Tibetan
་དེ་ལ་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་སྨོན་འཇུག་གཏོང་བ་སོགས་འདའ་བར་མི་རུང་བའི་ཆ་ཐམས་ཅད་དམ་ཚིག་དང་། གནང་བཀག་ལ་དཔྱད་ནས་འཇུག་ལྡོག་གཉིས་སུ་བྱེད་དགོས་མཐའ་དག་སྡོམ་པར་བཞག་པའོ། །དེའང་ངོ་བོ་གཅིག་སྟེ་སེམས་ཀྱི་སྟེང་ན་གཉིས་སུ་གྲུབ་པའི་གནས་མེད་ཀྱང་བློས་དམ་སྡོམ་གཉིས་ལྡོག་ཆས་དབྱེ་བའོ། །རྩ་བ། ཀུན་གྱི་སྤྱི་དོན་སྔགས་སྡོམ་པ་ཐོབ་དང་། །སྨྱོ་བ་ལ་སོགས་འདུ་ཤེས་རང་བཞིན་དུ། །མི་གནས་པ་ལ་ལྟུང་དང་དངོས་གྲུབ་མེད། །སྔགས་སྡོམ་ལྡན་ཞིང་མ་ཉམས་མ་བཏང་ལ། །ཤེས་པ་རང་བཞིན་རྣལ་དུ་གནས་པ་དེ། །ལྟུང་བ་དང་ནི་དངོས་གྲུབ་གཉིས་ཀའི་སྣོད། །ཅེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་སྡོམ་པས་མ་བསྡམས་པ་རྣམས་ལ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཉམས་པ་ལས་བཅས་འགལ་གྱི་ཆ་ནས་དངོས་གྲུབ་དང་ཉམས་པ་གཉིས་ཀ་མེད་ལ། སྔགས་གསར་རྙིང་ཀུན་གྱི་སྤྱི་དོན་དུ་སྔགས་སྡོམ་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་དང་ཐོབ་ཀྱག་སྨྱོ་བ་དང་ཆག་དབང་ལ་སོགས་ཀྱིས་འདུ་ཤེས་རང་བཞིན་དུ་མི་གནས་པ་རྣམས་ལ་ལྟུང་བ་དང་དངོས་གྲུབ་གཉིས་ཀ་མེད་ཅིང་། དབང་བཞི་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཐོབ་ཚེ་སྔགས་སྡོམ་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། ཐོབ་པ་དེ་ཉིད་ཇི་བཞིན་དུ་ལྡན་ཞིང་མ་ཉམས་པ་དང་བློས་མ་བཏང་བ་རྣམས་ལ། ཤེས་པ་རང་བཞིན་རྣལ་དུ་གནས་ཤིང་སྐྱོན་གྱིས་མ་བསླད་པ་དེ་ནི་ཉམས་པའི་ལྟུང་བ་དང་བསྲུངས་བའི་དངོས་གྲུབ་གཉིས་ཀའི་སྣོད་དུ་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཞན་པའི་རྩ་ལྟུང་ལ། །ཀུན་དཀྲིས་ཞེས་བྱ་ད་དུང་བྱ་བ་དེ། །བྱེད་འདོད་མ་ལོག་དེ་ལ་འགྱོད་པ་མེད། །རང་ངོར་ལྟོས་པའི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། །གཞན་ངོར་ལྟོས་པའི་ཁྲེལ་ཡོད་མེད་པ་སྟེ། །ཆོས་གསུམ་ཚང་བའི་ཀུན་སློང་བྱ་བའི་མཐར། །གཏུགས་པ་དེ་སྲིད་རྒྱུན་ཆགས་ཡོད་གྱུར་ན། །ཀུན་དཀྲིས་ཚང་བའི་ཕམ་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །དུས་ཀྱི་བར་ཆད་རྒྱུན་ཆགས་མེད་པའམ། །ཆོས་གསུམ་གང་ལས་ཅིག་ཤོས་མ་ཚང་ན། །བྱ་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་སྦོམ་པོར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་དེའི་སྡེ་སྣོད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་བཞིན་དང་། འདིར་སྔགས་ཀྱི་ལྟུང་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྦྱོར་ཚུལ་ནི་ལྔ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྤོང་བ་ཀུན་དཀྲིས་ལ་མི་ལྟོས་ཤིང་དེ་མ་ཡིན་པའི་བཅུ་གསུམ་པོ་གང་ཡིན་ཀྱང་ཉེས་སྤྱོད་དེ་དང་དེ་བྱེད་ཅིང་དེ་ལས་ལྡོག་མི་འདོད་པ་དང་། དེའི་ཉེས་དམིགས་ལ་འགྱོད་པ། རང་ངོར་ལྟོས་པའི་ངོ་ཚ་དང་གཞན་ངོར་ལྟོས་པའི་ཁྲེལ་ཡོད་མེད་པ། དེའི་སྟེང་དུ་ཉེས་སྤྱོད་གང་ཡིན
Chinese
那么，誓言和戒律的区别是，发愿进入等所有不可违越的部分都是誓言，对于允许和禁止进行衡量，必须进行取舍的所有部分都安立为戒律。实际上，本体是一，虽然在心上没有成立为二的处所，但以分别心将誓言和戒律以不同方式区分开来。根本偈：一切共同要义是获得密咒戒，疯狂等心识若不住自性，则无堕罪与成就。具有密咒戒且不毁不舍，觉性自然安住者，乃是堕罪与成就二者的容器。这是说，像这样，作为所依的补特伽罗，对于没有以戒律约束的那些人来说，从自性罪方面来说，没有成就和堕罪二者，对于新旧密咒的一切共同要义来说，没有获得密咒戒的那些人，以及即使获得了，由于疯狂和业障等原因，心识不住于自性的人来说，没有堕罪和成就二者。如果如法获得四灌顶，就是获得了密咒戒，对于如是获得者，如实具有且不毁坏，并且不以分别心舍弃的那些人，觉性自然安住且没有被过失染污，那么这就会成为毁坏的堕罪和守护的成就二者的容器。根本偈：菩提心之外的根本堕罪，称为俱胝，仍然做那件事，不想返回，对他没有后悔。不顾及自己的羞耻，不顾及他人的惭愧，三法圆满的动机，最终导致行为的完成，如果持续不断，那就是俱胝圆满的失败。没有时间的间隔，没有持续不断，或者三法中的任何一个不圆满，行为的支分不圆满，就会变成粗罪。这是说，对于菩萨的根本堕罪，已经在那个品类中确定了，这里作为密咒堕罪的支分而结合的方式是，第五条舍弃菩提心不依赖于俱胝，而其他的十三条，无论是哪一条罪行，都在做着那件事，并且不想从中返回，并且对那个罪过的过患感到后悔，不顾及自己的羞耻，也不顾及他人的惭愧，在那之上，无论是哪一种罪行
