Tibetan
གྲུབ་པས། ངག་འདོན་བདག་བདེན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་སྟོང་ཉིད་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཆོས་དོན་བྱེད་ནུས་ཀྱི་བྱ་བ་ཅན་དུ་བསྒྲུབས་ནས། མཐར་ཤེས་བྱ་འདིར་བདེན་གཉིས་ལས་བརྩམས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཞེ་འདོད་ལ་ཟོལ་ཐབས་ཀྱི་དངོས་པོར་བསྒྲུབས་ནས། དངོས་པོའི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་འདིས་གྲུབ་མི་ཐུབ་བོ་ཞེས་བཀག་སྟེ་བདེན་པ་གཉིས་ལས་བརྩམས་པའི་བྱིས་པའི་བློ་ཡུལ་བཅས་ཀྱི་རྟོག་མེད་དང་རྟོག་པ་ལ་ཤར་བའི་སྤྲོས་མཚན་རང་རྒྱུད་པ་འདི་བདེན་པར་དོན་བྱེད་པ་ཅན་དུ་གྲུབ་པ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །ཞེས་ནན་(༡༧༠ན) གྱིས་སྨྲ་བར་བྱེད་ཅིང༌། དེའི་ཆེད་དུ་ཁྱེད་ཅག་ལ་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བཤད་པའི་གྲུབ་པ་སྔར་འཛམ་གླིང་གི་དབུ་མ་པ་ལ་མ་གྲགས་པའི་བཤད་སྲོལ་ཡ་མཚན་ཆེ་བ་མང་པོས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་མོད། དེ་ལྟར་ནའང་འགྲུབ་པར་མི་སེམས་ཏེ། ལུགས་དེ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་གང་གིའང་ལུགས་མ་ཡིན་ཞིང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དང་ཡང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བའི་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་དང་མི་དང་རྟ་གླང་དང་སེམས་ཅན་དང་རི་དང་ནགས་ཚལ་འབབ་ཆུ་སོགས་དབང་ཤེས་ལ་སྣང་ཡང་དེ་དག་ཏུ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བདེན་པ་མིན་པ་བསླུ་རྫུན་དུ་ཡོད་པ་དང་གྲུབ་པ་སོགས་ཀྱི་ཡོད་པ་དེ་ཡོད་པ་གོ་ཆོད་པོ་ཡིན་པ་དང༌། བསླུ་བ་དང་བརྫུན་པ་མིན་པར་བདེན་ངེས་པའི་མེད་པ་དང་མ་གྲུབ་པ་སོགས་ཀྱི་མེད་པ་དེ་མེད་པ་གོ་ཆོད་པ་མིན་ནོ་ཞེས་ཕྱི་ནང་གི་ལུང་རིགས་ཀྱི་དབང་གིས་ཁར་འབྱིན་པ་མ་སྤོབས་ཏེ་གྲུབ་མཐའ་འཇོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཁར་འབྱིན་ན་མཁས་པ་ནས་གནག་རྫི་མོའི་བར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྙོན་འདོར་གྱི་ངག་ཏུ་རྟོགས་པ་ལས་ཚུལ་འདི་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུགས་སོ་སྙམ་དུ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དག་ནི་རང་རང་གི་གྲུབ་མཐའི་འཐད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བདེན་པའི་དོན་ཅན་གྱི་ཕྱིར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་གང་སྨྲས་པས་མེད་པ་སོགས་ཀྱིས་མེད་གོ་ཆོད་ལ། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་མི་བདེན་པའི་དོན་ཅན་གྱི་བརྫུན་པས་ཡོད་པ་སོགས་གང་སྨྲས་ཀྱང་ཡོད་གོ་མ་ཆོད་ཅེས་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ལས། གཞན་དུ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དག་རང་ལུགས་བཞག་ནས་གཞན་ལུགས་འགོག་པའི་ཐབས་གཞན་(༡༧༠བ) མེད་ལ། དེའི་ཚེ་བརྫུན་པའི་དོན་ཅན་གྱི་ཡོད་པ་སོགས་བདེན་པར་ཡོད། བདེན་པའི་དོན་ཅན་གྱི་མེད་པ་སོགས་ནི་བ
Chinese
论者主张，通过论证，使言说远离了具有真实自性的我，使法远离了自性，成为具有作用的事物。最终，对于这个所知，一切基于二谛的法都被论证为随心所欲的虚假之物。由于事物的自性是空性的，所以无法通过这种甚深空性的方式来成立，从而否定了这一点。因此，由二谛出发，包括儿童心智所及的无分别和分别念所显现的戏论相，这些自性成立的事物，被认为是真实且具有作用的，这是大学者龙树菩萨的观点。他们如此强调（170a） 并宣称。为了这个目的，你们通过文殊菩萨善说的、以前在世界上的中观派中从未听过的许多奇特论述来成立。即便如此，他们也不认为能够成立。因为这种体系不是任何内外宗派的体系，而且也与世俗的名称相矛盾。例如，镜子中显现的蓝色、黄色、人、马、牛、动物、山、森林、河流等，虽然在根识前显现，但不会称其为那些事物。非真实的虚假存在和成立等存在，是有效的存在。而非欺骗和虚假的真实确定之不存在和不成立等不存在，则不是有效的不存在。他们不敢凭借内外经典的权威来公开宣称，而只是建立宗派。如果他们那样公开宣称，那么从智者到牧女的所有人都会认为这是自相矛盾的言论，因此不会认为这是经论的体系。因为宗派论者们认为，自己宗派的合理性都具有真实的意义，所以无论说什么存在或不存在等，不存在等都是有效的不存在。而其他人所说的一切都是不真实的虚假之物，所以无论说什么存在等，都不是有效的存在，他们通过这种方式进行破立。否则，宗派论者们没有其他方法来确立自己的宗派并驳斥其他宗派（170b）。 在这种情况下，具有虚假意义的存在等是真实存在的。具有真实意义的不存在等则是...
