Tibetan
ལ་ལྟར་སོན་ནས་སངས་རྒྱས་མངོན་སུམ་པ་རྣམས་ལས་ཆོས་ཉན་ཏེ་གདོད་མའི་ས་ལ་དཔག་ཆེན་གྱི་མདའ་བཞིན་འགྲོ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་སྡེའི་གྲུབ་མཐའ་གང་ཡིན་པའི་ཁྱད་གཞི་དང་ཁྱད་ཆོས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྟོང་ངོས་ཀ་དག་ལ་ལྟོས་ནས་རིག་པ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ཕྱུང་སྟེ་ཆོས་ཉིད་ཟད་པར་བྱེད་ཀྱང་། སྣང་ངོས་ལྷུན་གྲུབ་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་བཅས་འོད་གསལ་དུ་དྭངས་ཏེ་སྣང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཟད་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། དེ་ཕྱིར་འདི་ནི་རྡོ་རྗེའི་ལམ་མཆོག་སྟེ། །གདོད་ནས་གྲོལ་བའི་རིག་པ་ཀ་དག་ནི། །སྟོང་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བསམ་བརྗོད་འདས། །མཚན་ཉིད་བློ་ཡི་བརྗོད་པས་ཐུག་པ་སྤངས། །སྨོན་པ་མེད་ལ་རིག་པའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཕྱིར་འདི་ནི་རྡོ་རྗེའི་ལམ་མཆོག་མན་ངག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། གདོད་མ་ནས་གྲོལ་བའི་རིག་པ་ཀ་དག་སྤྲོས་བྲལ་ནི། སྟོང་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱང་བསམ་བརྗོད་ལས་འདས་པ་མཚན་ཉིད་བློ་ཡིས་གཞལ་ཞིང་ཚིག་གིས་བརྗོད་པའི་མཐའ་དང་དབུས་ལ་ཐུག་པ་སྤངས་ཤིང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་གཞིའི་དབྱིངས་བཟང་པོ་ལ་སྨོན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ལ་རིག་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པ་ཡིན་ཞིང་འདི་ལྟ་བུའི་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་ཐེག་པ་རིམ་འཇུག་གི་ལམ་བསྟན་ལ། རྟོགས་བྱ་ཆོས་སྐུའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ཅར་ཕོག་ཏུ་ངོས་ཟིན་པའི་གག་ཟག་གིས་གདོད་བསྐྱར་ནས་བསྒྲུབ་ན་ཡེ་གྲོལ་ལ་ཡང་གྲོལ་གྱི་ལྷན་པ་བཏབ་པའོ། །ཚུལ་དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཚིག་གི་ལམ་དུ་མི་མཚོན་པས་མ་སྒོམ་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གཏན་ལ་མི་ཕེབས་ལ། བདེན་པར་མ་མཐོང་བར་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་མི༨་རྟོགས་པས་རང་བཞིན་བཞག་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རང་གི་བློའི་འཇུག་ཚུལ་གཅིག་ལ་དཔགས་པའི་ལྟ་བ་གོ་ཡུལ་ཙམ་དུ་འབྱོར་པས་ངས་ནི་རྟོགས་སོ་གཞན་ནི་འཁྲུལ་ལོ་སྙམ་པའི་ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་གྱི་བློས་ངེས་དོན་ཐད་དྲང་དུ་སྟོན་པའི་མན་ངག་བསྐུར་པ་གདབ་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཡང་དབང་རབ་ལྟ་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བའི་གནས་ལུགས་ཅར་ཕོག་ཏུ་ངོས་ཟིན་ན་རང་ངོ་ཀ་དག་ལ་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཞེན་པས་མི་འཆིང་ཞིང་། ཡེངས་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དུ་སོང་བས་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་དང་ཡིན་མ་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་གང་གིས་ཀྱང་ཐུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་རྟོགས་ན་རིག་པའི་རང་ངོ་དུས་ཐམས་ཅད་པས་ཡུལ་གྱི་འཚོགས་པ་མི་བསྡུད་ཅིང་། ཡུལ་ཅན་བསམ་བརྗོད་ཀྱི་སྤྲོས་པས་གཞལ་བའི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་དང་། སེམས་ལ་ངེས་ཐོབ་པའི
Chinese
如同从幼年起就从现证的佛陀那里听闻佛法，具有如巨箭般直奔原始之地的殊胜之处。像这样，在了解了自己宗派的特点和特征之后，依靠空性本净，将觉性引向离戏，从而穷尽法性；然而，依靠显现任运自成，清澈为具相光明，从而穷尽显现的法性。这就是所谓的（内容）。根本：因此，这是金刚乘的殊胜道，本初解脱的觉性本净是，空性无自性，超离思辨言说，特征是断绝了以分别念的言说所能触及的边际，无有希求，却圆满了觉性的功德。这就是说，因此，这是金刚乘的殊胜道，口诀大圆满，本初解脱的觉性本净离戏是，空性无自性，却超离思辨言说，特征是断绝了以分别念衡量、以言辞表达的边际和中心，对于除此之外的、作为基础的善良法界，连少许希求都没有，却圆满了觉性的一切功德，为了证悟如此这般的无生之实相，宣说了次第趋入的道。如果以已经直接认识到所证悟的法身特征的人，从本初重新修习，那就是在本来解脱上又增添了解脱的补丁。因此，佛陀的智慧无法用语言来表达，所以不能用“不修”这样的词语来确定，如果没有真正见到，就无法按照字面意思理解，因为难以安立自性，所以仅仅依靠自己心识的一种理解方式，所获得的见解也只是略知一二，因而产生“我已经证悟，他人则迷惑”的想法，不应该以这种执着于自宗的分别念，来歪曲直接揭示究竟意义的口诀。此外，如果根器上等者直接认识到当下解脱的实相，就不会被对自性本净的能取所取之执着所束缚，因为已经消逝于法性之中，所以与迷惑不迷惑、是与非的任何说法都无关。如果证悟了这样的道理，那么觉性的自性在任何时候都不会聚集外境，也不会以能境思辨的戏论来衡量闻思修三学，以及心中所获得的
