Tibetan
མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པས་སྨྲ་པོ་ལ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྐྲ་ཤད་སོགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ནི་སྣོད་གང་དུ་བདག་ཉིད་མིག་དག་པ་གང་གིས་མཐོང་བ་དེ་དེའི་དེ་ཉིད་ཡིན་གྱི། མ་དག་པས་མཐོང་བ་ནི་དེའི་དེ་ཉིད་མིན་པ་དེ་བཞིན་བདེན་གཉིས་ལ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་འདིར་ཡང་མ་རིག་པས་དེ་ཉིད་མ་མཐོང་བས་ཕུང་སོགས་དམིགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བོ། །མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་དང་བྲལ་བའི་རྫོགས་སངས་ཀྱི་སྐྲ་ཤད་ལྟ་བུའི་ཕུང་སོགས་གཟིགས་པ་མེད་པར་དེའི་རང་བཞིན་མཐོང་བ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པར་ཤེས་པ་གྱིས་ཤིག དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་མ་རིག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསླད་པ་གཏན་ལོག་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་མི་འཆར་བ་ནི་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །འོ་ན་རྫོགས་སངས་ཀྱིས་སྐྲ་ཤད་ལྟ་བུའི་ཕུང་སོགས་གཟིགས་པ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། སྤྲོས་པ་ཅི་ཡང་མ་གཟིགས་པ་ལ་དེའི་གནས་ཚུལ་གཟིགས་པར་བརྗོད་དེ། གང་ནམ་མཁའ་ལ་ཡི་གེ་འགོད་པར་ནུས་མི་ནུས་དོགས་པ་ལ་འགོད་པར་ནུས་པར་མ་མཐོང་བས་འགོད་པར་མི་ནུས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མཐོང་བ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར། འཕགས་པ་བདེན་པ་གཉིས་ལ་འཇུག་པ་ལས། ཇི་སྐད་དུ། ལྷའི་བུ་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ན་ནི། དེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་མི་འགྲོ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། ། འོན་ཀྱང་ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་ན་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་བྱེ་བྲག་མེད་པ་མ་སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པ་སྨྲ་བར་བྱ་བ་དང་སྨྲ་བ་དང་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་ཤེས་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པའི་(༡༦༣ན) བདེན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་བར་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དོན་དམ་བདེན་པའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བརྫུན་པ་བསླུ་བའི་ཆོས་སོ། །ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ། ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གིས་སྟོན་པ་དང་ཅི་སྟོན་པ་དང་གང་ལས་སྟོན་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དོན་དམ་པར་ནི་རབ་ཏུ་མ་སྐྱེས་པའོ། །རབ་ཏུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རབ་ཏུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རྣམས་བཤད་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དེའི་ཡུལ་ཅན་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། རང་གི་དངོས་པོ་དང༌། གཞན་གྱི་དངོས་པོ་དང༌། བདེན་པ་དང
Chinese
如果说“不是”，那么说者就没有诽谤的罪过。头发等的事实，在任何容器中，凡是眼睛清净的人所见到的，那就是它的事实。不清净的人所见到的，就不是它的事实。同样，在这个辨别二谛的时候，由于无明没有见到事实，所以执着蕴等是世俗谛。远离无明昏花的圆满正觉，如见头发一样，没有见到蕴等，而是见到它的自性，要知道这是胜义谛。因此，在佛的境界中，由于两种无明永远消失，所以不会显现世俗的现象，这是应成派不共的观点。那么，圆满正觉难道没有见到如头发一样的蕴等吗？不是没有见到任何戏论，而是说见到了它的实情。例如，对于能否在虚空中写字的疑惑，因为没有见到能写，所以领悟到不能写，就像见到了一样。在《圣二谛入》中说：‘天子，如果胜义谛成为身体、语言和意念的对象之自性，那么它就不属于胜义谛的范畴，而是成为世俗谛。然而，天子，如果胜义谛是超越一切名言，没有差别，不生不灭，与言说、说话、知和知觉分离的。天子，胜义谛(༡༦༣ན)是具备一切殊胜，超越一切智智之境的界限。因此，不能像那样说胜义谛。一切法都是虚假的、欺骗的法。天子，胜义谛是无法指示的。为什么呢？因为，能指示者、所指示者和从何处指示的法，所有这些在胜义中都是不生的。不生的法不能解释不生的法。’像这样广说。因此，对于真如，它的对境有事物和非事物，自己的事物和别人的事物，真
English
If one says "it is not," then the speaker does not have the fault of slander. The reality of hair, etc., in any vessel, whatever is seen by someone with pure eyes, that is its reality. What is seen by the impure is not its reality. Similarly, in this instance of distinguishing the two truths, since ignorance does not see the reality, the grasping of aggregates, etc., is conventional truth. Understand that seeing the nature of the aggregates, etc., like seeing hair, without the dimness of ignorance, by the fully enlightened one, is ultimate truth. Therefore, in the state of Buddhahood, since the two obscurations of ignorance are completely reversed, the appearance of conventional phenomena does not arise, which is the unique tenet of the Prasangikas. So, does the fully enlightened one not see the aggregates, etc., like hair? It is not that they do not see any elaboration, but it is said that they see the actual state of it. For example, regarding the doubt of whether or not one can write in the sky, since one does not see that one can write, one understands that one cannot write, like seeing it. In the Entering the Two Truths of the Noble One it says: 'Son of the gods, if the ultimate truth were to become the nature of the objects of body, speech, and mind, then it would not be counted as the ultimate truth, but would become the conventional truth itself. However, son of the gods, if it is ultimate, then the ultimate truth is beyond all expressions, without distinctions, unborn, unceasing, separate from what is to be spoken, speaking, what is to be known, and knowing. Son of the gods, the ultimate (༡༦༣ན) truth is beyond the realm of the omniscient wisdom that possesses all supreme aspects. Therefore, it is not as it is said that it is the ultimate truth. All phenomena are false, deceptive phenomena. Son of the gods, the ultimate truth cannot be shown. Why is that? Because all those dharmas that show, what is shown, and from where it is shown are, in the ultimate, completely unborn. Unborn dharmas cannot explain unborn dharmas.' Thus, it is extensively taught. Therefore, for suchness, its objects are things and non-things, one's own things and others' things, truth and