Chinese
像这样不需承认，即使需要承认，也会与您自己相矛盾，因为已经详尽地指出了过失，所以不合理。(178b) 特别是，在确定了甚深空性的见解之后，通过禅修来修持时，断除了一切戏论和相，进入那空性本身时，难道不会阻止世俗中的生等吗？还有什么比执着于相更糟糕的呢？还有，像慧稳等一些人说，龙树论师只是遮止了遍计所执的自性，并没有遮止依他的自性。而且，世尊说：“一切法无自性，不生，不灭，本来寂静，自性涅槃”等等，也是针对遍计所执的无相而说的，不是针对依他而说的。有些唯识宗和中观宗的人认为，遮止了遍计所执，却不能遮止显现，如果遮止，就会受到现量等的损害。如《二谛论》中说： 显现的自性是什么，那不是遮止。 任何经历过的，都不应该遮止。 生等相，是显现，而且也是，所谓的真实等，遮止了他人的遍计。 因此，这里应该遮止那样的遍计。 遮止非遍计，只会损害自己。 又如《释论》中说： 对于分别念所显现的，主要等真实，(179a) 成为事物之因的，遮止他人所遍计的。 如果有人这样说，那么，因为这样认为没有成立的理由，所以无法忍受观察。那些对事物有强烈贪执的人，认为依他起的事物和显现是真实不虚的，也引用这部论典来歪曲： 在遍计所执时，用什么理性能成立，不是从自和他产生？ 同样的理由也适用于依他起，依他起又怎么会产生呢？ 在遍计所执时，用什么理性能使一切戏论和相寂灭？ 同样的理由也适用于依他起，难道不是一样吗？ 依他起的戏论又怎么会存在呢？
English
It is unreasonable to say that you do not need to admit it in this way, and even if you do, it will contradict yourself, because the faults have already been fully stated. (178b) In particular, when the view of profound emptiness has been established and practiced through meditation, what is worse than clinging to signs if all elaborations and signs are cut off and one enters into that very emptiness, and thus does not prevent birth, etc. in conventionality? Furthermore, some, such as Lodro Ten, say that Master Nagarjuna only negated the nature of the completely imputed, but did not negate the nature of the other-dependent. Moreover, the Blessed One said, "All dharmas are without nature, unborn, unceasing, peaceful from the beginning, and naturally completely liberated from suffering," etc., and these were spoken with reference to the absence of characteristics of the completely imputed, and not with reference to the other-dependent. Some Mind-Only and Madhyamika schools think that they cannot negate appearance by negating imputation, and if they negate it, they will be harmed by direct perception, etc. From the Two Truths: Whatever is the nature of appearance, that is not negation. Whatever is experienced, it is not reasonable to negate. Whatever is the aspect of birth, etc., is appearance, and it is also the other's imputation that is negated in what is called reality, etc. Therefore, here only such imputation should be negated. This negation of non-imputation will only harm oneself. And in the commentary: The main thing that appears to the discriminating mind, etc., is truly (179a) that which has become the cause of things, that which is imputed by others is negated. If one says that it appears, then it is unbearable to examine because there is no proof for such an assertion. Those who are manifestly attached to things also distort this very text by claiming that the other-dependent thing and mere appearance are infallible: In the case of the completely imputed, by what reasoning is it not reasonable to arise from self and other? By that reasoning, it is also not reasonable for the other-dependent, so how can the other-dependent arise? In the case of the completely imputed, by what reasoning are all elaborations and signs completely pacified? Is not the same reasoning also applicable to the other-dependent? How can the other-dependent find elaboration?
