Tibetan
་འཇིགས་མ་སྐྲག་པར་དོན་འདི་ཅི་ལ་དགོངས་ཏེ་གསུངས་ཞེས་དྲིས་དང་གདོད་འགྱོད་པ་བསལ་བའི་ཐབས་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྩ་བ། དབྱེ་ན་ཞུགས་པ་མཚན་ཉིད་གཉེན་པོ་བསྒྱུར། །ཞུགས་པ་ལྡེམ་དགོངས་གང་ཞིག་ཉན་ཐོས་དག །སྟོང་པས་སྐྲག་ནས་ཐེག་ཆེན་སྤོང་བ་ལ། །གཟུགས་ཡོད་སྨོས་པས་གྲུབ་པར་གོ་ནས་འཇུག །སྣང་ཚོད་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་དགོངས་པའོ། །མཚམ་ཉིད་ལྡེམ་དགོངས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོན། །ཤེས་པའི་དོན་དུ་རིམ་བཞིན་ཀུན་བརྟགས་དང་། །གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་རྣམ་པ་གསུམ་དག་ལས། །དང་པོར་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དང་། །གཉིས་པར་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དང་། །གསུམ་པར་དོན་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས། །ཆོས་རྣམས་བརྗོད་པ་ཟབ་པ་དག་ཏུ་སྟོན། །གཉེན་པོ་ལྡེམ་དགོངས་གཞན་གྱི་ལོག་རྟོག་ལྡོག །སྐུ་ཚེ་རིགས་དང་སྐུ་བོང་ཚད་ཀྱིས་མིན། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་གཟུགས་སྐུ་ཆོས་སྐུར་མཉམ། །ཚོགས་ཀྱི་ཡུལ་ལའང་མཉམ་པ་ལྟ་བུར་དགོངས། །བསྒྱུར་བ་ལྡེམ་དགོངས་གསད་བྱ་མ་ཡིན་པའི། །ཕ་མ་གསད་དང་དེ་བཞིན་བཅོམ་བྱ་མིན། །རྒྱལ་པོ་དང་ནི་གཙང་སྦྲ་ཅན་གཉིས་བཅོམ། །སྲེད་ལེན་ཀུན་གཞི་སོགས་ལ་བཏགས་པའི་དོན། །རྣལ་མར་བཟུང་ན་ནོར་བ་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་ཞུགས་ལྡེམ་དགོངས་ནི། ཉན་ཐོས་དག་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཐོས་པས་སྐྲག་པ་ཡོད་དེ། སྔོན་ཇོ་བོ་རྗེ་བོད་ན་བཞུགས་དུས་འཕགས་ཡུལ་གྱི་དགེ་སློང་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལ་གནས་པ་གཉིས་ཆོས་ཞུར་བྱུང་ཚེ་ཇོ་བོས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་གསུངས་ཚེད་དེ་གཉིས་དད་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གསུངས་ཚེ་སྐད་མི་གསུང་བར་ཞུ་ཞེས་དང་འཇིགས་འཇིགས་ཟེར་བ་དང་། ཉེར་སྙིང་གསུངས་ཚེ་རྣ་བ་དགབ་པར་ཇོ་བསོ་བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མེད་ན་བསྲུང་སྡོམ་གཅིག་པོས་གང་ལ་ཡང་མི་ཕྱིན་ཞེས་གསུངས། །དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ཐེག་ཆེན་ལ་གཞུག་པའི་དོན་དུ་མདོ་ལས། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ནི་མཚན་མའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟར་གཟུགས་ཡོད་ཅེས་སྨོས་པས་ཉན་པ་པོ་སྐྲག་མི་སྐྱེ་ཞིང་འཆད་པ་པོས་སྣང་ཚོད་ལ་རྨི་ལམ་ལྟར་ཡོད་པ་ལ་དགོངས་པའོ། །མཚན་ཉིད་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ་ཀུན་བརྟགས་ལ་མཚན་ཉིད་དང་། གཞན་དབང་ལ་སྐྱེ་བ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ལ་དོན་དམ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པས་ཆོས་རྣམས་བརྗོད་པ་ཟབ་པར་བསྟན་པའོ། །གཉེན་པོ་ལྡེམ་དགོངས་ནི། སངས་རྒྱས་སྟོང་རྩའི་ནང་ནས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ནི་སྐུ་གཟུགས་ཆུང་ཞིང་འོད་འདོམ་གང་བ་འདུས་པ་ཉུ
Chinese
询问他们，不要害怕，思考什么而说这些话，并展示消除最初后悔的方法。就像这样。根本颂：如果区分，有进入、自性、对治、转变。进入的不了义是，声闻乘人害怕空性而舍弃大乘。说有色法，是因为理解而进入。认为显现如梦。自性的不了义是，无自性的意义。为了理解，依次是遍计所执、依他起、圆成实三种。首先，自性是无自性；其次，生是无自性；第三，胜义是无自性。因此，显示诸法所说的深奥之处。对治的不了义是，遣除他人的邪分别。寿命不是由种姓和身量决定的。一切佛的色身和法身是平等的。认为在积聚的境上也是平等的。转变的不了义是，不是该杀的。杀父母，同样不是该杀的。杀死国王和持戒者。贪爱、执取、阿赖耶识等是假立的意义。如果执着为实有，则是大错。这是关于进入的不了义。声闻乘人听到法的无我而感到害怕。以前，阿底峡尊者在西藏时，有两个来自印度的比丘，具有十二种修习功德，前来求法。阿底峡尊者说人无我时，两人相信了。当说法的无我时，他们不说话，只是说“求”和“害怕”。当说近取蕴时，他们捂住耳朵。阿底峡尊者说，如果没有慈悲心和菩提心，即使只守护一种律仪，也不会有任何成就。为了让这样的人进入大乘，经中说：“善现，色即是相。”等等。就像这样，说有色法，听者不会感到害怕，而说法者认为显现如梦。自性不了义是，无自性，即遍计所执是自性，依他起是生，圆成实是胜义无自性。因此，显示诸法所说的深奥之处。对治不了义是，在千佛中，释迦牟尼佛的身形矮小，光芒只有一寻。
