Tibetan
སྐབས་སུ་གཞོན་ནུ་བུམ་པའི་སྐུར་གནས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཕྱི་རུ་གསལ་བའི་ཚེ་མདངས་དེ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྔ་ལྡན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་གནས་པ་སྟེ། གང་དུ་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤངས་པར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་མཐར་ཐུག་པ་དེ་ནི། སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཐུགས་རྗེའི་རོལ་པའམ་རྩ་ལས་ཤར་ཕྱིར་གཙོ་འཁོར་མཆོག་དམན་ཀུན་གསང་གསུམ་མཉམ་ཞིང་། ཀུན་གྱི་ཐུགས་ཀྱང་རྣམ་པ་སྟེ་མཚན་མར་མི་རྟོག་ཅིང་། གསུང་ནི་རླུང་གི་འཕྲོ་འདུ་སྟོངས་པས་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་སྐུ་ནི་སྣང་སྟོང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བཞིན་མཚན་དཔེ་རྫོགས་ཤིང་རང་སྣང་ཡེ་ཤེས་ཏེ་གཟུང་འཛིན་གྱི་མཐོང་བ་དག་པའི་སྟེ་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་འཛིན་པ་བྲལ་བའི་སྤྱན་གྱིས་གཅིག་གིས་གཅིག་གཟིགས་པ་ལ་ནམ་ཡང་སྒྲིབ་པ་མེད་ཅིང་ཆོས་སྐུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པའི་གདངས་ལས་ལོངས་སྐུ་རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པའི་ཞིང་ཁམས་སུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ནས་སྤྲུལ་སྐུ་རྒྱུན་མི་འཆད་དུ་འབྱུང་བས་རྟག་པའོ། །ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། དུས་གསུམ་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། །བླ་ན་མེད་ཕྱིར་སྲིད་ཞིས་མ་བསྡུས་ཕྱིར། །དག་པའི་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། །མཐོང་བར་མི་ནུས་རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་། །འགལ་བའི་སྒྲིབ་ཆས་ད་དུང་མ་སྤངས་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་དང་ཡོན་ཏན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བླ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྲིད་ཞི་གཉིས་ཀས་མ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ན་ངག་གིས་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང་། དོན་དམ་པའི་མཐར་ཐུག་པ། དཔེ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱིས་མི་ཐུག་པས་ས་བཅུའི་ཡོན་ཏན་དབང་བཅུ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འམ། དག་པའི་སེམས་ཅན་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་མཐོང་བར་མི་ནུས་པ་ཡང་། རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་འགལ་བའི་སྒྲིབ་ཆས་ད་དུང་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། འདས་དང་མ་འོངས་ད་ལྟ་དུས་གསུམ་གྱི། །ངེས་པ་ལས་འདས་འོག་མིན་ཆེན་པོ་ན། །བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དུས་བཞིའི་བདག་ཉིད་ཅན། །གཙོ་འཁོར་ངོ་བོ་མཐུན་པའི་རང་སྣང་ངོ་། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟར་ཏེ་འདུས་བྱས་ཀྱི་དུས་ལས་འདས་ཤིང་ཆོས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་པ་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་སོགས་ཀྱི་ངེས་པ་ལས་འདས་པའི་རང་སྣང་དོན་གྱི་འོག་མིན་ཆེན་པོ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟ་གསུམ་དང་དུས་གསུམ་མཉ
Chinese
