Tibetan
རྒྱུས་བསྐྱེད་མི་དགོས་ལ། ཁྱེད་ཀྱི་ལུང་དོན་ལྟར་བཤད་ན་དེའི་ཚེ་འདིར་འགྱུར་ཏེ། འགོ་ནད་ཟད་པའམ་ཞིག་པས་བསྐྱེད་པའི་ནད་ལས་གྲོལ་བའི་ཟད་པའམ་ཞིག་པས་བཞག་པའི་ཟད་པ་དང་ཞིག་པ་དེ་སླར་ནད་ཀྱི་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་དགོས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཟད་ཞིག་དེ་དག་(༡༩༥ན) དངོས་པོ་ཡིན་པ་གང་ཞིག དེ་ཡིན་ན་ནད་ཀྱི་དངོས་རྒྱུན་ལས་གཞན་པའི་དངོས་རྒྱུན་བར་དེར་འཚངས་ནས་འོངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁྱེད་སྣུམ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་ཟད་པས་མར་མེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་ཟད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་འཇོག་ཅེས་པ་འདི་ལྟར་ན་མེ་མ་དམིགས་པའི་རྒྱུས་དུ་བ་མ་དམིགས་པའི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་ཡང་མཚུངས་ལ། དེ་འདོད་ན། མཚན་མོའི་རྒྱ་མཚོར་དུ་བ་འགོག་པ་ལ་རྒྱུ་མེ་མེད་རྟགས་སུ་སྦྱོར་བའི་ཚེ་དེ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུ་དེ་རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་སོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞི་དེར་མེ་མ་དམིགས་པའི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་དུ་མེད་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། རྩ་བར་འདོད་ན་དེ་འདྲའི་གཏན་ཚིགས་དེ་རྒྱུ་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པ་གང་ཞིག རྒྱུས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ལེགས་པར་སོམས་ལ་རན་པར་སྨྲོས་ཤིག སྤྱིར་དེར་མེ་དངོས་སུ་མ་དམིགས་པས་དུ་བ་མ་དམིགས་པ་བསྐྱེད་པ་དང༌། ཆར་མ་བབ་པས་ལོ་ཏོག་མ་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུ་དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་མ་ཡིན་ཀྱང་ཆ་མཐུན་གྱི་ཁོངས་སུ་བསྡུའོ་ཞེས་མདོ་སེམས་ཐུན་མོང་བའི་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་གླང་གྲགས་པའི་རྟོག་གེའི་གཞུང་ལས་ཀྱང་འབྱུང་མོད། སྤྱིར་ཆོས་གང་དང་གང་འབྱུང་བ་ལ་གེགས་མི་བྱེད་པ་ཙམ་ལ་བློ་རྩེ་གཏད་ནས་དེ་ལྟའི་ཆོས་དེ་ཆོས་གཞན་གྱི་རྒྱུར་འཇོག་ན་བྱེ་སྨྲ་འདོད་པ་ལྟར་བུམ་པ་སྐྱེ་བའི་བྱེད་རྒྱུར་བརྟགས་འགོག་འཇོག་པ་ལྟར་ཁས་བླངས་ཀྱང་མི་རུང་བ་མེད་པར་འགྱུར། གཞན་ཡང་སྣུམ་ཟད་པ་ནི་མར་མེའི་རྒྱུན་མི་ཟད་(༡༩༥བ) པ་འགོག་ཀྱང་མར་མེའི་རྒྱུན་ཟད་པ་དེ་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མི་ཟད་པ་དེ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་ཟད་པ་དེ་འབྲས་བུ་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡིན་ན་རྒྱུ་ས་བོན་གྱིས་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཟད་པ་དེའང་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །འདོད་ན། མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བ་དེ་མི་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བ་ལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དེར་མ་ཟད་རྒྱུ་ཟད་པ་འབྲས་བུ་ཟད་བྱེད་ཡིན་ཅེས་པའང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ན་ཆེས་མ་བརྟགས་པ་སྟེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་ཟད་པའམ་འདས་པའི་ཤུལ་དུ་འབྲས་བུ་ད་ལྟར་བ་དང་མ་འོངས་པ་མི་ཟད་པར་སྐྱེ་བར་མངོན་པའི་ཕྱིར། མྱུ་གུའི་ས་བོན་ཉིད་ཟད་པ་ལས་མྱུ་གུ་ཉིད་མི་ཟད་པར་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནའང་ས་བོན་ཞིག་པས་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། ས་བོན་ཞིག་པས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་གོ་ས་ཕྱི་བའོ། །འདི་ཙམ་རེའི་གནད་མ་རྟོགས་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་དོན་ལ་གཟུ་ལུམ་དང་རས་ཆོད་བྱེད་པ་ནི་ཆེས་ཡ་ང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་འཇིག་ཞིག་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་དག་ནི། རྒྱུན་གྱི་འགྱུར་བ་རགས་པར་མངོན་པ་ཙམ་ལས་དངོས་པོའི་འཇིག་པ་ཕྲ་བའི་མི་རྟག་པའི་ཚུལ་ལ་དཔྱོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དངོས་སྨྲ་བའི་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོ་དག་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སོགས་ཉན་ཐོས་སྡེ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་སོ་སོ་དག་ལ་ཕྲ་བའི་སྐད་ཅིག་དང་མི་རྟག་པའི་དངོས་པོ་ལ་རང་གྲུབ་དུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལ་འཇིག་པར་འདོད་པ་དང་མི་འཇིག་པར་འདོད་པ་མང་དུ་བྱུང་ཞིང༌། དེ་ལྟར་ནའང་དངོས་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་ཡོད་པ་དངོས་པོར་འདོད་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