Tibetan
དང༌། མི་འཆི་བ་དེ་འཆི་བའི་རྒྱུ་དང༌། གསོན་པ་དེ་མི་གསོན་པའི་རྒྱུ་དང༌། མི་གསོན་པ་དེ་གསོན་པའི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་འདོད་ན་མི་འཆི་བ་དང་གསོན་པའི་རྒྱུ་ལྷའི་བདུད་རྩི་དང་འཆི་མེད་ཚེའི་རིག་འཛིན་གྱི་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་འཆི་བ་དང་མི་གསོན་པའི་རྒྱུར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེར་མ་ཟད་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ཞིག་ཀྱང་ཁྱེད་ལྟར་ན་དུས་སྔ་ཕྱིའི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འཇོག་མི་རིགས་པར་ཐལ། མྱུ་གུའི་ཞིག་པ་དངོས་པོ་དང་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་གཉིས་ཀ་དངོས་པོ་ཡིན་པ་ལ་རིས་འདྲ་མི་འདྲའི་དངོས་པོ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པའི་དངོས་པོ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་དེ་གཉིས་དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། རྒྱུ་འབྲས་དེ་གཉིས་བར་གཞན་གྱིས་ཆོད་པའི་ཕྱིར། རྩ་བར་མ་ཁྱབ་བོ་སྙམ་ན། དུས་སྔ་ཕྱིར་འཇོག་པ་ལ་དངོས་པོས་བར་དུ་ཆོད་མི་དགོས་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལའང་དུས་སྔ་ཕྱི་འཇོག་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུས་ཞིག་པའི་(༡༩༣ན) དངོས་འབྲས་དེ་མྱུ་གུའི་དངོས་པོར་བསྐྱེད་དམ། མྱུ་གུ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོར་བསྐྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་མྱུ་གུ་ཞིག་པར་མ་སོང༌། གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་དངོས་པོ་གང་བསྐྱེད། མེད་པའི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་པར་མི་རིགས་ཏེ། མེད་ན་དངོས་པོར་འགལ་བའི་ཕྱིར། ཡོད་པར་བསྐྱེད་ན་མྱུ་གུ་དུས་དང་པོར་སྐྱེས་པས་དུས་གཉིས་པ་དེ་ཞིག་པའི་འབྲས་བུ་མ་བསྐྱེད་པར་ཐལ། དེ་མ་ཞིག་པའི་ཡོད་པར་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་རྟགས་མ་གྲུབ་སྟེ། ཡོད་པར་བསྐྱེད་ཀྱང་མ་ཞིག་པའི་ཡོད་པར་མི་བསྐྱེད་པར་ཞིག་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འོ་ན་མྱུ་གུ་ཞིག་པའི་ཡོད་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཞིག་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། མྱུ་གུ་ཡོད་ཅིང་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཆོས་ཅན། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཡོད་པའམ་མ་ཞིག་པར་སྡོད་མ་ཐུབ་པར་ཞིག་པ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཞིག་པ་ལས་གཞན་དུ་བྱར་མེད་ཀྱང་ཞིག་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་པས། ཡོད་པར་སྡོད་མ་ཐུབ་པ་མ་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ཡོད་པ་ལ་སྐྱེ་འཇིག་གི་གནས་སྐབས་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཞིག་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་པ་ལས་ཡོད་པ་གཞན་དུ་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་མེད་ན་ཡོད་པའི་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་མ་ཞིག་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཞིག་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་ཅིང༌། ཡོད་པའི་སྐྱེ་བའང་ཞིག་པའི་ཡོད་པ་ལས་གཞན་དུ་བྱར་མེད་ཅིང༌། གང་ཞིག་པ་དེ་མ་ཞིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཡོད་པའི་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་ཉིད་དུ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