Tibetan
་ཚིག་གི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་དོན་ནི་དེ་ལས་འདས་པའོ། །རྣམ་ཤེས་ནི་གཟུགས་དང་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་ཉེ་བར་འགྲོ་ཞིང་གནས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ནི་གཟུགས་ཚོར་འདུ་ཤེས་འདུ་བྱེད་བཞི་ལ་གནས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །མདོར་ན་གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་རྣམས་ལ་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་དང་། གཤིས་ལ་འཇུག་ཐབས་ཀྱི་ལམ་བསྟན་པ་རྣམས་ལ་དྲང་དོན་གྱི་ཆོས་ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། དེ་དག་རང་བཞིན་གསལ་བར་བྱ་བ་དང་། །དོན་གྱི་དགོངས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །དགོངས་ལྡེམ་གཉིས་བཤད་དང་པོ་དགོངས་པ་ནི། །ཅུང་ཟད་སྒྲོ་བཏགས་བཤད་དུ་ཡང་ཡོད་ལ། །གདུལ་བྱའི་ཡུལ་རྣམས་རེ་ཞིག་ཁ་དྲང་བ། །གཅིག་པུའི་སླད་དུའང་མ་ཡིན་དགོས་ཆེད་དང་། །བཅས་ནས་དགོངས་པ་རྣམས་བཞིར་སྟོན་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་དག་སྟེ་གོང་དུ་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གསལ་བར་བྱ་བ་དང་དོན་གྱི་དགོངས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དགོངས་པ་ཅན་དང་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་གཉིས་བཤད་པའི་དགོངས་པ་གཉིས་བཤད་པའི་དང་པོ་དགོངས་པ་ཅན་ནི་སྤྱིར་དམིགས་པའི་དོན་གཅིག་ཡིད་ཡུལ་དུ་བཞག་ཀྱང་ཕྱིར་མི་མངོན་པར་བྱེད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནའང་། དེ་ལ་ཅུང་ཟད་སྒྲོ་བཏགས་ནས་བཤད་དུ་ཡང་ཡོད་ལ་ཞེས་པ་ནི་ཡིད་ལ་བཞག་པའི་གནད་དེ་ལ་སྦས་པར་མངོན་སུམ་དུ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་ཟུར་ཙམ་བསྟན་ནས་གནད་གབ་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་གདུལ་བྱའི་ཡུལ་ཞེས་གཞན་རྣམས་རེ་ཞིག་སྟེ་འཕྲལ་དུ་ཁ་དྲང་བ་གཅིག་པུའི་སླད་དུའང་མ་ཡིན་ཞིང་དགོས་ཆེད་ཁྱད་པར་བ་དང་བཅས་ནས་དགོངས་པ་རྣམ་པ་བཞིར་སྟོན་པ་སྟེ། རྩ་བ། མཉམ་པ་ཉིད་དགོངས་འགལ་བའང་གཅིག་ཏུ་བསྟན། །དོན་གཞན་ལ་དགོངས་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་བསྟན། །དུས་གཞན་ལ་དགོངས་འབད་མེད་འཚང་རྒྱ་བསྟན། །གང་ཟག་ལ་དགོངས་དེ་དེའི་མཆོག་འཛིན་སྨད། །ཅེས་པ་ནི་དེ་ཡང་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་དགོངས་པ་སྟེ་ཚུར་མཐོང་སྣང་ངོར་འཁོར་འདས་དང་། བཟང་ངན་སོགས་གཉིས་འཛིན་གྱི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་འགལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་དོན་དམ་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་འགལ་མིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་རོ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པའོ། །དོན་གཞན་ལ་དགོངས་པ་ནི། ཀུན་བརྟགས་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་ངེས་དོན་དུ་མ་གྲུབ་པ་དང་། གཞན་དབང་སྐྱེ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་མུ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བ་མ་གྲུབ་ཅིང་། ཡོངས་གྲུབ་ནི་དོན་དམ་པའི་གོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་གཞན་ལ་དགོང
Chinese
词语的世俗法与意义是超越它的。 识是接近并安住于色、受、想、行。 智慧是完全了知安住于色、受、想、行四蕴的识蕴。 总之，主要宣说自性之安住方式的，称为了义经部； 宣说进入自性之方便道的，称为不了义法。 根本： 为了明晰那些自性，以及为了证悟意义的密意， 宣说密意与隐喻二者，首先是密意： 略微增益也有宣说， 为了调伏的对境暂时悦服， 并非仅仅为了一个目的，而是具有必要， 连同这些，密意显示为四种。 这指的是，为了明晰那些，即上述所说之自性，以及为了证悟意义的密意，宣说具有密意者与具有隐喻之密意二者，宣说密意二者，首先是具有密意者，通常是将一个所缘之义置于意境中，却不向外显露，虽然是这样，但略微增益也有宣说，指的是，对于意中之要点，并非隐藏而不直接显示，而是稍微暗示，隐藏要点之类。 也就是，为了调伏的对境，即其他众生，暂时，即立即悦服，并非仅仅为了一个目的，而是连同特殊的必要，密意显示为四种。 根本： 平等性密意，矛盾也显示为一， 意义不同密意，观察则显示为不成立， 时间不同密意，不费力成佛显示， 补特伽罗密意，彼之殊胜执着被贬低。 这也就是，平等性之密意，即在世俗显现中，轮回与涅槃，好与坏等二取之境与有境，即使是成为矛盾之法，证悟胜义之瑜伽士，也将矛盾与非矛盾之法，在法界中远离戏论而显示为一体。 意义不同之密意是： 遍计所执相无自性，即在胜义中不成立； 依他起生无自性，即从四边生不成立； 圆成实是胜义之无自性，因为远离一切戏论。 时间不同之密意
English
