབང་དང་ཀུན་བརྟགས་དོན་དམ་དུ་མ་གྲུབ་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་དོན་དམ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་གྱི། རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་པའི་དོན་དམ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། གྲགས་པ་དང༌། རིགས་པ་དང༌། རྟོགས་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་དོན་དམ་བཞི་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཀུན་བརྟགས་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡོད་ཀྱི་རྫས་སུ་མེད་པ་དང༌། གཞན་དབང་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་པས་(༢༢༥བ) དོན་དམ་པའི་རྫས་སུ་ཡོད་ཀྱི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མེད་པ་དང༌། ཡོངས་གྲུབ་དེའི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པ་ནི་རྣམ་རིག་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་ནོ། ། གང་དག་ཀུན་བརྟགས་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་མེད་པ་དང༌། གཞན་དབང་དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང༌། ཡོངས་གྲུབ་རྫས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི་སེམས་ཙམ་པའི་གྲུབ་མཐའ་གཏན་མིན་ནོ་ཞེས་ལེགས་པར་འཆད་ལ། འདིར་ཟི་ལུང་མཆོག་ལྡན་པ་ན་རེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པས་གཞན་དབང་བདེན་མེད་དུ་འཆད་པ་མེད་དེ། ཞེས་གང་སྨྲ་བ་དེ་མི་འཐད་དེ། ཆོས་ཉིད་རྣམ་དབྱེ་ལས། དེ་ལྟར་དམིགས་པ་ལས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་གོ། ། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་དམིགས་པ་ལས་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་གོ། །དོན་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་ལས་ནི་རྣམ་རིག་པ་ཙམ་མི་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་གོ། །དེ་མི་དམིགས་པ་ལས་ནི། གཉིས་པོ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་གོ། །ཞེས་དང༌། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་དཔེ་རྣམས་ཀྱིས། །གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཡོངས་སུ་བསྟན། །ཅེས་སོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གཞན་དབང་རྣམ་ཤེས་བདེན་མེད་དུ་གཏན་ལ་ཕབས་ནས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་བསྟན་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་དངོས་པོ་རང་མཚོན་པ་དོན་དམ་བདེན་པར་བསྟན་ཅེས་སྨྲའོ། །དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་ནི་སེམས་ཙམ་པ་དབུ་མ་པར་སྐྱེལ་འདོད་པའི་ཕོངས་གཏམ་དུ་ཟད་དེ། ལུང་དེ་དག་གིས་དེར་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལུང་དང་པོ་དེས་ནི་སེམས་ཙམ་པས་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་ཡོངས་གྲུབ་དེ་ལ་(༢༢༦ན) འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མཉམ་གཞག་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཚེ་མཉམ་གཞག་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་ཀྱང་ལུགས་དེ་པས་རྣམ་ཤེས་གཞན་དབང་ཉིད་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱི་འདོད་པ་དེ་ལ་ཕན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ལུང་གཉིས་པས་ནི་རྣམ་རིག་གཞན་དབང་ཉིད་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མེད་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ལྟ་བུའི་དོན་ཅན་གྱི་སྒྱུ་མ་ལྟར་གཟུང་འཛིན་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཞིར་བཤད་ལ། དེ་ལྟའི་ཡང་དག་མིན་རྟོག་གཞན་དབང་དེ་སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་ལྟར་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་པའི་འཁྲུལ་ཆ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཀྱང༌། གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བཏགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཁྲུལ་པར་མེད་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། ཇི་ལྟར་སྒྱུ་མ་དེ་བཞིན་དུ། །ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་བརྗོད། །སྒྱུ་མའི་རྣམ་པ་ཇི་བཞིན་དུ། །དེ་བཞིན་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་པར་བརྗོད། །ཇི་ལྟར་དེ་ལ་དེ་མེད་པས། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་དོན་དམ་ཉིད། །ཇི་ལྟར་དེ་ནི་དམིགས་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཁྱེད་ཀྱི་འདོད་པ་དེ་ལ་ཕན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེས་ན་གཞན་དབང་བདེན་གྲུབ་ལ་ཀུན་བརྟགས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་གཟུང་འཛིན་བདེན་མེད་ཀྱི་སྣང་བ་ཡོད་ཀྱང་གཞན་དབང་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་མེད་དོ་ཞེས། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་ལྟ་བུར་ནི་དེ་ལ་ཡོད། །དེ་ཡི་དངོས་པོར་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པར། །ཡོད་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད། །(༢༢༦བ) ཅེས་འབྱུང་བས། སེམས་ཙམ་པས་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་ན་ཡོངས་གྲུབ་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་གཞན་དབང་རྣམ་རིག་གི་ངོ་བོ་ལས་གཞན་དུ་ཁས་མི་ལེན་པས་གཞན་དབང་བདེན་མེད་དུ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པས་སྒྲུབ་བོ་ཞེས་ངལ་བ་དོན་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དེ། རྣམ་རིག་དེ་ལ་རྣམ་ཤེས་དང་ཡེ་ཤེས་གང་གི་མིང་བཏགས་ཀྱང་བླའི། ཤེས་པ་གསལ་རིག་མྱོང་ཙམ་སྐད་ཅིག་མར་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་ལ་རིགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་མི་གནོད་པར་དེས་གྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། གཞན་དབང་ལས་ངོ་བོ་གཞན་པའི་ཡོངས་གྲུབ་མེད་པ་ནི། འཕགས་གྲོལ་གྱིས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ན། གང་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན། ཞེས་དང༌། བརྒྱད་སྟོང་དོན་བསྡུའི་འགྲེལ་པར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་དྲངས་པ་ལས། སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་ཤེས་པ་ལས། །གཞན་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །གང་ཕྱིར་དབེན་པ་དབེན་གྱུར་ལས། །ཐ་མི་དད་པ་
Chinese
索。如是等等无边宣说之故。若问：中边论中说：“胜义谛唯一。”如是说他起和遍计不成胜义谛，有相违之过乎？答：此是显示智慧圣者之行境非胜义谛，非是显示以理性能堪忍观察之胜义谛，如圣者无著所说：名言和道理和证悟和胜义谛之胜义四者。因此，遍计唯是名言有，自性无。他起以理性能堪忍观察故，（225b）有胜义谛之自性，然非是出世间之等持无分别智之境。圆成彼之境者，是唯识宗之宗义。 何者说遍计唯是名言无，和他起非胜义谛，和圆成无自性，此绝非是唯识宗之宗义，如是善说。此处孜隆上师说：瑜伽行派无有说他起无实，如是所说不应理，法性差别中说：如是缘彼而入于唯是识之缘。 缘唯是识之缘者，则入于一切义不缘。 一切义不缘者，则入于唯识亦不缘。 彼不缘者，则入于二者无差别之缘。如是等。 ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས།（陈那）说：幻化等诸譬喻，即是显示他起性。如是等出现之故。他起性之识无实已决定，然虽说世俗谛是真，然说智慧自性是圆成实之自体，是胜义谛。如是说者，是想把唯识宗送到中观宗之可怜话语而已。以彼等教证不能成办之故。第一教证是说唯识宗以出世间之等持无分别智如何境唯识宗所许之能取所取二空之圆成实，（226a）尔时，彼等持无分别智，彼宗派亦许是识和他起性，故于汝之所许无有利益。
English
So. Therefore, it is said to be limitless. If you ask: In the Madhyāntavibhāga, it says, "The ultimate truth is only one." Does it contradict the statement that other-powered and completely imputed natures are not established as ultimate truth? Answer: This shows that the object of the practice of noble wisdom is not the ultimate truth, but it does not show that it is not the ultimate truth that can withstand rational investigation, as the noble Asanga said: The four are name, reason, realization, and the ultimate truth of the ultimate truth. Therefore, the completely imputed exists only in name, but not in substance. The other-powered can withstand rational investigation, so (225b) it has the nature of ultimate truth, but it is not the object of the transcendental meditative non-conceptual wisdom. The establishment of the object of the perfected nature is the tenet of the Mind-Only school. Those who say that the completely imputed does not exist only in name, and that the other-powered is not the ultimate truth, and that the perfected nature does not exist in substance, are definitely not the tenets of the Mind-Only school, as it is well explained. Here, Zilung Chokdenpa says: The Yogācāra school does not explain the other-powered as unreal. What he says is unreasonable. In the Dharmatā-vibhāga, it says: Thus, from focusing on that, one enters into focusing on only consciousness. From focusing on only consciousness, one enters into not focusing on all objects. From not focusing on all objects, one enters into not focusing on only consciousness. From not focusing on that, one enters into focusing on the absence of difference between the two. And Dignāga said: The examples of illusion and so on show the other-powered nature. Therefore, although it is established that the other-powered consciousness is unreal, and it is said that conventional truth is true, it is said that the wisdom itself, which is the self-nature of the perfected nature, is the ultimate truth. To say so is just a pathetic attempt to send the Mind-Only school to the Madhyamaka school. Because those scriptures do not accomplish that. The first scripture explains how the Mind-Only school makes the perfected nature, which is empty of the two, grasper and grasped, the object of the transcendental meditative non-conceptual wisdom (226a). At that time, that meditative non-conceptual wisdom is also considered by that school to be consciousness and other-powered nature, so it is of no benefit to your assertion.
