Tibetan
་འགལ་བ་དང༌། ལས་འབྲས་དང་འགལ་བ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ། ཀུན་རྫོབ་དཔྱད་ནས་བཞག་བྱ་མིན་པ། དཔྱད་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཅར་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་དག་རྣམ་དཔྱད་ན། །དེ་ཉིད་བདག་ཅན་དངོས་ལས་ཚུ་རོལ་ཏུ། །གནས་རྙེད་མ་ཡིན་དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱི། །ཐ་སྙད་བདེན་ལ་རྣམ་པར་དཔྱད་མི་བྱ། །འཕགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དོན་དམ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ན། བདག་གཞན་གྱི་སྐྱེ་བ་དགག་པ་རིགས་ཆུག་སྟེ། དེར་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་གདོན་མི་ཟ་བར་གཞན་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་སོགས་མངོན་རྗེས་དག་གི་ཚད་མས་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་ཚད་གྲུབ་མི་འདོད་པ་དེ་ལྟར་ན་ནི་བདེན་པ་གཉིས་མི་བརྗོད་པར་བདེན་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །བདེན་གཅིག་མར་འདོད་མི་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར་གཞན་སྐྱེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་གྲུབ་བོ་ཞེ་ན། བདེན་པ་གཉིས་ཞེས་པའང་བལྟོས་ནས་བཞག་གི། བདེན་པ་གཉིས་སུ་གྲུབ་ནས་གཉིས་སུ་བཞག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བལྟོས་བཞག་གི་ཚེ་ན་ཡང་བདེན་པ་དང་བརྫུན་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ལས། འཇིག་རྟེན་བརྫུན་པའི་བདེན་པ་ཞེས་འགལ་འདུའི་ཚིག་ལ་སུ་ཡང་ངེས་པ་མི་འདྲེན་པས། བདེན་པ་བདེན་ཞེས་པ་ལ་རང་ཚིག་འགལ་བ་མེད་པ་ཙམ་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་པར་ཡིད་ཆེས་སུ་རློམ་པའི་བློ་ངོ་དང་བསྟུན་ནས། བརྫུན་པ་མི་བདེན་པས་དེར་བལྟོས་ཀྱི་མི་བརྫུན་པ་བདེན་ནོ་ཞེས་པ་ཙམ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་རྗེས་བརྗོད་དུ་སྨྲ་ཡི། ཐལ་འགྱུར་བ་རང་ལུགས་སུ་བདེན་པ་གཅིག་པར་བཞེད་པ་ནི་མ་ཡིན་(༡༧༦ན) པའི་ཕྱིར། གྲགས་ངོར་ཅུང་ཟད་དཔྱད་ན་བདེན་གཅིག་མར་བརྗོད་པའང་ཡོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དོན་དམ་པར་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་བདེན་པ་དམ་པ་འདི་ནི་གཅིག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མི་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ནི་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། འཇིག་རྟེན་པ་དང་བསྟུན་ནས་ཀུན་རྫོབ་ལའང་འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུས་བསླད་མ་བསླད་ཀྱི་དབང་ལས་མ་བསླད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདེན་གཅིག་མར་འདོད་ལ། ཅིག་ཤོས་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་བདེན་པར་མི་འདོད་པས་ཡང་ལོག་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །གནད་འདི་ལྟ་བུ་ནི་རྗེ་བཙུན་བླ་མ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་མཉན་པ་རས་ཆེན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཉེ་བར་བརྒྱུད་དེ་ཁོ་བོའི་སྙིང་གི་པདྨ་རབ་ཏུ་སད་པ་ལྟ་བུ་ལས
Chinese
与矛盾相违背，与业果相违背要断除。第一，世俗不应以分析来确定，如果分析，则两种真谛都成为远离戏论之理。第一是：因为如果分析这些事物，它们本身无法在具有者的事物之外找到位置，因此不应对世间的名言谛进行分析。当圣者的瑜伽士在胜义中入定时，可以合理地遮破自他的生，因为那里没有生。但在世俗中，自相的事物无疑会从他者产生，因为色等可以通过现量和比量来观察。如果不承认世俗是量成立的，那么就不能说两种真谛，而只会变成唯一的真谛。如果不能承认唯一的真谛，那么他生就成立为在世俗中存在。如果有人说：两种真谛也是观待而安立的，不是成立为两种真谛之后才安立为二的。在观待安立之时，从真和假的两种真谛来说，没有人会认为“世间是虚假的真谛”这种矛盾的说法是确定的。因此，为了顺应那些自认为相信“真即是真”这句话本身没有矛盾的人，只是随顺世间说“虚假是不真实的，因此观待于它，不虚假的就是真实的”。因为应成派的自宗并不承认唯一的真谛（176a）。在名言中稍微分析，也有说唯一的真谛的时候。如薄伽梵说：“在胜义中没有两种真谛，比丘们，这个殊胜的真谛只有一个，即不欺骗之法性的涅槃。一切有为法都是虚假的，具有欺骗的法性。”例如，随顺世间，在世俗中，也根据暂时的错乱之因是否被玷污，而认为未被玷污的世俗部分是世俗中的唯一真谛。而另一部分，即使在世俗中也不认为是真实的，因此像区分正误一样。像这样的要点，是从至尊大上师桑结年巴惹钦的面前近传，就像唤醒了我的心莲一样。
English
