Tibetan
རྟོག་ཅན་སྙིང་རྗེའི་རྩལ་གྱིས་སྒྲོལ་བའི་ཞེ་སྡང་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆོས་རྣམས་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་སྲོ་མ་ཤི་བ་སྟེ་ངར་མ་ཆགས་པའི་ང་རྒྱལ། །གཉིས་འཛིན་གྱི་ལྟ་སྤྱོད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཀློང་དུ་མི་འཛུད་པའི་ཕྲག་དོག་སྟེ་ལྔ་པོ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་དུག་ལྔ་སྟེ་སྦས་དོན་ཡིན་ནོ། །ལོག་པའི་དུག་ལྔ་ནི། ཕྱིའི་རྫས་དང་། ནང་སེམས་ཅན་ལ་ཞེན་ཅིང་སྲེད་པ་འདོད་ཆགས་ཀུན་ནས་མནར་བར་སེམས་པ་ཞེ་སྡང་ཁོང་ཁེངས་ཤིང་མཉེན་ལྕུག་མེད་པ་ང་རྒྱལ་གཞན་འབྱོར་གྱིས་ཡིད་ལ་ཟུག་རྔུ་བསྐྱེད་ཅིང་ཕྲག་ཏུ་མི་ཤོང་བ་ཕྲག་དོག །འདི་དག་སྤང་བྱར་བཟུང་ན་ཤེས་བྱའི་གནས་ལུགས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རང་རྒྱུད་དུ་མི་ལྡན་པའི་དོན་ལས་ལྡོག་སྟེ་ཉན་རང་གི་ལམ་དུ་གོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྒྱུད་ལ་དུག་ལྔ་གང་སྐྱེས་པའི་རང་ལྡོག་མ་ཉམས་པ་ལམ་དུ་འདོད་པ་དང་། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཞིགས་པ་དང་། ཞེ་སྡང་གི་གཉེན་པོ་བྱམས་པ་བསྒོམཔ་སོགས་སྤང་གཉེན་གཉིས་སུ་བྱེད་པ། ཞེ་སྡང་འགག་རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པ་རྟོག་མེད་ལམ་དུ་འདོད་པ་དེ་རྣམས་གང་ཡང་ཐེག་རྩེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཤེས་བྱའི་གཤིས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་རང་རྒྱུད་ལྡན་མ་གྲུབ་པས་དུག་ལྔ་གང་རུང་སྐྱེས་དུས་སྟོང་པ་ལས་མ་འདས་པས་རང་ལྡོག་ཅན་དུ་མི་གནས། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཞིགས་པས་འབྲེལ་པ་ཡང་མ་གྲུབ། སྤང་བྱའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའི་སྤྲོས་པ་ཞིག །སོ་སོའི་རང་བཞིན་མ་འགག་པའི་ངང་དེ་ཉིད་ཆོས་ཉིད་དུ་ཤེས་ན་ལས་གསོག་པའི་བྱ་བ་བྱེད་མི་ནུས་ཤིང་དེར་བརྟེན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱང་འདུ་མི་བྱེད་པས་སྤང་དུ་མེད་དོ། །དེའང་འཁོར་བའི་རྩ་བ་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་ཀྱང་དེ་སྤངས་པའི་ཕ་རོལ་ན་ཡེ་ཤེས་བྱ་བའི་བཟང་པོ་ཞིག་ཐོབ་ཏུ་མེད་ཀྱང་དེའི་གནས་ལུགས་ཇི་བཞིན་མ་ཤེས་སྐྱོན་གྱིས། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་དུག་ལྟར་དུ་སྤོང་བ་དང་། རང་རྒྱལ་གྱིས་སེམས་ལ་སྐྱེར་མི་བཅུག་འདོད་ནས་འགེགས་ཅི་ཐུབ་བྱེད་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་སྦྱོར་བ་ཡང་ཚོང་དཔོན་ཐབས་ལ་མཁས་པས་མི་ནག་མདུང་ཐུང་ཅན་བསད་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་ཁྱེའུ་སྐར་མ་ལ་དགའ་བས་ཚོང་དཔོན་གྱི་བུ་མོ་ཆགས་པས་གདུང་བ་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབས་པ། ལྷ་ལུང་དཔལ་རྡོར་གྱིས་གླང་དར་མ་བཀྲོངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྔགས་ཕྱི་པ་བྱ་སྤྱོད་རྣལ་འབྱོར་གསུམ་གྱིས་རང་གི་སྒོ་གསུམ་དག་པར་བསྒྱུར་བ་སོགས་ཀྱང་བླ་མེད་ཐེག་པའི་གནས་སྐབས་འདིར་ཆོས་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་སྤྲོས་བྲལ་དང་ཏིང་འཛིན་གྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པས་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱས་ཐེབས་པས་རང་ལྡོག་ཅན་དུ་མི་གནས་པར་ལམ་དུ་སློང་བའོ། །རྩ་བ། དྲི་ཆེན་དྲི་ཆུ་མཾ་ས་རཀྟ་ཟིལ། །དང་ལེན་ལྔ་ལ་གཙང་