Tibetan
ཅིག་འབྲེལ་འབྱུང་ཁྱབ་པར་གྱི། །རང་ལམ་གང་ཡིན་དེར་འགོར་ལས། །གཞན་དུ་འགོར་བ་མི་སྲིད་པ། སྡོན་མཆོག་དྲང་སྲོག་ཆེན་པོའི་བཀའ། །དེ་ཡང་ཞེ་སྡང་ལས་དབང་གིས། །དམྱལ་བའི་གནས་སུ་སྐྱེ་འགྱུར་ཞིང་སེར་སྣས་ཡི་དྭགས་གཏི་མུག་གིས། དུད་འགྲོའི་གནས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཕྲག་དགོ་ལས་ཀྱིས་ལྷ་མ་ཡིན། །ང་རྒྱ་དབང་གིས་འདོད་ལྷ་དང་། །དགའ་བདེའི་ཉམས་ལ་རབ་ཞེན་པས། །གཟུང་ཁམས་ལ་སྐྱེ་སྲོག་འཛིན་གྱི་ང། །རྟོག་པ་ཕྲ་ཞིག་ཕྲ་བ་ནས། །ཅི་ཡང་མི་རྟོག་བཟུང་བ་ལས། །གཟུགས་མེད་གནས་སུ་སྐྱེ་འགྱུར་ངེས། །དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི། །བདེ་སྡུག་སོ་སོར་མྱོང་དུས་ན། །ཀུན་གཞི་མུན་ནག་འཐིབས་པ་བཞིན། །འགྲོ་ཁམས་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་ནས་ཡོད། །ཀུན་གཞི་དེ་དང་ཀ་དག་གཉིས། །དམུས་ལོང་དང་ནི་མིག་ལྡན་བཞིན། །ངོ་བོ་ལྷུན་གྲུབ་རྩལ་དུ་ཤར་བ་ཡིན། །འཁྲུལ་ལམ་རིམ་བཞིན་གཟུགས་མེད་དང་། །གཟུངས་ཁམས་འདོད་ཁམས་དམིགས་བཅས་པ། །ཀུན་ཀྱང་རྟོག་པ་བག་ཉལ་དང་། །བདེ་གསལ་ཉསམ་ལ་དམིགས་འཛིན་བརྡས། །དེ་ལས་ཉོན་མོངས་རགས་པའི་སྐྱོན། །ཤར་བས་ལྡ་མིན་སྡེ་ཚོགས་དང་། །སྡོང་གསུམ་འཇིག་རྟེན་མི་རྣམས་སྲིད། །དེ་ཡི་སྡིག་སྤྱོ་མཐུད་བརྡས་པས། །ངན་སོང་གསུམ་གྱི་འགྲོ་བ་སྲིད། །དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་རི་དྲུག་གི། །ངོ་བོ་སྡོང་པར་གཅིག་མོད་ཀྱང་། །རང་མདངས་ཉོན་མོགས་རྣམ་དྲུག་གིས། །འཁྲུལ་པའི་ལམ་དྲུག་སོ་སོར་བྱུང་། །རྙེན་ཅིག་འབྲེལ་འབྱུང་ཁྱབ་པར་གྱིས། །རང་ལམ་གང་ཡིན་དེར་འགོར་ལས། །གཞན་དུ་འགོར་བ་མི་སྲིད་པ། །སྔོན་མཆོག་དྲང་སྲོག་ཆེན་པོའི་བཀའ། །དེ་ཡང་ཞེ་སྡང་ལས་དབང་གིས། དམྱལ་བའི་གནས་སུ་སྐྱེ་འགྱུར་ཟིང་སེར་སྣས་ཡི་དྭགས་གཏི་མུག་གིས། དུད་འགྲོའི་གནས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཕྲག་དོག་ལས་ཀྱི་ལྷ་མ་ཡིན། ང་རྒྱ་དབང་གིས་འདོད་ལྷ་དང་། །དགའ་བདེའི་ཉསམ་ལ་རབ་ཞེས་པས། །གཟུང་ཁམས་ལ་སྐྱེ་སྲོང་འཛིན་ཡི། །རྟོག་པ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་ནས། །ཅི་ཡང་མི་རྟོག་བཟུང་བ་ལས། །གཟུང་མེད་གནས་སུ་སྐྱེ་འགྱུར་ངེས། །དེ་ལྟར་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་གི། །བདེ་སྡུག་སོ་སོར་མྱོང་དུས་ན། །ཀུན་གཞི་མུན་ནག་འཐིབས་བ་བཞིན། འགྲོ་ཁམས་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་ནས་ཡོད། །ཀུན་གཞི་དེ་དང་ཀ་དག་གཉིས། །དམུས་ལོང་དང་ནི་མིག་ལྡན་བཞིན། །ངོ་བོ་གཅིག་ཀྱང་ལྡོག་ཆའི་ཁྱད། ཉམས་མྱོག་ཅན་གྱི་འབྱེད་པ་ཡིན། འོ་ན་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ན་སེམས་ཅན་རྣམས། སྡེས་དབང་མཐུ་ཡིས་གྲོལ་བར་རིགས། །སངས་
Chinese
一刹那的缘起普遍存在，自己在哪条路上就在那条路上停留，不可能在其他路上停留，这是往昔殊胜正直伟大的教言。那也是由于嗔恨的业力，会转生到地狱之处，由于吝啬会转生为饿鬼，由于愚痴，会转生到畜生之处。嫉妒的业力会转生为非天，傲慢的势力会转生为欲天，对喜乐的体验非常执着，会在色界中执着于生命。从微细又微细的念头开始，到什么也不想而执着，一定会转生到无色界。这样，六道众生在各自体验痛苦和快乐的时候，就像遍布一切的黑暗一样，遍布于整个轮回。那个阿赖耶识和原始清净，就像盲人和有眼睛的人一样，本体是任运自成，显现为妙用。迷惑的道路依次是无色界，色界，欲界，有执着的，一切都是念头的习气，以及对乐明无念的执着。由此产生粗大的烦恼，显现为五种非人类的部众，以及三界世间的人们。由于不断造作罪恶，会产生三恶道的众生。这样，六道众生的本体虽然是一个，但是由于各自的光彩是六种烦恼，所以显现为六种不同的迷惑道路。一刹那的缘起普遍存在，自己在哪条路上就在那条路上停留，不可能在其他路上停留，这是往昔殊胜正直伟大的教言。那也是由于嗔恨的业力，会转生到地狱之处，由于吝啬会转生为饿鬼，由于愚痴，会转生到畜生之处。嫉妒的业力会转生为非天，傲慢的势力会转生为欲天，对喜乐的体验非常执着，会在色界中执着于生命。从微细又微细的念头开始，到什么也不想而执着，一定会转生到无色界。这样，六道众生在各自体验痛苦和快乐的时候，就像遍布一切的黑暗一样，遍布于整个轮回。那个阿赖耶识和原始清净，就像盲人和有眼睛的人一样，本体虽然是一个，但是有反体的差别，是有体验者的区分。那么，佛和众生的本体如果是一个，那么众生们，应该依靠佛的势力而解脱。
English
