Tibetan
གས་མཛེས་པའི་བྱེད་པོར་གྱུར་ལྟར་སྤྱད་པར་བྱའོ། །ཞེས་འགྲེལ་ལོ། །རྩ་བ། དེ་ལ་དམ་ཚིག་དང་ནི་སྡོམ་པའི་ཁྱད། །དམ་ཚིག་འདའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ལ། །སྡོམ་པ་བྱ་དང་མི་བྱའི་ངེས་པ་སྟེ། །ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་ཆས་དབྱེ་བའོ། །དེའང་སྔགས་སྡོམ་ཡིན་ན་དམ་ཚིག་འདྲེས། །དམ་ཚིག་ཡིན་ན་སྡོམ་པ་འདྲེས་མི་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་སྨོན་འཇུག་གཏོང་བ་སོགས་འདའ་བར་མི་རུང་བའི་ཆ་ཐམས་ཅད་དམ་ཚིག་དང་། གནང་བཀག་ལ་དཔྱད་ནས་འཇུག་ལྡོག་གཉིས་སུ་བྱེད་དགོས་མཐའ་དག་སྡོམ་པར་བཞག་པའོ། །དེའང་ངོ་བོ་གཅིག་སྟེ་སེམས་ཀྱི་སྟེང་ན་གཉིས་སུ་གྲུབ་པའི་གནས་མེད་ཀྱང་བློས་དམ་སྡོམ་གཉིས་ལྡོག་ཆས་དབྱེ་བའོ། །རྩ་བ། ཀུན་གྱི་སྤྱི་དོན་སྔགས་སྡོམ་པ་ཐོབ་དང་། །སྨྱོ་བ་ལ་སོགས་འདུ་ཤེས་རང་བཞིན་དུ། །མི་གནས་པ་ལ་ལྟུང་དང་དངོས་གྲུབ་མེད། །སྔགས་སྡོམ་ལྡན་ཞིང་མ་ཉམས་མ་བཏང་ལ། །ཤེས་པ་རང་བཞིན་རྣལ་དུ་གནས་པ་དེ། །ལྟུང་བ་དང་ནི་དངོས་གྲུབ་གཉིས་ཀའི་སྣོད། །ཅེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་སྡོམ་པས་མ་བསྡམས་པ་རྣམས་ལ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་ཉམས་པ་ལས་བཅས་འགལ་གྱི་ཆ་ནས་དངོས་གྲུབ་དང་ཉམས་པ་གཉིས་ཀ་མེད་ལ། སྔགས་གསར་རྙིང་ཀུན་གྱི་སྤྱི་དོན་དུ་སྔགས་སྡོམ་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་དང་ཐོབ་ཀྱག་སྨྱོ་བ་དང་ཆག་དབང་ལ་སོགས་ཀྱིས་འདུ་ཤེས་རང་བཞིན་དུ་མི་གནས་པ་རྣམས་ལ་ལྟུང་བ་དང་དངོས་གྲུབ་གཉིས་ཀ་མེད་ཅིང་། དབང་བཞི་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཐོབ་ཚེ་སྔགས་སྡོམ་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ། ཐོབ་པ་དེ་ཉིད་ཇི་བཞིན་དུ་ལྡན་ཞིང་མ་ཉམས་པ་དང་བློས་མ་བཏང་བ་རྣམས་ལ། ཤེས་པ་རང་བཞིན་རྣལ་དུ་གནས་ཤིང་སྐྱོན་གྱིས་མ་བསླད་པ་དེ་ནི་ཉམས་པའི་ལྟུང་བ་དང་བསྲུངས་བའི་དངོས་གྲུབ་གཉིས་ཀའི་སྣོད་དུ་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་གཞན་པའི་རྩ་ལྟུང་ལ། །ཀུན་དཀྲིས་ཞེས་བྱ་ད་དུང་བྱ་བ་དེ། །བྱེད་འདོད་མ་ལོག་དེ་ལ་འགྱོད་པ་མེད། །རང་ངོར་ལྟོས་པའི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང་། །གཞན་ངོར་ལྟོས་པའི་ཁྲེལ་ཡོད་མེད་པ་སྟེ། །ཆོས་གསུམ་ཚང་བའི་ཀུན་སློང་བྱ་བའི་མཐར། །གཏུགས་པ་དེ་སྲིད་རྒྱུན་ཆགས་ཡོད་གྱུར་ན། །ཀུན་དཀྲིས་ཚང་བའི་ཕམ་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །དུས་ཀྱི་བར་ཆད་རྒྱུན་ཆགས་མེད་པའམ། །ཆོས་གསུམ་གང་ལས་ཅིག་ཤོས་མ་ཚང་ན། །བྱ་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་སྦོམ་པོར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་བྱང་སེམས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་དེའི་སྡེ་སྣོད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་བཞིན་དང་། འདིར་སྔགས་ཀྱི་ལྟུང་བའི་ཡན་
Chinese
应当如对待能带来美妙的事物一般对待（誓言）。解释完毕。根本颂：对此，誓言与律仪的差别是：誓言是不应违越的，而律仪是对应做与不应做之事的确定。本体虽一，然以反体区分。如果是密咒律仪，则与誓言相混。如果是誓言，则律仪不会混入。意思是说，对此，誓言与律仪的差别在于，发愿、进入、施舍等一切不应违越的部分是誓言，而经过对允许与禁止的考量，必须做出进入与返回两种行为的所有方面都被设定为律仪。虽然本体是同一个，在心之上没有成立为二的处所，但以心识将誓言与律仪二者以反体区分。根本颂：一切共同之义，获得密咒律仪，以及疯狂等意识的自性，不住留者无有堕罪与成就。具有密咒律仪且未失坏未舍弃，觉性自性安住者，是堕罪与成就二者的容器。意思是说，像这样，作为所依之补特伽罗，对于未被律仪约束的那些人来说，从自性衰损以及所制违背的方面来说，既没有成就也没有衰损。作为新旧密咒一切共同之义，对于未获得密咒律仪的那些人，以及即使获得了，由于疯狂和业障等原因，意识不住留于自性者，既没有堕罪也没有成就。如果如法获得四灌顶，就是获得了密咒律仪。对于如实具有、未失坏、未以心舍弃的那些人，觉性自性安住且未被过失染污者，就是衰损的堕罪和守护的成就二者的容器。根本颂：菩提心之外的根本堕罪，称为具足缠缚，仍然要做的那件事，行事之欲未退转，对此没有后悔。观待自身的羞耻感，以及观待他人的惭愧心，三法圆满的动机，在行为的终点，如果持续不断，就成了具足缠缚的失败。如果时间的间隔没有持续不断，或者三法中的任何一个不圆满，行为的支分不圆满，就成了粗罪。意思是说，对于菩提心的根本堕罪，已经在那个范畴中确定了，这里是密咒的堕罪之支分
