Tibetan
དེ་ཡང་ལས་དང་པོ་དང་། མོས་སྤྱོད་དང་། མ་དག་ས་བདུན་ལ་གནས་པ་དང་། དག་པ་ས་གསུམ་ལ་གནས་པ་རྣམས་རིམ་གྱིས་ཐོབ་པར་བཤད་དོ། །རྩ་བ། ཐབས་ལ་མཁས་པས་དངོས་སམ་བརྒྱུད་མ་ནས། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཕན་པ་ལྷུར་བྱེད་ཅིང་། །སྦྱིན་དང་སྙན་སྨྲ་དོན་སྤྱོད་དོན་མཐུན་དང་། །དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཚུལ་ཁྲིམས་སྒོ་འཕར་ཡངས། །ཞེས་པ་ནི་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་དངོས་སམ་བརྒྱུད་མ་ནས་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཉེ་རིང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་ཕན་པ་ཁོ་ན་ལྷུར་བྱེད་ཅིང་མཁོ་བ་སྦྱིན་པ་དང་སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང་གདུལ་བྱའི་དོན་ལ་སྤྱོད་པ་དང་གཞན་སྒྲུབ་པ་ལ་བསྐུལ་བ་དང་ཆོས་དོན་དང་མཐུན་པར་བྱ་བ་རྣམས་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཞེས་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་བཞིན་སྒོ་འཕར་མི་དོག་ལ་ཡངས་ཞེས་དེ་ཉིད་ལྷུར་བྱེད་ཅིང་གཞན་ཕན་ཁོ་ནས་དེ་དག་གི་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པའོ། །རྩ་བ། གང་ལ་བརྟག་པ་དྲུག་ཏུ་གསུངས་པའང་། །རང་གི་ཆོས་ལ་འབྱོར་རྒུད་བརྟག་པར་འདུ། །རག་ཉིད་ཆོས་ལམ་མ་ཉམས་གཞན་དོན་བྱ། །རང་དོན་ཉམས་པའི་སོ་སྐྱེས་འཁྲུལ་པ་བརྟག །ཅེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གང་ལ་ཞེས་དེ་ལ་བརྟག་པ་དྲུག་ཏུ་གསུངས་པ་ཡིན་ཀྱང་རང་གི་ཆོས་ལ་འབྱོར་པ་དང་རྒུད་པ་བརྟག་པ་ལ་དོན་འདུ་བའོ། །དེ་ཡང་རང་ཉིད་ཆོས་མ་ཉམས་བཞིན་དུ་གཞན་དོན་ཅི་ནུས་བྱ་བ་དང་། རང་དོན་གྱི་ཆོས་སྒྲུབ་པ་ལས་ཉམས་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་འཁྲུལ་པ་བརྟག་པའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་བསླབ་པའི་གནས་མ་ཉམས་བཞིན་གཞན་ཕན་རྒྱ་ཆེན་འགྲུབ་ན་དེ་ཉིད་གཙོར་བྱ། སོ་སྐྱེ་དུས་སུ་སླར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་འགྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་རང་གི་འཁྲུལ་པ་བསམ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་ནས་ཉམས་པ་བསྲུང་བ་ལ་གཙོ་བོར་བྱ་ཞིང་སྙིང་རྗེས་གཞན་དོན་ཡང་ཞར་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །རྩ་བ། གཞན་ལ་ཕན་པ་རླབས་ཆེན་འགྲུབ་སྲིད་ན། །བཅས་པ་ཆུང་ངུ་བག་ཡངས་གནང་བའི་སྐབས། །ཡོད་དེ་གྲོང་ཁྱེར་ཕྱིར་ན་གྲོང་བརྡལ་དང་། །བདག་ཕྱིར་ས་གཏོང་ཆོས་ཕྱིར་བདག་ཀྱང་གཏོང་། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཡང་དོན་འབྲས་ཆུང་ངུའི་ཕྱིར་དོན་ཆེན་པོ་བཏང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་གཞན་ལ་ཕན་པ་རླབས་པོ་ཆེ་འགྲུབ་སྲིད་ན་བཅས་པ་ཆུང་ངུ་བག་ཡངས་སུ་གནང་བའི་སྐབས་ཡོད་དེ་གྲོང་ཁྱེར་ལ་ཕན་ཕྱིར་གྲོང་རྡལ་གཏོང་བ་དང་། བདག་གི་ཕྱིར་ས་གཏོང་ཞིང་ཆོས་མི་སྤང་ཕྱིར་བདག་ལུས་ཀྱི་གཅེས་འཛིན་ཀྱང་གཏོང་། དོན་བསྡུ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བསླབ་གསུམ་བསྒྲུབ་ཅིང་སྤངས་རྟོགས་ཀྱི་འབྲས་བུར་སངས་རྒྱ་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་སྤངས་པ་ཕུན་སུན་ཚོགས་པ་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱིས་ནི་རྟོགས་པ་ཕུན་སུན་ཚོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པའོ། །སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱིས་ནི་ཕྲིན་ལས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་བསྒྲུབ་ཅིང་དོན་གཉིས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །རྩ་བ། འདི་ན་མི་མཛེད་བཟོད་པའི་ས་གཞི་ལ། །ཆོས་ཀྱི་དྲི་བཟང་རྒྱས་པ་རབ་བསྲུང་བའི། །དཀའ་བ་དང་ལེན་བཟོད་པ་ཇི་མི་སྙམ། །ཟབ་མོའི་དོན་ལ་མི་སྐྲག་རྣམ་པ་གསུམ། །ཞེས་པ་ནི་ཚེ་འདིའི་སྣང་ངོ་ན་མི་མཇེད་ཅེས་བཟོད་པ་སྒོམ་པ་པོ་དང་བཟོད་རྒྱུའི་ཁྲོ་སྡང་གཉིས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གདལ་བ་ས་གཞི་ལྟ་བུ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དྲི་བཟང་རྒྱས་པ་ལྟ་བུ་རབ་ཏུ་བསྲུང་བའི་དཀའ་བ་དང་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་དང་། གཞན་གྱིས་གནོད་པ་ལ་ཅི་མི་སྙམ་པའི་བཟོད་པ་དང་། ཟབ་མོའི་དོན་ལ་མི་སྐྲག་པའི་བཟོད་པ་དང་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ནི་རང་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་དང་གཞན་དོན་དུ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་པ་གཉིས་ཅར་གྱི་དོན་དུ་དཀའ་བ་དང་དུ་ལེན་ནུས་པ་དང་། གཉིས་པ་ནི་གཞན་གྱིས་བདག་ལ་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་ལོག་སྒྲུབ་དང་གནོདའཚེ་ཅི་ལྟར་བྱས་ཀྱང་མི་སྙམ་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ལ་སེམས་པའི་མོས་པ་རྐྱེན་གང་གིས་ཀྱང་མི་འཕྲོགས་ཤིང་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་མི་སྐྲག་པ་ནི་དམིགས་མེད་ཀྱི་བཟོད་པའོ། །རྩ་བ། ཡིད་ནི་ཤིན་ཏུ་རེངས་བྱས་ཞེ་སྡང་གི། །སྡིག་པའི་མངོན་རྟོགས་མུན་པའི་འཁྲི་ཤིང་ཅན། །ཐར་མེད་དམྱལ་བར་འཛལ་ལ་སྐྲག་པ་རྣམས། །ནམ་ཡང་ཁྲོ་བའི་གོ་སྐབས་དབྱེ་མི་བགྱིད། །ཅེས་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཐ་མལ་རང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་ཡིད་ནི་མ་ཞི་བས་ཤིན་ཏུ་རེངས་པས་བྱས་པའི་ཞེ་སྡང་གི་སེམས་སྡིག་པའི་མངོན་རྟོགས་མུན་པའི་འཁྲི་ཤིང་འཁྲིལ་བ་ལྟ་བུ་ཅན་ནི། །ཐར་མེད་དམྱལ་བར་འཛུལ་པ་ལས་འོས་མེད་པ་དག་ལ་སྐྲག་པ་སྐྱེ་བའི་བློ་གྲོས་ཅན་རྣམས་ནི། །དུས་ནམ་དུའང་ཡང་ཁྲོ་བའི་གོ་སྐབས་དབྱེ་བར་མི་བགྱིད་ཅེས་པའོ། །རྩ་བ། གནོད་པའི་ཡུལ་ནི་ནགས་ཀྱི་ཚེར་མ་བཞིན། །གདུལ་གྱིས་མི་ལང་ཀུན་ནས་འཕེལ་བ་ཅན། འཁོར་དང་ཁྲོ་བའི་བྱེད་པོ་གཅིག་བཏུལ་ན། བཟོད་པའི་དཀའ་ཐུབ་བདག་ལ་མཛའ་བར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ནི་རང་ཉིད་ལ་གནོད་པའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཔེར་ན་ནགས་ཀྱི་ཚེར་མ་བགྲངས་ཡས་བཞིན་འདུལ་བར་བརྩམས་ཀྱང་གདུལ་གྱིས་མི་ལངས་ཏེ་ཕྱིར་ཞིང་ཀུན་ནས་འཕེལ་བ་ཅན་
Chinese
而且，最初的行者，以及信行者，安住于七种不净地，以及安住于三种清净地者，说是次第获得。根本：善巧方便从直接或间接，恒常利益一切有情，布施爱语利行与义同，善法聚积戒律门扉宽。这说的是，善巧于成办他利之方便，从直接或间接，对于一切有情没有丝毫亲疏，唯以利益为重，所需为布施，悦意语，行于所化之义利，劝勉他人成办，以及所作与正法相符，这些是善法聚积之戒律，即是对于所行之境没有差别，门扉不窄而宽广，即是恒常行持彼等，唯以利他而成熟彼等之相续。根本：何者所应观察六种中，摄为观察自之法兴衰，若能自持法道不失坏，则应利他，当观凡夫自利衰损之错谬。这说的是，于利益有情之戒律，虽说何者即于彼应观察六种，然其义乃在于观察自己之佛法兴盛与衰败。也就是说，自己不失坏佛法的同时，尽力利益他人，并且观察凡夫因修持自利之佛法而衰损的错谬。若自身之学处不失坏，又能成办广大利他，则应以彼为主。凡夫于适当时机，为了再次成办有情之利益，应思维自己之错谬，以智慧观察后，以守护不退转为主，并以慈悲顺带成办他利。根本：若能成办巨大之利他，则有开许小戒之机会，如有为城市而舍弃村镇，为己舍地，为法亦舍己。这说的是，并非为了微小之果而舍弃巨大之义利，而是若能成办巨大之利他，则有开许小戒之机会，如有为城市之利益而舍弃村镇，为自己而舍弃土地，为了不舍弃正法，也舍弃对自身之珍爱。总而言之，依于此三种戒律而修持三学，并且
English