་ཞིག་པ་དང་མེད་པ་(༡༩༦ན) དངོས་མེད་དུ་འདོད་པ་ལ་ནི་མི་མཐུན་པ་མེད་ལ། དེའང་མདོ་སེམས་ཐུན་མོང་བའི་དངོས་པོ་ལ་འཇིག་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་གི་རྣམ་གཞག་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་ལྟར་བརྗོད་ན། འཇིག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ནི་དབང་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་དོན་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་དང་ཡོད་པ་ལ་འཇོག་གི། འཇིག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ནི་དབང་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དངོས་མེད་དང༌། ཞིག་པ་སྟེ་མེད་པ་ལ་མི་འཇོག་པའི་ཕྱིར། འཇིག་པ་དང་མི་རྟག་པས་དངོས་པོ་ད་ལྟར་བ་རང་དུས་སུ་ཟ་བར་བྱས་ནས་དེ་ཤུལ་དུ་དངོས་པོ་ཕྱི་མ་འབྱུང་བའི་གོ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེའང་སྐྱེ་བའི་འཇིག་པས་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་མི་འགོག་པར་སྐྱེ་བ་བསྐྱེད་བཞིན་པར་འཇིག་ལ། འགག་པའི་འཇིག་པ་ནི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་ཕྱི་མ་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་དང་བཅས་པར་མི་འཇིག་ཀྱང་སྐྱེ་བའི་ཆོས་དེ་འགག་བྱེད་ཀྱི་འཇིག་པ་དང་མི་རྟག་པར་གྲུབ་བོ། །དེས་ན་སྐྱེ་བའི་འཇིག་པ་དངོས་འགག་པའི་འཇིག་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་འཇིག་པར་འདྲ་ཡང་གཅིག་ནི་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ཅན་དང༌། ཅིག་ཤོས་ནི་རང་ཉིད་འཇིག་རྒྱུ་དོན་གཞན་ལ་མ་བལྟོས་པར་འཇིག་པའི་བྱ་བ་ཅན་དུ་གྱུར
Chinese
不需要用原因来产生。如果按照您的论点来说，那么就会变成这样：由疾病的耗尽或毁灭所产生的疾病中解脱出来的耗尽或毁灭，必须再次承认为疾病的实体。因为耗尽和毁灭是实体。如果是这样，那么除了疾病的实体流之外，没有其他的实体流能够介入其中。还有，您说像油这样的原因耗尽了，导致像蜡烛这样的结果耗尽，如果这样说，那么就相当于没有看到火的原因，就产生了没有看到烟的结果。如果承认这一点，那么在夜晚的海面上阻止烟雾，用没有火的原因作为标志时，那就不再是没有看到的理由了。因为那样就变成了用原因来证明结果的理由。因为在那个基础上，似乎成立了没有看到火的原因，就产生了没有烟的结果的原因和结果的关系。如果根本上承认，那么那样的理由就不是没有看到原因的理由了。因为承认原因是为了证明结果的理由。因此，请好好思考，说合适的话。一般来说，在那里，因为没有实际看到火，所以产生了没有看到烟，以及因为没有下雨，所以没有生长庄稼等等，虽然不是实际的原因和结果，但也被归类为相似的范畴。在共同的显教和密教的事物中，格鲁派的因明学著作中也有这样的说法。一般来说，对于任何事物的产生，只要不阻碍，就专注于此，如果将这样的事物作为其他事物的产生的原因，那么就像小乘佛教的毗婆沙宗所认为的那样，将阻碍瓶子产生的因素作为瓶子产生的原因来承认，也没有什么不可以的。此外，油的耗尽是阻止蜡烛的延续，但蜡烛的延续耗尽并不是产生的原因。因为原因不耗尽是产生结果的原因，原因耗尽不是产生结果的原因。如果是这样，那么种子产生幼苗的能力耗尽，也会变成不产生幼苗的原因的过失。如果承认，那么幼苗不产生就不是不产生了。因为幼苗不产生有产生的原因。
English
There is no need to generate with a cause. If you explain according to your argument, then it will become like this: the exhaustion or destruction that liberates from the disease caused by the exhaustion or destruction of the initial disease, that exhaustion and destruction must again be acknowledged as the entity of the disease. Because that exhaustion and destruction are entities. If that is the case, then there is no other stream of entities other than the stream of the disease that has come in between. Also, you say that the cause like oil is exhausted, so the result like a candle is exhausted, if you say this, then it is the same as the cause of not seeing fire produces the result of not seeing smoke. If you admit that, then when preventing smoke on the night sea, when using the cause of no fire as a sign, then it will no longer be an invisible reason. Because such a thing has become a reason to prove the result by cause. Because on that basis, it seems that the relationship between cause and effect is established where the cause of not seeing fire produces the result of no smoke. If you fundamentally admit it, then such a reason is not a reason for not seeing the cause. Because the admission is that the cause is the reason for proving the result. Therefore, think carefully and speak appropriately. In general, there, because the fire is not actually seen, the smoke is not seen, and because it does not rain, crops do not grow, etc., although they are not actual causes and effects, they are also classified into similar categories. In the common Sutra and Tantra things, it also comes from the epistemology of the Gelug school that speaks of things. In general, if you focus on not hindering whatever dharma arises, and if you place such a dharma as the cause of another dharma, then