Tibetan
་པོ་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་སྟེ་དོན་སྤྱི་ཙམ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཅན་སྣང་བ་རྟེན་འབྲེལ་འདི་ཡང་དོན་དམ་པར་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་བ་གསུམ་ཀས་སྟོང་པ་སྟེ་དཔེར་ན་དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་དཔྱད་ནས་འགོག་པ་སྟེ་དཔེར་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་ནམ་མཁའ་ཞེས་གདགས་པ་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། མ་ཡིན་དགག་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ཆེན་མོ་རང་གི་ངོ་བོ་དཔྱད་ནས་འགོག་པ་དང་། མེད་དགག་ཀྱང་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ལོ། །དེ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་དེ་ཉིད་སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་སྟེ་དཔེར་ན་སྨིག་རྒྱུ་ལྟར་སྣང་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་དུ་མ་འགགས་པའོ། །འདི་ཡང་མདོར་བསྡུས་ལྟར་འགོད་ན་གཟུགས་སེམས་གཉིས་དང་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དེ་འདུས་བྱས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་ནམ་མཁའ་སོགས་འདུས་མ་བྱས་དང་དངོས་མེད་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེན་མེད་ཙམ་ནི་དོན་དམ་ཡིན་ཞིང་དེ་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་རྣམ་བཞག་ཙམ་ཐ་དད་དེ་དོན་དམ་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ན་གང་ཡང་མེད་པས་སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའི་དཔེས་བསྟན། ཀུན་རྫོབ་སྣང་དུས་ན་བདེན་པས་སྟོང་ཡང་སྣང་བ་མ་འགག་པ་སྒྱུ་མའི་དཔེས་བསྟན། དེ་གཉིས་ཀར་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་སོགས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པར་འདོད་དོ། །ད་ནི་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་པའི་ཚུལ་ནི། རྩ་བ། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་། །སྟོང་པ་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་ཐ་སྙད་ཀྱི། །བཏགས་པ་གང་ཡང་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྐྱེ་འགག་འགྲོ་འོང་མེད། །གཞན་དབང་དངོས་པོར་འདོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་། །དེ་ཡི་གྲུབ་པའི་མཐའ་རུ་ཁས་མ་བླངས། །དེ་ནི་ཐལ་འགྱུར་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་ཆེ། །ཀླུ་དབང་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན། །འདིར་ནི་འོག་མའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །བརྩད་ཅིང་བརྟགས་པས་གོང་མ་ནོར་མི་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐོས་བསམ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་སློབ་པར་སྟོན་པ་སྟེ། ཚུར་རོལ་མཐོང་བའི་བློ་ཅན་བདེན་པ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེན་པའི་བསམ་པས་སྦྱར་བ་ཙམ་མོ། །བདེན་གཉིས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་ན་གཅིག་ཡིན་ན་དོན་དམ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ལྟར་འགྱུར་བ་ཅན་དང་དྲི་བཅས་སུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་དང་། ཐ་དད་ཡིན་ན་ཀུན་རྫོབ་ལ་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་སོགས་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཡུལ་དངཡུལ་ཅན་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པ་བཞིན་དོན་དམ་ལའང་དེ་ལྟར་ཡོད་དགོས་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་མི་འགྱུར་བས་ན་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུའང་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །བརྡར་བཏགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་འདིས་ནི་གཞན་གྱི་དམ་བཅའ་འགོག་ཅིང་རག་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ཕ་རོལ་གྱི་དམ་བཅའ་འགོག་པའི་འགལ་ཆོས་ཐལ་འགྱུར་གྱི་སྒོ་ནས་གཙོ་བོར་བྱེད་པས་ཐལ་འགྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདིའི་ལུགས་ལ་སེམས་ཙམ་མན་ཆད་དུ་འདོད་པའི་འདུས་མ་བྱས་གསུམ་སོགས་འདུས་མ་བྱས་བཏགས་པ་བ་དངོས་མེད་རྣམས་དང་། གཟུགས་སོགས་ཕྱི་དོན་དུ་གྲགས་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་བརྒྱད་སེམས་བྱུང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་སོགས་མདོར་ན་གཞི་འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་གནས་སྐབས་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ནག་ནས་གསར་དུ་བྱུང་བའི་ཆ་རྣམས་དང་གདུལ་བྱ་གཞན་སྣང་གིས་བསྡུས་པ་སྟེ་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་སམ། ཆོས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཆོས་སམ། གཟུང་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་སོགས། །དོན་དམ་གཏན་ལ་འབེབ་པའི་སྐབས་འདིར་དངོས་པོ་དངོས་མེད་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་དང་གློ་བུར་བར་བཞག་པ་དེ་རྣམས་ནི་བདེན་མེད་ཡིན་ལ་དབྱིངས་སུ་གཅིག་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་རང་གསལ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་ཆོས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