English
So, the difference between vows and precepts is that all the parts that cannot be transgressed, such as making aspirations and entering, are vows, and all the parts that must be taken or abandoned after considering what is allowed and forbidden are established as precepts. Actually, the essence is one, although there is no place where it is established as two on the mind, but the vows and precepts are distinguished in different ways by the discriminating mind. Root verse: The common essence of all is obtaining the mantra precepts, if the mind of madness, etc., does not abide in its own nature, then there is no downfall or accomplishment. Those who have the mantra precepts and do not destroy or abandon them, and whose awareness naturally abides, are the containers of both downfall and accomplishment. This is to say that, like this, for those individuals who are the basis, for those who are not bound by precepts, from the aspect of the naturally occurring transgressions, there is neither accomplishment nor downfall. For the common essence of all new and old mantras, for those who have not obtained the mantra precepts, and even if they have obtained them, for those whose minds do not abide in their own nature due to madness and karmic obscurations, etc., there is neither downfall nor accomplishment. If one obtains the four empowerments properly, then one has obtained the mantra precepts. For those who have obtained them in this way, who truly possess them and do not destroy them, and who do not abandon them with a discriminating mind, whose awareness naturally abides and is not defiled by faults, then this will become the container of both the downfall of destruction and the accomplishment of protection. Root verse: The root downfall other than the mind of enlightenment, called Kuti, still doing that thing, not wanting to return, he has no regret. Not considering one's own shame, not considering the shame of others, the motivation of the three dharmas being complete, ultimately leading to the completion of the action, if it continues constantly, then that is the complete failure of Kuti. If there is no interruption of time, no continuousness, or if any one of the three dharmas is not complete, the limb of the action is not complete, it will become a gross transgression. This is to say that, for the root downfall of the Bodhisattva, it has already been determined in that category, and here the way to combine it as a limb of the mantra downfall is that the fifth, abandoning the mind of enlightenment, does not depend on Kuti, and for the other thirteen, no matter which transgression it is, one is doing that thing, and does not want to return from it, and regrets the faults of that transgression, not considering one's own shame, and not considering the shame of others, and on top of that, whatever transgression it is
Tibetan
