Tibetan
་མངོན་ཤེས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་གཏན་གྱི་གེགས་སུ་ཆེ་བ་རྣམས་སྤང་དགོས་ཏེ། ལས་སུ་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པ་དང་། བྲེ་མོའི་གཏམ་དང་གཉིད་དང་ཟང་ཟིང་ཚོལ་བ། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་རྣམས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་དང་བཅས་ཏེ་དགའ་ཞིང་ཆགས་པའོ། །དེ་དག་རྣམས་སྤངས་ནས་སེམས་མི་གཡེང་བའི་ཐབས་ལ་འབུངས་ནས་ཐུན་མོང་གི་བསམ་གཏན་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །རྩ་བ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་རྟོག་ཅིང་དཔྱོད། །དངོས་གཞི་རྟོག་པ་མེད་ལ་དཔྱོད་པ་ཙམ། །ལྷག་མ་གསུམ་པོར་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཀ་མེད། །སྔ་མ་སྔ་མས་ཕྱི་མའི་ཉེར་བསྡོགས་བྱེད། །འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་བརྟེན་གཞི་ཞེས་སུ་གྲགས། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཡང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ལ་སྤྱོད་པ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ནི་སློབ་པ་དང་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཞི་དང་དེའི་ཉེར་བསྡོགས་དེ་ལ་སྙོམས་འཇུག་རྣམས་ཀྱང་། སྨོན་སེམས་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པས་སྲིད་པའི་རྒྱུ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཚོར་བ་དང་། དེ་ལ་འདི་ལྟར་རོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་དང་། དེ་ལ་ཡང་དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་བཅས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཏེ་སྟ་གོན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདོད་སྲེད་དང་སྡིག་ཆོས་ལས་འདས་ཤིང་། རྟོག་དཔྱོད་དང་། དགའ་བདེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་དེ་ཉིད་ལ་འདི་ལྟར་རོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་མེད་ཀྱང་། ཡིད་དཔྱོད་ཡོད་པ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སེམས་ཁྱད་པར་ཅན་ནོ། །དེ་ཡང་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་ཀར་བྲལ་ཞིང་སྔོན་མའི་སྲེད་ཞེན་དང་མི་ལྡན་ཡང་དགའ་བདེ་དང་ཡོངས་སུ་དང་བར་གྱུར་པ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པའོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་སྲེད་ཞེན་དང་བྲལ་ནས་བདེ་བ་དང་། བཏང་སྙོམས་དང་། དྲན་ཤེས་དང་མ་བྲལ་བ་ལ་བསམ་གཏན་གསུམ་འོ། །ཡང་བསམ་གཏན་གསུམ་པའི་སྲེད་ཞེན་དང་བྲལ་ནས་བདེ་སྡུག་གཉིས་ཀའི་རྟོག་དཔྱོད་བྲལ་བཞིན་དྲན་ཤེས་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པ་ལ་བསམ་གཏན་བཞི་པའོ། །བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ཕྱི་མའི་ཉེར་བསྡོགས་སྔ་མ་སྔ་མས་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་བཞི་དང་། འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུ་པོ་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་རྟེན་གཞི་ཙམ་ཡིན་ནོ། །རྩ་བ། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་བསམ་གཏན་ནི། །སྙིང་རྗེ་དང་ནི་ཡེ་ཤེས་དམ་པས་ཟིན། །ཏིང་འཛིན་མང་ལྡན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ། །བློ་རྫས་གཅིག་པའི་མཉམ་རྗེས་གཟུང་འཛིན་སྤོང་། །མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་རྗེས་ཐོབ་རྒྱ་ཡན་པ། །ས་བདུན་ཚུན་ཆད་ཀུན་ན་ཡོད་པ་ཡིན། ཞེས་པ་དེ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན
Chinese
是获得神通的方法。像那样的禅定的最大障碍必须断除，即喜欢和执着于所要做的事物，闲聊、睡眠和寻求喧嚣，以及对色、声、香、味、触等进行思索和考察而产生喜欢和执着。断除这些之后，努力使心不散乱，修持共同的禅定。根本颂：初禅的近分定有觉有观，正行无觉唯有观，其余三禅无觉亦无观，前者为后者作近分，被称为圣道的所依。也就是说，对于有色和无色的两种修行，前者是对于有学和凡夫的四禅及其近分定和入定等。由于不是伴随着愿心的，所以是存在的因，舍受，以及对此是这样的思索，以及对此进行观察等，是初禅的近分定，也就是准备。也就是超越了欲贪和罪恶之法，感受觉观和喜乐是初禅，对于此没有这样的思索，但是有意的观察是初禅的特殊心。也就是远离了觉观二者，虽然没有以前的贪恋，但是喜乐和完全的喜悦是二禅。远离了二禅的贪恋，喜乐和舍，以及不离失念是三禅。又远离了三禅的贪恋，喜乐二者的觉观都已远离，仍然具有正念是四禅。后面的禅定由前面的禅定作为近分。同样，四种无色入定和九次第定仅仅是圣道的所依。根本颂：生起一切功德的禅定，被慈悲和殊胜的智慧所摄持。具有众多等持，成办一切相，舍弃心识单一的等舍和能取所取。从等持中起座的后得广大，七地以内普遍存在。也就是说，大乘
English