English
Ask them, "Why do you say these things without fear, considering what?" and show the method of dispelling initial regret. It is like this. Root text: If distinguished, there are entering, nature, antidote, and transformation. The provisional meaning of entering is that the Hearers fear emptiness and abandon the Great Vehicle. By mentioning that form exists, they enter by understanding. They consider appearances to be like dreams. The provisional meaning of nature is the meaning of no self-nature. In order to understand, there are the three aspects of the completely imputed, the dependent, and the thoroughly established. First, nature is no self-nature; second, arising is no self-nature; third, ultimate reality is no self-nature. Therefore, they show that the dharmas are profound when spoken. The provisional meaning of antidote is to reverse others' wrong conceptions. Lifespan is not determined by lineage or body size. All Buddhas' form bodies and dharma bodies are equal. They consider it to be equal even in the field of accumulation. The provisional meaning of transformation is that they are not to be killed. Killing parents, likewise, is not to be killed. Killing the king and the one with pure conduct. Attachment, grasping, the basis of all, etc., are meanings that are imputed. If taken as real, it is a great mistake. This is about the provisional meaning of entering. The Hearers are afraid of hearing the selflessness of phenomena. Previously, when Atisha was in Tibet, two monks from India, who possessed twelve qualities of practice, came to request teachings. When Atisha spoke of the selflessness of persons, the two believed it. When he spoke of the selflessness of phenomena, they did not speak, but only said "request" and "fear." When he spoke of the aggregates of appropriation, they covered their ears. Atisha said that without loving-kindness, compassion, and the mind of enlightenment, even if one only keeps one vow, one will not achieve anything. In order to lead such people into the Great Vehicle, the sutra says, "Subhuti, form is a sign." and so on. Like this, by saying that form exists, the listeners will not be afraid, and the speaker considers appearances to be like dreams. The provisional meaning of nature is no self-nature, that is, the completely imputed is nature, the dependent is arising, and the thoroughly established is ultimate reality without self-nature. Therefore, they show that the dharmas are profound when spoken. The provisional meaning of antidote is that among the thousand Buddhas, Shakyamuni Buddha's form is small, and his light is only one fathom.
