Tibetan
ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་དག་ལ་བྱམས་ཤིང་བརྩེ་བར་བྱེད་པ། །གསང་བར་འོས་པ་དང་གཉེར་གཏད་པ་སོགས་ཀྱི་དོན་རྣམས་གཞན་ལ་མི་སྨྲ་བ་རྣམས་སོ། །རྩ་བ། ཡན་ལག་དམ་ཚིག་སྡེ་ཚན་གཉིས་སུ་བསྡུ། །དང་པོའི་ཕྱོགས་ནི་ཉོན་མོངས་ལྔ་མི་སྤོང་། །རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཉོན་མོངས་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པ་རྨ་བྱ་དུག་ཟོས་འདྲ། །ཡེ་ནས་རིགས་ལྔར་ཤེས་པས་ཡེ་ཤེས་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་དེའང་ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་རྣམས་སྡེ་ཚན་གཉིས་སུ་བསྡུ་བ་དང་པོའི་ཕྱོགས་ནི་ཉོན་མོངས་ལྔ་མི་སྤོང་ཞེས་པ་ཡང་ཐེག་པའི་མཆོག་དམན་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་ཉན་རང་གི་ཉོན་མོངས་དངོས་སུ་སྤྱོད་པ་སྨོས་ཅི་ཡིད་ལ་འགྱུ་བ་ཙམ་ཡང་འགོག་པ་དང་། ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་བས་སྤང་ལེན་གཉིས་སུ་བྱས་ཏེ་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་འདོགས་ཕྱོགས་ལའང་མི་སྡུག་པ་དང་མི་གཙང་བའི་རྫས་སོ་གཉིས་སོགས་སུ་གཉེན་པོ་སྟོབས་བསྐྱེད་དེ་བསྒོམ་པ་སོགས་དུག་གསུམ་པོ་གང་ལའང་དེ་དང་དེའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཀྱང་། སྔགས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་བདེན་པས་ཉོན་མོངས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཅན་དུ་མི་འཆར་བས་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པས་སྤང་དུ་མེད་ཅིང་། ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་དང་རང་བཞིན་དང་ཕྲིན་ལས་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ནས་ཡེ་ཤེས་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་ཅེས་པའོ། །རྩ་བ། གཉིས་པའི་ཕྱོགས་ནི་བདུད་རྩི་ཆེན་པོ་ལྔ། །བླང་བྱར་ངེས་པས་ཆོས་ཉིད་རོལ་པར་བླང་། །རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་བླང་། །དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པའི་དམ་རྫས་ཡིན་པས་བླང་། །མཁའ་འགྲོ་འདུ་ཞིང་དངོས་གྲུབ་ཉེ་བས་བླང་། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཡིན་པས་བླང་། །ཞེས་པ་ནི་ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་གཉིས་པའི་ཕྱོགས་ནི་བདུད་རྩི་ཆེན་པོ་ལྔ་སྟེ་དྲི་ཆེན་དྲི་ཆུ་མོའི་རྡུལ་ཕོའི་ཁམས་དཀར་པོ་མཾ་ས་བཅས་བླང་བྱར་ངེས་པས་ཆོས་ཉིད་ལ་ཆོས་ཉིད་རོལ་པར་བླང་རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་བླང་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པའི་དམ་རྫས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པས་བླང་། མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས་འདུ་ཞིང་མཆོག་ཐུན་གྱི་དངོས་གྲུབ་ཉེ་བར་བྱེད་པའི་རྫས་ཡིན་པས་བླང་། །དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་པའམ་བརྟུལ་ཞུགས་རྫས་སུ་བླང་དོར་མེད་པར་སྤྱོད་པའོ། །རྩ་བ། ཆ་ཤས་དབྱེ་བ་ཉིས་བརྒྱའི་གྲངས་ངེས་ནི། །ཉི་ཤུར་བསྡུ་བ་ཀུན་གཟིགས་རོང་པའི་ལུགས། །ཞེས་པ་ནི་ཆ་ཤས་དབྱེ་བ་ཞེས་པ་གཅིག་ལའ
Chinese
对进入见、修、行之路的人慈爱。不向他人讲述应保密和委托的事项。根本：支分誓言归纳为两类。第一方面是不舍弃五毒。了知自性的烦恼即是如是性。为方便所摄持，如孔雀食毒。从一开始就了知五部，转为五智。这是说，支分誓言归纳为两类，第一方面是不舍弃五毒，这也是由于乘之高下差别，声闻缘觉的烦恼不必说，就连心中生起的念头也要遮止。比之于波罗蜜多乘，分为舍弃和取受两方面，对于应舍弃的烦恼，也从不悦意和不净物等两个方面，增强对治力而修习，无论对治哪一种毒，都要修习与之相应的对治法。但在密咒的法类中，以现量证悟彼性的真实，烦恼不会显现为自相的实有，因为自性清净，所以没有可舍弃的。五烦恼是五部佛的种姓、自性和事业，所以舍弃烦恼就无法成就智慧。根本：第二方面是五大甘露。决定应取受，于法性中取受法性游戏。了知为五部自性而取受。为成就悉地之誓言物而取受。空行聚集，因悉地临近而取受。为一切佛之行仪而取受。这是说，支分誓言的第二方面是五大甘露，即大便、小便、女精、男精、血肉等，决定应取受，于法性中取受法性游戏，了知为五部自性而取受，为成就大悉地的誓言物之最胜者而取受。是空行母众聚集的殊胜处，是能使共同悉地临近之物，因此而取受。是三世诸佛的一切行持或行仪，作为物质，无取舍地受用。根本：支分差别确定为二百之数，归纳为二十是全知荣波之宗。