The momentary dependent origination pervades everything. Whichever path one is on, one remains on that path. It is impossible to remain on another path. This is the teaching of the great, supreme, and upright ones of the past. Furthermore, due to the power of anger, one will be born in the hell realms. Due to miserliness, one will be born as a hungry ghost. Due to ignorance, one will be born in the animal realms. Due to the karma of jealousy, one will be born as an Asura. Due to the power of pride, one will be born as a desire realm god. Due to strong attachment to the experience of joy and happiness, one will grasp at life in the form realm. From subtle and subtle thoughts, to grasping at not thinking anything at all, one will definitely be born in the formless realm. Thus, when the six types of beings experience happiness and suffering separately, like a thick darkness pervading everything, it pervades the entire cycle of existence. That Alaya consciousness and primordial purity, like a blind person and a person with eyes, their essence is spontaneously accomplished, manifesting as skillful means. The paths of delusion are, in order, the formless realm, the form realm, the desire realm, and those with objects of focus. All of these are the habitual tendencies of thoughts, and the grasping at the experience of bliss, clarity, and non-thought. From this, gross afflictions arise, manifesting as the five types of non-human assemblies, and the people of the three realms. Due to the continuous accumulation of sinful actions, the beings of the three lower realms arise. Thus, although the essence of the six types of beings is one, due to their individual radiance being the six afflictions, they manifest as six different paths of delusion. The momentary dependent origination pervades everything. Whichever path one is on, one remains on that path. It is impossible to remain on another path. This is the teaching of the great, supreme, and upright ones of the past. Furthermore, due to the power of anger, one will be born in the hell realms. Due to miserliness, one will be born as a hungry ghost. Due to ignorance, one will be born in the animal realms. Due to the karma of jealousy, one will be born as an Asura. Due to the power of pride, one will be born as a desire realm god. Due to strong attachment to the experience of joy and happiness, one will grasp at life in the form realm. From subtle and subtle thoughts, to grasping at not thinking anything at all, one will definitely be born in the formless realm. Thus, when the six types of beings experience happiness and suffering separately, like a thick darkness pervading everything, it pervades the entire cycle of existence. That Alaya consciousness and primordial purity, like a blind person and a person with eyes, although their essence is one, there is a difference in the aspect of reversal, which is the distinction of those with experience. If the essence of Buddhas and sentient beings is one, then sentient beings should be liberated by the power of the Buddhas.
