Tibetan
ས་དང་། ནང་སེམས་ཅན་ལ་ཞེན་ཅིང་སྲེད་པ་འདོད་ཆགས་ཀུན་ནས་མནར་བར་སེམས་པ་ཞེ་སྡང་ཁོང་ཁེངས་ཤིང་མཉེན་ལྕུག་མེད་པ་ང་རྒྱལ་གཞན་འབྱོར་གྱིས་ཡིད་ལ་ཟུག་རྔུ་བསྐྱེད་ཅིང་ཕྲག་ཏུ་མི་ཤོང་བ་ཕྲག་དོག །འདི་དག་སྤང་བྱར་བཟུང་ན་ཤེས་བྱའི་གནས་ལུགས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རང་རྒྱུད་དུ་མི་ལྡན་པའི་དོན་ལས་ལྡོག་སྟེ་ཉན་རང་གི་ལམ་དུ་གོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུད་ལ་དུག་ལྔ་གང་སྐྱེས་པའི་རང་ལྡོག་མ་ཉམས་པ་ལམ་དུ་འདོད་པ་དང་། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཞིགས་པ་དང་། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་བྱམས་པ་བསྒོམཔ་སོགས་སྤང་གཉེན་གཉིས་སུ་བྱེད་པ། ཞེ་སྡང་འགག་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པ་རྟོག་མེད་ལམ་དུ་འདོད་པ་དེ་རྣམས་གང་ཡང་ཐེག་རྩེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་བྱའི་གཤིས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རང་རྒྱུད་ལྡན་མ་གྲུབ་པས་དུག་ལྔ་གང་རུང་སྐྱེས་དུས་སྟོང་པ་ལས་མ་འདས་པས་རང་ལྡོག་ཅན་དུ་མི་གནས། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཞིགས་པས་འབྲེལ་པ་ཡང་མ་གྲུབ། སྤང་བྱའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའི་སྤྲོས་པ་ཞིག །སོ་སོའི་རང་བཞིན་མ་འགག་པའི་ངང་དེ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤེས་ན་ལས་གསོག་པའི་བྱ་བ་བྱེད་མི་ནུས་ཤིང་དེར་བརྟེན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱང་འདུ་མི་བྱེད་པས་སྤང་དུ་མེད་དོ། །དེའང་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ཀྱང་དེ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན་ཡེ་ཤེས་བྱ་བའི་བཟང་པོ་ཞིག་ཐོབ་ཏུ་མེད་ཀྱང་དེའི་གནས་ལུགས་ཇི་བཞིན་མ་ཤེས་སྐྱོན་གྱིས། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་དུག་ལྟར་དུ་སྤོང་བ་དང་། རང་རྒྱལ་གྱིས་སེམས་ལ་སྐྱེར་མི་བཅུག་འདོད་ནས་འགེགས་ཅི་ཐུབ་བྱེད་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་སྦྱོར་བ་ཡང་ཚོང་དཔོན་ཐབས་ལ་མཁས་པས་མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན་བསད་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་ཁྱེའུ་སྐར་མ་ལ་དགའ་བས་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་ཆགས་པས་གདུང་བ་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབས་པ། ལྷ་ལུང་དཔལ་རྡོར་གྱིས་གླང་དར་མ་བཀྲོངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྔགས་ཕྱི་པ་བྱ་སྤྱོད་རྣལ་འབྱོར་གསུམ་གྱིས་རང་གི་སྒོ་གསུམ་དག་པར་བསྒྱུར་བ་སོགས་ཀྱང་བླ་མེད་ཐེག་པའི་གནས་སྐབས་འདིར་ཆོས་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་སྤྲོས་བྲལ་དང་ཏིང་འཛིན་གྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་ཐེབས་པས་རང་ལྡོག་ཅན་དུ་མི་གནས་པར་ལམ་དུ་སློང་བའོ། །རྩ་བ། དྲི་ཆེན་དྲི་ཆུ་མཾ་ས་རཀྟ་ཟིལ། །དང་ལེན་ལྔ་ལ་གཙང་སྨེའི་གཉིས་རྟོག་འདྲལ། །ཞེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་དྲི་ཆེན་དང་དྲི་ཆུ་དང་མཾ
Chinese
对于土地和内心的众生执着贪恋，被贪欲彻底折磨，内心充满嗔恨，心胸狭隘且不柔顺，傲慢自大，因他人富裕而在心中产生刺痛且无法容忍，嫉妒。如果将这些视为应断除的，那就与诸法实相中烦恼并非自性具有的道理相悖，从而误入声闻缘觉之道。因此，认为五毒在相续中生起时，其自性不减损即是道，以及通过理证进行观察，修持嗔恨的对治法慈爱等等，将断除和对治视为二者，认为嗔恨止息后的觉知是无分别的道，这些都不是大圆满正道。那么什么是正道呢？因为诸法的体性中烦恼并非自性具有，所以五毒中的任何一种生起时，都不会超出空性，因此不具有自性。通过理证进行观察，也无法成立关联。息灭应断除之物的对治修持是戏论。如果认识到各自的自性不灭的当下即是法性，那就无法造作业，因此也不会积累与之相关的习气，所以没有需要断除的。也就是说，轮回的根本是烦恼，但断除烦恼的彼岸也无法获得所谓的智慧，都是因为没有如实了解其本性的过失。声闻乘像对待毒药一样断除烦恼，缘觉乘想要阻止烦恼生起于心中，尽力遮止，菩萨将烦恼与善根结合起来，就像善于运用计谋的商人杀死手持短矛的黑人，婆罗门少年因为喜欢星星而爱上了商人的女儿，从而实现了对痛苦的救治，拉隆贝多（ལྷ་ལུང་དཔལ་རྡོར།，公元841年刺杀藏王朗达玛）杀死朗达玛一样。外密的事部、行部、瑜伽部通过将自己的身语意转化为清净等等，在无上瑜伽部的这个阶段，以诸法平等大性的见解，将离戏和精通禅定的方便结合起来，烦恼的聚合以其自性空性的法性来增广，从而不具有自性，而是转为道用。根本颂：大小便，血肉明点汁，五种取舍，净不净，二取舍。意思是说，像这样的大小便和血肉
