Tibetan
་བོ་སྙམ་ན། ཁྱོད་ཞིག་དངོས་མ་ཡིན་པར་སྐྱེ་དངོས་ཡིན་པར་ཐལ། མ་ཁྱབ་པར་སྨྲས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སྐྱེ་འགག་དངོས་འགལ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཞིག་དངོས་དེ་སྐྱེ་དངོས་དང་མི་འགལ་བའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཞིག་དངོས་མ་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོའོ་ཞེ་ན། ཞིག་དངོས་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཞིག་དངོས་དུས་གསུམ་གྱི་དངོས་པོ་གང་དུ་བཞག ད་ལྟ་བ་དང་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོར་འཇོག་གོ་ཞེ་ན། མི་རུང་སྟེ། ད་ལྟ་བ་དང་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་ནི་འཇིག་བཞིན་དང་སྐྱེ་བཞིན་ཡིན་པ་ལས། ཞིག་པ་ནི་འཇིག་བཞིན་དང་སྐྱེ་བཞིན་རྒྱུན་བཅད་དེ་ཞིག་པར་བྱས་ནས་ད་ལྟར་བ་དང་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོའི་སྐབས་བརླག་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། འདས་པ་དངོས་སུ་འཇོག་གོ་ཞེ་ན། མི་རུང་སྟེ། འདས་པ་དོན་བྱེད་པའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། སྟོང་ཡང་དངོས་པོར་འདོད་ན་དུས་གསུམ་རྫས་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ་ལྟར་དངོས་པོར་སྨྲ་ན་ཁོ་བོས་བྱ་ཐབས་ཅི་ཡོད། ཡང་ཞིག་པ་དངོས་པོ་འདས་པས་འབྲས་བུ་དངོས་པོ་ད་ལྟ་བ་བསྐྱེད་རིགས་ན་ཆོས་ཅན། ཞིག་པ་དངོས་པོ་མ་འོངས་པས་འབྲས་བུ་ད་ལྟའི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་རིགས་པར་ཐལ། ཞིག་པ་མ་སྐྱེས་པ་དངོས་པོར་མེད་ཀྱང་དངོས་པོར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་དེར་སྐྱེ་(༡༩༩ན) བ་སྲིད་ན་དེ་ལྟའི་དངོས་པོ་སྐྱེ་བའང་སྲིད་པར་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཚུངས་པ་ལ་གནོད་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྔ་ཕྱི་མི་དགོས་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྒྱུ་འབྲས་སྔ་ཕྱི་གོ་ལོག་ཏུ་སྨྲས་པས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བས་ཁྱེད་ཅག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་འཛིན་པའི་ཐུགས་བསྐྱེད་བཟང་པོ་འདི་ལ་བསྟན་པའི་འཇོག་ལུགས་ཆེས་བཟང་བར་སྣང་ངོ༌། །ཡང་ཞིག་པ་དངོས་པོ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་ཞིག་པ་ཞིག་ཟིན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་ཡིན་ནམ། དངོས་མེད་ཞིག་པའི་ཞིག་པ་དེ་ལས་བཟློག་པའི་དངོས་པོ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། ཞིག་པ་དེ་མ་ཞིག་པར་འགྱུར་བའམ་ཞིག་པ་དེ་དངོས་པོར་མི་འགྱུར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། ཞིག་པའི་དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཅན། མ་ཞིག་པའི་དངོས་པོར་ཐལ། དངོས་མེད་ཞིག་པའི་ཞིག་པ་དེ་ལས་བཟློག་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་མ་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་སྡོད་པའི་ཞིག་དངོས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དངོས་པོའི་རྒྱུ་འབྲས་གང་དུའང་མི་རུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་སྔ་ལོགས་ན་མ་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཅིང༌། ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱི་ལོགས་ན་མ་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་ཞིག་དངོས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཞིག་དངོས་སུ་མི་རུང་བར་ཐལ། ཁྱོད་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང༌། ཁྱོད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀ་མ་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། ཁྱོད་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང༌། ཁྱོད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་མ་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཞིག་པ་དང་(༡༩༩བ) ཞིག་དངོས་ཡིན་པ་བུད་ཅེས་ས་གསུམ་གཡོ་བར་བྱེད་པའི་ལྷའི་རྔ་བོ་ཆེ་བརྡུང་བ་དང༌། ལྷན་ཅིག་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་རྒྱལ་མཚན་ཆེན་པོ་སྒྲེང་བར་བྱེད་དོ། །ཡང་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་དེ་དངོས་པོ་ཞིག་པ་ལ་ཡོད་དམ། དངོས་པོ་མ་ཞིག་པ་ལ་ཡོད། གཉིས་པ་ལྟར་ན། ཞིག་དངོས་ཆོས་ཅན། མ་ཞིག་པར་ཐལ། མ་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དང་པོ་ལྟར་ན། ཞིག་དངོས་ཆོས་ཅན། དངོས་པོར་མེད་པར་ཐལ། དངོས་པོར་ཞིག་པ་ནི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཀྱི་མཐས་སྟོང་པ་ཡིན་པས་དངོས་པོར་ཡོད་རུང་ངོ་ཞེས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་བོ་ཞེ་ན། ཁྱབ་པར་ཐལ། དངོས་ཞིག་ལ་ཡོད་པའི་ཞིག་དངོས་དེ་དངོས་ཆོས་ཀྱི་མཐས་སྟོང་པར་ཟད་པ་ལས་དངོས་ཆོས་གཞན་བརྟེན་བྱའི་གནས་ཐོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། སྒྲའི་དངོས་པོ་ཞིག་ནས་མེད་པ་ལ་ཀ་ཁ་སོགས་དབྱངས་གསལ་གྱི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མི་བརྟེན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འགགས་པའམ་ཞིག་པ་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་ཏེ། འགགས་ཞིག་སོགས་མེད་པའི་ཆོས་དེ་རྐྱེན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར། འགགས་ན་རྐྱེན་ཡང་གང་ཞིག་ཡིན། །ཅེས་སོ། །ཡང་དངོས་པོ་རང་ཞིག་པའམ་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་ན་དེར་བལྟོས་ཀྱི་དངོས་མེད་ཀྱང་འཇོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དངོས་ཞིག་དངོས་པོར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་ན། །དངོས་མེད་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང༌། ཟད་ཞིག་ལ་དངོས་ཆོས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འགགས་ཆད་ལ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། ཟད་ལ་འབྱུང་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་དང༌། ཟད་ཞིག་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཞིག་(༢༠༠ན) པ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། ཟད་ལ་འཇིག་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཅེས་དང༌། ཁྱད་པར་སྐྱེ་བ་ཞིག་དངོས་ཀྱིས་རྒ་ཤིའི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པ་ནི་ཆེས་མི་རིགས་ཏེ། བདུན་ཅུ་པ་ལས། རྟེན་འབྱུང་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་གང༌། །སྡུག་བསྔལ་འབྲས་ཅན་དེ་མ་སྐྱེ
Chinese
认为是这样，你这个坏灭事物不是坏灭事物而是生事物，因为说了不遍及。如果承认，生灭不是实相违，因为坏灭事物存在于不违背生事物的物体的体性中。又，坏灭事物不是未生的事物吗？坏灭事物有法，不是物体，因为未生。又，坏灭事物放在三时的哪个物体中？如果放在现在和未来的物体中，不应理，因为现在和未来的物体是正在坏灭和正在生的，而坏灭是断绝正在坏灭和正在生，坏灭之后就丧失了现在和未来物体的机会。如果放在过去物体中，不应理，因为过去空无一切有作用的事业。如果空也认为是物体，如果像承认三时实有一样地说物体，我也没有办法。又，如果坏灭物体以过去产生结果物体现在，有法，坏灭物体以未来产生结果现在的物体应理，虽然坏灭未生的物体不存在，但如果虚构为物体，在那里生（１９９页），如果存在那样的事物生，也应理，因为相同没有妨害。如果承认，所生和能生的因果不需要先后，因为那个承认的缘故。如果承认，因为颠倒地说因果先后，因果的体性就变成颠倒，你们这些秉持佛陀教法的良好发心者，对于这个教法的安立方式，显得非常良好。又，如果坏灭是物体，是物体坏灭已经坏灭的那个样子的物体吗？还是无物体坏灭的坏灭所相反的物体？如果是前者，坏灭就变成不坏灭，或者坏灭就不变成物体。如果是后者，那个样子的坏灭物体有法，是不坏灭的物体，因为是无物体坏灭的坏灭所相反的物体。又，住在两个不坏灭物体之间的坏灭事物有法，你不应理是物体的任何因果，因为你的前面是不坏灭的
English
If you think so, then that which is destroyed is not a destroyed thing, but a living thing, because it is said to be non-pervasive. If you admit it, then arising and ceasing are not contradictory in reality, because the destroyed thing exists in the nature of an object that does not contradict the living thing. Furthermore, is the destroyed thing not an unborn thing? The destroyed thing, the subject, is not an object, because it is unborn. Also, in which of the three times is the destroyed thing placed? If it is placed in the present and future objects, it is not reasonable, because the present and future objects are in the process of being destroyed and being born. However, destruction is the cessation of the process of being destroyed and being born, and after destruction, the opportunity for present and future objects is lost. If it is placed in the past object, it is not reasonable, because the past is empty of all functional activities. If emptiness is also considered an object, if you speak of objects as if you believe in the real existence of the three times, what can I do? Furthermore, if the destroyed object produces the result object in the present through the past, then the destroyed object, the subject, should be able to produce the result present object through the future. Although the destroyed unborn object does not exist, if it is fabricated as an object, then it is possible for such an object to be born there (page 199), because there is no obstacle to similarity. If you admit it, then the cause and effect of the producer and the produced do not need to be sequential, because of that admission. If you admit it, then because the sequence of cause and effect is spoken of in reverse, the nature of cause and effect will become inverted, so you, who hold the good intention of upholding the Buddha's teachings, this way of establishing the teachings seems very