སྨེའི་གཉིས་རྟོག་འདྲལ། །ཞེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་དྲི་ཆེན་དང་དྲི་ཆུ་དང་མཾ་ས་ཤ་ཆེན་དང་རཀྟ་མཚན་ལྡན་ལས་བྱུང་བ་འདི་རྣམས་གཙང་རྩོག་གི་རྟོག་པ་ལྡོག་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། རང་གི་ངོ་བོས་སངས་རྒྱས་ལྔར་བསྒྲུབ་པ་དང་། ནུས་མཐུས་ནད་ལྔ་བསལ་བ། བྱིན་རླབས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པའི་རྫས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པས་དང་དུ་བླང་བར་བྱའོ། །རྩ་བ། ཕུང་པོ་འབྱུང་ཡུལ་དབང་པོ་ཁ་དོག་ལྷར། །ཤེས་བྱ་ལྔ་ནིཤེས་རབ་སྟོབས་ཀྱིས་སྤྱོད། །ཅེས་པ་ནི་དེ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་རྒྱལ་བ་རིགས་ལྔ། འབྱུང་བ་ལྔ་ཡུམ་ལྔ། དབང་པོ་དང་དབང་ཤེས་སེམས་དཔའ། །ཡུལ་ལྔ་སེམས་མ། ཁ་དོག་ལྔ་རིགས་ལྔ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔར་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །རྩ་བ། རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་པདྨ་ལས་དེ་བཞིན། །བསྒྲུབ་བྱ་ལྔ་ནི་རྟོགས་གོམས་མཐུ་ཡིས་བསྒྲུབ། །འདི་དག་དམ་ཚིག་གསལ་བཀྲའི་དགོངས་པ་སྟེ། །དེ་བཞིན་དུས་འཁོར་བརྟུལ་ཞུགས་ཉི་ཤུ་ལྔ། །གསང་འདུས་སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་ཟླ་གསང་སོགས། །ཞེས་པ་ནི་དེའང་རྡོ་རྗེའི་རིགས་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་པདྨ་དང་ལས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ་བསྒྲུབ་བྱ་ལྔ་ནི་རིམ་གཉིས་ལ་ཞུགས་བཞིན་རྟོགས་ནས་གོམས་པར་གྱུར་པའི་མཐུ་ཡིས་བསྒྲུབ་ཅེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་བྱ་ལྔ་དང་བསྒྲུབ་བྱ་ལྔ་པོ་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་ལྟོས་གྲུབ་ཅན་ཡིན་ཏེ་ཤེས་བྱ་ལྟ་བའི་དམ་ཚིག་དེ་ཉིད་རྟོགས་ན་སྒྲུབ་བྱེད་སྒོམ་པའི་དམ་ཚིག་ཡིན་པས་ལྟ་སྒོམ་ཟུང་འཇུག་ཏུ་ཉམས་སུ་བླང་ལ་དེའི་ངང་ནས་སྤྱོད་པ་དང་། མི་སྤོང་བ་དང་། དང་དུ་བླང་བ་གསུམ་ནི་སྤྱད་བྱའི་དམ་ཚིག་ཡིན་ཡང་། ལས་དང་པོ་པས་ཡིད་ཀྱིས་མི་སྤོང་ཞིང་ལུས་ཀྱིས་མི་སྤྱོད་པ་རང་གིས་རང་ལ་མི་ཁྲེལ་བ་གཙོ་བོར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཐོས་ཉུང་བདུད་ཀྱིས་ཕྱོགས་བསླད་པ་ཁ་ཅིག་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་སོ་སྙམ་ནས་སྤྱོད་པ་འདོད་རྒྱལ་དུ་སྤྱོད་པ་དག་ཡོད་ཀྱང་རྟོགས་སོ་སྙམ་པ་དེ་ཉིད་སྐྱོན་ཡིན་པས་རྩིང་སྤྱོད་ལ་བརྩོན་པ་དག་སྔགས་ལམ་དུ་ཞུགས་ཀྱང་ཕུང་འཚེངས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཉམས་མྱོང་ལ་དྲོད་ཅུང་ཟད་ཐོབ་ནས་གནང་བཀག་གི་རིམ་པ་མ་བརྗེད་པས་རྟོག་དཔྱོད་དང་བཅས་པས་དམ་ཚིག་དང་འགལ་ན་སྤང་། །མཐུན་ན་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཡང་ཇི་སྲིད་སེམས་ལ་ཁུ་འཕྲིག་ཡོད་རིང་ལ་ལས་དག་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུའང་ཡོད་པར་ངེས་པས་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྤྱོད་པ་ཁྲེལ་བག་ཡོད་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལྷག་པའི་དམ་ཚིག་དང་། དུས་འཁོར་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་སོགས་རྒྱས་འགྲེལ་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྩ་བ། སྔོན་དང་ཕྱིན་ཆད་འགྱུར་བའི་རྒྱུད་སྡེ་ཡི། །སྤྱི་དོན་གྱུར་པ་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་སྨོན་འཇུག་