English
Like listening to the Dharma from the manifestly enlightened Buddhas from childhood, it has the distinction of going straight to the primordial ground like a great arrow. Like this, after understanding the characteristics and qualities of one's own school, relying on the emptiness of original purity, one brings forth awareness into freedom from elaboration, thereby exhausting the nature of reality; however, relying on the spontaneous accomplishment of appearance, one clarifies into the luminosity of possessing aspects, thereby exhausting the nature of appearance. That is what is said. Root: Therefore, this is the supreme path of Vajrayana, the awareness of original liberation, original purity, is emptiness, devoid of inherent existence, beyond thought and expression, its characteristic is that it abandons the limits that can be reached by the expression of conceptual mind, without aspiration, it perfects the qualities of awareness. That is to say, therefore, this is the supreme path of Vajrayana, the great perfection of oral instructions, the awareness of original liberation, original purity, freedom from elaboration, is emptiness, devoid of inherent existence, yet beyond thought and expression, its characteristic is that it abandons the limits and center that are measured by conceptual mind and expressed by words, and without even a little aspiration for the good realm of the ground other than that, it perfects all the qualities of awareness, and for the sake of realizing such a state of no-birth, it teaches the path of gradual entry. If a person who has directly recognized the characteristics of the Dharmakaya to be realized practices again from the beginning, then it is like adding a patch of liberation to the already liberated. Therefore, the wisdom of the Buddha cannot be expressed in words, so it cannot be determined by the term "non-meditation", and if it is not truly seen, it cannot be understood according to the literal meaning, because it is difficult to establish self-nature, so relying only on one's own way of understanding, the view obtained is only a slight understanding, and thus the idea arises that "I have realized, others are confused", one should not distort the oral instructions that directly reveal the ultimate meaning with this kind of clinging to one's own view. Furthermore, if a person of superior faculties directly recognizes the reality of liberation in the moment of seeing, he will not be bound by the clinging of grasping and being grasped to his own nature of original purity, because he has disappeared into the nature of reality, so he has nothing to do with any talk of confusion or non-confusion, right or wrong. If one realizes such a principle, then the self-nature of awareness will not gather the assemblies of objects at any time, nor will it measure the three trainings of hearing, thinking, and meditation with the elaboration of the objectifying thought, and what is obtained in the mind.