། མ་ཞིག་པ་མ་ཡིན་པར་ཞིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁྱེད་མྱུག་(༡༩༣བ) གུ་ཞིག་པ་ད་གཟོད་རྒྱུས་བསྐྱེད་མི་ནུས་ཀྱང་ཞིག་པ་དེ་ཉིད་རྒྱུས་བྱས་པས་རྒྱུ་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུས་བསྐྱེད་མི་ནུས་པའི་འབྲས་བུ་དེ་རྒྱུ་དེར་བལྟོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་སྨྱོན་པ་ལས་སུ་ཞིག་གིས་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་དེ། ད་གཟོད་དེ་གསར་དུ་རྒྱུས་བསྐྱེད་མི་ནུས་ཀྱང་འབྲས་བུར་འཇོག་ན་དེ་དང་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་མིན་འཇོག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་ནུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཁྱེད་ཞིག་པ་དངོས་པོ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་པ་ལ། ས་བོན་ཞིག་པ་དངོས་པོ་ཡིན་པར་ཐལ། ས་བོན་འགགས་པ་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གྲུབ་སྟེ། མྱུ་གུ་སྐྱེས་པ་དང་ས་བོན་འགགས་པ་དུས་མཉམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་རྟགས་སྒྲུབ་འདི་ལ་དཔྱད་དུ་ཡོད་དེ། འགགས་པ་ལ་འཇིག་པའི་འགགས་པ་དང༌། ཞིག་པའི་འགགས་པ་གཉིས་ལས། འཇིག་པའི་འགགས་པ་དངོས་པོ་བ་ལ་དེ་ལྟའི་ཚེ་སྐྱེ་འགག་དུས་མཉམ་གྲུབ་ཏུ་ཆུག་ཀྱང་ཞིག་པའི་འགགས་པ་དངོས་མེད་ལ་དུས་མཉམ་མི་རུང་སྟེ། དངོས་མེད་ལ་དུས་མཉམ་གྱི་ཡོད་པ་རྭ་རྣ་ལྟར་ཕན་ཚུན་འཇོག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁྱེད་མྱུ་གུ་ས་བོན་གྱི་དུས་མེད་ལ་ཕྱིས་ཡོད་པ་བཞིན་མྱུ་གུའི་ཞིག་པ་མྱུ་གུའི་དུས་ན་མེད་ལ་ཕྱིས་ཡོད་པས་རྒྱུ་བཅས་སུ་གྲུབ་བོ་ཞེས་སྨྲ་བ་འདི་ལྟར་ན། མྱུ་གུའི་ཞིག་པ་མྱུ་གུའི་དུས་སུ་མེད་ན་ཆོས་ཅན། མྱུ་གུའི་ཞིག་པས་མྱུ་གུ་ཞིག་པར་མ་བྱས་པར་ཐལ། མྱུ་གུའི་དུས་ན་མྱུ་གུའི་ཞིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་མེད་ན་མྱུ་གུའི་ཞིག་པའི་ཞིག་བྱེད་མ་འོངས་པས་ཞིག་བྱ་མྱུ་གུ་འདས་པ་ཞིག་པར་བྱེད་སྲིད་པར་ཐལ། མ་ཁྱབ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ཞིག་བྱ་མྱུ་གུ་འདས་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཞིག་པ་མ་འོངས་པས་ཞིག་པར་བྱེད་མི་དགོས་པར་(༡༩༤ན) ཐལ། ཞིག་བྱ་འདས་པ་དེ་ཞིག་ཟིན་པས་སླར་ཞིག་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། ལུང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་དྲངས་པ་དེ་ཡང་མ་འབྲེལ་བའི་ཚུལ་ནི། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་རྒ་ཤི་ཞེས་འབྱུང་བའི་ལུང་དོན་ཁྱེད་ཀྱིས་རྒྱུ་དངོས་པོ་རང་བདེན་པས་འབྲས་བུ་རང་བདེན་པ་བསྐྱེད་པར་འདོད་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལྟར་དབུ་མ་པས་འདོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། སྐྱེ་བའི་བལྟོས་ཆོས་ཀྱི་རྐྱེན་ཙམ་གྱིས་རྒ་ཤི་སོགས་འཇོག་པས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བདེན་པར་མེད་བཞིན་རྫུན་ཆོས་ཙམ་དུ་
Chinese
并且，不死的成为死亡的因，活着的成为不活的因，不活的也变成活的因。如果这样认为，那么不死和活着的因，天神的甘露和不死长寿持明的成就，也会变成死亡和不活的因。不仅如此，芽的生灭，按照你的说法，也不应该被认为是时间先后的因果。因为芽的灭坏和芽的生长，两者都是事物，而且是种类相同或不同的事物，没有被其他事物隔断的事物转变的缘故。如果不成立，那么这两者就不成立为实际的因果。因为这两个因果之间被其他事物隔断的缘故。如果认为根本不遍及，那么，如果时间先后放置不需要事物隔断，那么对于虚空等法也应该可以放置时间先后。另外，以芽的生长为因的灭坏的（193页） 实际结果，是产生为芽的事物，还是产生为芽之外的事物？如果按照第一种说法，芽就没有灭坏。如果按照第二种说法，是产生有还是无的事物？不应该产生无的事物，因为如果无就与事物相违背。如果产生有，那么芽在第一时间产生，因此第二个时间就不产生灭坏的结果。因为它是产生未灭坏的有。对此，理由不成立，即使产生有，也不是产生未灭坏的有，而是产生灭坏的有本身。那么，芽灭坏的有，作为法，你不应该是灭坏的，因为你是有。如果不周遍，那么，芽存在且灭坏的事物，作为法，不应该是有，因为你不能停留在有或者未灭坏，除了灭坏本身之外，没有办法成为有。对此，虽然除了灭坏之外没有办法成为，但灭坏本身是有，所以不能停留在有不成立。那么，有就不应该有生灭的状态，因为灭坏本身是有，除了灭坏之外没有办法成为有。如果不周遍，那么有的生和住不是未灭坏，因为灭坏本身是有，而且有的生也除了灭坏的有之外没有办法成为，并且凡是灭坏的就不是未灭坏的缘故。