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ། །མི་བསྐྱོད་རྡོར་དྲིལ་ཕྱག་རྒྱ་བླ་མ་གཟུང་། །རིན་འབྱུང་ཆོས་ནོར་མི་འཇིགས་བྱམས་པ་སྦྱིན། །སྣང་མཐའ་ཐེག་པ་གསུམ་འཛིན་ཆོས་རྣམས་བཤད། །དོན་གྲུབ་མཆོད་བསྟོད་ཕྲིན་ལས་ཀུན་ལ་གུས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཡང་སྔོན་དང་ཞེས་པ་རྙིང་མ་དང་ཕྱིན་ཆད་འགྱུར་བའི་གསར་མའི་རྒྱུད་སྡེའི་སྤྱི་དོན་དུ་གྱུར་པ་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་པ་ལ། སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་ལ་སྨོན་པ་དང་འཇུག་པ་དང་སོ་ཐར་བྱང་སེམས་སྔགས་སྡོམ་སྟེ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ་བསྲུང་བ་དང་། མི་བསྐྱོད་པར་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་བླ་མ་བཟུང་བའོ། རིན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང་ནོར་ཏེ་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་མི་འཇིགས་བྱམས་པ་སྟེ་བཞིའོ། །སྣང་མཐའ་ལ་ཉན་རང་དང་བྱང་སེམས་སྔགས་ཏེ་ཐེག་པ་གསུམ་འཛིན་ཅིང་དེ་དག་གི་ཆོས་རྣམས་གཞན་ལ་བཤད་ཅེས་པ་དང་། དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ལ་མཆོད་ཡུལ་བཀུར་ཞིང་སྦྱིན་ཡུལ་སྐྱོང་བ་སོགས་ཕྲིན་ལས་བཞི་དང་ལས་རབ་འབྱམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀུན་ལ་གུས་པ་སྟེ་བསྟན་འགྲོའི་དོན་ལ་འཇུག་པ་མི་ལྷོད་པའོ། །རྩ་བ། ཁྱད་པར་བླ་མེད་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་པ་ནི། །རྡོ་རྗེའི་རིགས་གྱུར་སྲོག་ལ་འཚེ་བའང་། །ཞིང་བཅུ་ལས་གཞན་དབུ་མར་རླུང་རྟོག་གསོད། །རིན་ཆེན་རིགས་ལ་མ་བྱིན་བླང་བྱ་ནི། །མཚན་ལྡན་གཟུངས་དང་སྐལ་མེད་སྐྱེ་བོའི་ནོར། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རང་སྟོབས་མཐུ་ཡིས་བླང་། །པདྨའི་རིགས་ལ་རི་དྭགས་མིག་ཅན་མཆོད། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བུད་མེད་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད། །ལས་ཆོས་དམ་ཚིག་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྟེན། །འཁོར་ལོའི་རིགས་ལ་ཤ་ཆེན་ལྔ་དང་ཆང་། །ལས་ལ་རྫུན་ཚིག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྒྲོག །ཅེས་པ་ནི་ཁྱད་པར་སྔགས་བླ་ན་མེད་པ་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་པ་ནི། རྡོ་རྗེའི་རིགས་སུ་གྱུར་པའི་གཞན་གྱི་སྲོག་ལ་འཚེ་བའི་དམ་ཚིག་ལའང་བསྒྲལ་བའི་ཞིང་བཅུ་དང་ཉམས་པ་བདུན་ལ་གཏོགས་པ་རྣམས་བསྒྲལ་བ་ལས། གཞན་པ་དབུ་མར་ལས་རླུང་དང་རྟོག་པ་གསོད་པའོ། །རིན་པོ་ཆེ་རིགས་ཀྱི་ད
Chinese
以具思维的慈悲之力度脱，了知嗔恨、能取所取的诸法于平等性的见解，是未死之灰，即未生起傲慢的慢。二取之见行不融入法性的虚空，是嫉妒，此五者，是真实的五毒，是隐藏之义。虚妄的五毒是：对外境之物和对内有情贪执而渴求的贪欲，从各方面折磨内心而思的嗔恨，内心充满傲慢且不柔顺的傲慢，因他人兴盛而在心中产生刺痛且无法容忍的嫉妒。若将这些执为应断除，则与了知所知之实相，烦恼非自性具有之义相违，故堕入声闻缘觉之道。因此，认为无论生起何种五毒，其自解脱不减损即是道，以及以理智进行观察，以及修持嗔恨之对治慈爱等，将断除与对治二者作为对立，嗔恨止息后的觉知认为是无分别之道的那些，都不是无上大圆满之真正道。那么是什么呢？所知之自性中，烦恼非自性具有，因此无论生起任何五毒，都未超出空性，故不以自解脱而存在。以理智观察，关联也不成立。断除之对治修持的戏论寂灭。各自的自性未止息的状态本身，若知为法性，则不能做积业之事，因此依于它的习气也不会积累，故无须断除。如是，轮回之根本虽是烦恼，然断除它之外也无法获得名为智慧的善妙，然若不如实了知其状态则有过失。声闻以如毒般断除，独觉欲不让其生于心中而尽力阻止，菩萨与善根相合也如商主善于方便杀死黑人短矛者，以及婆罗门童子喜爱星星，因贪恋商主的女儿而成就了痛苦的利益，拉隆贝多（ལྷ་ལུང་དཔལ་རྡོར་）杀死朗达玛（གླང་དར་མ་，公元841-846年，西藏历史上的一位赞普）一样。外密的事部、行部、瑜伽部以各自的三门转化为清净等，在无上乘的此阶段，也是大法平等之见
English