Tibetan
་ཐེག་པ་འོག་མ་ཐམས་ཅད་བློས་བཅོས་པའི་ཐ་སྣད་ཀྱི་གྲུབ་མཐར་འཇིག་པའོ། །ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། རིག་པའང་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ལ་མི་གནས་པས། །ང་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པའི༨་ཆོས་དང་བྲལ། །དེ་ལ་སྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མེད། །མ་བཅོས་རྣལ་མར་བཞག་ན་རྗེན་པར་མཐོང་། །རང་གི་ངོ་བོ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་ན། །མ་རིག་འཛིན་པས་སྲིད་པར་འཁྲིད་མི་ནུས། །ཕྱི་རོལ་ཡུལ་དང་བདག་ཏུ་ཞེན་པ་རྣམས། །བྱེད་པོས་མ་བྱས་སེམས་རྟོག་བརྟས་ལས་གྲུབ། །གཞི་དང་རྩ་བ་མེད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས། །སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྫོགས། །དེ་ལས་གཞན་པའི་རྟོགས་པ་ཡོད་མི་དགོས། །ཀློག་དང་འཛིན་དང་བསྒོམ་དང་བསྟན་བཅོས་སེམས། །མཐའ་དག་བློ་ཡི་གྲུབ་མཐའ་ཞིག་གྱུར་ན། །ཡིད་སྨོན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱར་གྱུར་པ་རྣམས་དང་། དེ་དག་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཞེན་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་བྱེད་པོ་གཞན་གྱིས་མ་བྱས་ཤིང་རང་གི་སེམས་རྟོག་བརྟས་པ་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཀྱང་གཞི་དང་རྩ་བ་མེད་པ་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་ཤིང་སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནམ་མཁའི་སྤྲིན་འཇའ་དང་ཆུའི་ཆུ་ལྦུར་མེ་ལས་དུ་བ་བཞིན་རང་བཞིན་མེད་པ་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྟོགས་པ་ཡོད་མི་དགོས་ཤིང་། ཆོས་རྣམས་ཀློག་པ་དང་འཛིན་པ་དང་སྒོམ་པ་དང་འཆད་རྩོད་རྩོམ་སོགས་བསྟན་བཅོས་སེམས་པ་མཐའ་དག་བློ་ཡི་གྲུབ་མཐའ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཞིག་པར་གྱུར་ན་ཡིད་ཀྱིས་སྨོན་བྱའི་འབྲས་བུ་གཞན་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་དེ་ཉིད་རང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། ཁྱད་པར་བླ་ན་མེད་པའི་ཐོད་རྒལ་ནི། །རིག་གདངས་མངོན་སུམ་མཐོང་བས་གོལ་ས་ཉུང་། །ཕྱི་འབྱུང་ས་རྡོ་རི་བྲག་ཡུལ་སྣང་གི། །གདོས་བཅས་དྲི་མ་ཟད་པས་འབྱུང་ཆེན་གྱི། །ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་ཆེན་པོར་དྭངས་པའི་ལམ། །མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནང་འབྱུང་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱིས། །རྡུལ་ཕྲན་ཉིད་ལས་དྭངས་པར་མ་ནུས་པའང་། །འཕོ་བ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེའི་སྐུར་སྨིན་ནས། །གཞན་དོན་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་བར་དུ་མཛད། །དེ་ཕྱིར་རང་གི་སྡེ་པས་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི། །ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་ཀུན་དང་ཁྱད་ཞུགས་པའི། །མཚན་ཉིད་ལེགས་པར་ཕྱེད་པ་མན་ངག་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་ཅན་གྱིས་བསྒོམས་ནས་གྲོལ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སམ་བླ་ན་མེད་པའི་ཐོད་རྒལ་ནི། རིག་པའི་གདངས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་གོལ་ས་ཉུང་ཞིང་ཕྱི་འབྱུང་ས་རྡོ་རི་བྲག
Chinese
