Tibetan
མས་པར་བྱེད། །གསང་བའི་དོན་རྣམས་གཞན་མི་བསྒྲག་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཡང་སྒྱུ་འཕྲུལ་རྩ་བའི་དམ་ཚིག་རྣམ་ལྔ་ནི། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་མི་སྤོང་བར་བཀུར་སྟིས་བསྙེན་པ་དང་ཡི་དམ་གང་གི་དབང་ཐོབ་པ་དེའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་རྒྱུན་མི་བཅད་པ་དང་། །སྤྱིར་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ཞེས་རྒྱུ་འབྲས་མི་འགོང་པ་དང་ཁྱད་པར་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་དག་ལ་བྱམས་ཤིང་བརྩེ་བར་བྱེད་པ། །གསང་བར་འོས་པ་དང་གཉེར་གཏད་པ་སོགས་ཀྱི་དོན་རྣམས་གཞན་ལ་མི་སྨྲ་བ་རྣམས་སོ། །རྩ་བ། ཡན་ལག་དམ་ཚིག་སྡེ་ཚན་གཉིས་སུ་བསྡུ། །དང་པོའི་ཕྱོགས་ནི་ཉོན་མོངས་ལྔ་མི་སྤོང་། །རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཉོན་མོངས་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པ་རྨ་བྱ་དུག་ཟོས་འདྲ། །ཡེ་ནས་རིགས་ལྔར་ཤེས་པས་ཡེ་ཤེས་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་དེའང་ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་རྣམས་སྡེ་ཚན་གཉིས་སུ་བསྡུ་བ་དང་པོའི་ཕྱོགས་ནི་ཉོན་མོངས་ལྔ་མི་སྤོང་ཞེས་པ་ཡང་ཐེག་པའི་མཆོག་དམན་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་ཉན་རང་གི་ཉོན་མོངས་དངོས་སུ་སྤྱོད་པ་སྨོས་ཅི་ཡིད་ལ་འགྱུ་བ་ཙམ་ཡང་འགོག་པ་དང་། ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་བས་སྤང་ལེན་གཉིས་སུ་བྱས་ཏེ་སྤང་བྱའི་ཉོན་མོངས་འདོགས་ཕྱོགས་ལའང་མི་སྡུག་པ་དང་མི་གཙང་བའི་རྫས་སོ་གཉིས་སོགས་སུ་གཉེན་པོ་སྟོབས་བསྐྱེད་དེ་བསྒོམ་པ་སོགས་དུག་གསུམ་པོ་གང་ལའང་དེ་དང་དེའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཀྱང་། སྔགས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་བདེན་པས་ཉོན་མོངས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཅན་དུ་མི་འཆར་བས་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པས་སྤང་དུ་མེད་ཅིང་། ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་དང་རང་བཞིན་དང་ཕྲིན་ལས་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ནས་ཡེ་ཤེས་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད་ཅེས་པའོ། །རྩ་བ། གཉིས་པའི་ཕྱོགས་ནི་བདུད་རྩི་ཆེན་པོ་ལྔ། །བླང་བྱར་ངེས་པས་ཆོས་ཉིད་རོལ་པར་བླང་། །རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་བླང་། །དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པའི་དམ་རྫས་ཡིན་པས་བླང་། །མཁའ་འགྲོ་འདུ་ཞིང་དངོས་གྲུབ་ཉེ་བས་བླང་། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཡིན་པས་བླང་། །ཞེས་པ་ནི་ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་གཉིས་པའི་ཕྱོགས་ནི་བདུད་རྩི་ཆེན་པོ་ལྔ་སྟེ་དྲི་ཆེན་དྲི་ཆུ་མོའི་རྡུལ་ཕོའི་ཁམས་དཀར་པོ་མཾ་ས་བཅས་བླང་བྱར་ངེས་པས་ཆོས་ཉིད་ལ་ཆོས་ཉིད་རོལ་པར་བླང་རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་བླང་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པའི་དམ་རྫས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པས་བླང་། མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས་འདུ་ཞིང་མཆོག་ཐུན་གྱི་དངོས་གྲུབ་ཉེ་བར་བྱེད་པའི་རྫས་ཡིན་པས་བླང་། །དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་པའམ་བརྟུལ་ཞུགས་རྫས་སུ་བླང་དོར་མེད་པར་སྤྱོད་པའོ། །རྩ་བ། ཆ་ཤས་དབྱེ་བ་ཉིས་བརྒྱའི་གྲངས་ངེས་ནི། །ཉི་ཤུར་བསྡུ་བ་ཀུན་གཟིགས་རོང་པའི་ལུགས། །ཞེས་པ་ནི་ཆ་ཤས་དབྱེ་བ་ཞེས་པ་གཅིག་ལའང་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་དྲུག་ཅུར་འགྱུར་ལ། ཡན་ལགགཅིག་ཉིད་ལས་ཉི་ཤུར་དབྱེ་བས་ཉིས་བརྒྱར་འགྱུར་ཏེ་བསྡོམས་ན་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུའོ། །དེ་ཀུན་ཉི་ཤུར་བསྡུ་བ་འདི་ཤེས་བྱའི་གནས་ཀུན་གཟིགས་པ་རོང་པ་ཆོས་ཀྱི་བཟང་པོའི་ལུགས་སོ། །རྩ་བ། སེམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་མེད་དང་གཅིག་པུ་དང་། །ཕྱལ་བ་དང་ནི་ལྷུན་གྲུབ་ཞེས་གྲགས་པ། །བསྲུང་མཚམས་བྲལ་ལ་འདའ་བྱ་མི་དམིགས་པའི། །ངོ་བོའི་བཞུགས་ཚུལ་དམ་ཚིག་ཆིངས་ཀྱིས་བཅིངས། །ཡེ་ནས་ཉམས་མེད་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོའི་ལུགས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་འཕགས་ལམ་ཡིན་པས་ངོ་བོའི་བཞུགས་ཚུལ་ལ་དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་བཞིའི་ཆིངས་ཀྱིས་བཅིངས་པ་ཡང་དང་པོ་ངོ་བོ་ཀ་དག་སྤྲོས་བྲལ་རང་བྱུང་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་ནི་བསྲུང་མཚམས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་བ་བྱར་མེད་ལྷུན་རྫོགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ནི་བསྲུང་དུ་མེད་པ་དང་། གཉིས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཕྱི་ནང་ཡུལ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ངང་ནས་སྒོ་ལྔ་རང་ཡན་གྱི་རིག་པ་ལ་སྙམ་བྱེད་ཀྱི་བློ་ཞེན་མི་འཇུག་པར་ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་དུ་ལ་བཟླ་བ་ལ་ནི་ཕྱལ་ཞེས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀ་དག་གི་གདངས་ལ་མཁྱེན་ཆ་དང་། ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་གནས་པ་ཆོས་ཅན་སྣང་བཞིའི་ཉམས་ལེན་དང་མི་འབྲལ་བ་ནི་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དམ་ཚིག་གོ། །བཞི་པ་ནི། འདི་ལྟར་དམ་སྡོམ་གཉིས་ཀར་ཡིན་མིན་གྱི་རིས་དང་། །དངོས་པོ་ཡོད་མེད་དང་། སྐྱེ་འགག་དང་། བདག་གཞན་གྱིས་རྟོགས་མིན་དུ་འཛིན་པའི་བློ་དང་སྙམ་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་གཞལ་བའི་དགག་བཞག་དང་ཕོ་ཚོད་ཀྱི་ཡིན་བློས་རྟོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་གནས་གྱུར། བལྟས་པས་མ་མཐོང་བས་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་གནས་གྱུར། །ཚིག་གིས་མི་མཚོན་པས་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཏུ་གནས་གྱུར་པའི་གཅིག་པུ་ཞེས་བྱའོ། །བསྲུང་མཚམས་བྲལ་བའི་དམ་ཚིག་ལ་འདའ་བྱ་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོའི་བཞུགས་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་དམ་ཚིག་ཆིངས་ཀྱིས་བཅིངས་པ་སྟེ་ཡེ་ནས་ཉམས་པ་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་པོའི་ཞེས་ཐེག་རྩེ་ཤིན་ཏུ་རྣ
Chinese
防止。（不）向他人宣扬秘密之事。这是幻化根本誓言的五种：不舍弃金刚上师，以恭敬承侍；不间断所获得灌顶之本尊的咒语和手印；总的来说，不违背正确的见解，即因果不虚，特别是对进入密咒见修行道者慈爱；不向他人讲述应保密和委托等事宜。根本和支分誓言归纳为两个部分。第一部分是不舍弃五毒。自性了知的烦恼即是如是性。以方便摄持，如孔雀食毒。从一开始就了知五部，因此转为五智。这是说，支分誓言归纳为两个部分，第一部分是不舍弃五毒，也就是从大乘和小乘的差别来说，声闻缘觉的烦恼，实际行持就不用说了，连心中生起都遮止。相比起波罗蜜多乘，分为舍弃和取舍两种，对于所舍弃的烦恼，在对治方面，也观修不悦意和不净物三十二种等，对三种毒中的任何一种，都观修它所对应的对治法。然而，从密咒的法类来说，以现量证悟实相的谛实，烦恼不会显现为自相的实有，因为自性清净，所以没有可舍弃的。五烦恼是五部佛的种姓、自性和事业，因此说舍弃烦恼就无法成就智慧。第二部分是五大甘露。因为确定是应取之物，所以在法性中取用法性游戏。因为了知是五部的自性，所以取用。因为是成就悉地的誓言物，所以取用。空行
English
Preventing. (Not) proclaiming secret matters to others. This refers to the five root vows of illusion: not abandoning the Vajra Master, serving with reverence; not interrupting the mantra and mudra of the Yidam deity for whom one has received empowerment; in general, not contradicting the correct view, i.e., cause and effect are not false, especially being loving and affectionate towards those who have entered the path of mantra view, meditation, and practice; not telling others about matters that should be kept secret and entrusted, etc. Root and branch vows are summarized into two parts. The first part is not abandoning the five afflictions. The affliction of self-knowing is suchness. Being seized by skillful means is like a peacock eating poison. From the beginning, knowing the five families, therefore transforming into the five wisdoms. This means that the branch vows are summarized into two parts, the first part being not abandoning the five afflictions, which means that from the difference between the Great Vehicle and the Lesser Vehicle, the afflictions of the Hearers and Solitary Realizers, not to mention actually practicing them, even the arising in the mind is prevented. Compared to the Paramita Vehicle, it is divided into abandoning and adopting, and for the afflictions to be abandoned, in terms of the antidote, one also meditates on the thirty-two kinds of unpleasant and impure objects, etc., and for any of the three poisons, one meditates on its corresponding antidote. However, from the category of mantras, by the truth of directly realizing suchness, afflictions do not appear as having self-nature, because of self-nature purity, there is nothing to abandon. The five afflictions are the lineage, nature, and activity of the five Buddha families, therefore it is said that abandoning afflictions cannot achieve wisdom. The second part is the five great nectars. Because it is certain that they are to be taken, one takes the nature of reality as the play of reality. Because one knows it is the nature of the five families, one takes it. Because it is the supreme samaya substance for accomplishing siddhis, one takes it. Dakinis