་ལ་དགའ་ཞིང་མགུ་བ་སྟེ་ཆོས་བཞིར་དབྱེ་བའང་ཡོད་པའི་ཀུན་སློང་བྱ་བའི་མཐར་གཏུགས་པ་དེའི་སྲིད་དུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཀུན་དཀྲིས་ཚང་བའི་ཕམ་པ་ཞེས་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་ཡིན་ཞིང་དུས་ཀྱི་བར་ཞེས་ཉེས་སྤྱོད་གང་ཡིན་དེ་མཐར་མ་ཐུག་གོང་དུ་དེ་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེ་བའམ། རང་ངོར་ལྟོས་པའི་ངོ་ཚ་གཞན་ངོར་ལྟོས་པའི་ཁྲེལ་ཡོད་གསུམ་གང་རུང་སྐྱེས་ནས་ཉེས་སྤྱོད་བཤོལ་ན་ཉེས་པའི་བྱ་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བས་སྦོམ་པོར་འགྱུར་བའོ། །འདི་ལྟར་སྔགས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་ནི་གྲངས་མང་ལ་འབྱུང་ཉེ་བས་བསྲུང་དཀའོ་སྙམ་པ་སྤངས་ནས་བཤགས་སྡོམ་དང་འགྲོགས་པ་གལ་ཆེའོ། །རྩ་བ། དེ་ཡིས་ཤེས་བྱའི་རྩ་བ་ཡན་ལག་ཀུན། །ཡིད་ཀྱིས་མི་སྤོང་ལུས་ཀྱིས་དོར་མི་བྱ། །ཉིན་དང་མཚན་མོ་ཆ་དྲུག་བགོས་པ་ལ། །ཆ་རེའི་ནང་དུ་རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་པོའི། །ཉེས་པ་བྱུང་ངམ་མ་བྱུང་སྔོ་བགྲང་བྱ། །གོས་ན་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་ཅིང་ཕྱིར་འཆོས་སེམས། །གོས་པ་མེད་ན་དགའ་བ་སྒོམ་ཞིང་བསྔོ། །སྔོན་ཆད་གོས་སམ་མ་གོས་གང་ཡིན་ཀྱང་། །ཕྱིན་ཆད་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་ཉེས་བྱས་ཀྱི། །གོས་པར་མི་བྱའི་སྡོམ་སེམས་ཤིན་ཏུ་བསྟེན། །གང་ཚེ་ཆ་དྲུག་གང་ཡང་རུང་བའི་ནང་། །སྔོ་བགྲང་བྱེད་པའི་འདུ་ཤེས་རྨོངས་གྱུར་ན། །ཁ་ན་མ་ཐོ་སྦོམ་པོ་ཞེས་པ་འབྱུང་། །དྲུག་ཀ་འདས་ན་སྦོམ་པོ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར། །ཞག་དེའི་ཁོངས་སུ་ཕྱིར་བཅོས་མ་གྲུབ་ན། །ཕྱི་མའི་སྐྱ་རེངས་དང་པོ་འཆར་བ་དང་། །སྦོམ་པོ་བཅུ་གཉིས་དག་ཏུ་འགྱུར་བར་བཤད། །ཡན་ལག་དམ་ཚིག་ལ་ཡང་དེ་ཡིས་འགྲེ། །ཞེས་པ་ནི་དེའི་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་པའི་རྩ་བ། དང་ཡན་ལག་གི་དམ་སྡོམ་རྣམས་ཡིད་ཀྱིས་མི་སྤང་། །ལུས་ཀྱིས་མི་དོར་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་མི་ཤེས་པ་ནི་ལྟུང་བའི་སྒོ་ཡིན་པས་དུས་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་བལྟ་ཞིང་། དེ་ཡང་ལུས་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་བྱས་ཚར་བ་དང་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཞིང་། ངག་གི་ཡང་ཕ་རོལ་པོའི་གོ་བ་དང་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་དང་། ཡིད་ཀྱི་ཉེས་བྱས་ནི་ཐུན་མཚམས་སོ་སོའི་ནང་དུ་གཉེན་པོས་མ་སླེབས་ན་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ། །སྤྱིར་ལུས་ངག་གི་གྲོགས་སུ་ཡིད་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཞག་གཅིག་ལ་ཉིན་མཚན་ཆ་དྲུག་བགོས་པ་ལ། ཆ་རེའི་ནང་དུ་རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་པོའི་བཤགས་ཚིག་འདོན་པ་དང་སྦྲགས་ཏེ་ཉེས་པ་བྱུང་ངམ་མ་བྱུང་ཧ་ཀྱང་ཙམ་མ་ཡིན་པར་ཞིབ་ཏུ་སྔོ་བགྲང་སྟེ་འདི་དང་འདི་ཞེས་བརྩི་བྱ་ཞིང་། ཉེས་ལྟུང་གིས་གོས་ན་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་ཅིང་
Chinese
如果对所喜悦和满足的事，也即是分为四种的意乐所追求的究竟之事，持续不断地执着，就会构成圆满的缠缚，这是非常严重的。在（犯戒）期间，如果对任何罪行在未达到终点之前，产生后悔，或者生起自惭形秽的羞耻感，或顾及他人的羞愧感这三者中的任何一种，从而停止罪行，那么罪行的支分不完整，就会变成粗罪。因此，应当断除“密咒的根本堕罪数量众多且容易发生，难以守护”的想法，与忏悔和誓言相伴非常重要。 根本（颂）：因此，对于所应知的根本和支分的一切， 不应以意舍弃，不应以身抛弃。 将昼夜分为六时段， 在每个时段中，对十四条根本堕罪， 检查是否犯过，如果犯过，则生起后悔之心并努力弥补。 如果没有犯过，则修习欢喜并回向。 无论先前犯过与否， 今后即使面临生命危险，也不应犯下罪行，应极其重视守护誓言。 无论何时，在任何一个六分时段内， 如果对检查（堕罪）的念头感到茫然， 就会产生所谓的粗罪。 如果六个时段全部过去，就会变成六个粗罪。 如果在当天之内未能完成弥补， 那么，随着第二天第一缕曙光的出现， 据说会变成十二个粗罪。 这也适用于支分誓言。 意思是说，对于应该了解的根本和支分的誓言，不应该用意念舍弃，不应该用身体抛弃。如果不这样了解，就是堕罪之门，因此，应时时刻刻以正念观察自己的心。而且，与身体相关的罪行一旦完成就会成为堕罪，语言上的罪行一旦被他人理解就会成为堕罪，而意念上的罪行如果在每个座间没有以对治力加以阻止，就会成为根本堕罪。一般来说，由于意念会成为身语的帮凶，所以将一天一夜分为六个时段，在每个时段内，伴随着念诵十四条根本堕罪的忏悔文，仔细地检查是否犯过，而不是随便地想一想，要仔细地数清楚，比如这个和那个。如果被罪行沾染，就要生起后悔之心，并且
