Tibetan
ག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཡུལ་ཤེས་བདེན་རྫུན་མཚུངས་པ་དང༌། དེ་ལྟར་མིན་ན་གཞན་གྱིས་ཀྱང་མཐོང་བར་ཐལ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། དབང་པོ་རབ་རིབ་བཅས་པ་བློ་གང་གིས། །རབ་རིབ་མཐུ་ལས་སྐྲ་རྣམས་གང་མཐོང་བ། །དེ་བློ་ལ་ལྟོས་གཉིས་ཆར་བདེན་པ་སྟེ། །དོན་གསལ་མཐོང་ལ་གཉིས་ཀའང་བརྫུན་པ་ཡིན། །ཡང་ཕྱི་རོལ་མེད་ཀྱང་རྣམ་ཤེས་ཡོད་དེ། རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་ཡོད་པ་མིན་པའི་སྐྲ་ཤད་སོགས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མི་འཐད་དེ། རྨི་ལམ་ཁོ་ན་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མིག་གི་དབང་པོ་རབ་རིབ་བཅས་པའི་བློ་གང་གིས་རབ་རིབ་ཀྱིས་བསླད་པའི་མཐུ་ལས་སྐྲ་ཤད་སོགས་རྣམས་གང་མཐོང་བ་དེ་བློ་འཁྲུལ་པ་དེ་ལ་བལྟོས་ནས་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་རྣམ་པའང་སྣང་བས། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཅར་བདེན་པ་སྟེ་རབ་རིབ་དང་བྲལ་བའི་དོན་གསལ་མཐོང་ལ་གཉིས་ཀའང་བརྫུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡུལ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཤེས་བྱ་མེད་པར་བློ་ཡོད་ན། །སྐྲ་དེའི་ཡུལ་དང་མིག་ནི་རྗེས་འབྲེལ་བའི། །རབ་རིབ་མེད་ལའང་སྐྲ་ཤད་བློར་འགྱུར་ན། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་དེ་ཕྱིར་དེ་ཡོད་མིན། །མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་སྐྲ་ཤད་མེད་པར་དེར་སྣང་བའི་བློ་ཡོད་ན་སྐྲ་ཤད་དེའི་ཡུལ་དང༌། མིག་ནི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་འཁར་གཞོང་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དེར་རབ་རིབ་མེད་པའི་མིག་ཅན་གྱིས་མིག་གཏད་པ་ན་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་སྐྲ་ཤད་དུ་སྣང་བའི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་མེད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཐལ་བ་ལས། རབ་རིབ་མེད་པ་ལ་སྐྲ་བློ་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡུལ་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་སྐྱེ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། ནུས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་(༢༡༢བ) པ་དང༌། ནུས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གྲུབ་མཐའ་འཇོག་ཚུལ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཉེས་སྤོང་གི་ལན་དང༌། དེ་དགག་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། གང་ཕྱིར་མཐོང་བ་དག་ལ་བློ་ནུས་ནི། །སྨིན་མེད་དེ་ཕྱིར་དེ་ལ་བློ་མི་འགྱུར། །ཤེས་བྱ་ཡོད་དངོས་བྲལ་བས་མིན་ཞེ་ན། །ཡུལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བར་ངེས་ན་དེ་ལྟར་འགྱུར་དུ་ཆུག་ཀྱང༌། སྔར་གྱི་ཤེས་པས་བཞག་པའི་བག་ཆགས་སྨིན་པ་དང་མ་སྨིན་པས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་པ་སྔ་མའི་སྐྲར་སྣང་གི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལ་སྐྲ་ཤད་མེད་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེའི། རབ་རིབ་མེད་པ་མཐོང་བ་དག་
Chinese
分二：第一，境识真假相同，以及，若非如此则应他人亦见之二者。第一： 何识具眼翳，由翳之威力，所见诸毛发，彼识所系故，二者皆为真，于明见境中，二者皆是假。 又，虽无外境然有识，谓有翳者缘取非有之毛发等故。不应理，以其如梦故。何识具眼之翳，由翳所染之威力，所见毛发等，彼迷乱识所系故，毛发之相亦显现，故境与有境二者皆为真，谓离翳之明见境中，二者皆是假故。以无境则有境之识不成立故。 第二： 若无所知境，而有识者，彼毛发之境与眼，乃随逐之，无翳者亦生毛发识，若非如是，故彼非有。 若谓不成，则显示成： 若无所知之境毛发，而有显现彼之识者，彼毛发之境与眼，乃随逐之手杖等之境，于彼无翳之眼者注视时，亦应如是生起显现毛发之识，以无境相同故。 如是太过的结果是，无翳者生起毛发识，若非如是，故无境之有境识之生起是不存在的。 分二： 破除能力之成立，以及，破除依能力而安立宗派之方式。 第一，分二： 遮遣过失之答辩，以及，彼之破除。 第一： 何以见者等，识能力未熟，故于彼不转。 若谓非由有境离实事，境有无而定识生与不生，若如是则可容许，然由先前之识所立之习气成熟与未成熟，乃识生与不生之因，何以故，先前之识毛发显现之习气完全成熟时，虽无毛发亦生起彼之相状之识，无翳之见者等。
English
There are two parts. First, the similarity between the truth and falsehood of objects and consciousness, and second, the consequence that if it were not so, others would also see it. First: Whatever mind possesses eye defects, whatever hairs are seen by the power of the defects, because that mind is related, both are true, in clear seeing, both are false. Furthermore, although there is no external object, there is still consciousness, because those with defects perceive non-existent hairs, etc. This is not reasonable, because it is like a dream. Whatever mind possesses eye defects, whatever hairs, etc., are seen by the power of being tainted by the defects, because that deluded mind is related, the appearance of hairs also appears, therefore both the object and the subject are