Tibetan
ནག་པོ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་དང་བྱིན་རླབས་ཁོ་ན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་སྙམ། ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཡན་ཆད་རྗེ་བླ་མས་ཞལ་ནས་གསུངས་ཤིང་ཁོ་བོས་སུག་བྲིས་སུ་བགྱིས་པ་ལགས། དེ་ནས་བདག་ལ་སྐབས་སྐབས་སུ་གསུང་འཕྲོས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གསུངས་པ་རྣམས་སྒྲོ་སྐུར་མེད་པར་བྲིས་ན། བདག་གིས་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཉིད་ཀྱིས་ས་དང་པོ་མ་བརྙེས་ཀྱི་བར་དུ་སྒྲུབ་པ་ལས་མི་གྲོལ་བའི་དམ་བཅའ་མཛད་འདུག་པས། འཕགས་པའི་ས་མངོན་དུ་མཛད་ཨེ་ཡོད་ང་ལ་གསུང་རོགས་ཞུས་ཚེ། འ་འི་དེ་འདྲ་ཡོང་མ་སོང་། ངས་ད་བར་སྒྲུབ་པ་བྱས་ན་གྲུབ་མཐའ་སྙོགས་པར་འདུག་སྟེ། བསྟན་པ་ལ་ཕན་དུ་རེ་ནས་གཞན་ལ་ཆོས་འཆད་ཁུལ་བྱས་པས་བར་ཆད་བྱས་སོང་ཞེས་དེ་དུས་ཞལ་གྱིས་མ་བཞེས་ཀྱང་དོན་དུ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་མཛད་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་དེ། 1-103 རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས་ངས་དང་པོར་སྒྲུབ་པ་བྱེད་དུས་ཉོན་མོངས་པ་རགས་པ་རང་མཚན་པ་རྒྱུད་ན་ཡོད་ཀྱང་། ད་ལྟ་ནི་བག་ཆགས་ཙམ་ཡང་མི་འདུག་ཅེས་གསུངས་ཤིང་། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཉམས་ལེན་མཛད་ཚུལ་བདག་ལ་ཞལ་གདམས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གསུངས་པ་ནི། རྗེ་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཁོ་བོས་དང་པོར་བསླབ་པ་ལ་སྲུང་སྡོམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་བགྱི་སྙམ་ནས། གུང་ཚིགས་ཡོལ་ནས་བཟུང་ཟས་མི་ཟ་བས་ཉིན་མང་པོ་འདའ་བ་སོགས་འབད་རྩོལ་དྲག་པོ་བྱས་ཀྱང་། རྒྱ་གར་གྱི་དགེ་སློང་ལྟ་བུའི་མིག་སྲོལ་བཟང་པོ་སློབ་མཁན་གྱི་གྲོགས་མ་རྙེད་པས་གནའ་དུས་ཀྱི་དགེ་སློང་ལྟ་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞིག་མ་བྱུང་ཡང་། རང་གི་ཤེས་ཚོད་ཀྱིས་ཕམ་ལྷག་བཅུ་བདུན་སོགས་བསླབ་བྱ་རགས་རིམ་རྣམས་ལ་སྲུང་སྡོམ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བགྱིས་ཏེ་རྨི་ལམ་དུའང་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཞིག་གོམས་པར་བྱས་ཡོད། སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་ངེས་འབྱུང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་སྤྱིར་འཁོར་བ་ལ་ངེས་འབྱུང་དང་། ཐེག་ཆེན་ལམ་གྱི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་ཐུག་པར་གོ་ནས། རང་དོན་ཡིད་བྱེད་མེད་པར་དགྲ་བོ་ལ་ཡང་བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་སེམས་བཅོས་མིན་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་བློ་སྦྱངས། སྒྲུབ་པ་ཉམས་ལེན་བྱེད་པར་དཀའ་སྤྱད་དང་སྙིང་རུས་གནད་དུ་ཆེ་བར་བསམས་ནས་ཕྱག་ལེན་ཐམས་ཅད་དོག་མཐར་བཟུང་སྟེ། 1-104 སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་དང་འབྲེལ་བར་སྨྱུང་གནས་ཆ་བརྒྱ་སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་གྲུབ་པར་བགྱིས་པ་དང་། ཡུན་རིང་སྒྲུབ་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ཚེ་སྐེ་རགས་མ་བཀྲོལ་བར་བསྡད་པས་དང་པོར་སྒྲུབ་པའི་སློང་ཕྱི་ནང་གི་བར་ཆད་ཤིན་ཏུ་མང་བ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ཤིག་མང་པོ་བྱུང་བས་རུམ་ནས་སྦར་མོ་གང་རེ་ཙམ་དུས་གཅིག་ལ་ལེན་རྒྱུ་ཡོད་སྙམ་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཤ་ཆང་ཕར་ཞོག་མར་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱང་མར་མེ་ཁོ་ན་བགྱིས་པ་དང་། རྗེ་བཙུན་མི་ལ་སོགས་སྔོན་གྱི་སྐྱེས་ཆེན་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཀའ་
Chinese