Chinese
也丝毫没有。第二个理证是，依他起自性本身，由于习气的力量，成为非真实的遍计所执的自性。就像没有而显现为有一样的幻术，被说成是能取和所取的遍计的基础。像这样的非真实分别的依他起，就像幻术的马和牛一样，是于遍计所执的能取和所取二者迷乱的迷乱部分，是世俗谛。然而，依他起的自性，由于如幻的假立本身，不会迷乱，因此被安立为胜义谛。如《经庄严论》中说：『如幻术那般，说为非真遍计。如幻术之相，如是说为二取迷。如彼中无此，如是即是胜义谛。如彼是所缘，如是即是世俗谛。』因为这样说的缘故。你的主张对此丝毫没有帮助。因此，虽然在真实成立的依他起上，有如幻术般的能取和所取无实有的显现，但依他起本身并不存在如世俗显现那样的体性。《经庄严论》中说：『如是彼中是有，非是彼之事物。如是幻术等中，说为有与无。』(２２６ｂ)这样说的缘故。唯识宗认为，就事物的自性而言，圆成实法界之相，也不承认与依他起识的自性不同，因此说以瑜伽行来成立依他起无实有，只是徒劳无益。对于那个识，无论是安立为阿赖耶识还是智慧，都可以。因为他们认为，仅仅是刹那间的明觉体验，在胜义上成立，任何道理都不能损害，并且以此成立。因为没有与依他起自性相异的圆成实，所以圣解脱说瑜伽行者的意愿时说：『任何法界极清净，无二智慧即是所缘，如是思彼等之见。』以及《八千颂义集释》中引用的瑜伽行派的论典中说：『空性名为识，此外无有余，何故离空性，无有差别。』
English
There is not even a little. The second argument is that the dependent nature of other-powered cognition itself, due to the power of habit, becomes the nature of unreal conceptualization. Like an illusion that appears to exist when it does not, it is said to be the basis for the conceptualization of the grasper and the grasped. Such unreal conceptualization of other-powered cognition, like illusory horses and cattle, is the deceptive part that is confused about the grasper and the grasped of the conceptualized, and is the conventional truth. However, the nature of other-powered cognition itself is not confused by the imputation of illusion, and is therefore established as the ultimate truth. As it says in the Ornament of the Sutras: 'Like an illusion, it is said to be unreal conceptualization. Like the appearance of an illusion, it is said to be confused about the two. As there is no this in that, so it is the ultimate truth. As that is the object, so it is the conventional truth.' For this reason, your assertion is of no help at all. Therefore, although there is an appearance of the unreality of the grasper and the grasped like an illusion on the truly established other-powered cognition, the other-powered cognition itself does not exist as the nature of such conventional appearance. As it says in the Ornament of the Sutras: 'Thus it exists in that, it does not exist as its substance. Thus, in illusions and so on, it is said to be existence and non-existence.' (226b) For this reason, the Mind-Only school believes that, in terms of the nature of things, the characteristic of the perfectly established Dharmadhatu is not different from the nature of other-powered cognition, so it is only a waste of effort to say that the other-powered is established as unreal by the practice of yoga. For that cognition, it is fine to give it the name of either consciousness or wisdom. Because they believe that the mere momentary clear and aware experience is established as ultimately true without being harmed by any reason, and is established by it. Because there is no perfectly established nature different from the other-powered, when Holy Liberation expresses the intention of the yogic practitioner, he says: 'Whatever Dharmadhatu is extremely pure, the non-dual wisdom itself is the object, so think of the views of those.' And in the commentary on the Condensed Meaning of the Eight Thousand Verses, which quotes the treatise of the Yogic Practice school, it says: 'Emptiness is called consciousness, there is nothing else, why is there no difference from emptiness?'