Tibetan
བྱེད་དགོད་ན་ནི་སྔགས་ཀྱི་དགེ་སློང་རྡོར་འཛིན་མི་འབྱུང་ཞིང་དབང་བཞི་མ་ཚང་ན་སངས་རྒྱས་མི་ཐོབ་པ་དང་འགལ་ལོ། །དོང་རྩེ་བརྩེགས་ལྟར་གསུམ་ཀ་རྫས་མ་འདྲེས་པར་འདོད་པ་དང་། བཅས་ཁྲིམས་མི་སྲིད་དུ་སེམས་པ་དང་། འདུ་བྱེད་པ་དང་། སྨོན་པ་ལ་ལྟོས་པའི་བར་དུ་དང་པོ་རྒྱུ་ཚོགས་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པ་བར་དུ་འགལ་བ་ལྟག་མི་སྤྲོད་པ། ཐ་མར་སྒྲུབ་སྡེ་གཅིག་པ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་ཚང་བས་རྫས་ལྡོག་དང་དུས་གསུམ་དུ་གཅིག་པ་མེད་པས་འཐད་དུ་རུང་ངོ་། །ཉི་ཟླ་སྐར་གསུམ་འཚོགས་པའི་དཔེས་ནུས་སྟོབས་ཆེ་ཆུང་གི་འོག་མ་བག་ལ་ཞ་བར་འདོད་པའི་དོན་ཡང་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བི་མ་ལས། སེམས་ཀྱིས་ལས་དེ་བྱ་བའི་སེམས་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རམ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྒོམས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་རིགས་པར་བྱའོ། །རྩ་བ། དེ་སོགས་རྣམ་པའི་ཁས་བླངས་མཐའ་དག་ཀྱང། །ཆོ་གའི་དུས་ལྟར་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་དང་། །བསྲུང་མཚམས་དུས་ན་དགག་དགོས་ཚང་བ་དང་། །གནས་འགྱུར་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་མཐུས་བྱེད་པའི། །སྤྱིར་བཏང་དམིགས་བསལ་ཕྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་དེ་སོགས་ཞེས་རྣམ་པའི་ཁས་བླངས་མཐའ་དག་ཡོད་ཀྱང་སྡོམ་གསུམ་སོ་སོའི་ཆོ་གའི་དུས་ལྟར་རང་ལྡོག་སྟེ་རང་རང་གི་ལུགས་མ་འདྲེས་པ་དང་དགེ་བསྙེན་དགེ་ཚུལ་དགེ་སློང་གསུམ་གྱི་བསྲུང་མཚམས་སོ་སོའི་དུས་ན་དགག་བྱའི་ཉོན་མོངས་དང་དགོས་བྱའི་སྡོམ་པ་རྩ་ལག་ཐམས་ཅད་ཚང་བ་དང་། དེ་ཡང་སྡོམ་པ་གནས་འགྱུར་མིན་གང་ཟག་ལ་རག་ལས་ཤིང་དེའི་ངོ་བོ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིམཐུས་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སྤྱིར་བཏང་དང་དམིགས་བསལ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཡིན་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་སྡོམ་པ་གསུམ་ནི་བཅས་པའི་ལྟུང་བ་ཡིན་ལ་སྡོམ་པ་མེད་ན་བསོད་ནམས་དང་ལྟུང་བ་གཉིས་ཀ་མེད་ཅིང་སྡོམ་པས་མ་བསྡམས་པ་ལ་བར་མ་དགེ་བ་སྟེ་འཁོར་བ་ལས་མི་འདའོ། །རྩ་བ། གླེང་གཞི་གནས་འགྱུར་འདོད་ལ་ཕྱིར་བཅོས་མེད། །སོ་ཐར་ངོས་ནས་བྱུང་བའི་ལྟུང་བ་གཅིག །རང་ངོས་འཆོས་ན་གནས་འགྱུར་ཟིན་པས་འགལ། །གོང་མའི་ངོས་ནས་འཆོས་ན་དེ་ཉིད་ལ། །ལྟུང་བ་མ་བྱུང་ཕྱིར་བཅོས་མི་དགོས་བསྙོན། །ཞེས་པ་ནི་གླེང་གཞི་གནས་འགྱུར་འདོད་པའི་ལུགས་ལྟར་ན་དེ་ལ་ཕྱིར་བཅོས་ཀྱི་དགོས་པ་མེད་པའི་དོན་ཡང་། སོ་ཐར་ངོས་ནས་བྱུང་བའི་ལྟུང་བ་གང་རུང་གཅིག་བྱུང་ན་དེ་ཉིད་སོ་ཐར་རང་ངོ་ནས་འཆོས་དགོས་ཟེར་ན་འོག་མའི་སྡོམ་པ་དེ་ཉིད་གོང་མར་གནས་འགྱུར་ཟིན་པས་
Chinese
如果说这样做会让人发笑，那么密咒的比丘就不会成为金刚持，如果四灌顶不圆满，就不会成佛，这是相违背的。如同堆积的土堆一样，认为三者（指三种戒律）的本体没有混合，认为戒律是不可能存在的，以及在行为和发愿之间，最初从一个因缘聚合中产生，中间不给予违背，最终成为一个修行群体，这样三法圆满，本体和时间三者没有一个是相同的，所以是合理的。用日月星三者聚集的比喻来说明，认为能力大小的下属会感到自卑，对此，大学者无垢友说：因为了悟到心所做之业的那个心是没有自性的，或者如果修习一切法没有自性，那么可以认为这才是清净的戒律。根本颂：彼等所有类别之承诺，如仪轨之时各自不混杂，守护期间所需皆圆满，转变之本体以智慧力行持，总说与别说之区分乃特点。这是说，虽然有彼等所有类别的承诺，但如三戒各自仪轨之时，各自的规矩不混杂，以及在别解脱戒、沙弥戒、比丘戒三者的守护期间，所有应断除的烦恼和应需的戒律根本和支分全部圆满。而且，戒律是否转变取决于个人，其本体由智慧力来行持。总说和别说的区分是其特点。这里的三种戒律是所制定的堕罪，如果没有戒律，那么既没有功德也没有堕罪，没有被戒律约束的中间状态是善，但不能从轮回中解脱。根本颂：立宗转变之宗无返改，别解脱生罪当忏悔，自忏已转故成相违，上忏彼无罪故无需改。这是说，按照立宗转变的观点，对此没有返回修改的必要，也就是说，如果从别解脱戒的角度产生任何一种堕罪，那么就说必须从别解脱戒本身忏悔，这样就与下部的戒律已经转为上部相违背了。