it will be like the Vaibhashika school of Hinayana Buddhism, acknowledging the obstruction of the arising of a vase as the cause of the arising of a vase, and there will be nothing wrong with that. Furthermore, the exhaustion of oil prevents the continuation of the candle, but the exhaustion of the continuation of the candle is not the cause of generation. Because the cause that does not exhaust is the cause of generating the result, and the cause that exhausts is not the cause of generating the result. If so, then the exhaustion of the ability of the seed to produce sprouts will also be the fault of becoming the cause of not producing sprouts. If you admit it, then the non-arising of sprouts is not a non-arising. Because the non-arising of sprouts has a cause of arising.
Chinese
而且，说“因耗尽则果耗尽”也过于绝对，因为一切事物，因耗尽或过去之后，果在现在和未来都不会耗尽而生起是显而易见的。就像幼苗的种子耗尽后，幼苗本身不会耗尽而生起一样。虽然如此，但不是种子坏了才生出幼苗，而是种子坏了才让出了幼苗生长的位置。连这么一点道理都不明白，就对佛的意旨妄加评论和断定，真是太可悲了。第二点是，对于事物的坏灭，世间人只是看到粗略的相续变化，而不会去思考事物坏灭的微细无常之理。在有部宗的论师中，如分别说部等十八部小乘部派，对于微细的刹那和无常的事物，是安立为自成时分的刹那坏灭还是不坏灭，出现了许多不同的观点。虽然如此，但对于一切有部宗来说，生和灭、有为实有，以及未生、已灭和无为非实有，这一点是没有争议的。如果按照显宗和密宗共同的事物坏灭，以及如何安立刹那的方式来说，坏灭和无常是安立在根识和意识的现量境，具有作用的，有为法的事物和实有上的。因为坏灭和无常不会安立在超出根识和意识的现量境的无为法和非实有，以及已灭，也就是无上。坏灭和无常会使现在的事物在自身的时间里消逝，从而为之后的事物出现让出位置。其中，生之坏灭不会阻碍生的相续，而是在生起的同时坏灭。灭之坏灭虽然不会连同生起后来的相续之作用一起坏灭，但生的法性会成立为灭的坏灭和无常。因此，生之坏灭和灭之坏灭，虽然在都是坏灭这一点上相同，但一个是具有生之作用，另一个是不依赖于其他，自身成为坏灭之作用。
English
Moreover, to say that "when the cause is exhausted, the effect is exhausted" is too absolute, because it is obvious that in all things, after the cause is exhausted or has passed, the effect arises inexhaustibly in the present and future. It is like the sprout itself arising inexhaustibly from the exhaustion of the seed of the sprout. However, it is not that the sprout is produced because the seed is destroyed, but that the destruction of the seed makes way for the sprout to grow. It is very sad to make presumptuous comments and judgments on the meaning of the Buddha without understanding even this little bit of reason. The second point is that, regarding the destruction of things, worldly people only see the gross continuous changes and do not contemplate the subtle impermanence of the destruction of things. Among the teachers of the Vaibhashika school, such as the Sarvastivadins and the eighteen Hinayana schools, there have been many different views on whether subtle moments and impermanent things are established as self-existent moments of destruction or non-destruction. However, for all Vaibhashikas, there is no dispute that birth and death, and existence are real, and that unborn, destroyed, and non-existent are unreal. If we speak according to the common destruction of things in the Sutra and Tantra schools, and how to establish moments, destruction and impermanence are established on the conditioned things and real existence that are the objects of the direct perception of the root consciousness and mental consciousness. Because destruction and impermanence are not established on the unconditioned and unreal, and the destroyed, which are beyond the direct perception of the root consciousness and mental consciousness. Destruction and impermanence cause the present thing to disappear in its own time, thus making way for the appearance of the subsequent thing. Among them, the destruction of birth does not hinder the continuity of birth, but destroys while giving rise to birth. Although the destruction of cessation does not destroy together with the function of giving rise to the subsequent continuity, the nature of birth is established as the destruction and impermanence of cessation. Therefore, the destruction of birth and the destruction of cessation are the same in that they are both destructions, but one has the function of birth, and the other becomes the function of destruction without relying on anything else.