Contradictions and contradictions with karmic results must be eliminated. First, the conventional should not be determined by analysis; if analyzed, both truths become the way of being free from elaboration. The first is: Because if these things are analyzed, they themselves cannot be found outside of the things that possess them, therefore, the worldly nominal truth should not be analyzed. When a noble yogi is in samadhi in the ultimate sense, it is reasonable to refute the birth of self and other, because there is no birth there. But in the conventional sense, things with their own characteristics will undoubtedly arise from others, because forms and so on can be observed by direct perception and inference. If it is not accepted that the conventional is established by valid cognition, then the two truths cannot be spoken of, and it will only become the one truth. If the one truth cannot be accepted, then other-birth is established as existing in the conventional. If someone says: The two truths are also established in dependence, and are not established as two truths and then established as two. At the time of dependent establishment, from the two truths of true and false, no one will think that the contradictory statement "the world is a false truth" is certain. Therefore, in order to comply with those who believe that "true is true" and that there is no contradiction in the statement itself, they simply follow the world and say that "false is not true, therefore, in relation to it, what is not false is true." Because the Svātantrika-Prāsaṅgika's own system does not admit the one truth (176a). If you analyze slightly in the nominal, there are also times when you say the one truth. As the Bhagavan said: "In the ultimate sense, there are no two truths, monks, this supreme truth is one, namely, the non-deceptive nature of nirvana. All conditioned phenomena are false, having the nature of deception." For example, in accordance with the world, in the conventional, the part of the conventional that has not been defiled by the cause of temporary confusion is considered to be the one truth in the conventional. And the other part, even in the conventional, is not considered to be true, so it is like distinguishing between right and wrong. Such a key point is that it was transmitted from the presence of the venerable great lama Sangye Nyenpa Rechen, just like awakening the lotus of my heart.
Tibetan
་གངས་ཅན་གྱི་ལྗོངས་འདིར་གསལ་བར་རྟོགས་པ་ཆེས་ཉུང་ངོ༌། །འདིར་ཟི་ལུང་པཎ་ཆེན་ན་རེ། དོན་དམ་བདེན་གཅིག་མར་བསྒྲུབ་པ་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བས་བར་དུ་བདག་ཟློག་གི་སྐབས་སུ་འཇོག་ལ། ཐ་མར་ལྟ་ཞིག་ཀུན་ཟློག་གི་སྐབས་སུ་ནི་འཇོག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དགོས་པ་བྱུང་ཞིང༌། དེ་ལྟར་ཡང་མི་འཐད་དེ། བར་དུ་བདག་ཟློག་གི་སྐབས་སུ་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་ན་དབུ་མ་པ་རང་ལུགས་སུ་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་པ་དང་འཇོག་པ་ཡིན་ནམ། གཞན་གྲགས་ཀྱི་རྗེས་བརྗོད་ཙམ་དུ་དེར་འཇོག་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། ཐལ་འགྱུར་བ་ལ་རང་ལུགས་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། རིགས་པས་དཔྱད་ནས་རང་ལུགས་ལ་བདེན་གཅིག་བདེན་གསུམ་སོགས་ཀྱི་བདེན་པ་འཇོག་པ་དབུ་མ་པའི་(༡༧༦བ) དགག་བྱ་དངོས་ཡིན་ལ། དེ་ཁས་ལེན་ན་དེ་ལས་མི་རིགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། གཉིས་པ་ལྟར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དེ་ཙམ་ཞིག་ནི་ལྟ་ཞིག་ཀུན་ཟློག་གི་སྐབས་སུའང་འཇིག་རྟེན་པ་དག་དང་མ་དཔྱད་པར་གཏན་དུ་སྨྲ་བ་ན། གཞན་གྲགས་ཀྱི་རྗེས་བརྗོད་དུ་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། སྤྱིར་བར་དུ་བདག་ཟློག་དང་ཐ་མར་ལྟ་ཞིག་ཀུན་ཟློག་གང་གི་སྐབས་སུའང་འཇིག་རྟེན་པས་མ་དཔྱད་གཞན་གྲགས་ཙམ་དང་པོར་རྗེས་བརྗོད་བྱས་ནས། དེ་ནས་དེའི་དེ་ཉིད་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་དང་པོར་ཆོས་ཅན་གང་ཟག་དང༌། ཆོས་ཀྱི་བདག་ཙམ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བར་བྱས་ཏེ་ཕྱིས་ཆོས་ཅན་གང་ཟག་དང༌། ཆོས་ཀྱི་བདག་རང་གི་ངོ་བོ་མ་མཆིས་པའི་བདག་མེད་ལ་སོགས་པའང་རང་གི་ངོ་བོར་གྲུབ་པའི་སྒྲོ་འདོགས་རང་གར་ཞི་བར་འགྱུར་བ་དང༌། དབང་རྟུལ་ཁ་ཅིག་ལ་མ་ཞི་ན་ཞི་བའི་ཆེད་དུ་དེ་ལྟར་སྒྲོ་སྐུར་བསལ་བ་ཡིན་གྱི། ཁྱེད་འདོད་པའི་བར་དུ་བདག་ཟློག་དང་ཐ་མར་ལྟ་ཞིག་ཀུན་ཟློག་སོགས་ནི་དང་པོར་བདེན་ཡོད་བཀག་ནས་བདེན་མེད་མེད་དགག་མིང་རྐྱང་སྒྲུབ། དེ་ནས་མེད་དགག་མིང་རྐྱང་བཀག་ནས་ཆད་མཐའ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལས་རིང་དུ་གྱུར་ཏེ། སྤྲོས་པའི་ཚོགས་འགོག་པའི་སླད་དུ་སྤྲོས་པ་མང་པོ་ཆེད་དུ་སྤྲོས་ཏེ་དེར་ལྟ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གླང་ཆེན་གྱི་ཁྲུས་དང་འདྲའོ། །འོ་ན་འཇིག་རྟེན་ན་བདེན་རྫུན་གྱི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་གྲགས་པ་ལས། གཅིག་ཁོ་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ངོར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་ཆེད་དུ་རྗེས་བརྗོད་དུ་སྨྲ་བས་ཆོག་གམ་སྙམ་ན་མི་(༡༧༧ན) ཆོག་སྟེ། དོན་དམ་པར་རམ་ཡང་དག་པར་བདེན་པ་ཞི
