Tibetan
་ན་བདེ་བ་དང་། །ནམ་ཞིག་བདག་ནི་ལྷན་ཅིག་གནས་འགྱུར་བསམ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་གྲོང་ཟད་པའི་མུར་ཐུག་པ་ལ་བས་མཐའ་དང་འབྲོག་དགོན་པ་ནི་གྲོང་པ་ལས་བྲལ་བའི་རྒྱང་གྲགས་ཙམ་གྱི་ས་ལ་དབེན་པ་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གནས་ནི་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་སྐྱོ་ཤས་འཕེལ་བ་དང་། ཚོང་དང་སོ་ནམ་དང་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་ཤིང་དཔྱ་དང་ཁྲལ་འདུས་སོགས་ལུས་བཀོལ་བའི་ཞོ་ཤས་འཚོ་བས་མི་གདུང་ཞིང་བྱ་དང་རི་དྭགས་སོགས་ཀྱིས་མི་སྙན་པ་སྒྲོག་པ་མེད་ཅིང་ཆུ་གཙང་དང་འབྲས་བུ་སོགས་ཉེར་སྤྱོད་རྒྱ་ཆེ་ལ་བྲག་རིའི་ཕུག་པ་དང་ལོ་མའི་ཁང་བཟང་ཡངས་ཤིང་ལྗོན་པའི་གྲིབ་བསིལ་འགྲོགས་ན་བདེ་བ་དང་ནམ་ཞིག་བདག་ནི་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་འགྱུར་ན་བསམ་པའོ། །རྩ་བ། དེ་ན་དུས་བཞིའི་མགྲོན་པོ་གསར་པ་ཡིས། །འཕོ་འགྱུར་མངོན་རྟོགས་ངོམ་པའི་ནགས་ཚལ་རྣམས། །རང་ཉིད་ཉོན་མོངས་མ་ཡིན་གཏན་ཚིགས་སུ། །གོམ་བདུན་ཕྱོགས་པའི་བསོད་ནམས་སྒྲོག་ལ་ལྟོས། །ཞེས་པ་ནི་འདུ་འཛིས་དབེན་པའི་གནས་དེ་ན་དུས་བཞི་སྟེ་དབྱར་དགུན་སྟོན་དཔྱིད་བཞིའི་མགྲོན་པོ་གསེར་པའི་འཕོ་འགྱུར་གྱི་མངོན་རྟོགས་ངོམ་པའི་ནགས་ཚལ་རྣམས་ནི་རང་ཉིད་ཉོན་མོངས་འཕེལ་བའི་གནས་མ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་དགོན་པར་གོམ་བདུན་ཕྱོགས་པའི་བསོད་ནམས་མདོ་རྒྱུད་མན་ངག་ཀུན་ནས་སྒྲོག་པ་ལ་ལྟོས་ལ་དེར་གཤེགས་ནས་སྒྲུབ་ལ་བརྩོན་ན་ཕན་ཡོན་རྣམས་ཐོབ་བོ། །ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། གང་དུ་བསམ་གཏན་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་ནི། །ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལུས་ཀྱི་ཆོ་ག་ནི། །རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་སེམས་ཀྱི་སྲོག་ཤིང་ཅན། །གཅིག་ལས་གཉིས་པ་མིན་པའི་མཉམ་བཞག་བརྩོན། །དམིགས་པ་གང་ཡང་རུང་བའི་འཛིན་དཔྱད་ཀྱིས། །ཡིད་ནི་དགེ་བའི་དོན་ལ་རྣམ་པར་བཅིང་། །སྤྲོས་པའི་སྣང་བ་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ནུབ། །སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་དེར་འཛིན་མེད་པ་ཡིན། །ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་མི་རྟོག་མཉམ་བཞག་ལ། །ངོ་བོ་གཅིག་པའི་རྗེས་ཐོབ་ལྷག་མཐོང་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པའི་དབེན་གནས་གང་དུ་བསམ་གཏན་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པར་གྱུར་པ་ནི་ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ལུས་ཀྱི་སྡོད་ཚུལ་གྱི་ཆོ་ག་ནི། རྐང་པ་རྡོ་རྗེའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་ལག་གཉིས་མཉམ་བཞག་སོགས་རྣམ་སྣང་ཆོས་བདུན་ལ་སེམས་ཀྱི་སྲོག་ཤིང་ཅན་ནི་གཅིག་ལས་གཉིས་པ་མིན་པའི་མཉམ་བཞག་ལ་རྟག་པར་བརྩོན་ཞིང་དམིགས་པ་
Chinese
安乐，什么时候我能一起住呢？ 意思是说，到了村庄尽头的地方叫做边地，而远离村庄只有遥远名声的地方叫做寂静处。 像那样的地方令人心旷神怡，增长忧伤，远离了商人和农民以及罪恶的朋友们，不被赋税和徭役等役使身体的辛劳所困扰，没有鸟和野兽等发出难听的声音，清澈的水和水果等日用所需丰富，岩石山的洞穴和树叶的房屋宽敞，与树木的阴凉相伴很安乐，什么时候我能一起住在那儿呢？ 根本颂： 在那里，四季的新客人， 显现变化炫耀的森林们， 作为自己不是烦恼的理由， 看向朝向寂静处迈出七步的福德。 意思是说，在那远离喧嚣的寂静处，四季即春夏秋冬四时的新的客人的变化显现炫耀的森林们，作为自己不是增长烦恼之地的理由，看向朝向寂静处迈出七步的福德，从经续窍诀各方面宣说，去到那里精进修持就能获得利益。 就是这个意思。 根本颂： 在哪里禅定极为稳固， 乃增上心学的特征， 缘起之身的仪轨是， 毗卢七法心之命脉者， 勤奋无二之等持， 以任何所缘之执著分别， 心于善之义上系缚， 戏论之显现于法性一味中泯灭， 显现之境未断而无执， 觉知于境不分别之等持上， 本性唯一之后得胜观是。 意思是说，在上面所说的寂静处，在哪里禅定，也就是三摩地极为稳固，那就是增上心学的特征，像这样缘起之身的安住方式的仪轨是，双足金刚跏趺坐，双手等印等毗卢七法，以心为命脉者，对于非一非二的等持恒常精进，并且以任何