The view of realizing the equality of anger, grasping, and the objects of grasping, which are liberated by the power of compassionate thought, is like ashes that have not died, which is pride that has not arisen. Jealousy is not inserting the view and practice of dualistic grasping into the space of reality, these five are the true five poisons, which are the hidden meaning. The false five poisons are: attachment and craving for external objects and internal sentient beings, anger that torments the mind in every way, pride that is arrogant and inflexible, and jealousy that causes a sting in the heart and cannot bear the prosperity of others. If these are held as things to be abandoned, it contradicts the meaning of not having afflictions as self-nature in the nature of what is to be known, and therefore falls into the path of the Shravakas and Pratyekabuddhas. Therefore, the belief that whatever five poisons arise in the mind, their self-liberation without diminishing is the path, and examining with reason, and cultivating loving-kindness, the antidote to anger, etc., making the abandonment and the antidote as two opposites, and considering the knowledge after the cessation of anger as the path of non-conceptuality, none of these are the true path of Atiyoga Dzogchen. So what is it? In the nature of what is to be known, afflictions are not established as having self-nature, therefore, whenever any of the five poisons arise, they do not go beyond emptiness, so they do not exist as self-liberation. Examining with reason, the connection is also not established. The elaboration of cultivating the antidote to be abandoned is pacified. If one knows that the state of each of their own nature not ceasing is itself the nature of reality, then one cannot do the work of accumulating karma, and therefore the habitual patterns based on it will not accumulate, so there is no need to abandon them. Thus, although the root of samsara is affliction, one cannot obtain a good thing called wisdom beyond abandoning it, but if one does not truly know its state, there is fault. The Shravakas abandon it like poison, the Pratyekabuddhas want to not let it arise in their minds and try to prevent it as much as possible, and the Bodhisattvas combine it with the root of virtue, just like the merchant who is skilled in means kills the black man with a short spear, and the Brahmin boy who loves stars achieves the benefit of suffering because he is attached to the merchant's daughter, like Lhalung Peldor killing Langdarma. The Kriya, Upa, and Yoga of the outer tantras transforming their own three doors into purity, etc., in this stage of the Anuttara Vehicle, are also the view of the great equality of Dharma.