Tibetan
རྒྱ་ཉིད་ཀྱང་སེམས་ཅན་དུ། །འགྱུར་བར་ཐལ་ན་དེ་ཆི་འཐད། །བརྒྱ་དང་ནི་སེམས་ཅན་གཉིས། །ངོ་བོ་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ན། །འགྲོ་ཀུན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་ཁྱབ། །ཞེས་པའི་ལུང་གི་དཔང་པོར་ཡོད། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས། །ཕྱི་གཞི་འམ་ནི་ཡེ་གཞི་ལ། ཁྱད་པར་མེད་དེ་ནམ་མཁའ་འདྲ། །འཁྲུལ་གཞི་གྲོལ་གཞི་གོང་གསལ་བཞིན། །དེ་ཕྱི་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བའི་འགྲོའི། །སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྡོང་པར་གཅིག །རང་བཞིན་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ལྡར། །བདེ་སྡུག་འགོག་དུ་མེད་པར་སྣངས། །དེ་ཡང་དམྱལ་བའི་འགོར་བ་ཀུན། །ཚ་གྲང་དཔལ་གྱི་རྟག་མནར་ཡང་། །དེར་སྐྱེས་ལས་ངན་མ་ཟད་པར། །གློ་བུར་དུ་ནི་འཕོ་མི་སྲིད། །འོན་ཀྱང་དམྱལ་བའི་ཞིང་ཁམས་དང་། །བཟོད་མེད་དམེ་དང་གྲངས་དཔལ་སོགས། །སྡིག་སེམས་ཡིན་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། །འགྲོ་བ་གཞན་ལྔའང་དེ་བཞིན་ནོ། །ལྔ་སྒོམ་མཐར་ཕྱིན་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །རྟོགས་ངོར་སྐུ་གསུམ་སངས་རྒྱས་དང་། །ངན་སོངགསུམ་གྱི་འགྲོ་བ་ལ། །བླང་དོར་མེད་དེ་མཉམ་པ་ཉིད། །རྒྱལ་ཀུན་ཡེ་ཤེས་ངོ་བོ་དང་། །འགྲོ་ཀུན་སེམས་ཅན་རང་བཞིན་གཉིས། །མཁའ་དང་སྤྲིན་ཕུང་ཇི་བཞིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་བའི་ཕ་རོལ་ན། །སངས་རྒྱས་བྱ་བའི་བཟང་པོ་ཞིག །ཡོད་ན་གཟུངས་འཛིན་ལས་མ་འདས། །མེད་ཚེ་དུས་གསུམསངས་རྒྱས་ཀྱི། །ཐུགས་ཀློང་ཡངས་པའི་དོ་ར་ན། །ཁམས་སུ་འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས། །མཁའ་ལ་སྣོད་བཅུད་ཀུན་རྫོགས་བཞིན། །དབྱེར་མེད་ངང་དུ་གནས་པ་ཡིན། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་རྣམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །འགྲོ་ཀུན་ཡོངས་སུ་ཁྱབ་གྱུར་ཡང་། །འཁྲུལ་རྟོག་དབང་གིས་ངོ་མ་ཤོས། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་གཉིས་སུ་བྱས། །རང་སེམས་ལས་ལྷག་སངས་རྒྱས་གཞན། །རྙེད་པར་འདོད་པའི་རེ་བས་འཕོངས། །དཔེར་ན་དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་གྱི་གཏེར། །ངོ་མ་ཤེས་པ་དང་མཚུངས་སོ། །དེ་ཕྱིར་སྐལ་བཟང་རྗེས་འཇུག་རྣམས། །རང་སེམས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་ལ། །ཡིན་པའི་ངེས་ཤེས་བརྟན་བཞིན་དུ། །སྐྱིད་སྡུག་ལེགས་ཉེས་ཅི་བྱུང་ཡང་། །རང་སེམས་ངོ་བོ་སངས་རྒྱས་སུ། །གོ་མྱོང་རྟོགས་པས་ཐག་ཆོད་གནད། །ད་ལྡར་སྙིགས་མའི་མར་གཤམ་འདིར། །ཐོས་བསམ་ལྡན་འགག་སྒོམ་གྱི་དབུལ། །སྒོམ་ཆེན་རློམས་འགའ་འཛིན་པས་འཆིངས། །སེམས་ངོ་སྐྱོང་ཞེས་ཀུན་རྟོགས་གཟུགས། །འབོན་དུ་བཅས་ནས་དམིགས་པས་གཟིར། །ལ་ལས་སེམས་ཉིད་ཡོད་མེད་ཀྱི། །མཐའ་ལས་འདས་པས་སྡོང་པ་ཞིག །ཡོད་དུ་རེ་ནས་འཛིན་པ་བྱེད། །ཁ་ཅིག་ལྷ་བྱ་ལྷ་བྱེད་དང་། བསྒོམ་བྱ་བསྒོམ་བྱེད་ལ་སོ
Chinese
如果说，（佛）也变成众生，那又怎么合适呢？如果佛和众生二者，不是一个本体的话，那么“一切众生遍布如来藏”的教证就成了依据。因此，佛和众生二者，在外在基础或者原始基础之上，没有差别，如同虚空一般。迷惑之基和解脱之基如前所述。因此，三界轮回众生的，心的本体从根本上来说是一样的，各自的自性具有各自的特征，苦乐无法阻挡地显现。而且，所有地狱的众生，即使遭受寒热的强烈恒常折磨，在那里出生，如果恶业没有穷尽，也不可能突然转移。然而，地狱的境界和，难以忍受的痛苦和数量等等，都是罪恶之心所致，这是佛陀所说的。其他五道众生也是如此。五种圆满次第修习到究竟的瑜伽士，在证悟的境界中，三身佛和，三恶道的众生，没有取舍，是平等的。一切佛的智慧本体和，一切众生的心性，如同天空和云朵一般。因此，在轮回的彼岸，如果存在一个叫做佛的好的事物，那就没有超出能取所取。如果没有，那么三世诸佛的，广阔心性的领域中，如容器般盛满一切精华，轮回的众生们，就如同虚空般圆满，无有分别地安住。这样，诸佛以智慧，完全遍布一切众生，但是，由于错觉和妄念的支配，没有认识到真相，把佛和众生分别开来。想要找到比自心更好的其他佛，这种希望是徒劳的。比如，如同不知道穷人家里的宝藏一样。因此，有缘分的追随者们，对于自心是佛这一点，在具有坚定不移的定解的同时，无论发生什么苦乐好坏，都要通过理解、体验和证悟自心的本体是佛，来确定关键。现在，在这个五浊恶世的末法时期，有闻思却缺乏实修的人，自诩为大修行者，却被执着所束缚，说要守护心性，却以各种念头来折磨自己，有些人希望存在一个超越有无等边的心性，因此而执着。有些人则执着于神和造神者，以及所修和能修等等。