此际，虽安住于童瓶之身，然智慧外显之光彩，即具足五种圆满之报身。何处断除一切障碍，即是解脱之究竟道。彼乃由佛陀独有的血脉所摄持之慈悲游舞，或从根本生起，故主眷上下皆三密平等。众人之心亦无分别，不执著名相。语乃风息止息，故离言说。身乃显空，离戏论，相好圆满，自显智慧，即能取所取之见清净，即以远离境与有境执着的慧眼，一者观照一者，恒时无有遮障。法身自性即是常恒之光芒，报身恒常于清净刹土中任运成就，化身恒常不断显现，故是常恒。如是说。根本偈：三世诸佛之行境，以无上故，以不摄于有寂故，清净大心众生亦，不能得见，以与胜者智，相违之障垢，至今未断故。如是说者，谓三世诸佛之界与功德之行境，如虚空般不可思议，以无上故，以不摄于有寂二者故，是故超越言语之境，胜义谛之究竟，非譬喻与名言所能及，故十地功德十力获得之菩萨，或清净大心众生亦，不能如实得见，亦因与胜者智慧相违之障垢至今未断故，是故唯是胜者之行境，而非其他。如是说。根本偈：过去未来及现在，三时之，超离定解大乐净土中，安住之佛陀具四时之体性，主眷体性相同之自显现。如是说者，谓过去未来现在，即超离有为之时间，法性无为，超离有无常断等之定解，于自显现真实之大乐净土中，安住之佛陀，过去未来现在三者与三时同
English
At this time, although abiding in the form of a youthful vase, the radiance of wisdom that shines outwardly is the very embodiment of the five perfections, the enjoyment body. Where all obscurations are eliminated, that is the ultimate path of liberation. That is the play of compassion gathered by the lineage of the Buddhas alone, or arising from the root, so that all, main and attendant, high and low, are equal in the three secrets. The minds of all are without distinction, not clinging to names. Speech is devoid of expression because the movement of the winds is exhausted, and the body is appearance and emptiness, free from elaboration, complete with marks and signs, self-appearing wisdom, that is, the vision of grasping and being grasped is purified, that is, with the eye of wisdom that is free from the clinging to objects and subjects, one sees the other without any obscuration. The Dharmakaya, by its very nature, is the constant radiance, and the Sambhogakaya is spontaneously accomplished in the ever-lasting pure realm, and the Nirmanakaya appears continuously, therefore it is constant. So it is said. Root text: The realm of activity of the Buddhas of the three times, because it is unsurpassed, because it is not included in existence or peace, even the great pure-minded beings cannot see it, because the obscurations that contradict the wisdom of the Victorious One have not yet been abandoned. That is to say, the realm of activity of the realms and qualities of the Buddhas of the three times is inconceivable like the sky, because it is unsurpassed, and because it is not included in both existence and peace, it is beyond the realm of verbal expression. The ultimate truth, which cannot be reached by metaphors and terms, so the Bodhisattvas who have attained the ten powers of the ten bhumis, or even the great pure-minded beings, cannot see it as it is, because the obscurations that contradict the wisdom of the Victorious One have not yet been abandoned, therefore it is only the realm of activity of the Victorious One, and not others. So it is said. Root text: The past, future, and present, of the three times, beyond definition, in the great Akanishta, the Buddha who abides is the nature of the four times, the self-appearance of the main and attendant being of the same essence. That is to say, the past, future, and present, that is, beyond the conditioned time, the Dharma nature is unconditioned, beyond the definition of existence, non-existence, permanence, annihilation, etc., in the self-appearing, true Akanishta, the Buddha who abides, the past, future, and present three, and the three times are the same.