English
The proponents assert that, through argumentation, speech is made devoid of a self that possesses true nature, and that phenomena are made devoid of self-nature, becoming things that have the function of action. Ultimately, for this knowable, all phenomena based on the two truths are argued to be deceptive objects of desire. Because the nature of things is emptiness, it is impossible to establish them through this profound way of emptiness, thereby negating this point. Therefore, starting from the two truths, including the non-conceptual and conceptual appearances of elaboration that are within the scope of a child's mind, these self-established things are considered to be real and functional, which is the view of the great scholar Nagarjuna. They emphasize this (170a) and proclaim. For this purpose, you establish it through many strange discourses that have been well explained by Manjushri and never heard before among the Madhyamikas of the world. Even so, they do not think it can be established. Because this system is not the system of any internal or external school, and it also contradicts worldly terminology. For example, although blue, yellow, people, horses, cattle, animals, mountains, forests, rivers, etc., appear in the mirror to the root consciousness, they are not called those things. The existence of non-true deceptive existence and establishment, etc., is an effective existence. And the non-existence and non-establishment, etc., of non-deceptive and false true certainty are not effective non-existence. They dare not openly proclaim this by virtue of the authority of internal and external scriptures, but only establish a tenet. If they were to openly proclaim it in that way, then everyone from the wise to the shepherdess would recognize it as a self-contradictory statement, and therefore would not think that it is a system of scriptures. Because the proponents of tenets believe that the rationality of their own tenets all have a true meaning, so whatever they say about existence or non-existence, etc., non-existence, etc., is an effective non-existence. And everything that others say is a false thing that is not true, so whatever they say about existence, etc., is not an effective existence, and they establish and refute in this way. Otherwise, the proponents of tenets have no other way to establish their own tenets and refute other tenets (170b). In this case, existence, etc., with false meanings are truly existent. Non-existence, etc., with true meanings are...
Tibetan
དེན་པའི་དོན་ཅན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པས་བརྫུན་པ་བདེན་པ་དང༌། བདེན་པ་རྫུན་པར་ཁས་ལེན་པར་འགྱུར་ལ། བདེན་རྫུན་གྱི་ཚུལ་དེ་ལྟར་སྨྲ་ཞིང་རིགས་པ་ཁས་ལེན་པ་ནི་ཕྱི་ནང་གི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་སུའི་ལུགས་ལའང་མི་འབྱུང་བས་དེ་ལྟར་འདོད་པ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གཟུར་གནས་བློ་ཡིས་རིང་མོ་ནས། །ལེགས་པར་དཔྱད་པས་ཤེས་བྱའི་དོན། །འཁྲུལ་མེད་སྟོན་པའི་དགོངས་པ་ནི། །གཞན་དྲིང་མེད་པར་འདིར་བཤད་ལ། །སྐྱེས་བུ་བློ་ནོར་མི་ལྡན་པའི། །རིགས་པས་དབུལ་འགས་གསུང་རབས་ཀྱི། །ཕུན་ཚོགས་རྒྱ་མཚོའི་དཔལ་འདི་ལ། །མི་བཟོད་ཕྲག་དོག་བཏང་བ་ན། །འདི་དང་ཕྱི་མའི་དགེ་ལེགས་ཀྱི། །དོན་ཆེན་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཀྱེ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་ཀུན་འཇིག་རྟེན་ཚད་མིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་ཉིད་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་གནོད་པ་མེད། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་པ་མེད་དེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་དཔྱོད་སྐབས་སུ་རྣམ་ཀུན་འཇིག་རྟེན་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། འཁྲུལ་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་བས་མ་འཁྲུལ་པའི་མཐོང་བ་ལ་གནོད་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་དོན་ནི་འཇིག་རྟེན་གྲགས་ཉིད་ཀྱིས། །གལ་ཏེ་སེལ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་འགྱུར། །འོ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་པ་གང་དུ་འཇུག་ཅེ་ན། འཇིག་རྟེན་གྲགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་དོན་ནི་གལ་ཏེ་སེལ་བར་བྱེད་