Tibetan
ད་པར་འགྱུར། །གཞན་དབང་སྐབས་སུ་རིགས་པ་གང་ཞིག་གིས། །བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་རིགས་མིན་པའི། །རིགས་དེས་སྣང་ཙམ་ལ་ཡང་རིགས་མིན་པས། །བསྙོན་མེད་སྣང་ཙམ་གང་གི་ཡིན་པར་འགྱུར། །གཞན་དབང་སྐབས་སུ་རིགས་པ་གང་ཞིག་གིས། །སྤྲོས་དང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཉེར་ཞི་བའི། །རིགས་དེས་སྣང་བ་ལ་ཡང་མཚུངས་མིན་ནམ། །སྣང་ཙམ་སྤྲོས་པ་གང་གིས་རྙེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སྦྱར་ཏེ། ཐ་སྙད་དུའང་གཞན་སྐྱེ་སོགས་བཀག་པ་འདི་གཞན་དབང་དང་སྣང་ཙམ་སོགས་སྤྲོས་ཆོས་ཀྱི་ལྷག་མ་གཞར་ཡང་རྨེགས་མེད་པར་དངོས་པོར་ལྟ་བའི་ཚེར་མ་དྲུངས་ནས་འབྱིན་པའི་ཆེད་དུ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཟླ་བ་གྲགས་པས་ལེགས་པར་གསུངས་པ་ལ། དཔལ་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོས། དབུ་མའི་གསུངས་རབ་རབ་འབྱམས་ཀྱི་རིགས་པའི་(༡༧༩བ) དགག་བྱ་ནི་ཡུལ་རང་གི་ངོ་བོ་སྡོད་ལུགས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་བདེན་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འདི་ནི་རིགས་པའི་དགག་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིན་ན་ཆད་མཐའ་ཆེན་པོར་ལྟུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཟླ་བ་གྲགས་པ་དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མངའ་བ་དེས་གཞུང་རྩ་འགྲེལ་འདིར་གང་བཀག་པའི་ཕྱོགས་དེ་ཉིད་བཟུང་ནས་སློབ་དཔོན་འདི་འགོག་པར་ཟད་དེ། ས་པཎ་གྱིས། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་གཞུང་བཟུང་ནས། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་རིགས་པ་འགོག །ནགས་ལ་གནས་པའི་སྤྲེའུ་དག །ལྗོན་པའི་ཤིང་ལ་མི་གཙང་འཐོར། །ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟར། ཟླ་གྲགས་ལུགས་བཟང་འཆད་དོ་ཞེས། །ཟླ་གྲགས་དགོངས་དོན་ཟབ་མོ་རྣམས། །དངོས་འཛིན་དྲག་པོའི་སྡང་སེམས་ཀྱིས། །འབད་དེ་རབ་ཏུ་འགོག་བྱེད་མཚར། །དེས་ན་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱི་རིགས་པ་དྲི་མེད་སྟོན་པའི་གཞུང་འདི་ཁྱེད་ཀྱི་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ལུགས་དེ་ལ་འདོན་པ་བསྒྱུར་ནས་འདོན་རིགས་པས། བདེན་གྲུབ་སྐབས་སུ་རིགས་པ་གང་ཞིག་གིས། །བདག་དང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་རིགས་མིན་པའི། །རིགས་དེས་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་རིགས་མིན་པས། །ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་གང་གིས་ཡིན་པར་འགྱུར། །བདེན་གྲུབ་སྐབས་སུ་རིགས་པ་གང་ཞིག་གིས། །སྤྲོས་དང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཉེར་ཞི་བའི། །རིགས་དེས་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཅིས་མི་མཚུངས། །ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་གང་གིས་རྙེད་པར་འགྱུར། །ཐ་སྙད་ཚད་མས་གྲུབ་པར་བྱེད་ཅེས་པའི། །སྒྲུབ་བྱེད་དེ་ནི་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་དེས། །ཐལ་འགྱུར་ལུགས་འདིར་སྒྲུབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་དང༌། །མཚུངས་པར་གྲུབ་མིན་རྩལ་དུ་བཏོན་ནས་དགག །ཀྱེ་མ་ཁྱེད་ཅག་ཐལ་འགྱུར་སྨྲའོ་ཞེས། །ཐལ་འགྱུར་གཞུང་བཟང་གང་(༡༨
Chinese
现在开始转变。在其他力量的控制下，用什么样的理性能证明，从自和他者产生的生是不合理的呢？既然这种理性连对显现本身都是不合理的，那么，不可否认的显现又会是谁的呢？在其他力量的控制下，用什么样的理性能证明，所有戏论和相都完全寂灭呢？既然这种理性连对显现都是相同的，那么，显现的戏论又会被谁所获得呢？这样结合起来。即使在名言中也遮止了他生等，这是为了从根源上拔除将他者力量和显现等戏论之法的残余，视为实有的荆棘，所以大论师月称善妙地宣说了。而尊者宗喀巴大师说：中观一切经论的理性的（179b） 所破是事物以自己的体性存在的方式所成立的真成立。而名言量成立的这个不是理性的所破，如果是的话，就会堕入大断边。这样说的人，实际上是抓住了大论师月称以无缘大悲所遮止的宗派，从而遮止这位论师。就像萨迦班智达所说：抓住法称的论典，遮止大自在的理性。住在森林里的猴子们，将不净之物撒在树木上。就像这样。口口声声说要讲解月称的良好宗规，却以强烈的实执嗔恨心，努力地遮止月称的甚深密意，真是奇怪！因此，您以实有宗的观点来改变圣者月称的无垢理性之论典，并加以驳斥，这才是合理的。在真成立的情况下，用什么样的理性能证明，从自和他者产生的生是不合理的呢？既然这种理性连对名言量成立都是不合理的，那么，名言量成立又会是谁的呢？在真成立的情况下，用什么样的理性能证明，所有戏论和相都完全寂灭呢？既然这种理性连对名言量成立都是相同的，那么，名言量成立又会被谁所获得呢？以名言量成立而成立的，那个能立，圣者月称以应成论式，将能立和所立，是否相同，都充分发挥出来并加以遮止。唉！你们这些应成派论者，应成派的良好论典（18