我认为，这完全是来自两位伟大的黑尊（藏文：ནག་པོ་ཆེན་པོ་，含义：伟大的黑天）的慈悲和加持。以上是宗喀巴大师亲口所说，由我记录下来的。之后，大师偶尔以谈话的方式对我说的内容，我都如实记录下来。我曾问仁波切上师，您曾发誓在未获得初地之前绝不停止修行，那么您是否已经证得圣位？大师回答说：‘唉，没有那样的事。我至今修行，似乎只是在争论宗派。为了利益佛教，我试图向他人讲经说法，结果却受到了阻碍。’当时大师并未承认，但实际上他已证得圣智，这是毫无疑问的。 宗喀巴大师亲口说：‘我最初修行时，粗大的烦恼习气依然存在于我的相续中，但现在连习气都不存在了。’他以口头教诲的方式向我讲述了其中的原因和修行方法。宗喀巴大师说：‘我最初想要严守戒律，因此从中午过后就不再进食，持续多日，做了很多努力。但由于没有找到像印度比丘那样好的榜样，所以没有成为像古代比丘那样完美的人。但我尽我所能，如法守护了包括十七根本戒在内的粗略戒律，甚至在梦中也能保持正念。我明白戒律的本质是出离心，因此普遍对轮回生起出离心，并理解大乘道的根本在于菩提心。我不执着于自身利益，甚至对敌人也生起无伪的自他交换之心。我认为修行最重要的在于苦行和毅力，因此在所有实践中都坚持到底。 我结合观音菩萨的修法，在同一坐垫上完成了上百次禁食。长期闭关时，我从不解开腰带。最初修行时，内外障碍非常多，特别是虱子很多，感觉一次可以从衣服里抓出一把。肉和酒就不用说了，就连酥油也只用来点灯。’宗喀巴大师还说，‘像吉尊·米拉日巴等古代伟大的圣者一样，我经历了许多苦行。’
English
I believe that this entirely originated from the compassion and blessings of the two great Black Ones (Tibetan: ནག་པོ་ཆེན་པོ་, meaning: great black one). Up to this point, these were the words spoken by Je Rinpoche (Tsongkhapa), and I have written them down. Afterwards, I have written down without distortion what he occasionally said to me in the manner of casual conversation. I asked the precious Lama, since you had vowed not to cease practice until you had attained the first Bhumi, have you manifested the wisdom of the noble ones? He replied, 'Ah, that kind of thing has not happened. If I have practiced until now, it seems that I have only been arguing about tenets. Hoping to benefit the teachings, I pretended to teach Dharma to others, but I was obstructed.' At that time, he did not admit it, but in reality, there is no doubt that he had manifested the wisdom of the noble ones. Je Rinpoche himself said, 'When I first practiced, coarse afflictions were still present in my mindstream, but now not even the imprints remain.' He explained the reason for this and his method of practice to me in the form of oral instructions. Je Rinpoche said, 'At first, I thought to keep the vows perfectly, so I did not eat after noon, and many days passed. Although I made great efforts, I did not find a friend who could teach me the good customs of Indian monks, so I did not become as perfect as the ancient monks. But to the best of my ability, I kept the rough precepts, including the seventeen root vows, and I became accustomed to being mindful even in my dreams. Knowing that the essence of vows is the ethics of renunciation, I generally developed renunciation for samsara, and understanding that the root of the Great Vehicle path lies in Bodhicitta, I cultivated my mind until I developed a genuine mind of exchanging self and others, even for enemies. I thought that hardship and perseverance were essential for practice, so I held all practices to the extreme. In connection with the practice of Chenrezig (Avalokiteśvara), I completed a hundred fasting retreats in one sitting. When I engaged in long-term practice, I sat without loosening my belt. At first, there were many internal and external obstacles to practice, especially many lice, so that I felt I could take a handful from my clothes at one time. Not to mention meat and alcohol, even the butter I had was only used for lamps.' Je Rinpoche also said, 'Like the great holy beings of the past, such as Jetsun Milarepa, I experienced many hardships.' --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