English
To be loving and affectionate to those who have entered the path of view, meditation, and conduct. Not to speak to others about matters that should be kept secret and entrusted. Root: The branch vows are summarized into two categories. The first aspect is not to abandon the five poisons. Knowing the nature of afflictions is suchness itself. Being seized by skillful means is like a peacock eating poison. Knowing them as the five families from the beginning transforms them into the five wisdoms. This means that the branch vows are summarized into two categories. The first aspect is not to abandon the five poisons, which means that due to the difference between the superior and inferior vehicles, not to mention actually engaging in the afflictions of the Hearers and Solitary Realizers, even the mere arising of thoughts in the mind is prevented. Compared to the Perfection Vehicle, it is divided into two aspects: abandoning and adopting. For the afflictions to be abandoned, one cultivates the antidote by increasing its power in terms of the unpleasant and impure substances, etc. Whatever of the three poisons it may be, one cultivates the antidote to it. However, in the Mantrayana, the truth of realizing thatness directly does not cause afflictions to appear as having self-nature, so because of the purity of their nature, there is nothing to abandon. The five afflictions are the lineage, nature, and activity of the Buddhas of the five families, so wisdom cannot be attained by abandoning afflictions. Root: The second aspect is the five great elixirs. Being certain to take them, one takes them as playing in the nature of reality. Knowing them as the nature of the five families, one takes them. Being the samaya substances for accomplishing siddhis, one takes them. Gathering the dakinis, one takes them because siddhis are near. Being the conduct of all Buddhas, one takes them. This means that the second aspect of the branch vows is the five great elixirs, namely feces, urine, female essence, male essence, and flesh, etc., which are certain to be taken. One takes them as playing in the nature of reality in the nature of reality. Knowing them as the nature of the five families, one takes them. One takes them as the supreme samaya substances for accomplishing great siddhis. They are the excellent substances for gathering the assemblies of dakinis and bringing about common siddhis, so one takes them. They are the conduct or behavior of all Buddhas of the three times, and as substances, one uses them without accepting or rejecting. Root: The divisions of the parts are definitely two hundred in number, and summarizing them into twenty is the system of the Omniscient Rong.