English
Attachment and craving for land and sentient beings in the mind, being completely tormented by desire, anger filling the heart, narrow-minded and inflexible pride, envy causing a stinging pain in the mind due to others' wealth and being unbearable. If these are regarded as things to be abandoned, it contradicts the truth that afflictions are not inherently existent in the nature of phenomena, thus straying into the path of the Hearers and Solitary Realizers. Therefore, considering that the five poisons arising in the continuum without diminishing their self-nature is the path, and examining through reasoning, cultivating loving-kindness as an antidote to anger, etc., treating abandonment and antidote as two separate things, and considering the knowledge after the cessation of anger as the non-conceptual path, none of these are the correct path of the Great Perfection. So, what is the correct path? Because afflictions are not inherently existent in the nature of phenomena, when any of the five poisons arise, they do not go beyond emptiness, therefore they do not have self-nature. Examining through reasoning also fails to establish a connection. The elaboration of cultivating antidotes to what should be abandoned is a fallacy. If one recognizes that the very nature of each thing, without ceasing, is the Dharmata, then one cannot perform actions that accumulate karma, and therefore one will not accumulate the related habitual tendencies, so there is nothing to be abandoned. That is to say, the root of samsara is affliction, but one cannot attain the so-called wisdom beyond abandoning affliction, all because of the fault of not understanding its nature as it is. The Hearers abandon afflictions as if they were poison, the Solitary Realizers want to prevent afflictions from arising in their minds and try to block them as much as possible, and Bodhisattvas combine afflictions with the roots of virtue, just like a merchant skilled in using tactics kills a black man with a short spear, a Brahmin boy falls in love with a merchant's daughter because he likes the stars, thereby achieving the cure for suffering, and Lhalung Peldor (ལྷ་ལུང་དཔལ་རྡོར།, assassinated King Langdarma in 841 AD) killed Langdarma. The Outer Tantras of Kriya, Charya, and Yoga transform their own body, speech, and mind into purity, etc. In this stage of the Unsurpassed Vehicle, with the view of the Great Equality of all phenomena, combining the skill of non-duality and samadhi, the aggregates of afflictions are expanded by the Dharmata of their own nature being emptiness, thereby not having self-nature, but being transformed into the path. Root text: Excrement, urine, flesh, blood, bodhicitta, five acceptances and rejections, pure and impure, two acceptances and rejections. This means that, like this, excrement, urine, flesh, and blood.