Chinese
在雪域（གངས་ཅན，喜马拉雅）这地方，能清楚了解的人非常少。这里孜隆班禅说：以正量成立胜义谛一真，应成派中观宗在中间破除我（人我）的时候安立，最终观察一切破除的时候不安立。必须这样讲。但那样也不合理。在中间破除我的时候如果那样承认，是中观宗自己宗派中那样承认和安立呢？还是仅仅随顺他人名声而安立。如果是前者，则应成派会有自己宗派的破立，并且以理分析后在自己宗派中安立一真、三真等的真谛，是中观宗（176b）所破的对境，如果承认这个，那有什么不合理的？如果是后者，那么仅仅是那样，在最终观察一切破除的时候，也和世间人一样不经观察而恒常说，随顺他人名声而那样做，没有什么相违的。总的来说，无论在中间破除我还是最终观察一切破除的时候，都是世间人不经观察，最初仅仅随顺他人名声，之后分析它的真相，首先对有法补特伽罗和法的我执，消除自性的增益，之后有法补特伽罗和法的我，对无有自性的无我等也自然平息自性成立的增益，有些根器差的没有平息，为了平息而消除增益。你们所说的中间破除我和最终观察一切破除等，是首先破除实有，之后成立无实有的单单遮遣之名，之后破除单单遮遣之名，执著断边，这远离了通达真如之义的所立能立一切，为了遮止戏论之聚，特意展开众多戏论，因此就像大象洗澡一样。那么，世间上所说的真假二谛中，仅仅说一种在世间人面前为了证悟真如而随顺说可以吗？不能（177a）可以，因为胜义谛或真实谛
English
In this land of snow mountains (Gangchen, Himalayas), very few people clearly understand. Here, Zilong Panchen says: To establish the ultimate truth as a single truth, the Prasangika Madhyamaka school establishes it during the intermediate negation of self (personal self), but does not establish it during the final observation of all negations. It must be explained this way. However, that is also unreasonable. If you admit it that way during the intermediate negation of self, is it that the Madhyamaka school itself admits and establishes it that way in its own system? Or is it merely established there following the reputation of others? If it is the former, then the Prasangika school would have its own system of refutation and establishment, and after analyzing with reason, establishing truths such as one truth and three truths in its own system would be the object to be refuted by the Madhyamaka school (176b). If you admit this, what is unreasonable about it? If it is the latter, then just that much, even during the final observation of all negations, is constantly spoken without examination like ordinary people. There is no contradiction in doing so following the reputation of others. In general, whether during the intermediate negation of self or the final observation of all negations, worldly people do not examine, and first merely follow the reputation of others. Then, after analyzing its truth with reason, first eliminate the imputation of self-nature to the subject of the person and the self of phenomena. Later, the imputation of self-establishment will naturally subside for the subject of the person and the self of phenomena, such as selflessness without self-nature. If some with dull faculties do not subside, then the imputation is eliminated for the sake of pacifying them. The intermediate negation of self and the final observation of all negations, etc., that you desire, first negate the truly existent, then establish the mere name of non-affirming negation of the non-existent. Then, negating the mere name of non-affirming negation and clinging to the extreme of nihilism, this is far from all that establishes and is established to understand the meaning of suchness. In order to prevent the accumulation of elaboration, many elaborations are intentionally unfolded, so it is like an elephant washing. So, among the two truths of truth and falsehood that are said to exist in the world, is it permissible to say only one in accordance with the world for the sake of realizing suchness? It is not (177a) permissible, because the ultimate truth or the true truth