Tibetan
་ལུས་ཀྱི་བག་ཆགས་སྦྱོང་ཞིང་དག་པར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་བཞུགས་ཚུལ་མཐུན་པའི་ལྷའི་རྣམ་པས་འབྲས་བུ་གཞི་ལ་རྫོགས་ཤིང་། དེ་ལྟར་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་དང་མཐུན་པའི་བསྐྱེད་རིམ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྨིན་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་སུ་འགྲོ་བས་འཁོར་བའི་སྐྱོན་དག་ཅིང་མྱང་འདས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའི་སྨིན་བྱེད་གསུམ་པོ་སྤྱི་ལ་གཅེས་སོ། །དེ་ལ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀྱིས་གཉེར་བྱ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་གཟུགས་སྐུ་བསྒྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་འཐོབ་ཐབས་ནི་སྔགས་ལམ་དུ་དམ་སྡོམ་དག་པར་བྱེད་པ་གལ་ཆེའོ། །དེ་ཡང་འབྲས་རྒྱུད་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་དང་། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གཉིས་འཚོགས་དགོས་པས་ཉེར་ལེན་ནི་གཞིའམ་རྒྱུའི་རྒྱུད་དང་། བྱེད་ཅན་ནི་ཐབས་སམ་ལམ་རྒྱུད་ཡིན་པས་འཁོར་འདས་ལམ་གསུམ་གཞི་ལམ་འབྲས་རྒྱུད་དུ་འདུས་སོ། །དེའང་རང་བཞིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དུས་གསལ་བ་ནི་འཁོར་བ། སྟོང་པ་མྱང་འདས། ཉམས་ལེན་གྱི་སྐབས་སུ། སེམས་འཁོར་བ། དེ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་མྱང་འདས། འབྲས་རྒྱུད་སྐབས་ལྷུན་གྲུབ་འཁོར་བ། གནས་འགྱུར་མྱང་འདས་ཏེ། ཀུན་ལ་ལམ་གྱི་མན་ངག་ཐབས་རྒྱུད་སྦྱར་བས་ཐབས་དང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྒྱུད་དེ་གསུམ་དུ་གནས་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རང་ཆས་སུ་ལྡན་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་དང་། མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་ནི་གཞིའི་རྒྱུད་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་དང་འཆིང་གྲོལ་མེདཔའི་ཆ་ནས་དོན་གྱི་གནས་ལུགས་རྣམ་པ་དྲི་མ་དང་མ་བྲལ་ཡང་རང་ངོ་དེས་གོས་མ་མྱོང་བ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ། མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་སྐུ་དང་རང་བཞིན་གྱི་གདངས་མ་འགགས་པའི་ཆ་ནས་གཟུགས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་རྟེན་དུ་གནས་པ་གང་ཞིག་ལམ་དུས་སུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། བདེན་པ་དབྱེར་མེད་དང་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་སྣ་ཚོགས་སུ་ཆགས་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གདམས་ངག་བར་མ་ཆད་པའི་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་ནས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་སྦྱངས་པས། ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་ན་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བཀོད་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་ནི་གཞན་གྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྒྱལ་བའི་བཀའ་དྲི་མ་མེད་པའི་ལུང་ཚད་མ་དང་། མཁས་པས་ཉམས་སུ་བླངས་ཤིང་གྲོལ་བའི་དཔང་པོ་ཡོད་པའི་མན་ངག་ཚད་མ་དང་། གཉིས་ཀ
Chinese
身体的习气得以净化和清净，由于它的清净，以与诸佛涅槃时安住方式相符的天神之相，果位在基础上圆满。这样，与轮回和涅槃二者相符的生起次第，成为圆满次第成熟的方法，因此轮回的过失得以清净，涅槃的功德得以圆满，这三种成熟之法总体上都应珍视。对于修持大乘行持的两位大士来说，所要努力的唯有为了利益众生而成就色身。而获得它的方法，在密咒道中，清净誓言和律仪至关重要。此外，显现果续，需要近取因和俱生缘二者聚合，因此近取因是基或因之续，能作者是方便或道之续，因此轮回、涅槃、道三者都包含在基、道、果续中。其中，自性俱生之时显现的是轮回，空性是涅槃。在修持的时候，心是轮回，对此无自性是涅槃。果续之时，任运成就是轮回，状态转变是涅槃。总而言之，将道的诀窍、方便续结合起来，方便和因果之续就存在于这三者之中。此外，如果证悟到一切众生本具的心之自性——如来藏，就是成佛；如果不证悟，就成为轮回之因，这是基之续。从本体和束缚解脱的角度来说，实相的本来面目虽然没有脱离各种垢染，但其自性从未被沾染，这就是如来藏。从无相法身和自性之光芒不灭的角度来说，作为色身功德所依之处，在道位时成为菩提心、真谛无别和自生智慧等各种名称。
English
The habits of the body are purified and cleansed. Because of its purity, the fruit is perfected on the basis with the form of a deity that is in accordance with the way the Buddhas abide in Nirvana. Thus, the generation stage that is in accordance with both samsara and Nirvana becomes a method for maturing the completion stage. Therefore, the faults of samsara are purified and the qualities of Nirvana are perfected. These three ripening factors are generally cherished. For the two great beings who practice the Mahayana path, the only thing to strive for is to accomplish the Rupakaya for the benefit of sentient beings. The way to obtain it is to purify the vows and precepts in the mantra path, which is very important. Furthermore, in order to manifest the fruit lineage, it is necessary to gather both the proximate cause and the co-emergent condition. Therefore, the proximate cause is the basis or the lineage of the cause, and the agent is the method or the lineage of the path. Therefore, the three paths of samsara, Nirvana, and the path are all included in the basis, path, and fruit lineages. Among them, what appears at the time of self-nature co-emergence is samsara, and emptiness is Nirvana. During the practice, the mind is samsara, and the absence of self-nature is Nirvana. At the time of the fruit lineage, spontaneous accomplishment is samsara, and the change of state is Nirvana. In short, by combining the key points of the path and the method lineage, the lineage of method and cause and effect exists in these three. Furthermore, if one realizes the nature of the mind that is inherent in all sentient beings, the Tathagatagarbha, one becomes a Buddha. If one does not realize it, it becomes the cause of samsara. This is the basis lineage. From the perspective of essence and liberation from bondage, although the true nature of reality has not been separated from various impurities, its self-nature has never been contaminated. This is the Tathagatagarbha. From the perspective of the uncharacteristic Dharmakaya and the unceasing radiance of self-nature, as the basis of the qualities of the Rupakaya, it becomes various names such as Bodhicitta, the inseparability of truth, and self-arisen wisdom at the time of the path.