Moreover, it is said that the initial practitioners, as well as those who practice with faith, those who abide in the seven impure grounds, and those who abide in the three pure grounds, attain them in sequence. Root text: Skillful in means, directly or indirectly, Constantly benefiting all sentient beings, Giving, loving speech, beneficial conduct, and acting in accordance with the meaning, Virtuous Dharma-gathering discipline, with wide open doors. This speaks of being skilled in the means of accomplishing the benefit of others, from directly or indirectly, having no partiality towards any sentient beings, but only taking benefit as important, what is needed is giving, pleasing speech, acting for the benefit of those to be tamed, encouraging others to accomplish, and acting in accordance with Dharma, these are the discipline of gathering virtuous Dharma, that is, there is no difference in the object of practice, the doors are not narrow but wide open, that is, constantly practicing them, only ripening their continuum through benefiting others. Root text: Among the six things to be examined, It is included in examining the prosperity and decline of one's own Dharma, If one can maintain the Dharma path without loss, then one should benefit others, One should observe the mistakes of ordinary people who harm themselves. This speaks of, in the discipline of benefiting sentient beings, although it is said that one should examine six things, its meaning lies in examining the prosperity and decline of one's own Dharma. That is to say, while not losing one's own Dharma, one should benefit others as much as possible, and observe the mistakes of ordinary people who decline from practicing the Dharma for their own benefit. If one's own precepts are not lost, and one can accomplish great benefit to others, then one should take that as the main thing. Ordinary people, at the appropriate time, in order to accomplish the benefit of sentient beings again, should think about their own mistakes, examine them with wisdom, and take guarding against decline as the main thing, and also accomplish the benefit of others incidentally with compassion. Root text: If great benefit to others can be accomplished, then there is an opportunity to allow small precepts, such as abandoning villages for the sake of cities, abandoning land for oneself, and abandoning oneself for the sake of Dharma. This speaks of, not abandoning great benefit for the sake of small results, but if great benefit to others can be accomplished, then there is an opportunity to allow small precepts, such as abandoning villages for the benefit of cities, abandoning land for oneself, and abandoning cherishing one's own body in order not to abandon the Dharma. In short, relying on these three disciplines, one should practice the three trainings, and
Chinese