Chinese
通过将无散乱和禅定的方法相结合，烦恼的集合以其自身体性空性的法性来扩展，从而不会停留在自相矛盾的状态，而是转化为道路。根本偈：大便小便 মাংস（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，肉），血 रक्त（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，血），甘露。对于接受的五种，要舍弃清净和不净的二取分别。意思是说，像大便、小便、 মাংস（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，肉）、由具相的血 रक्त（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，血）产生的这些，通过舍弃清净和不净的分别念，就是法性的自性。以其自身体性成就五方佛，以其力量消除五种疾病，因为是成就加持的成就的特殊物质，所以应当接受。根本偈：五蕴、生处、根、颜色为本尊，所知五者以智慧力享用。意思是说，五蕴是五部佛，五大是五佛母，根和根识是勇识，五境是佛母，五色要知道是五部和五种智慧。根本偈：金刚、珍宝、莲花、事业如是，所成五者以证悟串习力成就。这些是明示三昧耶的密意，如是时轮二十五种行，密集、佛陀合修、月密等。意思是说，金刚部、珍宝部、莲花部、事业部和如来部，这五个所要成就的，是通过进入二次第，从证悟到串习的力量来成就。像这样，所知五者和所成五者是相互依存的，如果证悟了所知见解的三昧耶，那么就是能成办修行的三昧耶，因此要将见修行融入双运，并在那样的状态中行持，不舍弃和接受这三者是所行持的三昧耶，但是初学者主要是不以意舍弃，不以身行持，不自欺欺人。还有些少闻者被魔所迷惑，自以为证悟了空性，随意行事，但自以为证悟的想法本身就是过失，所以努力粗暴行事的人，即使进入密咒道，也会遭受极大的损害。在经验上获得少许暖相后，不要忘记允许和禁止的次第，通过思辨，如果与三昧耶相违，就舍弃。如果一致，就成办，即使这样
English
By combining the methods of non-distraction and samadhi, the collection of afflictions is expanded by the Dharma nature of emptiness in its own essence, so that it does not remain in a self-contradictory state, but is transformed into the path. Root verse: Excrement, urine, মাংস (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, meat), blood रक्त (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, blood), nectar. For the five that are accepted, abandon the dualistic conceptions of clean and unclean. This means that things like excrement, urine, মাংস (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, meat), and blood रक्त (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, blood) produced from a qualified source, by abandoning the conceptions of clean and unclean, are the self-nature of Dharma nature. By its own essence, it accomplishes the Five Buddhas, and by its power, it eliminates the five diseases. Because it is a special substance for accomplishing the blessings of accomplishment, it should be accepted. Root verse: The aggregates, sources, senses, and colors are deities, the five objects of knowledge are enjoyed by the power of wisdom. This means that the five aggregates are the Five Victorious Ones, the five elements are the Five Mothers, the senses and sense consciousnesses are heroes, the five objects are the Mothers, and the five colors should be known as the five families and the five wisdoms. Root verse: Vajra, Jewel, Lotus, Action, thus, the five to be accomplished are accomplished by the power of realization and habituation. These are the intentions that clearly illuminate the samaya, such as the twenty-five practices of Kalachakra, Guhyasamaja, Buddha Samayoga, Chandra Guhya, etc. This means that the Vajra family, the Jewel family, the Lotus family, the Action family, and the Tathagata family, these five to be accomplished, are accomplished by the power of realization and habituation while entering the two stages. In this way, the five objects of knowledge and the five to be accomplished are interdependent. If one realizes the samaya of the view of the objects of knowledge, then it is the samaya of accomplishing meditation. Therefore, one should integrate view and practice into union, and in that state, the three of conduct, non-abandonment, and acceptance are the samaya to be practiced. However, for beginners, the main thing is not to abandon in mind, not to practice in body, and not to deceive oneself. Also, some who have heard little are deluded by demons, thinking that they have realized emptiness, and act arbitrarily. But the very thought of having realized is a fault. Therefore, those who strive for rough conduct, even if they enter the mantra path, will suffer great harm. After gaining a little warmth in experience, do not forget the order of permission and prohibition. Through speculation, if it contradicts the samaya, abandon it. If it is consistent, accomplish it, even so