Tibetan
་ས་ཤ་ཆེན་དང་རཀྟ་མཚན་ལྡན་ལས་བྱུང་བ་འདི་རྣམས་གཙང་རྩོག་གི་རྟོག་པ་ལྡོག་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། རང་གི་ངོ་བོས་སངས་རྒྱས་ལྔར་བསྒྲུབ་པ་དང་། ནུས་མཐུས་ནད་ལྔ་བསལ་བ། བྱིན་རླབས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པའི་རྫས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པས་དང་དུ་བླང་བར་བྱའོ། །རྩ་བ། ཕུང་པོ་འབྱུང་ཡུལ་དབང་པོ་ཁ་དོག་ལྷར། །ཤེས་བྱ་ལྔ་ནིཤེས་རབ་སྟོབས་ཀྱིས་སྤྱོད། །ཅེས་པ་ནི་དེ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་རྒྱལ་བ་རིགས་ལྔ། འབྱུང་བ་ལྔ་ཡུམ་ལྔ། དབང་པོ་དང་དབང་ཤེས་སེམས་དཔའ། །ཡུལ་ལྔ་སེམས་མ། ཁ་དོག་ལྔ་རིགས་ལྔ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔར་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །རྩ་བ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་པདྨ་ལས་དེ་བཞིན། །བསྒྲུབ་བྱ་ལྔ་ནི་རྟོགས་གོམས་མཐུ་ཡིས་བསྒྲུབ། །འདི་དག་དམ་ཚིག་གསལ་བཀྲའི་དགོངས་པ་སྟེ། །དེ་བཞིན་དུས་འཁོར་བརྟུལ་ཞུགས་ཉི་ཤུ་ལྔ། །གསང་འདུས་སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་ཟླ་གསང་སོགས། །ཞེས་པ་ནི་དེའང་རྡོ་རྗེའི་རིགས་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་པདྨ་དང་ལས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ་བསྒྲུབ་བྱ་ལྔ་ནི་རིམ་གཉིས་ལ་ཞུགས་བཞིན་རྟོགས་ནས་གོམས་པར་གྱུར་པའི་མཐུ་ཡིས་བསྒྲུབ་ཅེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་བྱ་ལྔ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་ལྔ་པོ་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་ལྟོས་གྲུབ་ཅན་ཡིན་ཏེ་ཤེས་བྱ་ལྟ་བའི་དམ་ཚིག་དེ་ཉིད་རྟོགས་ན་སྒྲུབ་བྱེད་སྒོམ་པའི་དམ་ཚིག་ཡིན་པས་ལྟ་སྒོམ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཉམས་སུ་བླང་ལ་དེའི་ངང་ནས་སྤྱོད་པ་དང་། མི་སྤོང་བ་དང་། དང་དུ་བླང་བ་གསུམ་ནི་སྤྱད་བྱའི་དམ་ཚིག་ཡིན་ཡང་། ལས་དང་པོ་པས་ཡིད་ཀྱིས་མི་སྤོང་ཞིང་ལུས་ཀྱིས་མི་སྤྱོད་པ་རང་གིས་རང་ལ་མི་ཁྲེལ་བ་གཙོ་བོར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཐོས་ཉུང་བདུད་ཀྱིས་ཕྱོགས་བསླད་པ་ཁ་ཅིག་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་སོ་སྙམ་ནས་སྤྱོད་པ་འདོད་རྒྱལ་དུ་སྤྱོད་པ་དག་ཡོད་ཀྱང་རྟོགས་སོ་སྙམ་པ་དེ་ཉིད་སྐྱོན་ཡིན་པས་རྩིང་སྤྱོད་ལ་བརྩོན་པ་དག་སྔགས་ལམ་དུ་ཞུགས་ཀྱང་ཕུང་འཚེངས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཉམས་མྱོང་ལ་དྲོད་ཅུང་ཟད་ཐོབ་ནས་གནང་བཀག་གི་རིམ་པ་མ་བརྗེད་པས་རྟོག་དཔྱོད་དང་བཅས་པས་དམ་ཚིག་དང་འགལ་ན་སྤང་། །མཐུན་ན་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཡང་ཇི་སྲིད་སེམས་ལ་ཁུ་འཕྲིག་ཡོད་རིང་ལ་ལས་དག་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུའང་ཡོད་པར་ངེས་པས་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་ཁྲེལ་བག་ཡོད་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལྷག་པའི་དམ་ཚིག་དང་། དུས་འཁོར་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་སོགས་རྒྱས་འགྲེལ་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྩ་བ། སྔོན་དང་ཕྱིན་ཆད་
Chinese
这些由大肉和具血之物所生之物，因能消除净与不净的分别念，故具有法性之本质，并且以其自身之体性成就五方佛，以其力量消除五种疾病，是能成就加持之悉地的殊胜物质，故应当接受。根本：蕴、生处、根、颜色、天，所知五者以智慧力行持。此谓五蕴为五部佛，五大种为五母，根与根识为勇识，五境为明妃，五色应知为五部与五智。根本：金刚、珍宝、莲花与业，如是所成五者以证悟、串习、威力而成就。这些是誓言明示之密意，如是时轮二十五种行，密集、佛陀合修、月密等。此谓金刚部、宝部、莲花部、业部与如来部，所成五者乃指进入二次第后，以证悟及串习之力而成就。如是所知五者与所成五者乃是互为观待而成立者，若能证悟所知见之誓言，则为成办修之誓言，故应于见修双运中修持，于此状态中，行持、不舍弃、接受三者虽为所行之誓言，然初学者应以意不舍弃，以身不行持，以不自欺为要。然有些少闻者被魔所惑，自以为已证悟空性，而恣意妄为，然自以为证悟之念本身即是过失，故勤于粗猛行者，虽入密咒道，然其损害极大。于经验中稍得暖相后，不忘开遮之次第，以分别与观察，若与誓言相违则应舍弃，若相符顺则应成办，然只要心中尚存疑虑，则定有业及业之果报，故应知晓恶行之特征，而于恒时之中，学习具惭愧之普贤行。第三殊胜之誓言，及时轮之二十五种行等，应阅览广释。根本：先前与未来