It is the method to attain clairvoyance. The greatest obstacles to such meditation must be abandoned, namely, delighting in and clinging to the objects to be worked on, idle talk, sleep, and seeking noise, as well as delighting in and clinging to forms, sounds, smells, tastes, and tactile objects with thought and examination. Having abandoned these, one should strive to prevent the mind from wandering and practice common meditation. Root verse: The preliminary stage of the first dhyana has thinking and examining. The actual state has no thinking but only examining. The remaining three have neither thinking nor examining. The former acts as the preliminary stage for the latter. It is known as the basis of the noble path. That is to say, of the two practices of form and formlessness, the former includes the four dhyanas of learners and ordinary beings, as well as their preliminary stages and absorptions. Since it is not accompanied by aspirational mind, it is the cause of existence, the feeling of equanimity, and the thought that 'it is like this,' and the examination of it, which together constitute the preliminary stage of the first dhyana, that is, preparation. That is, having transcended desire realm attachment and sinful dharmas, experiencing thinking, examining, joy, and bliss is the first dhyana, and although there is no thought of 'it is like this,' the mental examination is the special mind of the first dhyana. That is, having abandoned both thinking and examining, although not possessing previous attachment, joy and complete delight are the second dhyana. Having abandoned the attachment of the second dhyana, joy, equanimity, and non-separation from mindfulness are the third dhyana. Furthermore, having abandoned the attachment of the third dhyana, the thinking and examining of both joy and suffering are abandoned, and remaining with mindfulness is the fourth dhyana. The later dhyanas are made preliminary by the earlier dhyanas. Similarly, the four formless absorptions and the nine successive absorptions are merely the basis of the noble path. Root verse: The meditation that generates all qualities is seized by compassion and supreme wisdom. Possessing many samadhis, accomplishing all aspects, abandoning the grasping and the grasped of the single substance of mind. The subsequent attainment arising from samadhi is vast, and exists universally up to the seventh ground. That is to say, the Great Vehicle
Tibetan
་པོའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་བསམ་གཏན་ནི་སྙིང་རྗེ་དང་ནི་ཡེ་ཤེས་དམ་པས་ཟིན་བཞིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་མང་པོ་དང་ལྡན་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པ་དང་། བློ་རྫས་གཅིག་པའི་མཉམ་གཞག་དང་རྗེས་ཐོབ་གཉིས་སུ་བཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་སྤོང་ཞིང་མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་ཚེ་རྗེས་ཐོབ་རྒྱ་ཡན་པ་སྟེ་དྲན་ཡེངས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ས་བདུན་ཚུན་ཆད་ཀུན་ན་ཡོད་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ཐམས་ཅད་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་གྱིས་བསྡུས་ཕྱིར་ཞི་གནས་བརྟན་པར་མ་གྱུར་པའི་ལྷག་མཐོང་ནི་རླུང་གསེབ་ཀྱི་མར་མེ་ལྟ་བུ་དང་། ལྷག་མཐོང་མེད་པའི་ཞི་གནས་རྐྱང་པས་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་གཅོད་མི་ནུས་ཤིང་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཞི་གནས་ཀྱིས་སྲིད་རྩེར་འཁོར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཞི་གནས་རྣམ་རྟོག་གི་རླུང་གིས་སེམས་གཡོ་བ་འགགས་པར་བྱེད་ལ། ལྷག་མཐོང་གིས་ནི་རྨོངས་པ་དང་འཇིགས་ཚོགས་ལ་བལྟ་བ་སོགས་ཕས་རྒོལ་གྱི་ལྟ་ངན་པ་རྣམས་གནོན་པར་བྱེད་ཅིང་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་དང་ལུང་མ་བསྟན་གྱིས་བརྫི་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤས་ཆེ་ལ་ཤེས་རབ་ཆུང་ངོ་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དེ་ལས་ལྡོག་ཅིང་སངས་རྒྱས་ནི་གཉིས་ཀ་ཆ་མཉམཔ་ལས་ཐམས་ཅད་གཟིགས་སོ། །དེ་བས་ན་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་ཚེ་ཆོས་རྣམས་མཁའ་དབྱིངས་ལྟར་འོད་གསལ་ལ་གོ་འབྱེད་པའི་ཆ་དེ་ལྷག་མཐོང་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་དུ་མའི་དམིགས་པ་ཅན་སེམས་ཀྱི་རྣམ་གཡེང་ངན་པའི་རྟོག་དཔྱོད་རྣོན་པོ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབུས་དང་དབུས་ཙམ་དུའང་མི་འཛིན་པའི་ཤེས་རབ་ཟབ་མོ་དང་དེའི་རྩལ་ལས་འགྲོ་