Tibetan
་བྱ་བ་འོས་པ་ཡིན་པས་སོ། །མདོར་ན་དགེ་སློང་ལ་ཁྲིམས་ཉིས་བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་ཡོད་པར་ཤེས་འདོད་པ་དག་བདེན་གཉིས་ཤིང་རྟ་ལ་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྩ་བ། དགེ་སློང་མ་ལ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་བཞི། །སོ་སོའི་རྩ་བ་བཞི་བརྒྱད་ཕམ་པ་དང་། །ཉེས་བྱས་སྦོམ་པོ་ཕྱོགས་མཐུན་ཁྱད་པར་ཡོད། །ཕམ་པས་སྡོམ་པ་རྩ་ནས་གཏོང་བ་ཡིན། །ཕྱིན་ཆད་སོར་ཆུད་རུང་དང་མི་རུང་མཚམས། །འཆབ་སེམས་སྐྱེས་དང་མ་སྐྱེས་དག་ལ་རག །ཅེས་པ་ནི་དེ་ལ་དགེ་སློང་མ་ལ་ཕམ་པ་བརྒྱད་ལྷག་མ་ཉི་ཤུ། སྤང་ལྟུང་སུམ་ཅུ་སོ་གསུམ། ལྟུང་བྱེད་བརྒྱ་དང་དགུ་བཅུ། སོར་བཤགས་བཅུ་གཅིག་ཉེས་བྱས་བརྒྱ་བཅུ་གཉིས་ཏེ་དགེ་སློང་ལས་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཅིག་ལྷག་པ་ལས་ཕམ་པ་བརྒྱད་ནི་དགེ་སློང་དང་ཐུན་མོང་བ་བཞི་པོའི་སྟེང་དང་། སྐྱེས་པ་ལ་རེག་པ། ལུས་བཀན་པ། འཆབ་པ་བཟློག་པ་བསྣན་པས་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལྷག་མ་ཉི་ཤུ་སོགས་ཀྱང་འགྲེལ་ཆེན་དུ་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟར་དགེ་སློང་ཕ་མ་སུས་ཀྱང་ཕམ་པས་སྡོམ་པའི་རྩ་བ་འཇིག་པ་དང་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཕམ་འདྲའི་ཉེས་བྱས་དང་། དེ་ཡང་གསོར་རུང་མིན་ནི་འཆབ་སེམས་སྐྱེས་མིན་གྱིས་དབྱེའོ། །རྩ་བ། བསྲུང་བྱ་མི་ཤེས་བསྲུང་བར་རློམ་པ་མཚར། །ལྟུང་བ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱི་གསོ་སྦྱོང་སླ། །ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་སྒོ་བཞིའི་དང་པོའང་། །མི་ཤེས་པ་ཞེས་ཐོག་མེད་བཞེད་པ་ཡིན། །བསྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱ་གཞི་གསུམ་ཆོ་ག་དང་། །བཅུ་བདུན་བསླབ་བྱ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཡང་སོ་སོར་ཐར་པའི་དང་པོ་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་ཚུལ་དགེ་སློང་སོགས་ཀྱི་བསྲུང་བྱ་རྣམས་ཇི་བཞིན་ཤེས་ཤིང་བླང་དོར་རྣམས་མ་འཛོལ་བ་ཞིག་དགོས་ཀྱང་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་བསྲུང་བར་རློམ་པ་ནི་བྱིས་པ་ཆུང་ངུ་ཞིག་གིས་སྟོབས་རྩལ་ལྡན་པ་གྱད་ཀྱི་ལད་མོ་བྱེད་པ་འདྲ་མོ་ནི་མཚར་བའི་གནས་ཙམ་ལས་དོན་ཐོག་ཏུ་ཁེལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལྟུང་བའི་སྐྱོན་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་ཉམས་པ་གསོ་ཞིང་ཉེས་པ་སྦྱོང་བར་སླ་ཞེས་པ་དང་། དེ་ལ་ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་སྒོ་བཞི་ནི་ལྟུང་མིན་ཤས་པ་དང་། བསླབ་པ་ཕུལ་ལམ་འབུལ་རྒྱུའི་བརྡའ་སྤྲད་པ་དང་། ཤི་འཕོས་དང་། མཚན་གཉིས་གཅིག་ཅར་བྱུང་ངམ་ལན་གསུམ་གྱུར་པའོ། །བསྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱ་གཞི་གསུམ་ཆོ་ག་ནི་གསོ་སྦྱོང་དང་། དབྱར་གནས་དང་དགག་དབྱེ་སྟེ་གསུམ་དུ་རྒྱས་འབྲེལ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཅུ་བདུན་བསླབ་བྱ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱང་ཕམ་ལྷག་བདུན་པོ་སྤང་བླང་འཛོལ་མེད་དགོས་པ་དང་། དེའི་ཡན་ལག་གི་གཙོ་བོ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ནི། དགོན་པ་པ་ཉིད་དང་། ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་། བསོད་སྙོམས་པ་ཉིད་དང་། སྟན་གཅིག་པ་ཉིད་དང་། ཙོག་པུ་པ་ཉིད་དང་། ཟས་ཕྱིས་མི་ལེན་པ་ཉིད་དང་། ཆོས་གོས་གསུམ་པ་ཉིད་དང་། ཕྱིང་བ་པ་ཉིད་དང་། གཞི་ཇི་བཞིན་པ་ཉིད་དང་། དུར་ཁྲོད་པ་ཉིད་དང་། ཤིག་དྲུང་པ་ཉིད་དང་། བླ་གབ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །རྩ་བ། འདི་ན་ཕམ་ལྷག་བཅུ་བདུན་མ་གཏོགས་པའི། །མི་རུང་ལོངས་སྤྱོད་བྱིན་གྱི་རློབ་པ་ནི། །དུས་མ་ཡིན་པར་ཁ་ཟས་སྤྱོད་དགོས་ན། །སྒྲ་མི་སྙན་པའི་གླིང་དུ་མོས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་ཁྲུས་ལ་ནད་པ་གོས་ལྷག་གམ། རུང་བ་མ་ཡིན་བགོ་བ་དཀར་པོ་དང་། །ཀོ་ལྤགས་སོགས་ལ་ཕོངས་པས་ཉམ་ཐག་པར། །སྲོག་བསྲུང་སླད་དུ་གནང་བ་ཡིན་སྙམ་དང་། །རིན་པོ་ཆེར་རེག་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་དང་། །སེམས་ཅན་གསོ་བའི་སླད་དུ་གནང་བར་བསྒོམ། །གནང་མེད་བཀག་པ་མེད་པ་རྗེས་མཐུན་བརྩི། །ཞེས་པ་ནི་འདི་ན་ཕམ་པ་བཞི་དང་ལྷག་མ་བཅུ་གསུམ་བསྡོམས་པས་བཅུ་བདུན་པོ་དེ་མ་གཏོགས་པའི། མི་རུང་བའི་བཟའ་བཏུང་གོས་སོགས་ལོངས་སྤྱོད་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། དུས་མ་ཡིན་པར་ཁ་ཟས་བཏུང་བ་སོགས་ལ་སྤྱོད་དགོས་པ་བྱུང་ན་སྒྲ་མི་སྙན་པའི་གླིང་དུ་མོས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཁྲུས་བྱེད་པ་ལ་ནད་པར་མོས་པ་དང་གོས་ལྷག་གམ་གྱོན་དུ་རུང་བ་མ་ཡིན་པ་བགོ་བ་དཀར་པོའམ་ཀོ་ལྤགས་སོགས་ལ་སྤྱོད་དགོས་བྱུང་ན་ཕོངས་པས་ཉམ་ཐག་པར་སྲོག་བསྲུང་བའི་སླད་དུ་གནང་བ་ཡིན་སྙམ་དང་རིན་པོ་ཆེར་རེག་དགོས་པ་བྱུང་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་མཆོད་པའི་དོན་ཡིན་པ་དང་སེམས་ཅན་གསོ་བའི་སླད་དུ་གནང་བར་བསྒོམ་ཞིང་གནང་བ་ཡང་མེད་ལ་བཀག་པ་ཡང་མེད་པ་དག་ལ་གང་ཉེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རྩི་དགོས་ཞེས་པའོ། །རྩ་བ། ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲ་ཕལ་ཆེན་སྡེ་པ་དང་། །གནས་བརྟན་པ་དང་མང་པོས་བཀུར་བ་སྟེ། །སྡེ་པ་བཞི་ཀའི་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །སྟོན་པའི་བཅས་པས་མ་ཁྱབ་མི་སྲིད་པས། །བསླབ་པ་ཀུན་ལ་དབང་ཐོབ་བྱེད་པ་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང་། ཕལ་ཆེན་སྡེ་པ་དང་། གནས་བརྟན་པ་དང་མང་པོས་བཀུར་བའོ། །དེ་ལས་དང་པོ་ལ་གྱེས་པ་བདུན་ནི་གཞི་ཡོད་པ། འོད་སྲུང་བ། ཆོས་སྲུང་བ། མང་དུ་ཐོས་པར་སྨྲ་བ་ལ། སྟོན་པ་གོས་དམར་ཅན། རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་སྨྲ་བའི་སྡེ་དང་བདུན་ནོ། །ཕལ་ཆེན་པ་ནི་བྲམ་ཟེ་འོད་སྲུང་ཆེན་པོའི་བརྒྱུ་པ་སྟེ་དེ་ལས་གྱེས་པ་ལྔ་ནི། ཤར་གྱི་རི་བོའི་སྡེ། ནུབ་ཀྱི་རི་བོའི
Chinese
因此，这样做是合适的。总而言之，想要了解比丘有二百五十三条戒律的人，应当参考《二谛车》。根本颂：比丘尼有三百六十四条戒。各自的根本戒有四八波罗夷，以及粗罪、随顺罪和差别罪。波罗夷会从根本上舍弃戒律。之后是否能够恢复，取决于是否生起覆藏之心。也就是说，比丘尼有八条波罗夷，二十条僧残，三十三种舍堕，一百九十条单堕，十一条悔过，一百一十二条恶作，比比丘多一百一十一条戒。其中八条波罗夷是在比丘共同的四条波罗夷的基础上，加上触摸男子、为淫事牵线、覆藏罪行这四条。其余的僧残等在《大疏》中有详细说明。因此，无论是比丘还是比丘尼，如果犯了波罗夷，戒律的根本就会被摧毁；如果戒律不完整，就会犯下类似波罗夷的罪行。而是否可以恢复，则取决于是否生起覆藏之心。根本颂：不了解应守护之法却自认为在守护，真是可笑。仅仅了解堕罪就能轻易地进行忏悔。产生堕罪的四种门径中的第一个，就是“不了解”，这是无始以来的观点。修行之学处有三种基础仪轨，以及十七种学处，是进入律仪的方式。也就是说，对于别解脱戒的最初，无论是近事男、近事女、沙弥、比丘等，都必须如实了解应守护之法，并且在取舍上不能出错。然而，在不了解的情况下却自认为在守护，就像一个小孩子模仿大力士一样，只能让人觉得可笑，实际上并没有任何意义。因此，仅仅了解堕罪的过患，就能轻易地恢复所失，清净罪业。其中，产生堕罪的四种门径是不了解是否是堕罪，放弃或表示要放弃学处，死亡或转世，以及同时出现两种性别或变成三次。修行的学处有三种基础仪轨，即布萨、安居和解制，这三者需要在广略仪轨中了解。十七种学处是进入律仪的方式，对于七种波罗夷和僧残，必须毫无错误地进行取舍。以及它的支分
English
