Tibetan
མི་འཐད་དོ། །འོ་ན་བདག་ཁས་ལེན་པའི་རང་སྡེ་དེ་དག་གི་བསྟན་པ་དེ་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཡིན་པར་ཐལ། དེ་དེ་མ་ཡིན་ན་སྡེ་པ་དེ་དག་རང་གི་སྡེ་པར་མི་རུང་བ་ཉིད་དང༌། སྡེ་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཐེག་དམན་བྱེ་མདོའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བའི་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲ་བ་ལ། རེད་མདའ་བ་ན་རེ། གང་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ནི་བདག་མེད་སྟོན་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་དེ་ནི་སྟོན་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའང་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྡེ་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པར་བསྡུས་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་དང་ལྟ་བ་རྣམ་དག་གཉིས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་(༡༨༥བ) མ་ཉམས་པའི་ཕྱིར། ཀུན་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པར་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ལས་གང་དག་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གྲུབ་པའི་མཐའ་ཐ་དད་པ་རྣམས་ནི་ལྟ་བ་ཐ་དད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་སྡེ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཡིན་ལ། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གང་ཟག་ཏུ་སྨྲ་བའི་སྡེ་པ་དེ་དག་ནི་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་མ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པར་བསྡུས་ལ། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་ཕྱི་རོལ་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་བརྗོད་པའི་ཐལ་བ་ལ་འདོད་ལན་དང༌། རྟགས་དང་པོ་ལ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་མ་གྲུབ་པ་དང༌། མ་ཁྱབ་པའི་ལན་དང༌། རྟགས་ཕྱི་མ་ལ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་མེད་པར་མ་གྲུབ་པ་ཁོ་ནར་ལན་གདབ་པར་བྱེད་མོད། དེ་ལྟར་ནའང་དོན་ལ་གང་ཟག་རྫས་གྲུབ་ཏུ་ཞེན་པ་དེས་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཐར་པའི་ལམ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་ཀྱང༌། ཕྱི་རོལ་པས་འདོད་པ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལས་གང་ཟག་གི་བདག་གི་ངོ་བོའི་རྫས་རང་དབང་ཅན་དུ་ཁས་མ་བླངས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞི་དང་ཡང་འགལ་བར་མི་འགྱུར་བས་རང་གི་སྡེ་པ་དང་ཆོས་འདི་པར་ཡང་བཞག་ལ། རང་གི་སྡེ་པ་དང་ཆོས་འདི་པ་ཙམ་དུ་ཞུགས་ན་སྟོན་པའི་བསྟན་པ་ཡང་དག་པར་གྱུར་པས་མ་ཁྱབ
Chinese
不合理啊！那么，承许有我的自宗的教法，应成是导师的教法。如果不是那样，那些部派就不应成是自己的部派了，而且那些部派也是小乘说一切有部和经部的宗义的导师的教法之故。如此说时，热达瓦说：凡是说有我的那些，认为是已经变成了佛教之外的，因为佛教是由宣说无我来善加区分的缘故。因此，说有我的那些也不是导师的宗义论者。那么，所有那些部派如何被归纳于如来教法之中呢？如来教法是由戒律清净和见解清净二者来善加区分的，因此，十八部全部都是增上戒学(185b)没有退失的缘故，一切都被归纳于佛教之中。那些之中哪些不具备见解清净的，那些就不是善逝的宗义论者，因为宗义各异是由见解各异来善加区分的缘故。这样一来，具备增上戒学清净的是十八部，具备增上慧学的是四大宗义论者。因此，说有补特伽罗的那些部派，因为增上戒学没有退失的缘故，被归纳于名相上的佛教之中，由于从增上慧学退失的缘故，也确实是外道，如此对于陈述怀疑的太过（推论）的应成和第一个理由，通过区分而回答不成立和不遍，以及对于后面的理由，不通过区分而仅仅回答不成立。即使那样，实际上执着补特伽罗实有，会障碍证悟无我，因此即使变成了佛教解脱道之外，由于没有像外道所认为的那样，从蕴中承许作为补特伽罗之我的体性的、实有的、自在的，因此也不会和四法印相违，也安立为自己的部派和法派。仅仅进入自己的部派和法派，并不能周遍成为导师的真正教法。
English
It is unreasonable! Then, the teachings of those self-claimed schools that accept the self should be the teachings of the Teacher. If that is not the case, then those schools should not be their own schools, and those schools are also the teachings of the Teacher who expounds the tenets of the Hinayana Sarvastivada and Sautrantika schools. When it is said like that, Redawa says: Those who speak of the self are considered to have become outside of the Buddha's teachings, because the Buddha's teachings are well distinguished by teaching non-self. Therefore, those who speak of the self are not the expounders of the Teacher's tenets either. Then, how are all those schools included in the Tathagata's teachings? The Tathagata's teachings are well distinguished by pure discipline and pure view, therefore, all eighteen schools are included in the Buddha's teachings because the higher training in discipline (185b) has not been lost. Among them, those who do not possess pure views are not the expounders of the Sugata's tenets, because different tenets are well distinguished by different views. In this way, the eighteen schools possess pure higher training in discipline, and the four major tenet systems possess higher training in wisdom. Therefore, those schools that speak of the person are included in the nominal Buddhism because the higher training in discipline has not been lost, and because they have fallen from the higher training in wisdom, they are indeed also outsiders. Thus, to the consequence of stating doubts about the extreme (inference), and to the first reason, by distinguishing, the answer is given that it is unestablished and non-pervasive, and to the latter reason, without distinguishing, only the answer is given that it is unestablished. Even so, in reality, clinging to the person as substantially existent hinders the realization of non-self, so even if it has become outside of the Buddhist path of liberation, since it does not accept, as the outsiders believe, the nature of the self of the person as substantial and independent from the aggregates, it will not contradict the four seals of Dharma, and it is also established as one's own school and Dharma tradition. Merely entering one's own school and Dharma tradition does not pervade becoming the true teachings of the Teacher.