The worldly dharmas of words and their meanings are beyond that. Consciousness is to approach and abide in form, feeling, perception, and volition. Wisdom is to fully know the aggregate of consciousness that abides in the four aggregates of form, feeling, perception, and volition. In short, those that mainly show the abiding nature of reality are called definitive sutras, and those that show the path of entering into that nature are called provisional dharmas. Root text: In order to clarify the nature of those, and in order to realize the intention of the meaning, The two, intention and metaphor, are explained. The first is intention: There is also explanation with slight exaggeration, For the sake of temporarily pleasing the objects to be tamed, Not only for one purpose, but with necessity, Together with these, the intentions are shown as four. This means that in order to clarify the nature of those, that is, what was said above, and in order to realize the intention of the meaning, the two, intention and metaphor, are explained. The first, intention, is generally to place a single object of focus in the mind, but not to reveal it outwardly. Even so, there is also explanation with slight exaggeration, which means that for the key point placed in the mind, it is not hidden and directly shown, but rather a slight hint is given, like hiding the key point. That is, for the objects to be tamed, that is, other beings, temporarily, that is, immediately pleasing, not only for one purpose, but together with special necessity, the intentions are shown as four. Root text: The intention of equality, even contradictions are shown as one, The intention of different meanings, if examined, is shown as unestablished, The intention of different times, effortless enlightenment is shown, The intention of individuals, the attachment to their superiority is disparaged. This is also the intention of equality, that is, in the relative appearance, samsara and nirvana, good and bad, etc., the objects and subjects of dualistic grasping, even if they become contradictory phenomena, the yogi who has realized the ultimate truth will show the contradictory and non-contradictory phenomena as one in the realm of dharma, free from elaboration. The intention of different meanings is: The imputed characteristic is without inherent existence, that is, it is not established in the ultimate truth; The dependent arising is without inherent existence, that is, arising from the four extremes is not established; The perfectly established is without inherent existence in the ultimate truth, because it is free from all elaboration. The intention of different times
Tibetan
ས་པ་ནི། གང་ཡང་བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་འདི། །འཆང་བ་དང་ནི་བསྟོན་ནམ་ཀློག་ན་ཡང་། །དེ་ཡི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སངས་རྒྱས་མཁྱེན། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལ་སོམ་ཉི་མ་བྱེད་ཅིག །ཅེས་པས་མཚོན་རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་བྱང་ཆུབ་ལ་རེག་པར་མི་འགྱུར་ཡང་སྔོན་དུ་དགེ་ཚོགས་མང་དུ་སོང་བ་ཞིག་ནམ་ཞིག་འཚང་རྒྱ་བའི་གྲུའི་ཁ་ལོ་པ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཟག་ལ་དགོངས་པ་ནི། གང་ཟག་སོ་སོའི་རང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་གམ་གཞན་ཡང་དམིགས་བཅས་དང་དམིགས་མེད་དུ་རློམས་པའི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མཆོག་འཛིན་བྱེད་པ་དག་སྨོད་པའི་དོན་ཡང་། མདོ་ལས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །རྩ་བ། ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་གདུལ་བྱ་གང་ཞིག་གི །བློ་ལ་མི་ཆུད་ཡིད་གཉིས་གནས་ཐོབ་རྣམས། །དེ་ཉིད་དགའ་བའི་མིང་དང་ཆ་ལྡན་གྱི། །རྣམ་པར་ཀྱོག་ནས་ཡང་དག་ལམ་གཟུད་ཕྱིར། །ཚིག་མཐུན་དོན་མི་མཐུན་པར་བཤད་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་ལྡེམ་པོར་དགོངས་པ་ནི་གདུལ་བྱ་གང་ཡང་རུང་བ་ཞིག་འདུལ་བའི་སྐབས་སུ་བབས་པ་ན་དེ་ཉིད་རིགས་དམན་པར་གྱུར་ནས་ཐེག་ཆེན་ཕར་ཕྱིན་ནམ་སྔགས་ལ་སོགས་པ་བློ་ལ་མི་ཆུད་ཅིང་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་ནས་དམན་སེམས་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཉིད་དགའ་བའི་མིང་ཐེག་དམན་དང་ཆ་ལྡན་གྱི་རྣམ་པར་ཀྱོག་ནས་ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་གཟུད་ཕྱིར་ཚིག་རྒྱུའི་ཐེག་པ་དང་མཐུན་པར་བཅོས་ནས་དོན་ཐེག་ཆེན་རྣམ་གཉིས་དང་མཐུན་པར་བཤད་པས་ཚིག་མཐུན་དོན་མི་མཐུན་པ་འབྱུང་སྟེ་འདི་ལྟར། །སྔོན་རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་རང་གི་ཡབ་རྒྱལ་པོ་གཟུགས་ཅན་སྙིང་པོ་བསད་པ་སོགས་མཚམས་མེད་ཀྱི་ལས་བྱས་པ་ལ་དུས་རེ་ཞིག་གི་ཚེ་རྒྱལ་པོ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས་རང་གི་ཁྱིམ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་དག་ལྷུང་བཟེད་དང་ལག་པ་བཀྲུ་བ་རིགས་ནས། རྒྱལ་པོ་ཆོས་ཉན་པའི་ཕྱིར་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པའི་མདུན་དུ་འདུག་སྟེ་འཇམ་དཔལ་བདག་གི་འགྱོད་པ་བསལ་དུ་གསོལ་ཞེས་ཞུས་པས། འཇམ་དཔལ་གྱིས་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཁྱོད་ཀྱི་འགྱོད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་གང་གའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱིས་ཀྱང་བསལ་བར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པས། རྒྱལ་པོ་སྐྱབས་མ་རྙེད་ནས་ས་ལ་འགྱེལ་བར་གྱུར་རོ། །དེ་ནས་གནས་བརྟན་འོད་སྲུང་ཆེན་པོས་རྒྱལ་པོ་ལ་ནི་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ནི་ལྡེམ་པོ་ངག་ཏུ་སྟོན་པ་ལ་མཁས་ཀྱིས། མ
Chinese
又如，无论是谁，持有、宣说或读诵此《普贤行愿品》，其成熟之果，诸佛皆知，不要对无上菩提产生怀疑。这表明，虽然不依赖其他因缘也能证得菩提，但对于先前积累了大量善行的人来说，它就像是引导船只到达彼岸的舵手。就个人而言，对于每个人各自体验到的六度，或者其他任何自认为有相或无相的法，如果有人执着于它们，这也是一种谴责。正如经中所说：“对六度显着执着也是魔业。”根本颂：委婉之意，对于任何无法理解、心怀二意的调伏对象，为了引导他们走上正道，以符合他们喜好的名义和部分，用委婉的方式解释，即言辞相同而意义不同。也就是说，委婉之意是指，当需要调伏任何应被调伏的众生时，如果他们因为种姓低劣而无法理解大乘的六度或密咒等，并且心怀二意，产生了低劣的想法，那么为了引导他们走上正道，就以符合他们喜好的小乘名义和部分来委婉地解释，即言辞上符合小乘，而意义上符合大乘，从而产生言辞相同而意义不同的情况。例如，过去，国王阿阇世杀了他的父亲，国王净饭王等，犯下了五无间罪。一段时间后，国王生起了后悔之心，在他的宫殿里，菩萨和伟大的声闻们正在清洗钵和手。国王为了听法，坐在化身为文殊童子的面前，说道：文殊菩萨，请您消除我的后悔。文殊菩萨说：大国王，您的后悔即使用恒河沙数般的佛也无法消除。国王没有找到救护，倒在了地上。然后，大迦叶尊者对国王说道：大国王，圣文殊菩萨善于用委婉的语言来表达。
English
Furthermore, whoever holds, proclaims, or recites this "Samantabhadra's Aspiration for Excellent Conduct," the Buddhas know its ripening result; do not doubt supreme enlightenment. This indicates that although one may not attain enlightenment without relying on other causes and conditions, for those who have previously accumulated much merit, it becomes like a helmsman guiding a ship to the other shore. As for individuals, it also means condemning those who cling to the six perfections, or any other phenomena they deem to be with or without characteristics, as something supreme, based on their own experiences. As the sutra says, "To be manifestly attached to the six perfections is also the work of demons." Root verse: The expedient intention is that for any disciple who cannot comprehend and has doubts, in order to lead them onto the correct path, one explains in a roundabout way with names and parts that they like, so that the words are the same but the meaning is different. That is to say, the expedient intention is that when the time comes to tame any being who needs to be tamed, if they are of inferior lineage and cannot comprehend the Mahayana's six perfections or tantras, etc., and they have doubts and develop inferior thoughts, then in order to lead them onto the correct path, one explains in a roundabout way with names and parts of the Hinayana that they like, so that the words conform to the Hinayana, while the meaning conforms to the Mahayana, thus resulting in the words being the same but the meaning being different. For example, in the past, King Ajatashatru killed his father, King Bimbisara, and committed other acts of the five heinous crimes. After some time, the king felt remorse and in his palace, bodhisattvas and great shravakas were washing their bowls and hands. The king, in order to listen to the Dharma, sat before Manjushri, who had transformed into a youth, and said, "Manjushri, please dispel my remorse." Manjushri said, "Great king, your remorse cannot be dispelled even by Buddhas as numerous as the sands of the Ganges." The king, finding no refuge, fell to the ground. Then, the great Elder Kashyapa said to the king, "Great king, the noble Manjushri is skilled in expressing himself with expedient words."