Therefore, it is appropriate to do so. In short, those who wish to know that a bhikṣu has two hundred and fifty-three precepts should refer to the "Two Truths Chariot". Root verse: A bhikṣuṇī has three hundred and sixty-four precepts. The root of each is four or eight pārājikas, as well as sthūlātyaya, saṃghāvaśeṣa, and differences in prāyaścittika. Pārājika abandons the precepts from the root. Whether or not it can be restored depends on whether or not a concealing mind arises. That is to say, a bhikṣuṇī has eight pārājikas, twenty saṃghāvaśeṣas, thirty-three naiḥsargika-pācattikas, one hundred and ninety pācattikas, eleven pratideśanīyas, and one hundred and twelve duḥkṛtas, which is one hundred and eleven more precepts than a bhikṣu. Among them, the eight pārājikas are based on the four pārājikas common to bhikṣus, plus touching a man, acting as an intermediary for sexual matters, and concealing offenses. The remaining saṃghāvaśeṣas, etc., are explained in detail in the "Great Commentary". Therefore, whether it is a bhikṣu or a bhikṣuṇī, if they commit a pārājika, the root of the precepts will be destroyed; if the precepts are incomplete, they will commit an offense similar to a pārājika. Whether or not it can be restored depends on whether or not a concealing mind arises. Root verse: It is ridiculous to not know what should be protected but to presume to be protecting it. Merely knowing the offenses makes confession easy. The first of the four doors through which offenses arise is said to be "not knowing," which is the view from beginningless time. The three basic rituals of practice, along with the seventeen precepts, are the way to enter into discipline. That is to say, for the first of the prātimokṣa, whether it is a upāsaka, upāsikā, śrāmaṇera, or bhikṣu, one must truly know what should be protected and not make mistakes in what to take and what to abandon. However, to presume to be protecting without knowing is like a small child imitating a strong man, which is only a matter of ridicule and has no practical meaning. Therefore, merely knowing the faults of offenses makes it easy to restore what is lost and purify sins. Among them, the four doors through which offenses arise are not knowing whether it is an offense, abandoning or indicating that one will abandon the precepts, death or rebirth, and the simultaneous appearance of two genders or becoming three times. The three basic rituals of practice are poṣadha, varṣa, and pravāraṇā, which should be understood in the extensive and concise rituals. The seventeen precepts are the way to enter into discipline, and for the seven pārājikas and saṃghāvaśeṣas, one must take and abandon without error. And its branches
Chinese
主要的十二种苦行功德是：住在寺院，手持拂尘，行乞，只用一个座垫，蹲着，不接受剩余食物，拥有三件法衣，穿毡衣，安住于根本，住在坟墓，住在虱子堆里，没有遮盖。根本：此处，除了十七种堕罪和剩余之外，不允许享用加持之物。如果必须在非时食用食物，则应乐于在声音难听的地方享用。同样，洗澡时，如果病人有剩余的衣服，或者必须穿不合适的白布或皮革等，因为贫困而感到痛苦，则应认为是为了保护生命而被允许的。如果需要接触珍宝，则应观想是为了供养三宝和救护众生而被允许的。对于没有允许也没有禁止的事物，应视为随顺。这意味着，此处，除了四种堕罪和十三种剩余罪，总共十七种之外，不允许享用食物、衣服等加持之物。如果必须在非时食用食物、饮料等，则应乐于在声音难听的地方享用。同样，洗澡时，如果病人需要，或者必须穿不合适的白布或皮革等，因为贫困而感到痛苦，则应认为是为了保护生命而被允许的。如果需要接触珍宝，则应观想是为了供养三宝和救护众生而被允许的。对于没有允许也没有禁止的事物，应视为最接近和随顺的。根本：一切有部、大众部，以及上座部和大众敬奉部，对于所有这四个部的戒律，佛陀的制定不可能没有涵盖，因此，有权对所有戒律进行处理。这意味着，一切有部、大众部、上座部和大众敬奉部。其中，一切有部派生出的七个部是：说一切有部、贤护部、法护部、多闻部、迦叶椎部、说转部和说一切有部。大众部是婆罗门贤护的传承，由此派生出五个部：东山部、西山部
