Tibetan
པས་དེ་ཉིད་མཐོང་ཞིང་འཕགས་པས་དེ་ཉིད་མ་གཟིགས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། རྣམ་ཤེས་རྣམས་ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་ལ་ཞུགས་པས་མ་འཁྲུལ་པ་དང༌། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་རྣམས་འཁྲུལ་པ་དང༌། རིགས་པས་མ་དཔྱད་པར་ཡོད་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དང༌། བཏགས་པར་ཡོད་པ་དང༌། བརྫུན་པར་ཡོད་པ་དང༌། བསླུ་བར་ཡོད་པ་དང༌། འཁྲུལ་ངོར་ཡོད་པ་དང༌། མ་བརྟགས་པར་ཡོད་པ་དང༌། བྱིས་པའི་ངོར་ཡོད་པ་སོགས་དོན་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་དག་གི་བཟློག་ཟླ་རྣམས་དོན་ལ་མི་གནས་པར་འགྱུར་བ་དང་(༡༦༧ན) ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་དང་ཆུ་ཟླ་དང་གཟུགས་བརྙན་དང་མིག་ཡོར་དང་བྲག་ཆ་དང་སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་དང་ཆུ་བུར་དང་ཆུ་ཤིང་དང་དབུ་བརྡོས་པ་ལྟ་བུ་དང་གློག་དང་སྤྲིན་དང་འཇའ་ཚོན་དང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་སྐྲ་ཤད་དང་ཟླ་གཉིས་དང་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་སྣང་བ་ལྟར་མ་གྲུབ་པ་དང༌། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་གསུངས་སོ་འཚལ་ཏོ་ཅོག་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་ལྟར་གྲུབ་པ་དང་ཡོད་པ་མིན་ཅིང༌། སྐྱེ་འགག་དང་རྟག་ཆད་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལ་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་སྟོན་པ་ངེས་དོན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་འགགས་པ་དང་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སོགས་གདོད་མ་ནས་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་སྟོན་པའི་གསུང་རབས་གང་ཡིན་པ་ཐམས་ཅད་དྲང་དོན་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་པ་དང༌། དེ་དག་ལས་བཟློག་པ་རྟག་ཆད་དང་བདེན་རྫུན་སོགས་སྣ་ཚོགས་སུ་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། གཞན་གྲགས་ཙམ་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡོད་མེད་དང་སྐྱེ་འགག་དང་འགྲོ་འོང་དང་རྟག་ཆད་དང་གཅིག་ཐ་དད་ལ་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མ་པའི་གྲུབ་མཐའ་གང་ཡིན་ནོར་བ་དང༌། ཡོད་མེད་དང་རྟག་ཆད་སོགས་སུ་ལྟ་བའི་ཕྱི་ནང་གི་མུ་སྟེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་གང་ཡིན་མ་ནོར་བར་འགྱུར་བ་དང༌། འཁོར་འདས་དང་སྤང་གཉེན་དང་ཡོད་མེད་དུས་གསུམ་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་ལ་བྱེ་བྲག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་མཉམ་ཉིད་དུ་གཟིགས་(༡༦༧བ) པའི་སངས་རྒྱས་གྱི་ཡེ་ཤེས་འཁྲུལ་ལ། དེ་དག་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་མངོན་ཞེན་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བློ་མ་འཁྲུལ་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་རང་གི་འདོད་པ་ཉིད་རྟགས་སུ་སྦྱར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་ཁྱེད་རང་ལུགས་ཀྱི་ཞིབ་ཆའི་དབང་དུ་བྱ
Chinese
因此，凡夫俗子能見到，而聖者卻見不到；識蘊安住於對境的實相而不迷惑，而聖者的等持智慧卻迷惑；未經理智分析而存在，世俗諦中存在，名言中存在，假立存在，虛假存在，欺騙存在，於迷亂中存在，未經觀察而存在，於孩童前存在等等，都將安住於實義，而這些的反面則不安住於實義，以及(༡༦༧ན) 一切法如幻術、夢境、水中月、影像、眼翳、山谷回音、海市蜃樓之水、水泡、水上的樹木、如頭被擊打、閃電、雲、彩虹、乾闥婆城、髮網、二月、化身等等，如顯現般卻非真實存在，並非存在，佛陀如此宣說。一切都如顯現般成立，並非存在。生滅、常斷、一異等等，宣說遠離一切戲論邊的，將變成非了義。一切法自性本空、不生不滅、本來寂靜、自性涅槃等等，凡是宣說從本以來遠離一切戲論和相的經典，都是不了義具意趣的。與此相反，常斷、真假等等，凡是種種宣說的，都將變成了義，如字面意義一般。僅僅是隨順他宗而說的緣起，存在與不存在、生與滅、去與來、常與斷、一與異等等，凡是遠離一切戲論邊的中觀宗的宗義是正確的。凡是執著於存在與不存在、常與斷等等的內外道教派的宗義是不正確的。輪迴與涅槃、應捨與應取、存在與不存在三時等等，對於一切法的法相與法性沒有絲毫差別而視為平等(༡༦༧བ) 的佛陀的智慧是錯亂的。執著這些為不同的執著者們的心識是不錯亂的，因為理由是將自己的主張作為了宗法。特別是按照您自己宗派的細節來。
English
Therefore, ordinary people can see it, while the noble ones cannot; the consciousnesses abide in the reality of the objects without being confused, while the samadhi wisdom of the noble ones is confused; existing without being analyzed by reason, existing in conventional truth, existing in name, existing as imputation, existing falsely, existing deceptively, existing in delusion, existing without being examined, existing before children, etc., will abide in the true meaning, and the opposites of these will not abide in the true meaning, and (167a) all phenomena are like illusion, dream, moon in water, image, cataract, echo, mirage water, bubble, water tree, like a blow to the head, lightning, cloud, rainbow, gandharva city, hair net, double moon, emanation, etc., appearing as if they exist but are not truly