English
If it is said that doing so will cause laughter, then the mantra practitioner will not become a Vajradhara, and if the four empowerments are not complete, one will not attain Buddhahood, which is contradictory. Like a piled-up mound, it is believed that the three (referring to the three vows) are not mixed in their essence, and that precepts are impossible to exist, and between actions and aspirations, initially arising from a single aggregation of causes, not contradicting in the middle, and finally becoming a single practice community, thus the three dharmas are complete, and none of the essence and the three times are the same, so it is reasonable. The analogy of the gathering of the sun, moon, and stars illustrates that subordinates of lesser ability feel inferior. In this regard, the great scholar Vimalamitra said: Because one realizes that the mind that performs the action is without inherent existence, or if one meditates on all phenomena as being without inherent existence, then it can be considered that this alone is pure discipline. Root verse: All those categories of vows, Like the time of rituals, each unmixed, During the period of protection, all that is needed is complete, The essence of transformation is carried out by the power of wisdom, The distinction between general and specific is the characteristic. This means that although there are all those categories of vows, like the time of the three vows' respective rituals, each of their rules is unmixed, and during the period of protection of the Pratimoksha vow, the novice vow, and the Bhikshu vow, all the afflictions to be abandoned and the necessary vows, both root and branch, are complete. Moreover, whether the vows transform depends on the individual, and their essence is carried out by the power of wisdom. The distinction between general and specific is its characteristic. Here, the three vows are the prescribed transgressions, and if there are no vows, then there is neither merit nor transgression, and the intermediate state not bound by vows is good, but one cannot be liberated from samsara. Root verse: The tenet of transformation has no reversal, If a transgression arises from the Pratimoksha, it should be confessed, Confessing oneself contradicts the transformation, Confessing to the higher one means there is no transgression, so no need to change. This means that according to the view of the established tenet of transformation, there is no need for reversal or modification, that is, if any transgression arises from the perspective of the Pratimoksha vow, then it is said that one must confess from the Pratimoksha vow itself, which contradicts the fact that the lower vow has already been transformed into the higher one.