English
and happiness. When will I be able to live together? It means that the place at the end of the village is called the borderland, and the place far away from the village with only a distant reputation is called the secluded place. Such a place is pleasing to the mind and increases sorrow, away from merchants and farmers and sinful friends, not troubled by the hardships of using the body for taxes and corvée, without birds and wild animals making unpleasant sounds, clear water and fruits, etc., are abundant for daily use, the caves of rocky mountains and the houses of leaves are spacious, and it is comfortable to be accompanied by the shade of trees. When will I be able to live there together? Root verse: There, the new guests of the four seasons, The forests that show off the manifestation of change, As a reason for not being afflicted, Look to the merit of taking seven steps towards solitude. It means that in that secluded place away from the hustle and bustle, the forests that show off the manifestation of change of the new guests of the four seasons, namely spring, summer, autumn and winter, as a reason for not being a place for increasing afflictions, look to the merit of taking seven steps towards solitude, and from all aspects of sutras, tantras and key instructions, going there and diligently practicing can obtain benefits. That's what it means. Root verse: Where meditation is extremely stable, Is the characteristic of higher mind training, The ritual of the body arising from interdependence is, The seven aspects of Vairochana are the lifeblood of the mind, Diligently practice non-dual samadhi, With any object of attachment and discrimination, Bind the mind to the meaning of virtue, The appearance of elaboration dissolves into the one taste of dharmata, The object of appearance is not interrupted but there is no attachment, Awareness is non-conceptual samadhi on the object, The subsequent attainment of vipashyana is of the same nature. It means that in the secluded place mentioned above, where meditation, that is, samadhi, becomes extremely stable, that is the characteristic of higher mind training, like this, the ritual of the way of dwelling of the body arising from interdependence is, the vajra posture with legs crossed, the two hands in equipoise, etc., the seven aspects of Vairochana, with the mind as the lifeblood, constantly strive for non-dual samadhi, and with any
Tibetan