existent, and are not existent, thus the Buddha proclaimed. Everything is established as it appears, and is not existent. Production and cessation, permanence and annihilation, one and different, etc., that which teaches being free from all extremes of elaboration will become non-definitive. All phenomena are empty of inherent existence, unproduced and unceasing, primordially peaceful, and naturally completely liberated from suffering, etc., all the scriptures that teach being free from all elaboration and characteristics from the beginning are all definitive, with intentional meaning. Conversely, permanence and annihilation, truth and falsehood, etc., all the various teachings will become definitive, just as the literal meaning. Merely following others' assertions, dependent origination, existence and non-existence, production and cessation, going and coming, permanence and annihilation, one and different, etc., the tenet of the Madhyamaka school that is free from all extremes of elaboration is correct. The tenets of the internal and external heretical schools that adhere to existence and non-existence, permanence and annihilation, etc., are incorrect. Samsara and nirvana, what should be abandoned and what should be adopted, existence and non-existence, the three times, etc., the wisdom of the Buddha who sees all phenomena as equal without any difference between the characteristics and the nature of all phenomena (167b) is confused. The minds of those who cling to these as different are not confused, because the reason is that their own assertion is applied as the sign. Especially according to the details of your own school.
Tibetan
ས་ནའང་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་ཡོད་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་ཚད་མས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་ནི་ཚད་མ་དེས་དེའི་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་གང་ཡང་མ་གཟིགས་ཤིང༌། ཚད་མས་བསལ་ཞིང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་དེ་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་སྤྱིར་ཚད་མས་གྲུབ་པར་ཡོད་པ་གང་ཞིག ཚད་གྲུབ་ཀྱི་ཆོས་དེ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་སོ་ཞེས་རློམ་ན་ཡང་དེ་འཁྲུལ་ཤེས་ལས་འོས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའི་རྟགས་ཕྱི་མ་ཁས་བླངས། རྟགས་སྔ་མ་མ་གྲུབ་སྟེ། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་དམ་བདེན་པའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་གཞག་གི། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་དོན་ལ་མཉམ་པ་བཞག་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ཆོས་མ་གྲུབ་པར་ཚད་མས་བསལ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། འོ་ན་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དོན་དམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་ངོར། ཀུན་རྫོབ་བསླུ་རྫུན་གྱི་བདེན་པ་དེའི་སྣང་བ་མི་ལྡོག་པར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར་ཚད་མས་ནི་གྲུབ། མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་ཚད་མས་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ཡང་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དོན་དམ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ལ་བརྟེན་ནས་མཉམ་གཞག་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་མི་དགོས་པར་ཐལ། དེས་དེ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་རྟེན་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་མི་འཇུག་པར་ཀུན་རྫོབ་དེ་(༡༦༨ན) ཡན་གར་རས་སུ་བོར་ཏེ་བཞག་ནས་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས་ཀུན་རྫོབ་དེའི་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་བདེན་པ་མེད་དགག་ལ་དམར་འཇུས་བྱས་ནས་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ལ་འཁྲུལ་པའི་སྒྲོ་འདོགས་བསལ་ནས་མ་འཁྲུལ་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཞིག་མི་སྲིད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་སྤྲོས་པའི་འཆིང་བ་མཐའ་དག་བཟློག་མི་ནུས་པར་ཐལ། དེས་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་ལ་འཁྲུལ་པའི་སྒྲོ་འདོགས་གང་ཡང་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ཡང་མ་གྲུབ་བོ་སྙམ་ན་གྲུབ་པར་ཐལ། རིགས་ཤེས་ཚད་མ་དང་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚད་མ་དེ་དག་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡོད་མེད་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ནི་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ཡོད་མེད་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཚད་མ་ཡིན་པར་སྨྲས་པའི་ཕྱིར། ཁྱེད་ཀྱི་ལུགས་འདི་ལྟར་ན་འཕགས་པས་ཇི་ལྟ་བ་དོན་དམ་བདེན་པ་གཟིགས་ངོ་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཉིད་མ་གཟིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་དང་པོར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དེ་ཉིད་