Tibetan
ཕྱིར་བཅོས་བྱེད་པ་འགལ་ཞིང་གོང་མའི་ངོས་ནས་འཆོས་ན་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ཉམས་ཀྱང་གོང་མ་ལ་ལྟུང་བ་མ་བྱུང་བས་ཕྱིར་བཅོས་མི་དགོས་བསྙོན་ཞེས་པའོ། །འདི་ལྟར་ལས་བྱེད་པ་པོ་ནི་སེམས། དེ་ཉིད་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ནི་ལས། ལས་བཟང་ངན་ལས་བདེ་སྡུག་འབྱུང་བས་དེ་དག་བླང་དོར་བྱེད་པའི་ཐབས་ནི་སྡོམ་པ་ཡིན་ན་ལམ་ཞུགས་ཀྱི་གང་ཟག་གསུམ་ལྡན་དགེ་སློང་རྡོར་འཛིན་དུ་ཁས་འཆེ་བ་ཙམ་སྤྱིའི་རྣམས་ཀྱི་ངོས་ནས་སྡོམ་གསུམ་མཚན་ཉིད་སོ་སོརའཛིན་ཅིང་རང་ལྡོག་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་པས་གླེང་གཞི་ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་གང་ཟག་སྡོམ་གསུམ་ནོད་ཚད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་འགྱུར་མཉམ་བརྡལ་དུ་མེད་དེ། ཟངས་རྡོ་ལ་ཟངས། རག་རྡོ་དང་ཞ་ནེ་ལ་སོ་སོར་བྱུང་བཞིན་འོག་མ་གོང་མར་གནས་འགྱུར་ཏེ་སྔགས་གཅིག་པུ་བསྲུངས་པས་ཆོག་ཟེར་བ་ཡང་མི་འཐད་དེ། འོག་མ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་ལྟུང་བ་དང་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྲུང་བར་བཤད་པས་གནོད་དོ། །རྩ་བ། ལུས་ངག་ལས་སྐྱེས་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་ནམ། །སྤོང་སེམས་རྒྱུན་ཆགས་ས་བོན་བདེན་ཞེན་ལྡན། །བསྒྱུར་དང་ལམ་འཁྱེར་ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པར། །ཐེག་ཆེན་ལམ་ཞུགས་དབང་བསྐུར་ནོད་ནའང་། །གནས་འགྱུར་ཐོབ་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མིན། །ཞེས་པ་ནི་སོ་སོར་ཐར་པ་པའི་སྡོམ་པ་ལུས་དང་ངག་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་ནམ་ཆགས་སྡང་སོགས་ཉེས་བྱས་སྤོང་སེམས་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་དཔེ་ས་བོན་ས་ལ་བཏབ་པ་བཞིན་བདེན་པར་ཞེན་པའི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་དག་བྱང་སེམས་ལྟར་སྣང་བ་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མར་བསྒྱུར་བ་དང་ཉོན་མོངས་ལམ་ཁྱེར་སྔགས་གཞུང་ལྟར་ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་བར་དུ། ཐེག་ཆེན་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་དབང་བཞི་བསྐུར་བ་ནོད་པར་གྱུར་ནའང་། འོག་མ་གོང་མར་གནས་འགྱུར་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཐོབ་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་མིན་ནོ། །རྩ་བ། སྡོམ་པ་དག་པར་བྱེད་པ་འདུ་ཤེས་ཏེ། །འདུ་ཤེས་དག་བྱེད་ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན། །དེ་ཉིད་དག་བྱེད་ཡེ་ཤེས་ལ་གོམས་ན། །བཅས་པའི་ལྟུང་བ་ཆོས་ཅན་སྐྱེས་འཇིག་ཅན། །རང་མཚན་མི་འཛིན་ཐོབ་དང་ཤོར་བ་མེད། །ཐོག་མཐའ་བར་དུ་འགལ་བར་མི་གནས་པའི། །ངོ་བོ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་གནས་འགྱུར་གྲུབ། །ཅེས་པ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མ་དག་པ་དང་པར་བྱེད་པ་བསྐྱེད་རིམ་ལྷ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་པར་བསྟན་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱང་དག་བྱེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་གོམས་པར་གྱུར་ན། བཅས་པའི་ལྟུང་བ་ནི་ལུས་ངག་གི་ལས་ཆོས་ཅན་སྐྱེ་འཇིག་ཅན་ཡིན་པས་རང་མཚན་ཏེ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་བསྲུངས
Chinese
如果反过来修改，这是不合理的，如果上级方面进行修改，即使别解脱戒律退失，上级也不会因此而堕落，所以不需要反过来修改，这是诡辩之说。像这样，从业者是心，心本身就是善与非善之业，从业的好坏产生乐与苦，因此取舍它们的方法是戒律，如果进入道途的三种具足之人，仅仅是自诩为比丘金刚持，从总体上来说，三戒各自持有各自的特征，并且各自的体性不相混淆，因此从所有的论题来看，对于所有人来说，凡是领受三戒的人，其相续中都不会同时发生转变，如同铜矿石中有铜，黄铜矿石和铅矿石各自产生，下者转变成上者，说仅仅守护一个咒语就足够了，这也是不合理的，因为轻视下者是堕落，并且说要守护所有的戒律，所以是有害的。根本颂：身体语言所生的戒律是有色法吗？断除心相续生根，执着于实有。没有用转化和道用的方法来掌握，即使进入大乘道并接受灌顶，也不是获得转变的金刚持。这说的是，别解脱戒律是从身体和语言产生的，因此是有色法，或者像贪嗔等罪业，断除心相续生根的比喻，如同种子播种在土地里一样，具有执着于实有的过失，那些看起来像是菩萨的人，没有像梦幻和幻觉一样进行转化，也没有像密宗经典一样用道用的方法来掌握烦恼之前，即使进入大乘道并接受四种灌顶，也不是下者转变成上者，如其字面意义般获得转变的金刚持。根本颂：使戒律清净的是作意，使作意清净的是天瑜伽，使之清净的是习惯于智慧，所制定的堕落，是具有生灭的法，不执着自相，没有得失，在初始、中间和结尾都没有矛盾，本体是世俗谛，因此成就转变。这说的是，显示了使自己的作意不清净的，是生起次第本尊瑜伽，即使如此，也习惯于使之清净的智慧，所制定的堕落是身体和语言的业，是具有生灭的法，因此不执着自相，即事物和相状，所以要守护。