下乘一切为分别念所造作的宗派而坏灭。如是说。根本：觉性不住于所知境，故离我与我所执之法。于此无有能修与所修，若置于无造作之本然，则能赤裸显见。若自性不转为他，则无明执着不能牵引至轮回。所有对外境及我之执着，非由作者所作，乃由心之分别念增长而成立。一切皆从无基与无根而生，然于生起之刹那便圆满了无生。不需于此之外另有证悟。读诵、受持、修习及论典思惟，若一切皆坏灭为心之宗派，则彼即是无有希求之佛陀。如是说。彼亦即是说，所有外境，即色声香味触，以及执着彼等为我之执着，亦非由作者所作，乃由自心之分别念增长而成立，然一切皆从无基与无根而生，且于生起之刹那，便如虚空之云虹、水中之水泡、火中之烟般，圆满了无自性之证悟，不需于此之外另有证悟。若知晓读诵诸法、受持、修习、讲说辩论著作等论典思惟，一切皆是心之宗派，并坏灭其无自性，则因无有他者可为意念希求之果，故所谓之佛陀即是自身。如是说。根本：尤为无上之妥噶，以现见觉性光芒故，歧途甚少。外生之地石山岩等境相之，有碍之垢染尽除故，大种之，智慧光明大清净之道。显现内生之切却，亦不能较微尘更为清净者，成就大迁转，成熟为金刚身。为利他而于轮回未空之际而行持。是故自方以意念之，见修行果一切皆殊胜之，善辨特征乃为口诀。如是说。此为有精进者修习后解脱之特殊之处，或为无上之妥噶。以现见觉性之光芒，故而误入歧途甚少，外境所生之地石山岩等
English
All lower vehicles are destroyed in the tenets of fabricated concepts. Thus it is said. Root: Since awareness does not abide in the realm of knowable objects, it is free from the Dharma of clinging to "I" and "mine". Therein, there is no meditation or object of meditation. If left in its natural, uncorrected state, it is seen nakedly. If one's own essence does not change into something else, then ignorance and clinging cannot lead one into existence. All attachments to external objects and self are not made by a maker, but arise from the increase of mental concepts. All are born from a basis and rootlessness. From the moment of birth, they are perfected without birth. There is no need for another realization beyond that. Reading, holding, meditating, and thinking about treatises, when all the tenets of the mind are destroyed, that itself is the Buddha without longing. That is to say, all external objects, which are forms, sounds, smells, tastes, and tangible objects, and all attachments to them as self, are not made by another agent, but are accomplished by the increase of one's own mental thoughts, but all are born from a basis and rootlessness, and from the moment of birth, the absence of birth is perfected like clouds and rainbows in the sky, water bubbles in water, and smoke from fire, and there is no need for another realization beyond that. If one knows that reading, holding, meditating, and explaining, debating, writing, etc., and thinking about treatises are all just tenets of the mind, and if they are destroyed without inherent existence, then there is no other fruit to be desired by the mind, so the so-called Buddha is oneself. Thus it is said. Root: In particular, the supreme Tögal is one in which there are few deviations because the radiance of awareness is directly seen. Because the gross impurities of external phenomena such as earth, stones, mountains, rocks, and landscapes are exhausted, the path of the great elements' wisdom is clear as great light. Manifesting the inner arising Trekchö, even what could not be purified from the atom itself, ripens into the Vajra Body through the Great Transference. Until samsara is empty, it performs the benefit of others. Therefore, it is an instruction that clearly distinguishes the characteristics in which all the views, meditations, conduct, and results of one's own school are superior to mental discernment. That is to say, the special feature of liberation through diligent meditation is the supreme Tögal. Because the radiance of awareness is directly seen, there are few deviations, and the earth, stones, mountains, rocks, etc. arising externally