གང་ཡང་རུང་བ་ལ་མ་ཡེངས་པའི་འཛིན་དཔྱད་ཀྱིས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ནི་དགེ་བའི་དོན་ལ་རྣམ་པར་བཅིངས་ཤིང་སྤྲོས་པའི་སྣང་བ་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ནུབ་ཅིང་སྣང་བའི་ཡུལ་ཚོགས་མ་འགགས་ཀྱང་དེར་འཛིན་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་བསྒྲུབ་གཞི་ནི་སེམས་ཡིན་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་ནི་དཀོན་བརྩེགས་ལས་འོད་སྲུངས་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་བཙལ་ན་མི་རྙེད་དོ། །གང་མ་རྙེད་པ་དེ་ནི་མི་དམིགས་སོ། །གང་མི་དམིགས་པ་དེ་ནི་འདས་མ་འོངས་ད་ལྟ་གསུམ་སོགས་གང་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱས་འགྲེལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྩ་བ། དབྱེ་ན་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་དོན་རབ་འབྱེད། །དེ་བཞིན་གཤེགས་དཀའི་བསམ་གཏན་རྣམ་གསུམ་ལས། །རྟོག་དཔྱོད་ཡོད་མེད་མུ་བཞིའི་བསམ་གཏན་བཞི། །དེ་བཞིན་གཟུགས་མེད་ཞི་སྟེ་རྣམ་པའི་གྲངས། །ལམ་མ་ཞུགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་ནི། །བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ཡིན། །ལམ་ཞུགས་ཚོགས་དང་སྦྱོར་བའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །ཐར་ལམ་མངོན་བྱེད་དོན་རབ་འབྱེད་པར་གྲགས། །དང་པོའི་ས་ཡིན་འཔགས་པའི་ཏིང་འཛིན་ཏེ། །ཟག་པ་མེད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཡང་བསམ་གཏན་ལ་དབྱེ་ན་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་ནི་ལམ་དུ་མ་ཞུགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཡོད་དེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་མོ། །དོན་རབ་འབྱེད་པ་ནི་ལམ་ཞུགས་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཐར་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་དགེ་ནི་ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟག་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟའི་བསམ་གཏན་རྣམ་པ་གསུམ་ལའང་། །རྩ་བ། ཀུན་ཀྱང་ངོ་བོ་ནང་དུ་སེམས་འཛིན་ལ། །རྒྱུ་ནི་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་བརྩོན་འགྲུས་ཅན། །རྣམ་པར་གཡེང་ན་སླར་ཡང་དེ་ལ་བསླན། །བྱེད་ལས་བདེ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་རྫུ་འཕྲུལ་འགྲུབ། །འབྲས་བུ་མངོནཤེས་ལ་སོགས་ཐོབ་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་སེམས་ནང་དུ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་དྲན་པས་རྒྱུན་དུ་བསྐྱངས་ཤིང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་བསྒྲུབ་དགོས་པའོ། །རྣམ་པ་སྟེ་ཕྱིའི་སྣང་བ་དང་ནང་གི་རྣམ་རྟོག་གིས་ཁ་ཁྲིད་དེ་གཡེང་ན་སླར་ཡང་དྲན་ཤེས་ཀྱི་འཛིན་པ་མི་ལྷོད་ཅིང་སླར་ཡང་དེ་ལ་སྟེ་སྔར་གྱི་བསམ་གཏན་ལ་བསླན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་འབད་པས་བྱེད་ལས་ཀྱིས་གནས་སྐབས་སུ་སྒོ་གསུམ་ལ་བདེ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་རྫུ་འཕྲུལ་འགྲུབ་པ་དང་། མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ
Chinese
对于任何事物，以不散乱的执持观察，将身语意系缚于善事，并将所有显现的六识对境融入一个法性中，虽然显现的对境不间断，但对其没有执着。而所要修持的基础是心，其自性如《宝积经》所说：“光护，心若完全寻觅则不可得。不可得者，则不可见。不可见者，则非过去、未来、现在三时等任何事物。”等等，这些可以从广释中了解。根本：若分类，有凡夫近行、义善分别。如来禅定有三种。有无分别四句之禅定四种。如是无色寂止为种类之数量。未入道者相续之禅定，是禅定无色凡夫近行。入道资粮道与加行道之禅定，显现解脱道，称为义善分别。初地是圣者之禅定，因无漏故，是如来善。这是说，若分类禅定，则凡夫近行是未入道者的相续之禅定，存在于禅定和无色界中，是世间道。义善分别是指入道资粮道和加行道的禅定，能显现解脱道。如来善是指初地以上圣者相续中的无漏禅定。对于这样的三种禅定，根本：一切之体性为内心执持，因是忆念相续具精进。若散乱则 पुनः还修彼。作用生安乐且成就神通。果是获得现证等。这是说，禅定的体性是心专注于内，以忆念持续守护，并依靠精进的因缘而必须修持。若为外境显现和内在分别念所牵引而散乱，则 पुनः不放松忆念和正知的执持，还修彼，即回到之前的禅定中。如此努力，作用是在暂时上给三门带来安乐，成就神通，究竟的果
English