Tibetan
ང་བ་སྐུ་ཚེ་ཐུང་བ་ལ་སོགས་པས་སངས་རྒྱས་གཞན་ལས་མ་དམན་པ་ཞིག་གོ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་ལྡོག་པ་ལ་དགོངས་ཏེ་རྣམ་སྣང་གངས་ཆེན་མཚོའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་མི་ཟད་པ་རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོའི་ཚུལ་བཤད་ནས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲུལ་གཞི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཉན་པ་པོས་གཟུགས་སྐུའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་གོ་ཞིང་འཆད་པ་པོས་རང་དོན་དུ་ཚོགས་རྫོགས་པ་དང་ཆོས་སྐུ་ཐུབ་པར་མཉམ། གཞན་དོན་དུ་འགྲོ་དོན་མཛད་པར་དུས་མཉམ་པ་གསུམ་ལ་དགོངས་སོ། །བསྒྱུར་བ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི། དགེ་སྦྱོང་གོ་བོ་ཏ་མ་ནི་མ་བསྐུལ་ཡང་ཆོས་འཆད་དོ་ཟེར་བའི་དཔྱ་བ་བསལ་བ་དང་། ལོ་དྲུག་དཀའ་སྤྱད་ཁོ་ནས་ཁྱད་པར་ཐོབ་ན་དེ་ཉིད་གཏིང་དཔག་ཆུང་ངོ་སྙམ་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ཟབ་མོ་ཆགས་བྲལ་འོད་གསལ་འདུས་མ་བྱས། །བདུད་རྩི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཤིག་བདག་གིས་རྙེད། །སུ་ལ་བསྟན་ཀྱང་གོ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། །བདག་ཉིད་གཅིག་པུ་ནགས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ནས་ཆོས་ཉིད་དེ་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་སྟོན་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཁྱད་པར་དོན་ཚིག་གཉིས་འགལ་བར་བསྒྱུར་ནས་གསུངས་པའི་ཚུལ། ངས་མེ་ཏོག་ཟླ་མཛེས་བསད་དེ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཚོམས་ལས་ཀྱང་། ཕ་དང་མ་ནི་གསད་བྱ་ཞིང་། །རྒྱལ་པོ་གཙང་སྦྲ་ཅན་གཉིས་དང་། །ཡུལ་འཁོར་སྐོར་བཅས་བཅོམ་པ་ན། །མི་དེ་དག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟ་བུ་འདི་ལྟར་འཁོར་བར་འདུ་བྱེད་པའི་རྩ་བ་སྲེད་པ་ནི་ཕ་དང་། ལེན་པ་ནི་མའོ། །ཀུན་གཞི་ནི་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་རྒྱལ་པོ་དང་བྲམ་ཟེ་འཇིགས་ཚོགས་ལ་བལྟ་བ། དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་མཆོག་འཛིན་གྱི་བལྟ་བའི་གཙང་སྦྲ་ཅན་གཉིས་སོ། །ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་གཟུང་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ནི་ཡུལ་འཁོར་ཏེ་དེ་དག་བཅོམ་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་རང་རྒྱུད་ལ་མི་གནས་པར་དག་པའི་ཚེ་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་སྦྱར་བ་དངོས་བསྟན་དུ་འཁྲུལ་ན་ནོར་བ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཡང་ཞུགས་པ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་དང་། མཚན་ཉིད་དང་། གཉེན་པོ་དང་། བསྒྱུར་བ་ལྡེམ་དགོངས་བཞིའི་གྲངས་སུ་བསྡུའོ། །རྩ་བ། མདོར་ན་དགོངས་དང་ལྡེམ་པོའི་ཁྱད་པར་ནི། །དགོངས་པ་ཡིད་ལ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཙམ། །ཡིན་གྱིས་ཕ་རོལ་བཟུང་ལ་ལྟོས་པ་མིན། །ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ཕ་རོལ་བཟུང་བ་ལ། །ལྟོས་པའི་རྣམ་འབྱེད་གསུང་རབ་བལྟ་བའི་མིག །ཅེས་པ་ནི་དེ་ལ་དགོངས་པ་ནི་ཡིད་ལ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཙམ་ཡི
Chinese
考虑到有人会误以为，释迦牟尼佛因为寿命短等原因，不如其他佛，为了消除这种邪见，便讲述了毗卢遮那佛如雪山大海般的身、语、意、功德、事业，如无尽庄严之轮，并亲自承认自己是所有佛的化身之本。听者理解为色身的自性平等无二，讲者则考虑到为了自己圆满资粮和证得法身而平等，为了他人行利他事业而时间平等这三点。关于以隐晦的方式翻译：为了消除“修行者乔达摩即使不被劝请也会讲法”的诽谤，以及为了消除“仅仅通过六年苦行就能获得殊胜成就，那他的境界也太浅薄了”的想法。如说：“甚深离贪光明无为法，如甘露般的法我已证得，向谁宣说亦无法理解，我当独自于林中修习。”以此显示佛法的甚深难以证悟。特别是将意义和词句翻译成互相矛盾的方式。例如说“我杀死了美丽的月亮花”等等。在《宝积经》中也说：“父亲和母亲是应杀的，国王和两位持净戒者，以及连同所有眷属一起摧毁，那人即得清净。”像这样，轮回的根本是贪爱，所以父亲是指贪爱，母亲是指取。阿赖耶识是作为各种习气的依处之国王，以及婆罗门对怖畏聚的执着，修行者对持戒和苦行的殊胜执着的两位持净戒者。内部的生处，被能取和所取所包含的八识，是眷属，以摧毁它们的名称，如果误以为是将它们不留在自相续中而清净之时证得佛果，那就大错特错了。这也可以归纳为加入隐晦的想法、体性、对治和翻译隐晦意这四种之中。根本：总而言之，意趣和隐晦意之间的区别是：意趣仅仅是心中所想，不依赖于抓住对方。隐晦意则依赖于抓住对方，是辨别经文的眼睛。