good. Furthermore, if destruction is an object, is it an object of that kind that has already been destroyed by the destruction of the object? Or is it an object that is the opposite of the destruction of the non-object? If it is the former, then destruction will become non-destruction, or destruction will not become an object. If it is the latter, then that kind of destroyed object, the subject, is a non-destroyed object, because it is an object that is the opposite of the destruction of the non-object. Furthermore, the destroyed thing that dwells between two non-destroyed objects, the subject, you are not suitable as any cause and effect of objects, because in front of you is the non-destroyed
Chinese
具有生性的事物是你的因，你的外在没有坏灭的事物是你的果。如果未成立，坏灭事物法，你不能成为坏灭事物，因为你的生因，以及你所生的果，两者都是没有坏灭的事物。如果不遍及，你的生因，以及你所生的果是没有坏灭的事物，你坏灭和（199b）坏灭事物是“布”的声音，敲打着震动三界的天鼓，同时竖起从各方获得胜利的巨大胜幢。再者，坏灭的事物存在于坏灭的事物中吗？还是存在于没有坏灭的事物中？如果按照第二种情况，坏灭事物法，成为没有坏灭的，因为存在于没有坏灭的事物本身中。如果按照第一种情况，坏灭事物法，不存在于事物中，因为事物坏灭是空尽事物之法的边际，所以即使存在于事物中，也只是虚构而说的。如果不遍及，遍及，存在于事物坏灭中的坏灭事物，只是空尽事物之法的边际，而不是其他事物之法所依赖之处。例如，声音的事物坏灭消失后，元音辅音等事物不会依赖于它。第二点是，停止或坏灭不会变成事物，因为停止坏灭等不存在的法不适合作为因。根本是：“如果停止，什么又是因？”。再者，如果事物自身坏灭或存在没有成立，那么依赖于它的非事物也无法安立。坏灭事物怎么会变成事物呢？如是说：“如果事物没有成立，非事物也不会成立。”以及，在耗尽坏灭中不会产生事物之法，因为停止断绝中没有产生。如是说：“耗尽中没有产生。”以及，耗尽坏灭不会变成事物，因为坏（200a）灭没有变化。如是说：“耗尽中没有毁灭。”以及，特别是产生坏灭事物产生衰老死亡的事物是最不合理的，七十颂中说：“十二缘起支，痛苦果者不生。”
English
That which has the nature of arising is your cause, and that which exists outside of you without decaying is not your fruit. If it is not established, the phenomenon of decay, you cannot become a decaying phenomenon, because both your generating cause and the fruit you generate are non-decaying phenomena. If it is not pervasive, your generating cause and the fruit you generate are non-decaying phenomena, your decay and (199b) decaying phenomena are the sound of "Bu," striking the great drum of the gods that shakes the three realms, and at the same time raising the great victory banner that wins from all directions. Furthermore, does the decaying phenomenon exist in the decaying phenomenon? Or does it exist in the non-decaying phenomenon? According to the second case, the decaying phenomenon, becomes non-decaying, because it exists in the non-decaying phenomenon itself. According to the first case, the decaying phenomenon, does not exist in the phenomenon, because the decay of the phenomenon is the exhaustion of the boundary of the phenomenon, so even if it exists in the phenomenon, it is only fabricated and spoken. If it is not pervasive, it is pervasive, the decaying phenomenon existing in the decay of the phenomenon is only the exhaustion of the boundary of the phenomenon, and not a place where other phenomena depend. For example, after the phenomenon of sound decays and disappears, vowels and consonants and other phenomena do not depend on it. The second point is that cessation or decay does not become a phenomenon, because the non-existent dharma such as cessation and decay is not suitable as a cause. The root is: "If there is cessation, what is the cause?". Furthermore, if the self-decay of a phenomenon or its existence is not established, then the non-phenomenon that depends on it cannot be established either. How can a decaying phenomenon become a phenomenon? As it is said: "If a phenomenon is not established, a non-phenomenon will not be established." And, in exhaustion and decay, the dharma of phenomena does not arise, because there is no arising in cessation and severance. As it is said: "There is no arising in exhaustion." And, exhaustion and decay do not become a phenomenon, because decay (200a) has no change. As it is said: "There is no destruction in exhaustion." And, in particular, it is most unreasonable for the arising decaying phenomenon to generate the phenomena of aging and death, as it is said in the Seventy Verses: "The twelve links of dependent origination, the fruit of suffering, do not arise."