Tibetan
ད་བཀག་ནས་དོན་གྱི་བདག་མེད་པར་མི་བསྒྲུབ་པ་འདི་ནི་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་ལས་ཐལ་འགྱུར་བ་ཆེས་ཁྱད་འཕགས་སུ་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་རང་ལུགས་ཡིན་ཅེས་པ་འདི་ནི་རྫུན་ཆེན་པོ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁྱེད་རང་ཡང་སྐབས་རེས་འགར་ཐལ་འགྱུར་བས་རང་ལུགས་(༡༤༦ན) གང་ཡང་མ་བཞག་ཅིང༌། རང་ལུགས་བཞག་ན་སྒྲུབ་པར་སོང་བས་རང་ལུགས་གང་ཡང་མེད་ཟེར་བ་དེ་བདེན་ན་ནི། འདིར་དེས་རང་ལུགས་རྣམ་པར་གཞག་གོ་ཞེས་མི་རྫུན་ཀ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁྱེད་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བས་རང་གི་ལུགས་ལ་རང་ལུགས་འཇོག་མི་འཇོག་གི་རང་ལུགས་མང་པོ་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་ལ་རང་ལུགས་འདི་ཡིན་མེད་དོ་ཞེས་ཁྱེད་ཅག་གིས་ཀྱང་གྲུབ་མཐའི་སྙིང་པོར་བྱས་ནས་གཞན་འགོག་པ་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཐལ་འགྱུར་བ་རང་གི་ལུགས་ལ་རང་ལུགས་འཇོག་མི་འཇོག་གི་རང་ལུགས་མང་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ལེགས་པར་སོམས་ལ། རང་གིས་ཅི་ལྟར་ཞིབ་མོར་དཔྱོད་པའི་ལེགས་བཤད་དུ་རློམ་པ་དེ་ནི་བྱིས་པ་དག་བྱེ་མའི་ཁང་བུ་ལ་གསེར་ལས་གྲུབ་པའི་ཀ་གདུང་སོགས་ཀྱིས་བརྒྱན་པའི་འབད་པ་བྱེད་པ་ལྟར་རོ། །ཁ་ཅིག་བདེན་པ་གཉིས་ལྡོག་པ་དེ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་ངོ་བོ་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་ཟེར་བ་ཡང་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་འདོད་པར་སྣང་སྟེ། དེ་ལྟར་ནའང་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་ཟིན་ཅིང༌། དེ་དག་གི་ལུགས་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའང་མི་རུང་སྟེ། བདེན་གཉིས་དོན་ལ་ངོ་བོར་གྲུབ་ཅིང་ལྡོག་པ་དོན་ལ་མ་རེག་པ་རྟོག་བཏགས་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས། རྟོག་པས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་བཟུང་ཡང་བདེན་གཉིས་དོན་ལ་ཐ་དད་པར་མ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ཐ་མི་དད་ཀྱི་གཅིག་མ་ཡིན་ཀྱང་རྫས་གཞན་མ་ཡིན་ཟེར་བའང་ནང་འགལ་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཐ་མི་དད་ཀྱི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ་རྫས་སུ་གྲུབ་ཅིང༌། རྫས་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཁོར་གསུམ་ཁས་(༡༤༦བ) བླངས་སོ། །ཇོ་ནང་པ་ཁ་ཅིག་དེ་གཉིས་གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་ཡིན་ཟེར་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ནང་འགལ་ཏེ། ཀུན་གཞི་དང་ཀུན་གཞིའི་ཆོས་ཉིད་ལྟ་བུ་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་དུས་གཅིག་ཅར་སྤང་བྱའི་རིག་པ་དང་གཉེན་པོའི་རིག་པའམ་ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་དང༌། དེའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་རིག་པ་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། ཀུན་གཞི་དང་ཀུན་གཞིའི་ཆོས་ཉིད་ལྟ་བུ་བདེན་པ་གཉིས་ལས་གཅིག་བཀག་པའི་ཚེ་དེ་གཉིས་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་དུས་གཅིག་ཅར་ཐ་དད་པར་ཡོད་པར་སྨྲ་དགོས་པ་གང་ཞིག དེ་གཉིས་གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཐ་དད་པར་
Chinese
现在，如果说不通过遮止来成立意义上的无自性，是使应成派比自续派更为殊胜的自宗，这简直是大妄语。因为你们有时也说应成派不立任何自宗（146a），如果立自宗就会变成实执，所以没有任何自宗。如果这是真的，那么在这里说他安立了自宗，就不得不说谎了。还有，你们应成中观派认为自己的宗派有很多立或不立自宗的自宗吗？如果这样，你们也把“应成中观派没有这个自宗”作为宗派的精髓来遮破他人，那就不合理了。因为应成派自己的宗派有很多立或不立自宗的自宗。好好想想吧！自己认为是如何精细研究的妙语，就像孩子们努力用金子做成的柱子等来装饰沙堡一样。有些人说二谛的相违是不可说的，本体是不可说的，这似乎是认为一个本体有不同的相违。如果是这样，那么对一个本体的过失已经说过了。而且，按照他们的宗派，不同的相违也是不行的，因为二谛在意义上是本体成立的，而相违在意义上是没有触及的，仅仅是分别假立的。所以，即使分别念执著不同的相违，二谛在意义上也没有变成不同的。还有些人说，不是不相异的一，但也不是其他的实体，这也是自相矛盾的。如果是这样，就会变成不相异的一，因为是实体成立的，而且不是其他的实体。已经承认了三轮（146b）。有些觉囊派的人说，那两个是被遮止为一的相异，这非常矛盾。就像阿赖耶识和阿赖耶识的自性一样，在一个人的相续中，同时存在着应断的智慧和对治的智慧，或者一切智智和它的不共品的智慧。这是周遍的。就像阿赖耶识和阿赖耶识的自性一样，当二谛中的一个被遮止时，必须说那两个在一个人的相续中同时是相异的。为什么呢？因为那两个在一个人的相续中是相异的
English
Now, to say that not establishing the selflessness of meaning by negating is the self-view that makes the Consequentialist superior to the Autonomist, this is simply a great lie. Because you sometimes say that the Consequentialist does not establish any self-view (146a), and if a self-view is established, it becomes substantialism, so there is no self-view. If this is true, then here to say that he established a self-view is inevitably a lie. Also, do you Consequentialist Madhyamikas think that your own school has many self-views that establish or do not establish a self-view? If so, it is unreasonable