true, in the clear seeing that is free from defects, both are false. Because without an object, the consciousness of the subject cannot be established. Second: If there is mind without an object of knowledge, the object of that hair and the eye are related, even without defects, the mind of hair would arise. If it is not so, then it does not exist. If it is said to be unestablished, then it is shown to be established: If there is a mind that appears there without the object of knowledge, hair, then the object of that hair and the eye are related to the object of a cane, etc., when an eye without defects looks at it, a mind that appears as hair would arise in the same way, because there is no object. As a result of such an extreme, the mind of hair arises without defects, if it is not so, then the arising of the consciousness of a subject without an object does not exist. There are two parts: Refuting the establishment of ability, and refuting the way of establishing tenets based on ability. First, there are two parts: Answering the refutation of faults, and refuting it. First: Because the ability of the mind is not mature for those who see, therefore it does not change for them. If it is said that it is not because of the absence of a real object, but because the existence or non-existence of an object determines whether consciousness arises or not, if it is so, then it may be allowed, but the maturation or non-maturation of the habitual tendencies established by previous consciousness is the cause of whether consciousness arises or not, therefore, when the habitual tendencies of the appearance of hair in previous consciousness are completely mature, even if there is no hair, the consciousness of that appearance arises, those who see without defects.
Tibetan
པ་ལ་ཤེས་པ་སྔ་མས་སྐྲར་སྣང་བའི་བག་ཆགས་མ་བཞག་པས་སྐྲར་སྣང་གི་བློ་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་ནི་སྨིན་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རབ་རིབ་མེད་པ་དེ་ལ་སྐྲར་སྣང་གི་བློ་མི་འབྱུང་བས་ཡུལ་ཤེས་བྱ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བས་དེ་འཛིན་གྱི་བློ་མི་སྐྱེ་བ་མིན་ཅེ་ན། གཉིས་པ་ལ། བསྟན། བཤད་གཉིས། དང་པོ་ནི། ནུས་དེ་མེད་པས་འདི་ནི་འགྲུབ་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་སྨིན་མ་སྨིན་ལས་ཤེས་པ་སྐྱེ་མི་སྐྱེར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། འཆད་འགྱུར་གྱི་རིགས་པས་ནུས་པ་དེ་མེད་པས་ནུས་པ་འདི་ནི་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། དུས་གསུམ་ལ་ནུས་པ་མི་སྲིད་པ་སྤྱིར་བསྟན། འདས་མ་འོངས་ལ་མི་སྲིད་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྐྱེས་ལ་ནུས་པ་སྲིད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །མ་སྐྱེས་ངོ་བོ་ལ་ཡང་ནུས་ཡོད་མིན། །ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་ན་རྣམ་ཤེས་ད་ལྟ་བ་ཉིད་དང་འབྲེལ་བའི་ནུས་པ་ཅན་ཞིག་གམ། འདས་མ་འོངས་དང་འབྲེལ་བའི་ནུས་པ་ཅན་ཞིག་ཏུ་འདོད། དང་པོ་ལྟར་རོ་ཞེ་ན། རྣམ་ཤེས་སྐྱེས་པ་ད་ལྟ་བ་རང་ལ་ནུས་པ་སྲིད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ནུས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་དྲུག་པ་འབྲེལ་པ་བརྗོད་པ་(༢༡༣ན) ཡིན་ན་ནུས་པ་རྣམ་ཤེས་ལས་གཞན་མིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་ཤེས་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ད་ལྟ་བ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཡོད་ཅེས་བྱར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྣམ་ཤེས་ད་ལྟ་བ་རྒྱུ་ཡིན་ན། འབྲས་བུའི་རྣམ་ཤེས་རྒྱུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ནུས་པ་ད་ལྟ་བ་རང་ཉིད་རྒྱུར་མི་རུང་བ་གང་ཞིག ཡང་ན་དེའི་ནུས་པ་རང་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་དང་པོ་མ་གྲུབ་ན། ནུས་པ་ད་ལྟ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ད་ལྟ་བར་མི་རུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱོད་རང་གི་རྒྱུ་བྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས། མ་ཁྱབ་ན་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱོད་བསྐྱེད་མི་དགོས་པར་ཐལ། ཁྱོད་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ད་ལྟ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་རྣམ་ཤེས་ད་ལྟ་བ་ལས་གཞན་མིན་ན་ཆོས་ཅན། མྱུ་གུ་སྐྱེས་པ་ན་ཡང་ས་བོན་མི་འཇིག་པར་ཐལ། རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། ཡང་ནུས་པ་ལས་རྣམ་ཤེས་ད་ལྟ་བ་འབྱུང་ཞེས་ལྔ་པ་འབྱུང་ཁུངས་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། རྣམ་ཤེས་སྐྱེས་པ་ད་ལྟ་བ་ནུས་པ་ལས་འབྱུང་བ་མི་རིགས་ཏེ། ད་ལྟར་ཡོད་པ་གཞན་ལ་མ་རིག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། འདས་མ་འོངས་ཀྱི་མི་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། མ་འོངས་པ་དང༌། འདས་པ་ལ་ནུས