Tibetan
ང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་དྲུག་ཅུར་འགྱུར་ལ། ཡན་ལགགཅིག་ཉིད་ལས་ཉི་ཤུར་དབྱེ་བས་ཉིས་བརྒྱར་འགྱུར་ཏེ་བསྡོམས་ན་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའོ། །དེ་ཀུན་ཉི་ཤུར་བསྡུ་བ་འདི་ཤེས་བྱའི་གནས་ཀུན་གཟིགས་པ་རོང་པ་ཆོས་ཀྱི་བཟང་པོའི་ལུགས་སོ། །རྩ་བ། སེམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་མེད་དང་གཅིག་པུ་དང་། །ཕྱལ་བ་དང་ནི་ལྷུན་གྲུབ་ཞེས་གྲགས་པ། །བསྲུང་མཚམས་བྲལ་ལ་འདའ་བྱ་མི་དམིགས་པའི། །ངོ་བོའི་བཞུགས་ཚུལ་དམ་ཚིག་ཆིངས་ཀྱིས་བཅིངས། །ཡེ་ནས་ཉམས་མེད་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོའི་ལུགས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་འཕགས་ལམ་ཡིན་པས་ངོ་བོའི་བཞུགས་ཚུལ་ལ་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་བཞིའི་ཆིངས་ཀྱིས་བཅིངས་པ་ཡང་དང་པོ་ངོ་བོ་ཀ་དག་སྤྲོས་བྲལ་རང་བྱུང་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་ནི་བསྲུང་མཚམས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བ་བྱར་མེད་ལྷུན་རྫོགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ནི་བསྲུང་དུ་མེད་པ་དང་། གཉིས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཕྱི་ནང་ཡུལ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ངང་ནས་སྒོ་ལྔ་རང་ཡན་གྱི་རིག་པ་ལ་སྙམ་བྱེད་ཀྱི་བློ་ཞེན་མི་འཇུག་པར་ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་དུ་ལ་བཟླ་བ་ལ་ནི་ཕྱལ་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀ་དག་གི་གདངས་ལ་མཁྱེན་ཆ་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པ་ཆོས་ཅན་སྣང་བཞིའི་ཉམས་ལེན་དང་མི་འབྲལ་བ་ནི་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དམ་ཚིག་གོ། །བཞི་པ་ནི། འདི་ལྟར་དམ་སྡོམ་གཉིས་ཀར་ཡིན་མིན་གྱི་རིས་དང་། །དངོས་པོ་ཡོད་མེད་དང་། སྐྱེ་འགག་དང་། བདག་གཞན་གྱིས་རྟོགས་མིན་དུ་འཛིན་པའི་བློ་དང་སྙམ་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་གཞལ་བའི་དགག་བཞག་དང་ཕོ་ཚོད་ཀྱི་ཡིན་བློས་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་གནས་གྱུར། བལྟས་པས་མ་མཐོང་བས་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་གནས་གྱུར། །ཚིག་གིས་མི་མཚོན་པས་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཏུ་གནས་གྱུར་པའི་གཅིག་པུ་ཞེས་བྱའོ། །བསྲུང་མཚམས་བྲལ་བའི་དམ་ཚིག་ལ་འདའ་བྱ་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོའི་བཞུགས་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་དམ་ཚིག་ཆིངས་ཀྱིས་བཅིངས་པ་སྟེ་ཡེ་ནས་ཉམས་པ་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོའི་ཞེས་ཐེག་རྩེ་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལུགས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས། ངའི་སྔགས་སེམས་ཕྱོགས་འདི་ལྟ་བ་ཤས་ཆེ་མ་འོངས་པ་ན་ཚིག་གི་གདེངས་ནི་ཤེས་ཏེ་ལྟ་བའི་གདེངས་མ་རྙེད་པ་མང་པོ་ཞིག་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དུས་ལ་བབ་སྐབས་འདིར་སྔོན་བྱོན་གྱི་མཁས་གྲུབ་སེངྒེ་ལྟ་བུ་དག་གི་རྗེས་སུ་ཁྱི་མཆོང་ཝ་མཆོང་མི་བྱེད་པ
Chinese
我将三十二分成两份，就变成六十。一个分支分成二十份，就变成两百，总共三百六十。将这些全部归纳为二十，这是遍知一切所知处的绒巴·曲吉桑布的观点。根本：心的方面，无和唯一，平等和任运成就之名声，无守护界限，无所越之，不可思议的，本体的安住方式，以誓言约束。本来无染，金刚之王的方式。这是因为大圆满是圣道，所以本体的安住方式以四大誓言约束，第一，本体本来清净，离戏，自生大誓言，是不离无守护界限之法性，不住于无为任运圆满之大智慧本体，是不可守护的。第二，如是了悟内外无处可住之状态，五根各自的觉性不加入思念之执着，将有法转为法性，名为平等。第三，如是无自性之法性，本来清净之音声中，智慧和功德之聚，自性任运成就而住，不离有法四相之修持，是任运成就之誓言。第四，如此在誓言和律仪二者中，对是与非的区分，事物存在与不存在，生与灭，自与他以是否了悟而执着的念头和思念二者的衡量，否定肯定和猜测的肯定之念所了悟的一切，都转为法性一味。看也看不到，因此转为自性一味。言语无法表达，因此转为智慧一味，称为唯一。对于无守护界限之誓言，无所越之不可思议的本体安住方式，如是以誓言约束，即本来无染，金刚之王，是极顶甚深瑜伽之方式。即使如此，大导师说：我的密咒心要偏重于见解，未来精通词句，却未获得见解者众多，将堕入恶趣。当此之时，不应效仿先贤智者成就者如狮子般的行为，做出狗跳狐窜之事。