English
And, the undying becomes the cause of death, the living becomes the cause of the non-living, and the non-living also becomes the cause of the living. If you think so, then the cause of the undying and the living, the nectar of the gods and the accomplishment of the immortal long-life vidyadhara, will also become the cause of death and the non-living. Moreover, the arising and ceasing of a sprout, according to you, should not be considered as cause and effect in chronological order. Because the ceasing of the sprout and the arising of the sprout are both entities, and they are entities of the same or different kinds, without being interrupted by other entities. If it is not established, then these two are not established as actual cause and effect. Because these two cause and effect are interrupted by other things. If you think that the root is not pervasive, then if the placement of time before and after does not require interruption by things, then it should be possible to place time before and after even for phenomena such as space. Furthermore, does the actual result of destruction caused by the arising of the sprout (p. 193a) produce the entity of the sprout, or does it produce an entity other than the sprout? According to the first view, the sprout has not ceased. According to the second view, does it produce an existent or non-existent entity? It is not appropriate to produce a non-existent entity, because if it is non-existent, it contradicts the entity. If it produces an existent entity, then since the sprout arose at the first moment, the second moment does not produce the result of destruction. Because it produces the existent that has not ceased. The reason for this is not established, because even if it produces an existent, it does not produce an existent that has not ceased, but produces the existent that has ceased. Then, the existent of the ceased sprout, as a phenomenon, you should not be ceased, because you are existent. If it is not pervasive, then the entity of the sprout that exists and has ceased, as a phenomenon, should not be existent, because you cannot remain existent or unceased, and there is no way to be existent other than ceasing itself. Although there is no way to be other than ceasing, ceasing itself is existent, so the inability to remain existent is not established. Then, existence should not have the state of arising and ceasing, because ceasing itself is existent, and there is no way to be existent other than ceasing. If it is not pervasive, then the arising and abiding of existence is not unceased, because ceasing itself is existent, and the arising of existence cannot be other than the existent of ceasing, and whatever ceases is not unceased.