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི་ཐབས་སོ། །དེ་ཡང་མཉམ་གཞག་ཏུ་བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ཞི་གནས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ལྷག་མཐོང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཚོགས་བསྒྲུབ་པ་གཉིས་ཀའི་ཆིངས་སུ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅིངས་ན་བསམ་གཏན་དེས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་དང་མ་བྲལ་བའོ། །ད་ནི་ཕར་ཕྱིན་ལྔ་ཀའི་འབྲས་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། རྩ་བ། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་བསླབ་པའི་ངེས་འབྱེད་ནི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བ་ལས་སྐྱེས་ཤིང་། །དངོས་དང་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བམ། །ཐོས་དང་བསམ་པ་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི། །ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་ལྷག་མཐོང་ཡང་དག་འགྲུབ། །ཅེས་པ་ནི་དེ་ལ་ཆོས་མངོན་
Chinese
所有能生起禅定的功德，都由慈悲和殊胜的智慧所摄持，具有众多三摩地，并且成办一切，将心识的本体执为等持和后得二者，舍弃能执与所执，从等持中出定时，后得广大无边，指示了散乱的差别在七地以内普遍存在。而且，一切三摩地的门都以止观双运的方式来归纳，因此，没有稳固的止的观就像风中的蜡烛一样。没有观的单纯的止，不能断除一切障碍，就像修习四禅和无色定的止而流转于有顶天一样。其中，止能使分别念的风所造成的心的动摇止息。观则能压伏愚痴和怖畏等外道的恶见，并且不能被恶宗和无记所蒙蔽。其中，声闻众禅定偏重而智慧微弱。菩萨则与此相反，佛陀则是二者平等，从而能遍见一切。因此，如果达到非常平等的状态，那么诸法就像虚空一样光明澄澈，能通达事物的这部分就是无垢的观。具有多种所缘的、心识散乱的恶劣的敏锐的寻思，不是各别自证的智慧。其中，不执著于二法的一切中心和中心之处的甚深智慧，以及从其力量出发而缘众生的大悲，就是方便。其中，在等持中，以禅定的自性止和智慧的自性观的智慧来成办二资粮，如果将精进波罗蜜多系缚为二者的纽带，那么就说这个禅定能成办一切殊胜功德。这本身也与六度不相分离。现在宣说五度的果实——智慧波罗蜜多。根本颂：超胜智慧学处之决断，生于三摩地之修习，或从本体与后得生之智慧，或从听闻、思维、修习生之，以三种智慧成就真实观。这是对法的明显
English
All the qualities of meditation that generate all virtues are held by compassion and supreme wisdom, endowed with many samadhis, and accomplish everything. Holding the essence of mind as both samatha and vipassana, abandoning the grasped and the grasper, and when arising from samatha, the post-meditation is vast and boundless, indicating that the distinction of distraction is universally present up to the seventh bhumi. Moreover, since all the doors of samadhi are summarized by the union of shamatha and vipassana, vipassana without stable shamatha is like a candle in the wind. Mere shamatha without vipassana cannot cut off all obscurations, just as the shamatha of the four dhyanas and the formless absorptions causes wandering in the peak of existence. Among these, shamatha stops the mind's movement caused by the wind of conceptualization. Vipassana suppresses the evil views of opponents such as ignorance and fear, and cannot be deceived by evil doctrines and the unstated. Among these, the Shravakas have more samadhi and less wisdom. Bodhisattvas are the opposite, and Buddhas have both equally, thus seeing everything. Therefore, when one is in a state of perfect equanimity, phenomena are clear and luminous like the sky, and the aspect of understanding is flawless vipassana. The sharp, analytical thinking of a distracted mind with various objects is not the wisdom of individual self-awareness. Among these, profound wisdom that does not cling to the center or even the center of all dualistic phenomena, and the great compassion that arises from its power and focuses on beings, is the means. In samatha, the essence of meditation is shamatha, and the wisdom of vipassana, which is the essence of wisdom, accomplishes the two accumulations. If the perfection of diligence is bound as the bond of both, then it is said that this meditation accomplishes all supreme qualities. This itself is inseparable from the six perfections. Now, the fruit of the five perfections, the perfection of wisdom, is explained. Root verse: The definitive discernment of the superior wisdom training arises from the practice of samadhi, or the wisdom arising from the entity and the subsequent, or from listening, thinking, and meditating, with the three wisdoms, correct vipassana is accomplished. This is clear about the Dharma.