English
If one is constantly attached to what is pleasing and satisfying, which is the ultimate goal pursued by the four types of aspirations, it constitutes a complete entanglement, which is very serious. During the period (of transgression), if one feels regret for any wrongdoing before it reaches its end, or if one feels ashamed of oneself, or feels embarrassed in front of others, and stops the wrongdoing, then the branches of the wrongdoing are incomplete, and it becomes a gross transgression. Therefore, one should abandon the thought that "the root downfalls of mantra are numerous and easy to occur, and difficult to guard," and it is very important to be accompanied by confession and vows. Root (Verse): Therefore, all the roots and branches of what should be known, One should not abandon with the mind, nor discard with the body. Divide the day and night into six parts, In each part, for the fourteen root downfalls, Examine whether one has committed them or not. If one has committed them, generate regret and strive to remedy. If one has not committed them, cultivate joy and dedicate the merit. Whether one has committed them before or not, In the future, even if one's life is at stake, one should not commit misdeeds, and one should highly value guarding the vows. Whenever, in any of the six time periods, If one becomes confused about the idea of examining (downfalls), Then what is called a gross transgression will occur. If all six periods pass, it will become six gross transgressions. If one fails to complete the remedy within that day, Then, with the appearance of the first ray of dawn on the following day, It is said that it will become twelve gross transgressions. This also applies to branch vows. It means that for the root and branch vows that should be understood, one should not abandon them with the mind, nor discard them with the body. If one does not understand in this way, it is a gate to downfalls. Therefore, one should always observe one's mind with mindfulness. Moreover, a transgression related to the body becomes a downfall once it is completed, a transgression of speech becomes a downfall once it is understood by others, and a transgression of mind becomes a root downfall if it is not prevented by an antidote in each session. In general, since the mind becomes an accomplice to body and speech, one divides a day and night into six periods, and in each period, along with reciting the confession text of the fourteen root downfalls, one carefully examines whether one has committed them or not, rather than just thinking about it casually. One should carefully count them, such as this and that. If one is stained by transgressions, one should generate regret, and