Chinese
如果这样认为，那么存在的事物的生和住不可能就是生和住，因为不是未坏灭而是坏灭的缘故。还有，你们认为幼芽（193b）坏灭后才不能产生果，但坏灭本身作为因，所以有因，那么，不能产生果的那个果，是依赖于那个因的果，除了疯子以外，谁会承认呢？既然现在它不能新产生果，却被认为是果，那么它和它的果是否是果就无法确定，因此，产生者和被产生者的因果关系的所有体系都将崩溃。还有，你们为了证明坏灭是事物，提出：种子坏灭是事物，因为种子停止是事物。这是成立的，因为幼芽产生和种子停止是同时的。这个论证的理由是可以推敲的，因为停止有毁灭的停止和坏灭的停止两种。如果是事物论者所说的毁灭的停止，那么生和灭可以同时成立，但如果是坏灭的停止，对于非事物来说，同时是不可能的，因为对于非事物来说，同时存在就像牛角一样，彼此无法安立。还有，你们说，就像幼芽在种子的时候没有，后来才有一样，幼芽的坏灭在幼芽的时候没有，后来才有，所以是具有因的。如果这样说，那么，如果幼芽的坏灭在幼芽的时候没有，那么，所立宗：幼芽的坏灭没有使幼芽坏灭，因为在幼芽的时候没有幼芽的坏灭。如果不遍及，那么幼芽的坏灭的坏灭者未来者，可能会使被坏灭者过去的幼芽坏灭。因为不遍及的缘故。如果承认，那么，被坏灭者过去的幼芽，所立宗：你未来的坏灭不需要使之坏灭，（194a）因为被坏灭者过去者已经坏灭，所以不需要再次坏灭。所引用的经文作为论证也是不相关的，因为经文说：由生的因缘而有老死。你们认为因是事物自性成立，所以果也产生自性成立，这并不是中观宗所承认的事物论者的观点，而是生的依赖法的因缘仅仅安立老死等，所以业因果虽然不是真实存在，但仅仅是虚假的法。
English
If you think so, then the arising and dwelling of existing things cannot be the arising and dwelling themselves, because it is not non-destruction but destruction. Also, you think that the sprout (193b) cannot produce a result only after it has been destroyed, but the destruction itself is taken as the cause, so there is a cause. Who but a madman would admit that the result that cannot produce a result is the result that depends on that cause? Now, even if it cannot newly produce a result, if it is considered a result, then it cannot be determined whether it and its result are results or not, so all systems of cause and effect of the producer and the produced will collapse. Also, you argue that destruction is a thing, stating: the destruction of a seed is a thing, because the cessation of a seed is a thing. This is established, because the arising of a sprout and the cessation of a seed are simultaneous. This reason for the argument can be examined, because there are two types of cessation: the cessation of destruction and the cessation of decay. If it is the cessation of destruction as stated by the objectivist, then arising and cessation can be established simultaneously, but if it is the cessation of decay, simultaneity is not possible for non-things, because the existence of simultaneity for non-things is like horns, which cannot be established mutually. Also, you say that just as the sprout did not exist at the time of the seed but existed later, so the destruction of the sprout did not exist at the time of the sprout but existed later, so it is established as having a cause. If you say so, then, if the destruction of the sprout did not exist at the time of the sprout, then, the subject: the destruction of the sprout did not destroy the sprout, because the destruction of the sprout did not exist at the time of the sprout. If it is not pervasive, then the destroyer of the destruction of the sprout, the future one, may destroy the destroyed, the past sprout. Because it is not pervasive. If you admit, then, the destroyed, the past sprout, the subject: you, the future destruction, do not need to destroy it, (194a) because the destroyed, the past one, has already been destroyed, so there is no need to destroy it again. The scripture cited as proof is also irrelevant, because the scripture says: old age and death arise from the cause of birth. You think that the cause is self-established as a thing, so the result also produces self-establishment, which is not the view of the Madhyamikas who speak of things, but the cause of the dependent dharma of birth merely establishes old age and death, so although karma and cause and effect are not truly existent, they are merely false dharmas.