་རིག་པས་དཔྱད་བཟོད་བདེན་གྲུབ་ཁོ་ན་སྟེ་རྒྱ་གར་དུ་དབུ་མ་ཆེན་པོ་དང་བོད་ཡུལ་འདིར་གཞན་སྟོང་དབུ་མ་ཞེས་སྨྲ་འོ། །དབུ་མ་ཕལ་པའི་རང་སྟོང་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་དངོས་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་བདེན་པར་མི་འདོད་དོ། །དེ་བས་ན་གྲུབ་པའི་མཐའ་འདིར་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་ལ་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་སྣང་བའི་དུས་ཙམ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་དང་། མ་འགགས་པ་དང་། གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་ཁས་ལེན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཡང་འགོག་ཅིང་གཤིས་ཐོག་ཏུ་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ལ་དབུ་མའི་ལྟ་བར་འདོད་ཀྱི། གཏན་ལ་འབེབས་ཡུལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་མཐའ་བྲལ་དབུ་མའི་ལྟ་བར་འདོད་ན་ནི་མཐའ་བཞི་པོ་དེ་ཀ་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བར་འགྱུར་བས་མཐའ་དང་མཐར་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྩ་བ། རང་རང་འདོད་ཞེན་གྱིས་སྦྱར་
Chinese
一切事物皆空，如同仅有概念而无实物一般。第二，作为现象的缘起，在胜义谛中，因无果，无生，三者皆空，譬如无实物却以自性来表示。第三，分析因果后进行破斥，譬如对无实物假立为“虚空”。第四分为二：非是破斥，即分析缘起大法的自性后进行破斥；无是破斥，也远离一和多。也就是说，缘起本身远离生灭等八边，因此自性为空，譬如显现如阳焰，仅仅是缘起而并非真实存在。如果简略概括，则具有色和心，以及非色非心之行，即一切有为法，以及虚空等无为法和一切无实物，都是世俗谛。而它们的自性，仅仅是无实有，则是胜义谛，二者既不能说是同一，也不能说是相异，仅仅是名言上的差别，在胜义法界的自性中，一无所有，因此以离戏的虚空为例来表示。在世俗显现时，虽然空无自性，但显现却不停止，因此以幻象为例来表示。二者都超越了有无、是否等一切戏论。现在是中观应成派的观点：根本颂：如此显现即是世俗谛，空性是胜义谛，任何名言的安立，都远离戏论的边。显现之时，即无生灭来去。认为他法实有的世俗谛，也不承认那是成立的边。这是应成派开创的伟大车轨，是龙王月称的特点。在此，对于所有下部的观点，通过辩论和分析，上部的观点不会出错。也就是说，如此显现即是世俗谛，空性即是胜义谛等等，是通过闻思产生的智慧，来教导将一切法学习为二谛的方式。对于那些只见此岸、不见真谛的人们，仅仅是依靠名言，通过执着的思想来结合而已。如果二谛真实为一，那么胜义谛也会像世俗谛一样。
English
All things are empty, just like having a concept without a real object. Secondly, as an appearance, dependent origination is empty of cause having effect, non-arising, all three in the ultimate truth, just like representing something without substance by its own nature. Thirdly, analyzing both cause and effect and then refuting them, just like nominally establishing "space" for something without substance. Fourthly, it is divided into two: negation that is not (非是破斥), which is to analyze the nature of the great law of dependent origination and then refute it; negation that is not (无是破斥) is also free from one and many. That is to say, dependent origination itself is free from the eight extremes such as arising and ceasing, so its nature is empty, just like the appearance of a mirage, which is only dependent origination and not really existent. If summarized briefly, then having form and mind, as well as non-form and non-mind actions, that is, all conditioned phenomena, as well as unconditioned phenomena such as space, and all non-substantial things, are all conventional truth. And their nature, only the absence of true existence, is the ultimate truth, and the two cannot be said to be the same or different, only nominal differences, in the nature of the ultimate dharma realm, there is nothing, so the example of the unelaborated space is used to represent it. In the appearance of conventional truth, although it is empty of self-nature, the appearance does not stop, so the example of illusion is used to represent it. Both are beyond all elaborations such as existence and non-existence, yes and no. Now is the view of the Madhyamaka-Prasaṅgika: Root verse: Thus, appearance is the conventional truth, emptiness is called the ultimate truth, any establishment of names is free from the extremes of elaboration. At the time of appearance, there is no arising, ceasing, going, or coming. The conventional truth that considers other-powered entities as real, does not admit that it is the established extreme. This is the great chariot-way pioneered by the Prasaṅgika, which is the characteristic of Nagarjuna and Chandrakirti. Here, for all the lower views, through debate and analysis, the upper views will not be wrong. That is to say, thus appearance is the conventional truth, emptiness is the ultimate truth, etc., is to teach how to learn all dharmas as the two truths through the wisdom arising from hearing and thinking. For those who only see this shore and do not see the true meaning, it is only relying on names and combining them with clinging thoughts. If the two truths are truly one, then the ultimate truth will also be like the conventional truth.