ན་རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན། ཁ་ཅིག་གིས་ངའི་རྫས་ཕྲོགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང༌། གཅིག་ཤོས་ཀྱིས་རྫས་ཅི་ཞིག་ཡིན། དེས་སྨྲས་པ། བུམ་པའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། དེས་བུམ་པ་ནི་རྫས་མ་ཡིན་ཏེ། གཞལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྨི་ལམ་གྱི་བུམ་པ་བཞིན་(༡༧༡ན) ཞེས་སུན་འབྱིན་པ་ལྟ་བུ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་དེ། འཇིག་རྟེན་ན་སད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བུམ་པ་བདེན་པར་འདོད་ཅིང༌། རྨི་ལམ་གྱི་བུམ་པ་བདེན་པར་མི་འདོད་པས་དཔེ་དོན་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རིགས་པའི་དཔྱད་པ་ཞིབ་མོ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར། གང་གི་ཚེ་འཕགས་པའི་གཟིགས་པ་ལ་གནས་ཏེ་སྐྱེ་བོ་མཁས་པ་ཚད་མར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མཁས་པས་ཕྱོགས་འདི་ལྟར་གཞན་ལའང་རིགས་འགྲེ་སྟེ། དཔེར་ན། གང་རང་གི་བདག་ཉིད་མི་མཐོང་བ་དེས་གཞན་ཡང་མི་མཐོང་སྟེ། བུམ་པ་བཞིན་མིག་གིས་ཀྱང་རང་ཉིད་མི་མཐོང་བའོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལ། མིག་གིས་གཞན་མཐོ
Chinese
如果说它不是具有意义的事物，那么就会变成承认虚假为真实，真实为虚假。像这样说真假之理，并且承认理路，在任何内外道宗派的论述中都不会出现，因此不赞同这种观点，因为这不合情理。这里说到：以公正之心，长久地，通过善妙的观察，所应了解的意义，在此无误地宣说了导师的意旨，不依赖于其他。不具备智慧和才能的人，以及缺乏理智的愚昧之人，如果对这部圆满如大海般的经藏之庄严，施以无法容忍的嫉妒，那么，今生来世的善妙之，重大意义，将会难以获得啊！如是说。第二是：因为一切世间都不是量，所以在那个时候，世间没有损害。仅仅在分析那个本身的时候，世间没有损害，因为那个理由是在分析那个本身的时候，一切世间都不是量。就像错觉的见解不会损害不错误的见解一样。第三是：如果世间的事物被世间的名声所否定，那么世间就会造成损害。那么，世间的损害会出现在哪里呢？如果仅仅是世间的名声否定了世间所称的事物，那么由于那个原因，世间就会造成损害。例如，某人说我的东西被抢走了，另一个人问是什么东西？那人回答说是瓶子。然后那人反驳说，瓶子不是东西，因为它是可测量的，就像梦中的瓶子一样（171a）。像这样反驳就会造成世间的损害，因为世间认为清醒状态下的瓶子是真实的，而不认为梦中的瓶子是真实的，所以例子和意义不相符，并且不接受精细的理性分析。当安住于圣者的见解，并且将智者作为衡量标准时，世间就不会造成损害。智者应该像这样将这种方法类推到其他事物上。例如，如果有人说，不能看见自己的人也不能看见别人，就像瓶子一样，眼睛也不能看见自己。
English
If it is said that it is not a meaningful thing, then it will become admitting falsehood as truth and truth as falsehood. Speaking of the principle of truth and falsehood in this way, and admitting reason, does not occur in the discourses of any internal or external schools of thought, therefore, this view is not agreed upon, because it is unreasonable. Here it is said: With an impartial mind, for a long time, through excellent observation, the meaning that should be understood, here is unerringly declared the intention of the teacher, without relying on others. People who do not possess wisdom and talent, and foolish people who lack reason, if they inflict intolerable jealousy on the splendor of this scripture collection, which is as complete as the ocean, then the great meaning of the goodness of this life and the next will be difficult to obtain! Thus it is said. The second is: Because all worldly things are not valid cognitions, therefore, at that time, the world does not cause harm. Merely when analyzing that itself, the world does not cause harm, because the reason is that when analyzing that itself, all worldly things are not valid cognitions. Just as the view of illusion does not harm the non-erroneous view. The third is: If worldly things are negated by worldly fame, then the world will cause harm. Then, where will the harm of the world appear? If merely the fame of the world negates the things that are called in the world, then for that reason, the world will cause harm. For example, someone says that my things were stolen, and another person asks what things? That person answers that it is a vase. Then that person refutes, saying that a vase is not a thing, because it is measurable, like a vase in a dream (171a). Refuting like this will cause harm to the world, because the world considers the vase in the waking state to be real, and does not consider the vase in the dream to be real, so the example and the meaning do not match, and it does not accept detailed rational analysis. When abiding in the view of the noble ones, and taking the wise as the standard, then the world will not cause harm. The wise should apply this method to other things in this way. For example, if someone says that someone who cannot see himself cannot see others, just like a vase, the eye cannot see itself.