English
These, which arise from great flesh and things possessing blood, because they reverse the concept of clean and unclean, have the nature of Dharma, and by their own essence accomplish the five Buddhas, and by their power eliminate the five diseases, and are special substances that accomplish the blessings of the siddhi, therefore they should be accepted. Root: Aggregates, sources, faculties, colors, deities, the five knowable things are practiced with the power of wisdom. This means that the five aggregates are the five Jinas, the five elements are the five mothers, the faculties and consciousnesses are heroes, the five objects are consorts, and the five colors should be known as the five families and the five wisdoms. Root: Vajra, Ratna, Padma, and Karma, the five to be accomplished are accomplished by realization, habituation, and power. These are the intentions of the clear and bright vows, such as the twenty-five practices of the Kalachakra, the Guhyasamaja, the Buddha Samayoga, the Chandra Guhya, etc. This means that the Vajra family, the Ratna family, the Padma family, the Karma family, and the Tathagata family, the five to be accomplished, are accomplished by the power of realizing and becoming accustomed to entering the two stages. Thus, the five knowable things and the five to be accomplished are interdependent, and if one realizes the vow of seeing the knowable, then it is the vow of meditating on the accomplisher, so one should practice in the union of view and meditation, and in that state, the three of practicing, not abandoning, and accepting are the vows to be practiced, but for the beginner, it is important not to abandon in mind and not to practice in body, and not to deceive oneself. However, some who have little learning and are misled by demons think that they have realized emptiness and practice arbitrarily, but the very thought of having realized it is a fault, so those who strive for coarse conduct, even if they enter the mantra path, their destruction is very great. After gaining a little warmth in experience, do not forget the order of permission and prohibition, and with discernment and examination, if it contradicts the vow, it should be abandoned, and if it agrees, it should be accomplished, but as long as there is doubt in the mind, there will surely be karma and the fruit of karma, so one should know the characteristics of misconduct and always learn the Samantabhadra practice with shame. The third higher vow, and the twenty-five practices of the Kalachakra, etc., should be consulted in the extensive commentary. Root: Past and future