Chinese
对于所有被虚构的增益和诽谤，他已确定它们并非由其自身本质所构成。因此，所有戏论法的有无等分别安立，在此仅是为适应所化众生的意乐而说，以及仅仅是随顺世间的说法。这本身也区分了应成派和自续派中观的差别。自续派中观宗通过承认世间所公认的衡量对错的标准，在名言中是成立的，从而随顺世间，并以此来否定事物的自性。而应成派则说，即使世间所公认的衡量对错的标准在名言中也不成立，但仅仅是随顺世间所公认的说法，在与世间辩论时，通过区分场合来随顺世间，并以此来否定事物的自性。这段话与噶举达波传承的解释没有冲突。 驳斥唯识宗的观点 第二部分分为：前述观点和驳斥该观点两部分。第一部分分为：确立经文的意义和由此展示自己的宗义两部分。第一部分分为：王子证悟三有唯识的原因和说明即使没有外境，也有认识的原因两部分。第一部分是： 未见无所缘之能缘， 故能善悟三有唯识。 安住智慧菩萨彼， 即能悟彼唯识性。 那些宣称唯识的人无法忍受中观宗所阐述的观点，因此为了消除他们建立自己虚构宗义的意图，在此说明：安住于修习般若波罗蜜多（智慧到彼岸）的第六地菩萨能够证悟诸法胜义谛的真如唯识性，因为证悟到心无所缘，因此也未见与之相关的能缘。三有这些仅仅是远离外境的识而已。由于长期串习，能彻底证悟远离所取和能取的识，达到不可言说的各自自证的状态。第二部分是： 如风鼓动大海时， 大浪从中生起般， 一切种子阿赖耶。
English
He has determined that all the gains and slanders that have been fabricated are not established by their own nature. Therefore, all the distinctions of existence and non-existence of all the phenomena of elaboration are stated here only to suit the inclinations of the beings to be tamed, and are merely following the statements of the world. This itself also distinguishes the difference between the Prasangika and Svatantrika Madhyamaka. The Svatantrika Madhyamaka school follows the world by acknowledging that the standard of measuring right and wrong, which is recognized as valid in the world, is established as valid in conventional truth, and thereby negates the self-nature of things. The Prasangika school, on the other hand, says that even the standard of measuring right and wrong, which is recognized as valid in the world, is not established as valid in conventional truth, but merely follows the statements recognized in the world, and when arguing with the world, it follows the world by distinguishing the occasions, and thereby negates the self-nature of things. This statement does not conflict with the interpretation of the Kagyu Dagpo tradition. Refuting the Mind-Only School's View The second part is divided into: the aforementioned view and the refutation of that view. The first part is divided into: establishing the meaning of the scriptures and thereby showing one's own tenets. The first part is divided into: the reason why the prince realizes the three realms as mind-only, and explaining the reason for knowing even without external objects. The first part is: Without an object of grasping, no grasper is seen, Therefore, one can well realize the three realms as mind-only. The Bodhisattva who abides in wisdom, Can realize that very mind-only nature. Those who proclaim Mind-Only cannot tolerate the views expounded by the Madhyamaka school, so in order to eliminate their intention to establish their own fabricated tenets, it is stated here that the Bodhisattva of the sixth ground, who abides in the practice of Prajnaparamita (Perfection of Wisdom), can realize the suchness of the ultimate truth of all phenomena as mind-only, because he realizes that the mind has no object of grasping, and therefore he does not see the grasper related to it. These three realms are merely consciousness devoid of external objects. Due to long-term habituation, one can thoroughly realize the consciousness that is free from the grasped and the grasper, reaching an inexpressible state of self-awareness. The second part is: Just as when the wind stirs the ocean, Large waves arise from it, Likewise, the all-ground, the seed of all.