English
If it is said that (Buddha) also becomes a sentient being, then how is that appropriate? If the Buddha and sentient beings are not of the same essence, then the scriptural proof that "all beings are pervaded by the Tathagatagarbha" becomes the basis. Therefore, the Buddha and sentient beings, on the outer basis or the original basis, have no difference, like the sky. The basis of delusion and the basis of liberation are as mentioned above. Therefore, the essence of the minds of beings in the three realms of samsara is the same in essence, and their respective natures have their own characteristics, and happiness and suffering appear without being able to be stopped. Moreover, all the beings in hell, even if they suffer constant torment from heat and cold, are born there, and if their bad karma is not exhausted, it is impossible to transfer suddenly. However, the realm of hell and the unbearable pain and number, etc., are all caused by sinful thoughts, as the Buddha said. The other five types of beings are also the same. Yogis who have completed the five stages of practice, in the realm of realization, the Trikaya Buddha and the beings of the three lower realms, have no acceptance or rejection, and are equal. The wisdom essence of all Buddhas and the nature of all sentient beings are like the sky and clouds. Therefore, on the other side of samsara, if there is a good thing called Buddha, then it has not gone beyond the grasper and the grasped. If not, then in the vast realm of the minds of the Buddhas of the three times, like a container filled with all essences, sentient beings in samsara are perfect like the sky, and dwell without distinction. In this way, the Buddhas completely pervade all beings with wisdom, but due to the domination of illusion and delusion, they do not recognize the truth and separate the Buddha and sentient beings. The hope of finding another Buddha better than one's own mind is in vain. For example, it is like not knowing the treasure in a poor man's house. Therefore, fortunate followers, with unwavering certainty that their own mind is the Buddha, no matter what happiness, suffering, good or bad happens, they must determine the key by understanding, experiencing and realizing that the essence of their own mind is the Buddha. Now, in this degenerate age of the five degenerations, there are those who have heard and thought but lack practice, who boast of being great practitioners, but are bound by attachments, saying that they want to protect the nature of the mind, but torment themselves with various thoughts. Some people hope that there is a mind that transcends existence and non-existence, and therefore cling to it. Some cling to gods and creators of gods, and to what is practiced and what can be practiced, and so on.