Tibetan
་དང་ཚོགས་པ་གང་རུང་བུམ་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ན་བུམ་སོགས་རགས་པ་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་བྱེ་མདོ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་ན་དབུ་མ་པས་ལྟ་ག་ལ་ཞིག རྡུལ་ཕྲན་སོ་སོ་བ་བུམ་པར་མི་རིགས་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་རགས་པར་གཏན་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། དབྱིག་གཉེན་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། གཞན་རྒྱུ་རྐྱེན་རང་གི་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྣམ་རིག་དོན་དམ་པར་ཁས་བླངས་ནས་ཕྱི་དོན་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུང་བ་དང༌། དོན་གྱི་ངོ་བོ་དང༌། ཁྱད་པར་འཛིན་པའི་སེམས་དང༌། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་འཛིན་པས་སྟོང་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་དོན་དམ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་དང༌། རྒྱུ་འབྲས་དང༌། གཅིག་ཐ་དད་སོགས་བྱས་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་ལྟར་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་ལ། གཞན་དབང་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་དུ་སྣང་བ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་འཛིན་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དབང་རང་གི་ངོ་བོ་གདོད་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེས་སྨྲའོ།།འདི་ལྟར་འདོད་པ་ལ་ནི་ཐར་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། སྟོང་མིན་སྟོང་ལྡན་མཐོང་མིན་ཏེ། །མྱང་འདས་བདག་གིར་གྱུར་ཅིག་ཅེས། །ལོག་ལྟས་མྱ་ངན་མི་འདའ་བར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་དང༌། བསྟན་བཅོས་ལས། སྟོང་ཉིད་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ནི། །ངེས་པར་འབྱིན་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །གང་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བ། །(༡༧༤བ) དེ་དག་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ལུང་དོན་གཉིས་པ་གོ་སླ་ལ། ལུང་དོན་དང་པོ་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུའང་གཏན་མེད་པའི་རི་བོང་གི་རྭ་མེད་པ་ལྟ་བུ་ཕྱི་དོན་སོགས་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་ཆ་ཡེ་མེད་ཀྱི་ཆད་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་ཏུ་མེད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བལྟོས་ཆོས་མི་སྟོང་པ་ལྟར་སྣང་བའི་རྟེན་ཆོས་ཤིག་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་མིན་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་རྣམ་གཞག་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། གཟུགས་བརྙན་གྱི་བྱད་བཞིན་སྣང་ཙམ་ན་བྱད་བཞིན་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པས་གཟུགས་བརྙན་ལ་བྱད་བཞིན་གྱི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟ་བུར་མཐོང་ལ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པར་དངོས་པོ་རྟག་པ་དང་དངོས་མེད་ཆད་པ་ལ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བས་སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་ཆོས་སུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་འགྱུར་བས། དེ་འདྲའི་ཆད་སྟོང་དེ་དངོ
Chinese
以及任何集合都必须承认瓶子的存在。如果这样，瓶子等粗大的事物，即使是说一切有部和经部也不承认可以通过理智来分析，中观派又怎么会承认呢？各个微尘不可能组成瓶子，因为极微不可能真实地构成粗大的事物。有些如世亲等说，其他因缘不由自主产生的识被认为是胜义谛，外境是遍计所执的所取，以及事物的自性，和执著差别的意识，以及由意识产生的执著所空性的圆成实性，就是胜义谛的刹那识，以及因果，一和异等，和无常一样，是不可说为即是它又是其他的。他空见从色法到一切智之间显现的所有的意识之法，都是空于能取所取的遍计所执的，但，他空见的自性从本以来就不是空性。这样主张是没有解脱的，如《四百论》中说：“非空非有空，亦非见空者，涅槃为彼有，如是佛所说，邪见不脱苦。”又如经中说：“空性见解一切法，胜者说为能解脱，何人若见空性法，(174b) 胜者说彼不可治。”因为这样说的缘故。第二个引文的意义容易理解。第一个引文的意义是，对于连名言中也根本不存在的，如兔角般不存在的外境等，由分别念所安立的完全不存在的断灭，是无法安立空性的。空性是相对于不空显现的所依之法，通过不是那样成立的缘起之法来区分，从而理解空性，因此在世间要理解空性。例如，影像的面容只是显现，面容的自性是空性的，所以影像被称为面容的自性是空性，我这样认为。如果不是这样，对于常法和断灭的无有，因为远离了正确的智慧，所以不会理解为空性之法。因此，那样的断灭空
English
and any collection must acknowledge the existence of the vase. If so, even the Vaibhashika and Sautrantika schools do not accept that coarse things like vases can be analyzed by reason, so how could the Madhyamaka school accept it? Individual atoms cannot form a vase, because the smallest particles cannot truly constitute coarse things. Some, like Vasubandhu, say that the consciousness arising from other causes and conditions that are not established by their own nature is considered the ultimate truth, and the external objects are the grasped objects of the completely imputed, as well as the nature of things, and the mind that grasps