English
Considering that some might mistakenly think that Shakyamuni Buddha is inferior to other Buddhas due to his short lifespan, etc., to dispel such wrong views, he explained the body, speech, mind, qualities, and activities of Vairochana Buddha, like an inexhaustible wheel of adornments, and personally acknowledged himself as the basis of all Buddhas' manifestations. The listeners understand that the nature of the physical body is equal and non-dual, while the speakers consider the three equalities: equality in perfecting the accumulations and attaining the Dharmakaya for their own benefit, and equality in time for performing altruistic activities for the benefit of others. Regarding translating in a veiled manner: to dispel the slander that "the ascetic Gautama preaches the Dharma even without being requested," and to dispel the idea that "if one attains special achievements merely through six years of asceticism, then his realization is too shallow." As it is said: "Profound, free from attachment, luminous, unconditioned Dharma, like nectar, I have attained. But to whom should I teach it? No one will understand. I shall remain silent and alone in the forest." This shows that the nature of Dharma is extremely difficult to realize. In particular, translating the meaning and words into contradictory ways. For example, saying "I killed the beautiful moon flower," and so on. In the *Ratnakuta Sutra* it is also said: "Father and mother are to be killed, the king and the two who hold to purity, and destroying them together with all their retinue, that person becomes pure." Like this, the root of wandering in samsara is craving, so the father refers to craving, and the mother refers to grasping. The Alaya consciousness is the king who serves as the basis for various habitual tendencies, and the Brahmin's clinging to the assembly of fears, the ascetic's clinging to the superiority of discipline and asceticism are the two who hold to purity. The internal sense bases, the eight consciousnesses contained by the grasper and the grasped, are the retinue. By the name of destroying them, if one mistakenly thinks that attaining Buddhahood is when they are purified by not remaining in one's own continuum, then that is a great mistake. This can also be summarized into the four categories of joining a veiled intention, nature, antidote, and translating with a veiled intention. Root text: In short, the difference between intention and veiled intention is: Intention is merely what is thought in the mind, and does not depend on grasping the other. Veiled intention depends on grasping the other, it is the eye for distinguishing the scriptures. That is, intention is merely what is thought in the mind.