Tibetan
་བྱ་ལས། །རང་གི་ནུས་པས་རྣམ་ཤེས་ཙམ་ཞིག་འབྱུང༌། །ཅི་དོན་མེད་པར་རྣམ་ཤེས་ཙམ་དུ་ཟད་ན་གཟུགས་སོགས་དོན་སྣང་གི་རྣམ་ཤེས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་རླུང་གིས་བསྐུལ་བས་རྒྱ་མཚོ་ནི་ཆེན་པོ་ལས་ཆུ་རླབས་ཆེ་ཆུང་རྣམས་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བར་འབྱུང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་ཀུན་གྱི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ཐོག་མེད་ནས་ཞུགས་པ་སྐད་ཅིག་གིས་བརྒྱུད་པ་གཟུང་འཛིན་དུ་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལས་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཐོབ་པ་འགག་བཞིན་པས། ཀུན་གཞི་ལ་བག་ཆགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རང་གི་རྣམ་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་རང་གི་ནུས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་མ་དག་པ་གཞན་དབང་གི་རྣམ་ཤེས་ཙམ་ཞིག་འབྱུང་བ་ཉིད་ལ་བྱིས་པས་གཟུང་འཛིན་དུ་རྟོག་གི། ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་གཟུང་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་དབང་ཕྱུག་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ནི། བ་ནི་བ་བལ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །ཆུ་ཤེལ་ཆུ་རྣམས་ཀྱི་བཞིན་དང༌། །པླཀྴ་ཡལ་ག་རྣམས་ཀྱི་ལྟར། །དེ་ནི་ལུས་ཅན་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །ཞེས་དབང་ཕྱུག་འགྲོ་བའི་བྱེད་པོར་འདོད་པ་བཞིན། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་སྨྲ་བས་ཀྱང་ཀུན་(༢༠༦ན) གཞི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་འབྱུང་བའི་ས་བོན་གྱི་རྒྱུར་སྨྲ་བར་བྱེད་ལ། དབང་ཕྱུག་རྟག་ལ་ཀུན་གཞི་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་གང༌། །དངོས་པོ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞིང༌། །ཕྱི་རོལ་གཟུང་བ་མེད་པར་འབྱུང་འགྱུར་ལ། །ཡོད་དང་སྤྲོས་ཀུན་ཡུལ་མིན་རང་བཞིན་ཡོད། །ཀུན་གཞི་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ནི་གསུང་རབ་ཀྱིས་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་གྲགས་པ་དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་ན། གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་གང་ཞིག་བདག་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་སྒྲོ་བཏགས་པར་ཡོད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ཞིང༌། དེར་ཁས་བླངས་དགོས་ཏེ། རྟོག་པའི་དྲྭ་བ་ཀུན་གྱི་གཞིར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དུ་འཁྲུལ་གཞི་མེད་པས་འགའ་ཡང་བདག་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་བར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྦྲུལ་དུ་འཁྲུལ་པ་ཐག་པའི་རྒྱུ་དང༌། བུམ་པ་ལ་སོགས་པར་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་ས་སོགས་ལ་མ་བལྟོས་པར་མཁའ་སོགས་སུ་མི་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱི་དོན་མེད་ཀྱང་སྔོན་པོ་སོགས་ལ་རྟོག་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་གཞན་དབང་ཉིད་ལ་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་བྱང་གི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་
Chinese
कार्य中。 自己的能力只能产生少许的识。 如果无意义地仅是识，那么色等事物显现的识如何产生呢？ 就像风的吹动，大海中大小的波浪因缘而生一样，一切遍染污法的种子，名为阿赖耶识，从无始以来，刹那相续，执着能取所取的习气完全成熟，由此获得自体之事物，正在消逝。 阿赖耶识中习气的差别，成为产生与自身形态和后续相关的识之因，因自身能力完全成熟的缘故，仅仅产生不净的依他起识，而孩童则对此进行能取所取的分别。 除了识之外，丝毫没有与识不同的所取。 例如，主张自在天为因者说： “牛是牛毛等的因， 水晶是水等的相， 榕树是枝条等的相， 它是所有有情之因。” 就像认为自在天是众生的作者一样， 阿赖耶识论者也说阿赖耶是产生一切事物的种子之因。 自在天是常，而阿赖耶是不常，这仅仅是差别而已。 第二是： 因此，依他起的自性是什么？ 成为事物假立存在的因， 在没有外境所取的情况下产生， 有和戏论的一切非境自性存在。 建立阿赖耶存在的理由是，经典中如此安立，因此说： 依他起的自性是什么，成为我和二取的事物假立存在的因。 必须承认这一点，因为想要作为一切分别之网的基础。 否则，没有错乱的基础，谁也不会错乱为我和二取。 例如，错认为蛇是绳子的原因，错认为瓶子等的原因，不依赖于土地等，不会在虚空等中产生一样。 因此，即使没有外境，对青色等的分别，有法。 你的原因安立在依他起上，因为你是遍染污和清净之因的
English
In the activity. One's own ability only produces a mere consciousness. If it is meaningless and only consciousness, then how does the consciousness of objects like form arise? Just as the wind blows, the great ocean produces waves of various sizes due to conditions, similarly, all the seeds of all defiled dharmas, called the Alaya-consciousness, have entered from beginningless time, continuing momentarily, the habit of clinging to the apprehended and the apprehender fully matures, thereby obtaining the entity of self, which is constantly ceasing. The difference of habits in the Alaya becomes the cause of the arising of consciousness related to its own form and subsequent, due to the condition of the full maturation of its own ability, only an impure other-dependent consciousness arises, and children discriminate this as the apprehended and the apprehender. There is not even a little bit of the apprehended that is different from consciousness. For example, those who claim Ishvara as the cause say: "The cow is the cause of cow hair etc., Crystal is the likeness of water etc., The banyan tree is like branches etc., It is the cause of all sentient beings." Just as Ishvara is considered the creator of beings, The Alaya-consciousness proponents also say that the Alaya is the seed cause of the arising of all things. Ishvara is permanent, while the Alaya is impermanent, this is merely the difference. The second is: Therefore, what is the nature of the other-dependent? It becomes the cause of the existence of imputed things, It arises without an external apprehended object, Existence and all elaborations are non-objective, self-existent. The reason for establishing the existence of the Alaya is that the scriptures establish it in this way, therefore it is said: What is the nature of the other-dependent, it becomes the cause of the existence of imputed things of self and duality. This must be admitted, because it is desired as the basis of all networks of discrimination. Otherwise, without a basis for confusion, no one would be confused as self and duality. For example, mistaking a rope for a snake, mistaking earth etc. for a pot etc., does not arise in space etc. without relying on earth etc. Therefore, even if there is no external object, the discrimination of blue etc., has the nature of dharma. Your cause is established on the other-dependent, because you are the cause of defilement and purification.