Chinese
荟供是成就殊胜共同悉地的物质，因此应当受用。是过去、现在、未来一切诸佛的行为或苦行，应当毫无取舍地受用。根本颂：部分差别二百之数量决定，归纳为二十是全知荣波之宗。所谓部分差别，即使是一个也分为三十二，因此变为六十。从一个支分中分为二十，因此变为二百，总计三百六十。将这些全部归纳为二十，这是通晓一切所知处，全知荣波·曲吉桑波的宗派。根本颂：心的方面无和唯一和，混杂以及任运成就而著称，无守护界限，不可思议之所行，本体的安住方式以誓言约束，本来无有毁坏金刚王之宗。所谓大圆满是圣道，因此本体的安住方式以四大誓言约束，也就是首先本体本来清净、离戏、自生大誓言，是不守护界限的法性，不为所动，无作任运圆满的大智慧本体安住，是无须守护的。第二，如是于内外无处所证悟的境界中，对于五根各自的觉性，不投入思念的分别念，将有法转化为法性，称为混杂。第三，如是于本体无自性的法性本来清净的光芒中，智慧和功德的聚积，自性任运成就而安住，与有法四相的修习不分离，是任运成就的誓言。第四，如是于誓言和律仪二者，对于是与非的区分，以及事物存在与不存在，产生与灭亡，自他所了知与不了知而执着的分别念和思念二者的衡量、破立和臆测的是非之念所了知的一切，都转变为法性一味。观视也无法看见，因此转变为自性一味。言语无法诠释，因此转变为智慧一味，称为唯一。无守护界限的誓言，不可思议之所行的本体安住方式，如是为誓言所约束，即本来无有毁坏金刚王，是极
English
The gathering of offerings is the substance that brings about the near attainment of the supreme common siddhi, therefore it should be accepted. It is the conduct or asceticism of all Buddhas of the three times, and should be practiced without acceptance or rejection. Root verse: The definite number of two hundred divisions of parts, condensing into twenty is the system of Kunkhyen Rongpa. That is to say, even one of the divisions of parts is divided into thirty-two, thus becoming sixty. From one branch alone, dividing into twenty makes two hundred, totaling three hundred and sixty. This condensing of all of them into twenty is the system of Rongpa Chökyi Sangpo, who sees all knowable things. Root verse: In the aspect of mind, non-existence and oneness, mingling and spontaneous accomplishment are renowned, without protective boundaries, with inconceivable conduct, the abiding state of the essence is bound by vows, from the beginning without degeneration, the system of the Vajra King. That is to say, Dzogchen is the noble path, therefore the abiding state of the essence is bound by the bonds of the four great vows, which are, firstly, the vow of the essence, primordial purity, free from elaboration, great self-arising, which is the unchanging nature of reality without protective boundaries, abiding in the essence of great wisdom that is without action and spontaneously perfect, is that which cannot be protected. Secondly, in the state of realizing that there is no place inside or outside, not injecting the conceptual mind of thinking into the awareness of the five senses, transforming phenomena into the nature of reality, is called mingling. Thirdly, in the radiance of the primordial purity of the nature of reality, which is devoid of essence, the accumulation of wisdom and qualities abides as spontaneously accomplished in nature, inseparable from the practice of the four appearances of phenomena, is the vow of spontaneous accomplishment. Fourthly, in both vows and precepts, the mind that grasps the distinctions of right and wrong, the existence and non-existence of things, arising and ceasing, self and other, as known or unknown, and the measuring, establishing, and conjecturing of the two, the conceptual mind and thinking, all that is known by the mind of right and wrong is transformed into the single taste of reality. Because it cannot be seen by looking, it is transformed into the single taste of nature. Because it cannot be expressed by words, it is transformed into the single taste of wisdom, and is called oneness. The abiding state of the essence of the vow without protective boundaries, with inconceivable conduct, is bound by vows, that is, the Vajra King, which is without degeneration from the beginning, is extremely