English
It is unreasonable to revise it in reverse, and if the superiors revise it, even if the Pratimoksha vows are lost, the superiors will not fall because of this, so there is no need to revise it in reverse, which is a sophistry. Like this, the practitioner is the mind, and the mind itself is the karma of good and non-good. From the good and bad karma, happiness and suffering arise, so the method of taking and abandoning them is the vows. If the three qualified people who enter the path are just claiming to be a Bhikshu Vajradhara, from the overall point of view, the three vows each hold their own characteristics, and their respective natures are not mixed. Therefore, from all the topics, for all people, whoever receives the three vows, the transformation will not occur simultaneously in their continuum, just as there is copper in copper ore, and chalcopyrite and galena are produced separately. The lower transforms into the upper, saying that it is enough to just protect one mantra, which is also unreasonable, because despising the lower is a downfall, and it is said that all the vows must be protected, so it is harmful. Root verse: Are the vows born from body and speech form? The continuous mind of abandoning takes root, clinging to reality. Without mastering the methods of transformation and path-use, even if one enters the Mahayana path and receives empowerment, one is not a Vajradhara who has attained transformation. This says that the Pratimoksha vows are produced from body and speech, so they are form, or like sins such as greed and hatred, the metaphor of abandoning the continuous mind taking root is like planting seeds in the ground, having the fault of clinging to reality. Those who look like Bodhisattvas, without transforming them like dreams and illusions, and without mastering the afflictions with the methods of path-use as in the tantric scriptures, even if they enter the Mahayana path and receive the four empowerments, they are not Vajradharas who have attained transformation as the lower transforms into the upper, literally. Root verse: What purifies the vows is attention, what purifies attention is deity yoga, what purifies it is to become accustomed to wisdom, the stipulated downfalls are phenomena with arising and ceasing, not clinging to self-characteristics, there is no gain or loss, there is no contradiction in the beginning, middle, and end, the essence is conventional truth, therefore transformation is accomplished. This says that it shows that what makes one's attention impure is the generation stage deity yoga, even so, one becomes accustomed to the wisdom that purifies it, the stipulated downfalls are the actions of body and speech, which are phenomena with arising and ceasing, therefore not clinging to self-characteristics, that is, things and appearances, so one must protect.