སྤྱད་མཛད་པ་ལ་བསམས་ནས་ལུས་སྲོག་ཡལ་བར་འདོར་བའི་སྙིང་རུས་བསྐྱེད་ནས་ཕྱག་དང་མཎྜལ་འབུལ་བ་སོགས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་དང་དུ་བླངས་ཏེ་བཟོད་སྲན་བསྐྱེད་པས། ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཕལ་ཆེར་གྱི་པགས་པ་བརྡོལ་ནས་རྨར་སོང་བ་དང་། ལུས་ཀྱི་ཉམས་ཤིན་ཏུ་ཞན་པར་གྱུར་པས། ཨ་མ་བུག་སྒོར་ཟས་བསྐྱེལ་དུ་ཕྱིན་པ་ན་ང་མཐོང་བའི་ཚེ་མི་བཟོད་པར་ངུ་བ་དང་། ང་རང་གིས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་བཟོད་དཀའ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། གྲུབ་ཐོབ་བྱམས་བསྟན་གྱིས་ལྟུང་བཤགས་འབུམ་ཐེར་དང་སྦྲགས་ནས་ཕྱག་འབུལ་དུས་ཀྱི་རྣམ་ཐར་ལྟར། ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དེར་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དོན་ཅིའང་མེད་པར་མྱོང་དགོས་ན། ངས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བཟོད་སྙམ་དུ་བློ་སྦྱངས་པ་དང་། 1-105 སྡུག་བསྔལ་འདི་དག་རང་སེམས་ཀྱི་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ལྟ་བ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཀློང་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མིང་ཡང་མེད་པར་ཤེས་པའི་ལྟ་བའི་ངང་བསྐྱངས། ཚེ་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པ་ལ། སྙན་བརྒྱུད་ཚད་མ་བཞི་ལྡན་གྱི་གདམས་ངག་གསུང་ངག་ལམ་འབྲས་ལྟ་བུ་དགོས་པར་གོ་སྟེ། དེའི་མན་ངག་གི་གནད་ཟབ་མོ་དྲི་བའི་ཡུལ་མ་རྙེད་ནས། རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་གཟུགས་འཇམ་དབྱངས་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་དང་རྩ་བའི་བླ་མ་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་དུ་མོས་ནས་གསོལ་བ་ཡུན་རིང་དུ་བཏབ་པས། སྤྱིར་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་དཔལ་ས་སྐྱ་པའི་སྙན་བརྒྱུད་ཟབ་མོའི་གདམས་པ་རྣམས་ལ་མི་འཕྲོག་པའི་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་ངེས་པ་གཏིང་ནས་རྙེད། རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱ་པའི་རིང་ལུགས། བསྟན་པ་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ། གང་ཟག་མཆོག་དམན་ཐམས་ཅད་བཀྲི་བའི་བཀའ་སྲོལ་འདི་པའི་ལུགས་ལ། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་གསུམ་ལ་རིམ་གྱིས་བསླབ་དགོས་པས། ལྟ་བ་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་གཞུང་རིན་ཆེན་སྣང་བ་རྩ་འགྲེལ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཁྲིད་ཡིག་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་། སྒོམ་པ་ཉམས་ལེན་རྒྱུད་དང་རྗེ་བཙུན་གོང་མའི་གསུང་རབ་དང་། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ཆོས་སྐོར་འཕགས་ཡུལ་ནས་བོད་དུ་འགྱུར་རོ་ཅོག་ད་ལྟ་བསྟན་འགྱུར་གྱི་ཁྲོད་དུ་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། 1-106 ས་ངོར་ཚར་གསུམ་གྱི་སྐྱེས་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་ལེགས་བཤད་གང་རྙེད་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟ་རྟོག་ཡུན་རིང་དུ་བྱས་ཏེ། སྦྱང་གཞི་སྦྱོང་བྱེད་སྦྱོར་ཚུལ་སོགས་དམིགས་རྐང་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་རིགས་པ་གླེགས་བམ་ལ་མི་གནས་པར་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པར་བྱས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་དུས་ཞིབ་ཆ་བྱས་ལ། ལམ་དུས་ཐུན་རེ་ཉིན་ཕྱེད་ཙམ་རེ་འགོར་སོང་ཡང་། སླ་ཆོས་མ་བྱས་པར་འདོན་སྒོམ་སྦྲགས་ནས་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཏད། ངས་དང་པོ་བསྐྱེད་རིམ་ལ་སེམ
Chinese
我思念着上师的行为，生起不惜牺牲生命的决心，通过顶礼和大供养等，承受一切痛苦并培养忍耐力。结果，我身体大部分的皮肤都破裂并溃烂，身体变得非常虚弱。当母亲到洞口送食物时，看到我忍不住哭泣，我自己也感到非常难以忍受。这时，我像格鲁派的成就者嘉样丹一样，结合十万次忏悔文，按照顶礼时的传记，想到如果三恶道的众生必须毫无意义地遭受痛苦，那我为什么不能为了所有众生的利益而忍受这些呢？我这样训练自己的思想。 这些痛苦是我自己内心的错觉。因为心的本质什么也不是，所以在轮回与涅槃无别的见地中，甚至没有痛苦这个名称。我以这样的见地来修行。为了在一生中成就佛果，我了解到需要像口耳传承的道果法那样，具有四种圆满的口诀教导。因为没有找到可以请教这些深奥口诀的关键之人，所以我长久地祈祷，观想一切诸佛的智慧化身，与萨迦班智达大士和根本上师无二无别。结果，我对所有知识，特别是对萨迦派深奥的口耳传承教法，生起了不可动摇的坚定信念。第二佛陀，吉祥萨迦派的教义，是将所有教法实践归纳为一体，引导所有高低根器之人的教规。按照这个体系，必须依次学习见、修、行。因此，我详细研究了见地——轮回与涅槃无别的意义，主要依据《宝性论》根本颂和注释等教导文献的意旨；以及修行——传承上师和杰尊上师的著作，还有克耶多杰（Hevajra，喜金刚）法类，所有从印度翻译到西藏，现在保存在丹珠尔（藏文大藏经论疏部）中的内容； 以及萨迦、哦尔、擦尔三大家族的伟大人物的所有教言。我长时间地观察和思考这些，在修行时，对所净之物、能净之法、净治之方式等所有粗细要点，都进行了详细的分析，使其不再停留在书本上，而是真正理解并付诸实践。即使每次修行的时间长达半天左右，我也不会草率从事，而是将念诵和观修结合起来，一心专注于目标。我首先对生起次第生起了信心。