for you to take "the Consequentialist Madhyamika does not have this self-view" as the essence of the school and refute others. Because the Consequentialist's own school has many self-views that establish or do not establish a self-view. Think carefully! What you consider to be a well-spoken word of careful research is like children trying to decorate a sandcastle with pillars made of gold. Some say that the contradiction of the two truths is unspeakable and the essence is unspeakable, which seems to be thinking that one essence has different contradictions. If so, then the fault of one essence has already been spoken. Moreover, according to their school, different contradictions are also not allowed, because the two truths are established as essence in meaning, and the contradiction is untouched in meaning, it is merely a conceptual imputation. Therefore, even if the conceptual mind grasps different contradictions, the two truths have not become different in meaning. Some also say that it is not one of non-difference, but it is not another entity, which is also contradictory. If so, it will become one of non-difference, because it is established as an entity, and it is not another entity. The three wheels (146b) have been admitted. Some Jonangpas say that the two are different by negating one, which is very contradictory. Like the alaya and the nature of the alaya, in the continuum of one person, there are simultaneously the wisdom to be abandoned and the wisdom of the antidote, or the omniscient wisdom and the wisdom of its incompatible aspects. This is pervasive. Like the alaya and the nature of the alaya, when one of the two truths is negated, it must be said that the two are simultaneously different in the continuum of one person. Why? Because the two are different in the continuum of one person.
Tibetan
ཡོད་ན་བདེན་གཉིས་ཡ་བྲལ་དུ་སོང་བས་དེར་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་ཅེས་པའང་མངོན་རྗེས་གཉིས་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་གྱི་སྐབས་སུ། རྣམ་ངེས་ལས། འདིར་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཐ་མི་དད་པ་བཀག་པ་ཉིད་དུ་ལྟའི། ཡུལ་དུ་མ་ཉིད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་བོད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་དག་གིས་ཐ་སྙད་བྱས་པར་ཟད་ལ། ལུང་དེ་དང་སྒོ་བསྟུན་པའི་བདེན་གཉིས་གཅིག་པ་བཀག་པའི་ཐ་དད་དུ་འདོད་ན་ལུང་དེའི་བསྟན་དོན་དང་འགལ་ཏེ། ལུང་དེས་སྣང་ཡུལ་གཅིག་པ་བཀག་ནས་སྣང་ཡུལ་ཐ་དད་པར་མེད་ཅེས་པ་ལྟར་བདེན་གཉིས་ཐ་དད་པ་བཀག་ནས་བདེན་གཉིས་དོན་ལ་ངོ་བོ་ཐ་དད་དང་ཡུལ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་འཆད་དགོས་རྒྱུ་ཡིན་པ་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་ལུང་དེའི་དོན་ལས་བཟློག་ནས་བདེན་གཉིས་དོན་ལ་ངོ་བོ་ཐ་དད་དང་ཡུལ་ཐ་དད་ན་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བདེན་པ་གཉིས་པོ་དེ་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཅེ་ན། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱིས་པའི་བློ་ལ་བལྟོས་ནས་གཅིག་ཀྱང་(༡༤༧ན) མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཐ་དད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་དུ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ལ་བལྟོས་ནས་ཀྱང་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྣང་བ་འདི་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཐ་དད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་དུ་མ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར། གཟིགས་ན་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་སྣང་བའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་དང་མ་བྲལ་བ་དང༌། དེའི་ཕྱིར་མཚན་མའི་འཆིང་བ་ལས་མ་གྲོལ་བ་དང༌། དེའི་ཕྱིར་གནས་ངན་ལེན་གྱི་འཆིང་བ་ལས་མ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་གཉིས་ལས་མ་གྲོལ་ན་མྱང་འདས་དང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གཏན་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཁྱད་གཞི་འདི་དག་ཉིད་ཀྱང་མ་གཟིགས་ན་ཁྱད་ཆོས་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལ་སོགས་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། བྱིས་པའི་བློ་ལ་བལྟོས་ནས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་འཇོག་སྟེ། འདི་དག་ཕན་ཚུན་བདེན་པ་ལ་བལྟོས་ནས་བརྫུན་པ་དང༌། བརྫུན་པ་ལ་བལྟོས་ནས་བདེན་པར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཅིག་ལ་བལྟོས་ནས་གཅིག་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་གང་ལ་བལྟོས་པ་དེ་ནི་དེ་དང་གཅིག་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ལ་བལྟོས་ས་བལྟོས་ཆོས་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར། གཞན་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ལྟོས་པ་པོ་མ་གྲུབ་ན་གཞན་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། བལྟོས་པར་ཡང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། གྲུབ་ན་གཞན་ལ་བལྟོས་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་བྱིས་པའི་བློ་ངོར་ཡང་དེ་ཉི
Chinese
如果存在，则二谛已经分离，因此你也不希望那样，所以在显现和后得二者的显现境的场合中，所谓的“遮遣一性的异体”也只是藏族学者们依靠《释量论》中的“此处所谓的异体，也应看作是对非异体的遮遣。并非是境的多数性。”这一教证而安立的术语而已。如果想要按照该教证，安立二谛是遮遣一性的异体，则与该教证的教义相违背。因为该教证说的是遮遣显现境的一性，而不是显现境的异体，同样也应该解释为遮遣二谛的异体，而不是说二谛在意义上具有自性异体和境异体。而你却与该教证的意义背道而驰，认为二谛在意义上具有自性异体和境异体。这样一来，如果问这两个谛是一个还是异体，则二者都不是。就凡夫的智慧而言，也不是一个（147a），因为胜义谛不显现。也不是异体，因为没有见到是异体。就圣者的等持而言，也不是一个，因为不显现各种各样的世俗显现。也不是异体，因为没有见到是异体。如果见到，则会显现并非空性的法，因此不会脱离有为法的相状。因此，不会从相状的束缚中解脱。因此，会不从恶趣的束缚中解脱。如果不能从这二者中解脱，则涅槃和圆满菩提就绝对不可能实现。因此，如果圣者的智慧连这些差别的基础都没有见到，那又何必说差别法是一个还是异体等等呢？就凡夫的智慧而言，安立为不可说是彼或非彼。因为这些是互相观待于真而安立为假，观待于假而安立为真。因为观待于一而安立一。凡是观待于某者，则它与该者不是一，因为一的观待处和观待法二者相违。也不是异体，因为如果观待者不成立，则异体也不成立，而且也不能被观待。如果成立，则不需要观待于其他。那么，在凡夫的智慧面前，也
English
If it exists, then the two truths have become separated, and you would not want that either. Therefore, the so-called "difference that negates oneness" is also in the context of the appearing objects of manifestation and subsequent attainment. The Pramāṇaviniścaya states: "Here, what is called difference should also be regarded as the negation of non-difference. It is not the plurality of objects." Based on this scripture, Tibetan scholars have merely used this term. If one wants to establish the two truths as difference that negates oneness in accordance with that scripture, it contradicts the meaning of that scripture. Because that scripture says that it negates the oneness of appearing objects, not the difference of appearing objects, it should also be explained as negating the difference of the two truths, not that the two truths have intrinsic difference and object difference in meaning. But you are going against the meaning of that scripture, thinking that the two truths have intrinsic difference and object difference in meaning. In that case, if asked whether these two truths are one or different, neither is the case. As for the minds of children, it is not one (147a), because ultimate truth does not appear. It is also not different, because it is not seen as different. As for the samadhi of the noble ones, it is also not one, because the various appearances of conventional truth do not appear. It is also not different, because it is not seen as different. If it were seen, then phenomena that are not empty would appear, and therefore one would not be separated from the characteristics of conditioned phenomena. Therefore, one would not be liberated from the bondage of characteristics. Therefore, one would not be liberated from the bondage of bad rebirths. If one cannot be liberated from these two, then nirvana and perfect enlightenment would be absolutely impossible to achieve. Therefore, if the wisdom of the noble ones does not even see these bases of difference, then what need is there to mention whether the differentiated qualities are one or different, and so on? As for the minds of children, it is established as being inexpressible as either that or other. Because these are mutually established as false in relation to truth, and as true in relation to falsehood. Because one is established in relation to one. Whatever is relative to something, it is not one with that, because the place of relativity and the object of relativity are contradictory. It is also not other, because if the relative does not exist, then other does not exist either, and it cannot be relative. If it exists, then it does not need to be relative to other. So, even in the minds of children,