With unwavering attention and discernment towards anything, bind body, speech, and mind to virtuous deeds, and dissolve all phenomena that become the objects of the six consciousnesses into a single dharmata. Although the multitude of appearing objects does not cease, there is no attachment to them. The basis for practice is the mind, and its nature is as stated in the Ratnakuta Sutra: "O Light-protector, if the mind is completely sought, it cannot be found. What cannot be found is invisible. What is invisible is not past, future, or present, nor anything else." These and other details can be understood from the extensive commentary. Root text: If classified, there are the meditation of ordinary beings' preliminary practice, the meditation that distinguishes the meaning of goodness, and the three kinds of Tathagata meditation. There are four kinds of meditation based on the four possibilities of existence and non-existence. Similarly, the number of formless and peaceful states. The samadhi in the continuum of one who has not entered the path is the meditation of formless states and the preliminary practice of ordinary beings. The samadhi of those who have entered the path of accumulation and application reveals the path of liberation and is known as the meditation that distinguishes the meaning of goodness. The first ground is the samadhi of the noble ones, and because it is without outflows, it is the Tathagata's goodness. This means that if meditation is classified, the preliminary practice of ordinary beings is the samadhi in the continuum of those who have not entered the path, and it exists in the formless realms and is the worldly path. The meditation that distinguishes the meaning of goodness is the samadhi of the paths of accumulation and application, which reveals the path of liberation. The Tathagata's goodness is the outflow-free samadhi in the continuum of the noble ones from the first ground onwards. Regarding these three kinds of meditation, root text: The essence of all is holding the mind within. The cause is continuous mindfulness and diligence. If distracted, one should return to it again. The function is to generate happiness and accomplish siddhis. The result is the attainment of direct knowledge and so forth. This means that the essence of meditation is to keep the mind focused inward, to maintain it continuously with mindfulness, and to cultivate it depending on the conditions of diligence. If one is led astray by external appearances and internal thoughts and becomes distracted, one should not relax the grip of mindfulness and awareness, but return to it, that is, return to the previous meditation. By striving in this way, the function is to bring happiness to the three doors temporarily and to accomplish siddhis, and the ultimate result