differences, and the perfectly established nature that is empty of the grasping arising from consciousness, is the momentary consciousness of the ultimate truth, as well as cause and effect, one and different, etc., and like impermanence, it cannot be said to be the same as it and other than it. All the phenomena of consciousness that appear from form to omniscience in the other-powered nature are empty of the completely imputed grasping and grasped, but the self-nature of the other-powered nature is not emptiness from the beginning. To assert this way is not to have liberation, as it says in the Four Hundred Verses: "Not empty, not having emptiness, nor seeing emptiness, Nirvana is theirs, as the Buddhas said, wrong views do not escape suffering." And as it says in the scriptures: "The view of emptiness is all dharmas, the Victorious One said to be able to liberate, whoever sees the Dharma of emptiness, (174b) the Victorious One said that they cannot be cured." Because of this. The meaning of the second quote is easy to understand. The meaning of the first quote is that for external objects, etc., which do not exist even in name, like the non-existent horns of a rabbit, the complete annihilation that is established by conceptual thought is not able to establish emptiness. Emptiness is the dependent dharma that appears relative to non-emptiness, and it is distinguished by the dharma of dependent arising that is not established in that way, so that emptiness is understood, therefore emptiness must be understood in the world. For example, the face of an image is only an appearance, and the self-nature of the face is emptiness, so the image is called the self-nature of the face is emptiness, I think so. If it is not so, for permanent dharmas and annihilation of non-existence, because they are separated from correct wisdom, they will not be understood as the Dharma of emptiness. Therefore, such annihilation emptiness
Tibetan
ས་པོ་གང་ལའང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པས། དངོས་པོ་རྣམ་རིག་དེ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཉིད་དང་གཞན་མ་ཡིན་པར་དེར་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེ་ལྟར་འགྲུབ་ན་གསེར་བུམ་ལ་རི་བོང་གི་རྭའི་བུམ་པས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་གསེར་བུམ་གྱི་བྱས་མི་རྟག་ལྟར་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་དེར་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་རིགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ངག་དོན་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་འདི་དག་གིས་གང་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང༌། དངོས་པོར་མེད་པ་ཤེས་བྱ་ལ་ཡེ་ཆད་རང་གི་ངོ་བོ་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ཞིག་སྟོང་པ་(༡༧༥ན) ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་ན། དངོས་པོ་རྟག་པ་དང་དངོས་མེད་ཆད་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་དེར་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལ་བློ་ཁ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཕྱོགས་པར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་དངོས་པོར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དོན་ལ་ཡོད་པ་དང་གྲུབ་ན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་མི་སྟོང་པ་གང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དོན་ལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་ཆོས་ལ་སྐྲག་པ་མེད་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མིང་ཅན་གྱི་ཆོས་ལ་ཁྱེད་མོས་པར་བྱེད་པ་ནི་ལྷ་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཁྱད་པར་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་དངོས་པོ་ལ་ལྡན་པར་འདོད་ན། ཡོད་པ་ལ་མེད་པ་ལྡན་པའི་རྣམ་གཞག་དེ་ལྟར་ན། དེ་ལྟར་ལྡན་བྱེད་ཀྱི་ལྡན་པ་དངོས་པོའམ་དངོས་མེད་གང་ཡིན། གང་ཡང་ཡིན་པ་དང་མིན་པའི་ལྡན་པའི་རྫས་ཞིག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པར་སྨྲ་ན་ནི་བྱེ་བྲག་པ་ལྟར་འདོད་པས་ངོ་ཚ་བ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེས་ན་གངས་ཅན་གྱི་ལྗོངས་འདིར་ཡང་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་སུ་སྨྲ་བར་རློམ་ནས། བུམ་ཡོད་ལ་བུམ་པ་བདེན་མེད་ཀྱི་མེད་པ་དེ་བུམ་ཡོད་ཀྱི་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་ལ་བྱས་མི་རྟག་ལྟར་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