Chinese
如果是一体，就会有改变和有垢染的过失；如果是他体，那么在世俗谛中，就像有色、声、香、味、触等各种各样的有为法所摄的境和有境一样，在胜义谛中也必须有，这样就不会成为法界，因此，无论是一体还是他体，都不能成立。这种名言宗派遮止他宗的立宗，并且远离承认一切随理的理路，因此主要通过以反驳对方立宗的相违、过失的方式来进行，所以称为应成派。按照这个宗派的观点，心识以下所承认的三种无为法等，都是无为法假立和无实有；以及色等被称为外境的事物，和八识聚、五十一心所等，总之，一切作为根本的轮回之法，以及暂时由道所摄的一切法；还有作为果的由佛所摄的从黑暗中新产生的各个部分，以及由所化众生的其他显现所摄的一切显现和声响之法，或者以法和法性来区分的法，或者由所取和能取所摄的法等等。在这个确定胜义谛的场合，一切有实物和无实物，以及被安立为有为法和忽然法的事物，都是无自性的，而在法界中无一无二的智慧、自证、自明，就是胜义谛、真理、法性、无为法。这唯有通过理智才能辨别，是真实成立的，在印度被称为大中观，在藏地这里被称为他空见中观。其他中观自空宗所认为的如同虚空一般的事物，如果进行辨析，因为是无实有，所以不认为是胜义谛。因此，在这个宗派中，一切法的自性都是无生，法性远离一切戏论边，因此仅仅从显现的时候起，就是不生、不灭、本来寂静、自性涅槃，因此即使是承认的世俗也遮止，并且在自性上确定，这被认为是中观的见解。如果认为所确定的空性是离边的中观见解，那么这四边本身就会变成执边的见解，因此是没有区分边和执边。
English
If it is one, there will be the fault of becoming changeable and defiled; if it is other, then in the conventional truth, just as there are various conditioned objects and subjects included in form, sound, smell, taste, touch, etc., there must also be such in the ultimate truth, so it will not become the realm of phenomena. Therefore, it is not established as either one or other. This nominalist philosophical system refutes the assertions of others and is devoid of all acceptance of consequentialist reasoning, so it mainly uses contradictory and fallacious methods to refute the assertions of others, hence it is called the Consequentialist. According to this system, the three unconditioned phenomena, etc., which are asserted to be below Mind-Only, are all nominalist and non-existent unconditioned phenomena; and phenomena such as form, which are known as external objects, and the eight aggregates of consciousness, the fifty-one mental factors, etc., in short, all the phenomena of the basis of samsara, and all the phenomena included in the temporary path; and the parts newly arising from darkness included in the result, the Buddha, and all the phenomena of appearance and sound included in the perceptions of other beings to be tamed, or the phenomena divided by phenomena and suchness, or the phenomena included in grasping and being grasped, etc. In this context of establishing the ultimate truth, all phenomena, existent and non-existent, and those that are posited as conditioned and adventitious, are without inherent existence, while the wisdom, self-awareness, and self-illumination that are one and non-dual in the realm of phenomena are called the ultimate truth, reality, suchness, and unconditioned. This alone can be discerned by reason and is truly established. In India, it is called the Great Madhyamaka, and here in Tibet, it is called the Other-Empty Madhyamaka. The emptiness like space, which is asserted by ordinary Madhyamikas of the self-empty school, is not considered the ultimate truth because it is non-existent when analyzed. Therefore, in this philosophical system, the nature of all phenomena is unborn, and the nature of phenomena is free from all extremes of elaboration, so from the moment of appearance, it is unborn, unceasing, primordially peaceful, and naturally nirvanic. Therefore, even the conventional truth that is acknowledged is refuted, and it is considered the view of Madhyamaka to establish it on the basis of its own nature. If the emptiness that is the object of establishment is considered the view of Madhyamaka free from extremes, then those four extremes themselves will become views of clinging to extremes, so the distinction between extremes and clinging to extremes has not been made.