证悟的果实是成佛，像这样，以别解脱戒的戒律，能完全断除包括二障习气在内的一切。以积累善法能获得完全的证悟，以及如所有性和尽所有性的智慧。以利益众生能成办圆满事业之因，并且二利任运成就。根本偈颂：于此不嗔忍辱地，正法妙香遍增长，难行能忍何不乐，不怖深义有三种。这是说，在此生的显现中，所谓的不嗔，就是将修忍辱者和忍辱的对境——嗔恨，两者平等地铺展开来，如同大地一般，在此之上，殊胜正法的妙香得以增长，对于守护此妙香的难行之苦也能安然忍受，以及对于他人所造成的损害毫无介意，还有对于甚深之义毫不畏惧，共有这三种忍辱。第一种是为了自利而成就佛果，为了他利而利益众生，为了这二者的利益，能够安忍难行之苦。第二种是无论他人直接或间接地以邪道损害或加害于我，我都不放在心上。第三种是对于佛法的信心不被任何因缘所夺，并且对于甚深之义毫不畏惧，这就是无缘之忍。根本偈颂：心极顽固生嗔恚，罪恶现行如蔓延，怖堕无间地狱者，何时不应开嗔门。这是说，像这样，具有普通自续的心，因为没有调伏而极其顽固，由此产生的嗔恚之心，如同罪恶现行的黑暗蔓延滋长一般。对于那些注定要堕入无间地狱而心生恐惧的有识之士来说，任何时候都不应该给嗔恚留下可乘之机。根本偈颂：怨敌犹如林中刺，难调难伏处处生，若能调伏嗔恚敌，忍辱苦行悦我意。这是说，那些伤害自己的怨敌，就像森林中数不胜数的荆棘一样，即使想要调伏，也难以完全调伏，而且还会处处滋生。
English
The fruit of realization is Buddhahood. Like this, with the discipline of the Pratimoksha vows, one can completely abandon all defilements, including the two obscurations and their habitual tendencies. By accumulating merit and Dharma, one obtains complete realization and the wisdom of knowing things as they are and as many as they are. By benefiting sentient beings, one accomplishes the cause of perfect activity, and both benefits are spontaneously accomplished. Root verse: In this land of non-anger and patience, the sweet fragrance of Dharma spreads and grows, what difficulty is there in enduring hardships, not fearing profound meanings, there are three kinds. This means that in the appearance of this life, so-called non-anger is to spread out the practitioner of patience and the object of patience—anger—equally, like the earth. On this, the sweet fragrance of the supreme Dharma grows, and one can also endure the difficulty of protecting this sweet fragrance, and one does not mind the harm caused by others, and one does not fear the profound meaning, there are these three kinds of patience. The first is to achieve Buddhahood for one's own benefit, and to benefit sentient beings for the benefit of others. For the benefit of these two, one can endure the suffering of difficult practices. The second is that no matter how others directly or indirectly harm or injure me with evil ways, I do not take it to heart. The third is that the faith in the Dharma is not taken away by any cause, and one does not fear the profound meaning, which is the patience of no object. Root verse: The mind is extremely rigid and produces anger, the manifestation of sin is like a spreading vine, those who fear falling into the hell of no interval, should never open the door of anger. This means that, like this, the mind with ordinary self-nature is extremely rigid because it has not been tamed, and the mind of anger that arises from it is like the darkness of sin manifesting and spreading like a vine. For those wise people who are destined to fall into the hell of no interval and are afraid, they should never leave an opportunity for anger at any time. Root verse: Enemies are like thorns in the forest, difficult to tame and subdue, growing everywhere, if one can tame the enemy of anger, the asceticism of patience will please me. This means that those enemies who harm oneself are like countless thorns in the forest. Even if one tries to tame them, it is difficult to tame them completely, and they will grow everywhere.