Chinese
在那种情况下，所有圣者的等持都将变为错乱。因为，以量成立世俗谛的有无之义，是因为那个量没有见到它的有无等任何东西。如果自诩量已遣除，并且世俗之法有无等一般由量成立，而量成立之法却被认为没有由量成立，那也只能是错乱识。因此，承认了后面的理由。前面的理由不成立，因为圣者的等持智慧是对胜义谛之义而等持的。如果认为不是对世俗谛之义而等持，因此世俗谛之法没有成立而被量所遣除，那么，圣者的智慧在等持胜义时，世俗虚假的谛的显现不应退转。因此，是由量成立的。等持智慧在那时没有被量所遣除。又，圣者的智慧在等持胜义时，不应需要依靠世俗之法而进入等持。因为，当它对那个等持时，不应以如是之理作意于名言量成立的世俗谛之所依，而是将那个世俗（168a）像破布一样丢弃，然后圣者的智慧就那个世俗的法性，猛烈地执着于胜义谛的无遮，从而等持。如果承认，那么，圣者的智慧遣除世俗之法的错乱增益，从而证悟不颠倒的胜义谛是不可能的。因为承认了那个。如果承认，那么，圣者的等持智慧不可能遣除烦恼等一切戏论的束缚。因为它没有遣除世俗之法的任何错乱增益。又，如果认为不成立，那么就应成立。因为理智量和圣者的等持智慧的量，不是对世俗的有无进行破立的量。因为你们说，那些是对所立的破立有无而进行破立的量。按照你们的这种观点，圣者在如实地见到胜义谛时，将不会见到一切事物的实性。因为它首先是世俗的实性
English
In that case, all the samādhis of the noble ones will become confused. Because, establishing the existence or non-existence of conventional truth by means of valid cognition is because that valid cognition does not see any of its existence or non-existence, etc. If one claims that valid cognition has eliminated it, and that conventional phenomena exist in general as established by valid cognition, but that phenomena established by valid cognition are understood as not established by valid cognition, then that can only be a confused consciousness. Therefore, the latter reason is accepted. The former reason is not established, because the samādhi wisdom of the noble ones is samādhi on the meaning of ultimate truth. If it is thought that it is not samādhi on the meaning of conventional truth, and therefore the phenomena of conventional truth are not established and are eliminated by valid cognition, then, when the wisdom of the noble ones is in samādhi on the ultimate, the appearance of that deceptive conventional truth should not revert. Therefore, it is established by valid cognition. The samādhi wisdom is not eliminated by valid cognition at that time. Furthermore, when the wisdom of the noble ones is in samādhi on the ultimate, it should not be necessary to rely on conventional phenomena to enter into samādhi. Because, when it is in samādhi on that, it should not, with such reasoning, focus on the basis of conventional truth established by name and concept, but rather discard that conventional (168a) like a rag, and then the wisdom of the noble ones, regarding the nature of that conventional as the non-affirming ultimate truth, intensely clings to it and thereby is in samādhi. If you accept that, then it is impossible for the wisdom of the noble ones to eliminate the deluded superimpositions on conventional phenomena and thereby realize the non-erroneous ultimate truth. Because you accept that. If you accept that, then the samādhi wisdom of the noble ones will not be able to reverse all the bonds of elaboration such as afflictions. Because it has not eliminated any deluded superimpositions on conventional phenomena. Furthermore, if you think it is not established, then it should be established. Because the valid cognition of reasoning and the valid cognition of the samādhi wisdom of the noble ones are not valid cognitions that affirm or negate the existence or non-existence of the conventional. Because you say that those are valid cognitions that engage in affirming or negating the existence or non-existence of the object to be refuted. According to your view, when the noble ones see the ultimate truth as it is, they will not see the reality of all things. Because it is first the reality of the conventional.