ནི་ཡོད་པ་ལ་མེད་ཆོས་ཇི་ལྟར་ཡོད། མེད་པ་ཡོད་པ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་སོང་ན་མེད་པ་དེ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ལེགས་པར་བསམ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །མྱང་འདས་བདག་གིར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སེམས་ཙམ་པ་སོགས་ཀུན་གཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གནས་ངན་ལེན་མི་འཛིན་པ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཁས་ལེན་ལ། དེ་ལྟར་ན་དངོས་གྱུར་གྱི་མྱང་འདས་ཁས་བླངས་པས་གང་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ལ་རང་(༡༧༥བ) བཞིན་གྱི་མྱང་འདས་མེད་ན་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་འབྱུང་བའི་སྐབས་ཡོད་པ་མིན་ནོ་ཞེས་རེ་བ་འབྲས་བུ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་དང་འགལ་བ་སྤང་བ་དང༌། མཐོང་བ་དང
Chinese
由于不具备任何事物，因此，认为事物唯识的一切都是由遍计所空的空性，它与自身既非同一也非他异，而是存在于其中，这种说法是不能成立的。如果这样成立，那么对于金瓶来说，以兔角的瓶子所空的空性，如同金瓶的生灭无常一样，既不能说成是同一也不能说成是他异，而是存在于其中，这样说也应该合乎道理。这些主张名言事物实有的人认为，凡是事物实有的，就不会空于自己的自性。事物实无的所知，本来就根本没有成立自己的自性，却说它是空性(175a) 的意义。如果这样，那么就成了主张事物是常，无事物是断灭的一方，对于甚深空性的道理，连一点点的思维都没有转向。凡是事物实有和实无，在意义上是存在和成立的，那么空性又会变成什么呢？因为从它那里没有空，又在哪里存在呢？如果对于意义上的常和断的法没有恐惧，那么你们信奉的名为空性的法，就只不过是取悦天神而已。特别是如果认为无事物的空性具备于事物，那么，在有上具备无有的这种安立如果是这样，那么，这样具备的具备是有事物还是无事物呢？或者说是某种既是有也是非有的具备之物呢？如果这样说，那就如同顺世外道一样，是无耻的。因此，在雪域（西藏）这地方，也有些人自诩为是应成派中观宗，他们认为，瓶子存在时，瓶子无自性的无有，如同瓶子存在的有性的自性一样，是同一的，那么有上怎么会有无有法呢？无有和有成为一个自性，那么无有怎么会变成无有呢？应该好好思考。说“证得涅槃吧”，这些唯识宗等主张阿赖耶识自性的人，如果不执着于恶趣的处所，就会证得涅槃。如果这样，那么承认了实有的涅槃，对于凡是主张事物实有的一方来说，如果没有自性(175b) 的涅槃，那么就不会有不住涅槃产生的机会，这只是显示了没有结果的希望而已。第三，分为：遣除与世俗相违，以及见到的和
English
Since it does not possess anything, the statement that all things that are mere consciousness are emptiness empty of imputation, that it is neither the same nor different from itself, but exists therein, is untenable. If it were established in that way, then it would be reasonable to say that the emptiness empty of a vase made of rabbit horns for a golden vase, like the impermanence of the golden vase, is neither the same nor different, but exists therein. Those who assert that things exist in name say that whatever exists as a thing is not empty of its own nature. Those who say that what does not exist as a thing, the knowable, has never established its own nature as the basis, and that it is the meaning of emptiness (175a), then that is the side that asserts that things are permanent and non-things are annihilated. They have not turned their minds even slightly towards the profound nature of emptiness. If whatever exists and does not exist as a thing exists and is established in meaning, then what will emptiness become? Because it is not empty from it, where does it exist? If you are not afraid of the phenomena of permanence and annihilation in meaning, then your devotion to the dharma called emptiness is merely pleasing the gods. In particular, if you think that the emptiness of non-things possesses things, then if that is the way that non-existence possesses existence, then is the possession that possesses in that way a thing or a non-thing? Or is it something that possesses both existence and non-existence? If you say that, then it is like the Lokayata, shameless in its assertions. Therefore, in this land of snow (Tibet), there are also some who claim to be Prasangika Madhyamikas, and they think that when a vase exists, the non-existence of the vase without inherent existence is the same as the existence of the vase with inherent existence, so how can non-existence exist in existence? If non-existence and existence become one nature, then how can non-existence become non-existence? You should think carefully. Saying "Attain Nirvana," these Cittamatrins and others who assert the nature of the Alaya-vijnana, if they do not cling to the place of bad rebirth, will attain Nirvana. If so, then by accepting real Nirvana, for those who assert that things are real, if there is no self-nature (175b) Nirvana, then there is no opportunity for non-abiding Nirvana to arise, which shows that hope is fruitless. Third, divided into: Eliminating contradiction with conventional, and what is seen and