English
Now, let's transform. Under the control of other powers, by what kind of reasoning can it be proven that the arising from self and other is unreasonable? Since this reasoning is unreasonable even for mere appearance, then whose would the undeniable appearance be? Under the control of other powers, by what kind of reasoning can it be proven that all elaborations and signs are completely pacified? Since this reasoning is the same even for appearance, then by whom would the elaboration of appearance be obtained? Thus combining them. Even in conventional truth, the negation of arising from others, etc., is to uproot the thorn of viewing as real the remnants of elaborative phenomena such as other power and mere appearance. Therefore, the great teacher Chandrakirti has excellently spoken. And the great Tsongkhapa said: The object to be refuted by the reasoning of all the scriptures of the Middle Way (179b) is the true establishment of things established by the way they exist in their own nature. And this established by conventional valid cognition is not the object to be refuted by reasoning, for if it were, it would fall into a great extreme of nihilism. Those who say this are actually grasping the side that the great teacher Chandrakirti, with his great compassion without object, has negated in this root text and commentary, and thus they are merely negating this teacher. Just as Sakya Pandita said: Grasping the treatises of Dharmakirti, they negate the reasoning of the great self-existent one. Monkeys dwelling in the forest scatter impurities on the trees. Just like that. While claiming to explain the good system of Chandrakirti, they strangely strive to negate Chandrakirti's profound intentions with strong clinging to reality and hatred. Therefore, it is reasonable for you to change and refute the stainless reasoning of the noble Chandrakirti's treatise with your view of speaking of reality. In the case of true establishment, by what kind of reasoning can it be proven that the arising from self and other is unreasonable? Since this reasoning is unreasonable even for what is established by conventional valid cognition, then whose would what is established by conventional valid cognition be? In the case of true establishment, by what kind of reasoning can it be proven that all elaborations and signs are completely pacified? Since this reasoning is the same even for what is established by conventional valid cognition, then by whom would what is established by conventional valid cognition be obtained? That which is established by conventional valid cognition, that proof, the noble Chandrakirti, in this consequentialist system, fully demonstrates and negates whether the proof and the proven are the same or not. Alas! You consequentialist debaters, the good treatises of the consequentialist (18