Tibetan
མ་པ་ཉིད་ལ་དུས་བཞི་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དུས་ཏེ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་ལས་འདས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གཙོ་ཞེས་ཡར་ཆད་པ་དང་། འཁོར་ཞེས་མར་ཆད་པ་མ་ཡིན་པར་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་མཐུན་པའི་རང་སྣང་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། དེ་ཉིད་ངང་ལས་སེམས་ཅན་དག་གདུལ་བའི་ཕྱིར། །འདུལ་བྱེད་སྟོན་པ་གསུམ་དུ་བཀོད་པ་ནི། རང་བཞིན་སྤྲུལ་པ་འགྲོ་འདུལ་སྤྲུལ་པ་དང་། །སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་པ་གསུམ་ལས་རང་བཞིན་ནི། །རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་འོག་མིན་གྱི། །དབྱིངས་སྣང་ལོངས་སྐུའི་དཔེ་བྱད་དྭངས་ཤེལ་ནང་། །འཕོས་ལྟའི་གཟུགས་བརྙན་ཕྱེད་སྤྲུལ་ལོངས་སྐུའི་གནས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཡང་ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཡང་ལོངས་སྐུ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་གདངས་འགག་མེད་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་འདུལ་བའི་ཕྱིར་དུ་འདུལ་བྱེད་ཀྱི་སྟོན་པ་རྣམ་གསུམ་དུ་བཀོད་པ་ནི་གདུལ་བྱ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་དགོངས་ཏེ། དང་པོ་རྒྱལ་སྲས་འཕགས་པ་སོགས་གདུལ་བྱ་མཆོག་ལ་གཟུགས་བརྙན་ལོངས་སྐུ་འམ་ཕྱེད་སྤྲུལ་ལོངས་སྐུ་ཡང་ཟེར་ཏེ་དབྱིངས་ཀྱི་ལོངས་སྐུ་མཁའ་ཟླ་དང་། འདི་ནི་ཆུ་ཟླའི་ཁྱད་པར་དང་། གཙོ་བོ་དབྱིངས་སྣང་དང་མཚུངས་ཀྱང་འཁོར་དམན་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའོ། །འགྲོ་འདུལ་དང་སྣ་ཚོགས་སྤྲུལ་སྐུ་ཡང་རིམ་བཞིན་འཆད་དོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་གཙང་རིས་ཀྱི་འོག་མིན་ལས་འཕགས་པའི་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་འོག་མིན་བླ་ན་མེད་པ་འདི་ལྟར་རོ། །རྩ་བ། དབུས་ན་འོག་མིན་ཤར་ན་མངོན་པར་དགའ། །ལྷོ་ན་དཔལ་ལྡན་ནུབ་ན་པདྨ་བརྩེགས། །བྱང་ན་ལས་རབ་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་ལྔར། །ཞེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་དབུས་ན་འོག་མིན་ཆོས་དབྱིངས་དང་། ཤར་ན་མངོན་པར་དགའ་བ། ལྷོ་ན་དཔལ་དང་ལྡན་པ་ནུབ་ན་པདྨ་བརྩེགས་པ་བྱང་ན་ལས་རབ་གྲུབ་པ་དང་རྣམ་པ་ལྔའོ། །དེ་ལྔ་ན་བརྟེན་པའི་ལྷ་ནི། རྩ་བ། གཟུགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་སྟོན་མཆོག་ལྔ། །མཚན་དཔེ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོའི་བདག་ཉིད་ཅན། །ཞི་དང་ཁྲོ་བོའི་རྣམ་འགྱུར་དཔག་མེད་ཅིང་། ཞེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་དབུས་ན་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སྟེ་རྣམ་སྣང་དང་། ཕྱོགས་བཞིར་ཤར་ནས་རིམ་བཞིན། མི་བསྐྱོད་པ་རིན་འབྱུང་སྣང་མཐའ་དོན་གྲུབ་སྟེ་སྟོན་མཆོག་ལྔ་པོ་རང་རང་གི་འཁོར་ངེས་པ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་སོགས་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བཞུགས་ཤིང་། དེ་དག་ཀྱང་ཞི་བ་དང་ཁྲོ་བོའི་རྣམ་འགྱུར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་བཅས་ཏེ་བཞུགས་པའོ། །རྒྱུད་གཞན་ལས་གཙོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པ་འབྱུང་ཡང་འདིར་ཡེ་ཤེས་རྔམ་པ
Chinese
本性即是第四时，是普贤王如来的时节，是超越事物和相状的自性者，主尊不是向上减少，眷属不是向下减少，而是一切体性相同的自显现。这是它的意义。根本：为了调伏彼之自性中的众生，将调伏者安置为三：自性化身、调伏众生化身和各种化身三种，其中自性是：诸佛的智慧显现是密严刹土的，法界显现圆满报身的相好，如清澈水晶中，映现的影像，是半化身圆满报身之境。这是说，虽然法身远离戏论，但圆满报身任运自成的光芒无有止息，从彼之自性中，为了调伏众生，将调伏者的导师安置为三种，是考虑到所调伏的也是三种。首先，对于王子圣者等殊胜的所调伏者，是影像圆满报身，或者也说是半化身圆满报身，即法界的圆满报身如空中之月，这与水中之月有差别。主尊与法界显现相同，但眷属较少的差别。调伏众生和各种化身也将依次讲述。其中，第一个是从胜乐轮的密严刹土中超胜的处所，是具足圆满大自在的无上密严刹土，就像这样。根本：中央是密严，东方是现喜，南方是具吉祥，西方是莲花庄严，北方是事业圆满，是五种。这是说，像这样，中央是密严法界，东方是现喜，南方是具吉祥，西方是莲花庄严，北方是事业圆满，是五种。这五处所依之神是：根本：色究竟天之王等五尊胜，相好功德如海之自性者，具有寂静和忿怒的无量威仪。这是说，像这样，中央是色究竟天之王，即毗卢遮那佛，四方从东方开始依次是：不动佛、宝生佛、无量光佛、不空成就佛，这五尊胜各自具有确定的眷属，安住于相好等功德如海的自性之中。他们也都具有寂静和忿怒的无量威仪。其他续部中主要是不动佛，但此处是智慧威猛