English
Thinking about the actions of the Guru, I generated the determination to abandon body and life, and through prostrations and mandala offerings, I endured all sufferings and cultivated patience. As a result, the skin of most parts of my body broke and became ulcerated, and my body became very weak. When my mother went to the hole to deliver food, she couldn't bear to cry when she saw me, and I myself found it very difficult to endure. At this time, like the Gelugpa siddha Jamyang Dän, combining a hundred thousand confession texts, according to the biography at the time of prostration, I thought that if sentient beings in the three lower realms have to suffer meaninglessly, why can't I endure these for the benefit of all sentient beings? I trained my mind in this way. These sufferings are illusions of my own mind. Because the nature of the mind is nothing at all, in the view of samsara and nirvana being inseparable, there isn't even the name of suffering. I practiced with such a view. In order to achieve Buddhahood in one lifetime, I realized that it is necessary to have instructions with four perfections, like the Lamdré (Path with its Result) of the oral transmission. Because I couldn't find someone to ask about the key to these profound oral instructions, I prayed for a long time, visualizing the wisdom form of all the Buddhas, inseparable from the great Sakya Paṇḍita and the root Guru. As a result, I gained unshakable and firm conviction in all knowledge, especially in the profound oral transmission teachings of the Sakya school. The doctrine of the Second Buddha, the glorious Sakya school, is a system that gathers all the practices of the teachings into one, guiding all beings of high and low capacity. According to this system, one must gradually learn view, meditation, and conduct. Therefore, I studied in detail the view—the meaning of the inseparability of samsara and nirvana, mainly based on the intention of the teachings in the root verses and commentaries of the Ratnagotravibhāga (Uttaratantra Shastra, Treatise on the Buddha-nature); and the practice—the writings of the lineage Gurus and Jetsun (venerable) Gurus, as well as the Hevajra (喜金刚) teachings, all those translated from India to Tibet, now preserved in the Tanjur (藏文大藏经论疏部); and all the excellent explanations of the great beings of the Sakya, Ngor, and Tsar families. I observed and contemplated these for a long time. During practice, I made detailed analyses of all the subtle and gross points, such as the object to be purified, the means of purification, and the method of purification, so that they no longer remained merely in books, but were truly understood and put into practice. Even though each practice session lasted about half a day, I did not do it carelessly, but combined recitation and meditation, focusing single-mindedly on the object. I first developed confidence in the generation stage. --------------------------------------------------------------------------------