English
Dividing thirty-two into two parts results in sixty. Dividing a single branch into twenty parts results in two hundred, totaling three hundred and sixty. Summarizing all these into twenty, this is the view of Rongpa Chökyi Zangpo, who sees all knowable things. Root: In the aspect of mind, the names of "non-existence" and "oneness," "equality," and "spontaneous accomplishment," without guarding boundaries, without something to transcend, inconceivable, the abiding manner of the essence, bound by vows. The way of the King of Vajras, primordially without defilement. This is because the Great Perfection is the Noble Path, so the abiding manner of the essence is bound by the bonds of the four great vows. First, the vow of the essence, primordially pure, free from elaboration, and spontaneously arisen, is not moving from the nature of reality, which has no guarding boundaries, and abiding as the essence of great wisdom, which is without action and spontaneously perfect, is impossible to guard. Second, in this way, understanding that there is no place to abide, either internally or externally, without allowing the mind of conceptualization to enter into the awareness of the five senses, transforming phenomena into the nature of reality, is called equality. Third, in this way, in the sound of the nature of reality, which is without essence, the collection of wisdom and qualities abides as spontaneously accomplished by nature, and not separating from the practice of the four appearances of phenomena, is the vow of spontaneous accomplishment. Fourth, in this way, in both vows and samayas, the distinctions of right and wrong, the existence and non-existence of things, birth and death, and the measuring of the two, self and other, by the mind and conceptualization that grasp whether or not they are understood, all that is understood by the affirmative mind of negation, affirmation, and speculation is transformed into the single taste of the nature of reality. Because it is not seen when looked at, it is transformed into the single taste of nature. Because it cannot be expressed in words, it is transformed into the single taste of wisdom, and is called oneness. For the vow that is free from guarding boundaries, such an abiding manner of the essence that has nothing to transcend and is inconceivable is bound by vows, that is, primordially without defilement, the King of Vajras, which is the way of the exceedingly profound yoga of the highest vehicle. Even so, the Great Teacher said: My mantra mind is more inclined towards view. In the future, many who are skilled in words but have not attained the confidence of view will go to the lower realms. When the time comes for this, one should not imitate the actions of previous wise and accomplished beings like lions, doing things like dogs jumping and foxes leaping.