English
The very nature is the fourth time, the time of Samantabhadra, the self-nature that transcends things and characteristics, the main one is not decreasing upwards, and the entourage is not decreasing downwards, but all are self-manifestations of the same essence. This is its meaning. Root text: In order to tame sentient beings from that very state, the tamer is arranged in three ways: the self-nature emanation, the being-taming emanation, and the various emanations. Among the three, the self-nature is: the wisdom appearance of the Buddhas is of Akanishta, the Dharmadhatu appearance is the perfect Sambhogakaya's marks and signs, like the image reflected in clear crystal, is the half-emanation Sambhogakaya's realm. This means that although the Dharmakaya is free from elaboration, the spontaneously accomplished radiance of the Sambhogakaya is uninterrupted. From that very state, in order to tame sentient beings, the tamer's teacher is arranged in three ways, considering that the to-be-tamed are also of three kinds. First, for the excellent to-be-tamed, such as the princes and noble ones, it is the image Sambhogakaya, or also called the half-emanation Sambhogakaya, that is, the Dharmadhatu's Sambhogakaya is like the moon in the sky, which is different from the moon in the water. The main one is the same as the Dharmadhatu appearance, but there is a difference in that the entourage is smaller. The being-taming and various emanations will also be explained in order. Among them, the first is the place that surpasses the Akanishta of the pure realm, the supreme Akanishta of the great and perfect sovereign, like this. Root text: In the center is Akanishta, in the east is Abhirati, in the south is Glorious, in the west is Lotus Arrayed, in the north is Karma Accomplished, in five aspects. This means that, like this, in the center is Akanishta Dharmadhatu, in the east is Abhirati, in the south is Glorious, in the west is Lotus Arrayed, in the north is Karma Accomplished, in five aspects. The deities who rely on these five are: Root text: The King of Form and so on, the five supreme teachers, possessors of the marks and signs, qualities, and ocean-like nature, with immeasurable peaceful and wrathful demeanors. This means that, like this, in the center is the King of Form, that is, Vairochana, and in the four directions, starting from the east, are successively: Akshobhya, Ratnasambhava, Amitabha, Amoghasiddhi, these five supreme teachers each have their definite entourage, residing in the nature of marks and signs and other qualities like the ocean. They also all have immeasurable peaceful and wrathful demeanors. In other tantras, the main one is Akshobhya, but here it is Wisdom Fierce