English
It should be treated as if it were something that brings about beauty. Explanation completed. Root text: Regarding this, the difference between samaya and vows is: Samaya is what should not be transgressed, while vows are the determination of what should and should not be done. Although the essence is one, they are distinguished by their opposite aspects. If it is mantra vows, then it is mixed with samaya. If it is samaya, then vows will not be mixed in. It means that, regarding this, the difference between samaya and vows is that all the parts that should not be transgressed, such as making aspirations, entering, and giving, are samaya, while all aspects that must make two actions of entering and returning after considering permission and prohibition are set as vows. Although the essence is the same, there is no place to establish as two on the mind, but the mind distinguishes the two, samaya and vows, by their opposite aspects. Root text: The common meaning of all, obtaining mantra vows, and the nature of consciousness such as madness, those who do not abide have no downfall and no accomplishment. Those who possess mantra vows and have not deteriorated or abandoned them, those whose nature of awareness abides, are the containers of both downfall and accomplishment. It means that, like this, as the basis of the individual, for those who are not bound by vows, from the aspect of self-deterioration and prescribed violation, there is neither accomplishment nor deterioration. As the common meaning of all new and old mantras, for those who have not obtained mantra vows, and even if they have obtained them, those whose consciousness does not abide in its nature due to madness and karmic obscurations, there is neither downfall nor accomplishment. If one obtains the four empowerments properly, then one has obtained mantra vows. For those who truly possess, have not deteriorated, and have not abandoned them with their minds, those whose nature of awareness abides and is not defiled by faults, are the containers of both the downfall of deterioration and the accomplishment of protection. Root text: The root downfall other than bodhicitta, called fully binding, the thing that still needs to be done, the desire to act has not turned back, there is no regret for this. The sense of shame that looks to oneself, and the sense of embarrassment that looks to others, the motivation of the three dharmas being complete, at the end of the action, if it continues continuously, it becomes a failure of being fully bound. If the interval of time is not continuous, or if any one of the three dharmas is not complete, the branch of action is not complete, it becomes a gross transgression. It means that, for the root downfall of bodhicitta, it has already been determined in that category, here is the branch of the downfall of mantra.