English
The twelve main qualities of asceticism are: residing in monasteries, holding a fly-whisk, begging for alms, using only one seat, squatting, not accepting leftover food, possessing three Dharma robes, wearing felt clothing, abiding in the fundamental, dwelling in cemeteries, dwelling in piles of lice, and having no covering. Root text: Here, apart from the seventeen defeats and excesses, it is not allowed to enjoy blessed objects. If one must consume food at an inappropriate time, one should be content to enjoy it in a place with unpleasant sounds. Similarly, when bathing, if a sick person has leftover clothes, or if one must wear unsuitable white cloth or leather, etc., feeling distressed due to poverty, one should think that it is allowed for the sake of protecting life. If one needs to touch precious jewels, one should contemplate that it is allowed for the purpose of offering to the Three Jewels and saving sentient beings. For things that are neither allowed nor prohibited, one should regard them as conforming. This means that here, apart from the four defeats and thirteen excesses, totaling seventeen, it is not allowed to enjoy blessed objects such as food and clothing. If one must consume food, drinks, etc., at an inappropriate time, one should be content to enjoy it in a place with unpleasant sounds. Similarly, when bathing, if a sick person needs it, or if one must wear unsuitable white cloth or leather, etc., feeling distressed due to poverty, one should think that it is allowed for the sake of protecting life. If one needs to touch precious jewels, one should contemplate that it is for the purpose of offering to the Three Jewels and saving sentient beings. For things that are neither allowed nor prohibited, one should regard them as the closest and most conforming. Root text: The Sarvastivadins, the Mahasanghikas, as well as the Sthaviras and the Mahasammatas, for all the precepts of these four schools, it is impossible that the Buddha's enactments do not cover them, therefore, one has the right to handle all the precepts. This means the Sarvastivadins, the Mahasanghikas, the Sthaviras, and the Mahasammatas. Among them, the seven schools that branched out from the Sarvastivadins are: the Sarvastivadins, the Kashyapiyas, the Dharmaguptakas, the Haimavatas, the Kasyapiyas, the Sautrantikas, and the Sarvastivadins. The Mahasanghikas are the lineage of the Brahmin Kasyapa, from which five schools branched out: the Eastern Mountain School, the Western Mountain School.