Chinese
如果先前之识没有留下毛发显现的习气，因此产生毛发显现之识的能力是不成熟的，因此对于没有昏眩者来说，不会产生毛发显现之识，因为远离了所知之境的有事物，难道不会产生执持它的识吗？分二：立宗，解释。初者： 彼力既无故，此不成也。如果存在某种名为能力的事物，它会因为成熟与否而导致识的产生与不产生，通过将要解释的理路，因为没有那个能力，所以这个能力是不成立的。二者：总的显示在三时中能力是不可能的，分别解释在过去和未来不可能。初者：已生有能力，此事绝无有，未生自性中，亦无有能力。如果存在名为能力的事物，那么它被认为是与现在的识相关的能力，还是与过去未来相关的能力？如果如第一种情况，那么，对于已生的现在的识本身来说，是不可能有能力的，因为当说能力之识时，是第六个关联的表达(213a)， 如果是这样，因为能力与识不是他体，并且识已经成为果，现在不应该说是因。如果现在的识是因，那么果之识就会变成无因，因为能力现在本身不能成为因。或者因为那个能力不是与自身是他体。如果第一个理由不成立，那么能力现在是所立宗，你不可能成为现在，因为你必须成为你自己的因。理由被接受。如果不周遍，那么那个是所立宗，你不必产生你，因为你已经成立了，因为是现在。如果产生识的能力不是与现在的识是他体，那么是所立宗，当苗芽产生时，种子也不会坏灭。因为因果本体是一。又，如果说从能力产生现在的识，是第五个产生之源的表达，那么，已经产生的现在的识不应该从能力产生，因为现在存在的事物不依赖于其他。如果如第二种情况，那么，对于过去未来未生的自性来说，也是没有能力的，因为被理路所损害。分二：未来和过去的能力
English
If the previous consciousness has not left the habit of hair appearance, therefore the ability to generate the consciousness of hair appearance is immature, therefore for those without dizziness, the consciousness of hair appearance will not arise, because it is separated from the knowable object of existence, wouldn't the consciousness that holds it arise? Divided into two: establishing the thesis, explaining. The first one: Because that power is absent, this is not established. If there is something called ability, it will cause the arising or non-arising of consciousness due to maturity or immaturity, through the reasoning that will be explained, because there is no that ability, so this ability is not established. The second one: generally showing that ability is impossible in the three times, separately explaining that it is impossible in the past and future. The first one: The arisen has ability, this matter is absolutely non-existent, in the unarisen nature, there is also no ability. If there is something called ability, then it is considered to be an ability related to the present consciousness, or an ability related to the past and future? If it is like the first case, then, for the present consciousness itself that has arisen, it is impossible to have ability, because when saying the consciousness of ability, it is the sixth expression of association (213a), If so, because ability and consciousness are not other, and consciousness has become the result, it should not be said that the present is the cause. If the present consciousness is the cause, then the consciousness of the result will become causeless, because the ability itself cannot become the cause now. Or because that ability is not other than itself. If the first reason is not established, then the ability now is the subject, you cannot become the present, because you must become the cause of yourself. The reason is accepted. If it is not pervasive, then that is the subject, you do not have to produce you, because you have already been established, because it is the present. If the ability to generate consciousness is not other than the present consciousness, then it is the subject, when the sprout arises, the seed will not perish. Because the nature of cause and effect is one. Also, if it is said that the present consciousness arises from ability, it is the fifth expression of the source of arising, then, the present consciousness that has arisen should not arise from ability, because the existing thing now does not depend on others. If it is like the second case, then, for the nature of the past and future unarisen, there is also no ability, because it is harmed by reasoning. Divided into two: the ability of the future and the past