Tibetan
ད་གསུམ་དུ་ཤར། །ཐབས་ཀྱིས་ཆེ་བ་རིག་འཛིན་སྡེ་སྣོད་ཡིན། །གླེགས་བམ་ཡི་གེར་གནས་པ་དམ་ཚིག་རྟེན། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ཡང་བརྗོད་བྱའི་དོན་དང་རྗོད་བྱེད་ལ་ལྟོས་ནས་ལུང་རྟོགས་ཀྱི་བསྟན་པ་གཉིས་སུ་བཞག་པ་ལ་ལུང་གི་ཆོས་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ནི། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་ལས། མདོ་སྡེ་དབྱངས་བསྙད་ལུང་བསྟན་དང་། ཚིགས་བཅད་ཆེད་བརྗོད་གླིང་གཞི་དང་། རྟོགས་བརྗོད་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་དང་། སྐྱེས་རབས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་། རྨད་བྱུང་གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ། གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སོ། །དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་སྒྲུབ་པ་སྟོན་པ་ནི་དྲང་དོན་དང་དོན་དམ་སྒྲུབ་པ་སྟོན་པ་ནི་ངེས་དོན། གཉེན་པོའི་སྒོ་ནས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་ཤར་ཞེས་པ་ནི། གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལྔ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དང་། བར་པ་གསུམ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདུལ་བ། ཐ་མ་བཞིའི་སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་སྡེས་བྱང་སེམས་ཀྱི་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་འཁོར་དང་། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་གཉིས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་བྱང་སེམས་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་གི་ཆོས་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དོ། །རང་སངས་རྒྱས་ལ་སྡེ་སྣོད་ལོགས་པ་མེད་དེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་དམིགས་པའོ། །མདོར་ན་མདོ་སྡེས་ནི་བསླབ་པ་གསུམ་ཀ་བཤད་དོ། །འདུལ་བས་ནི་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། ལྷག་པའི་སེམས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ནི་རིམ་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པས་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བས་ཐབས་ཀྱིས་ཆེ་བ་ནི་རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྡེ་སྣོད་བཞི་པོ་ཡང་བདག་པོའི་རྐྱེན་གྱི་འདུ་བྱེད་ལས་ཡི་གེ། །ཡི་གེ་འདུས་པ་ལས་མིང་། མིང་འདུས་པ་ལས་ཚིག་ཚིག་འདུས་པ་ལས་གླེགས་བམ་དུ་གནས་པ་ནི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་གང་ཟག་གི་རྟེན་ཡིན་ནོ། །རྩ་བ། རྟོགས་པའི་ཆོས་ནི་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ནས། །རིམ་བཞིན་ལམ་ལྔའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་དང་། །འཕགས་པའི་སྤང་རྟོགས་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཅན། །བསྐྱེད་དང་རྫོགས་པ་གཟུངས་དང་ཟད་པར་དང་། །སློབ་ལམ་བཞི་དང་མི་སློབ་ལམ་གྱི་དངོས། །རྒྱུ་ཡི་ས་བཅུ་འབྲས་བུའི་བཅུ་གསུམ་སོགས། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རིགས་དབྱེ་དཔག་ཏུ་མེད། །གང་གི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་ན་ས་ཡིན་ཞིང་། དེའང་ཉན་རང་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཉིས་ལས་སྔ་མ་ནི། ཡུམ་བར་མ་ལས། རིགས་ཀྱི་ས་དང་། བརྒྱད་པའི་ས་དང་། མཐོང་བའི་ས་དང་། བསྲབས་པའི་ས་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ས་དང་། བྱས་པ་རྟོགས་པའི་ས་དང་། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་དང་། རང་རྒྱལ་གྱི་ས་སྟེ་བརྒྱད་དུ་གནས་ཞེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ནི་ས་བཅུ་བཤད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་ལམ་ལྔ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོ་ཐོས་བསམ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པ་ནི་ཚོགས་ལམ་ཡིན་ལ། དེའང་ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ཡོད་པའི་ལུས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནི། མཉམ་བཞག་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མི་གཙང་བ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་མོ། །ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནི། མཉམ་བཞག་ཏུ་མ་སྐྱེས་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་གང་ཅི་ཚོར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དང་སྙིང་པོ་མེད་པར་བསྒོམ་མོ། །སེམས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་མི་འགག་པ་མི་གནས་པ་བསྒོམ་མོ། །ཆོས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ནི། མཉམ་བཞག་མཉམ་པ་ཉིད་དང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་བརྒྱད་དུ་བསྒོམ་མོ། །ཚོགས་ལམ་འབྲིང་པོ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་བསྐྱེད་སྐྱེས་པ་རྒྱུན་གཅོད། དགེ་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད། སྐྱེས་པ་གོང་དུ་སྤེལ་ལོ། །ཚོགས་ལམ་ཆེན་པོར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ནི། ཞི་ལྷག་ཟུར་འབྲེལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་བསྒོམས་པས་སྤྱན་དང་མངོན་ཤེས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་དོན་འགྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་འདུན་པ། བརྩོན་འགྲུས། །སེམས་པ། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞིའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་ལམ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་སྦྱོར་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ། ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དྲོད་དང་། རྩེ་མོ་དང་། བཟོད་པ་དང་། ཆོས་མཆོག་བཞིར་གནས་པ་ལ། དྲོད་རྩེ་གཉིས་སུ་དབང་པོ་ལྔ་པོ་བསྒོམ་སྟེ། དད་པའི་དབང་པོ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ། དྲན་པའི་དབང་པོ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ། །བཟོད་ཆོས་གཉིས་སུ་སྟོབས་ལྔ་བསྒོམ་སྟེ། དད་པའི་སྟོབས་ལ་སོགས་གོང་ལྟར་བསྒྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་སྦྱོར་ལམ་ཆ་བཞི་པོའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་བཅུ་གཉིས་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་དྲོད་རྩེ་གཉིས་ཆུང་ངུ་དང་། བཟོད་པ་འབྲིང་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་སྟེ་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེ་བ་སྦྱོར་ལམ་མོ། །ལམ་
Chinese
现在分为三类。以方便而论，是持明者的藏。书本存在于文字中，是誓言的所依。这是说，根据所表达的意义和表达方式，教法分为经教和证悟两种，其中经教的十二部经典是：在《八千颂大释》中说：经部、讽诵、记别（授记）、偈颂、自说、本生、譬喻、因缘、广解、希有法、论议是十二部经典。其中，宣说世俗谛的修法是不了义，宣说胜义谛的修法是了义。从对治的角度分为三藏，即十二部经典的前五部是声闻的经藏，中间三部是声闻的律藏，最后四部中的本生部是菩萨的律藏之轮，甚广部和希有部是菩萨的经藏，论议部是声闻和菩萨二者的共同法，是阿毗达摩藏。自佛没有单独的藏，因为它是针对声闻的藏。总之，经部宣说了三学。律藏是增上戒学和增上心学，因为具有戒律才能逐渐获得禅定。论藏是增上慧学，因为它宣说了事物不颠倒的实相。这些也是从所化众生的角度来区分的，以方便而论，是持明者的藏。这四种藏也都是从所有者的因缘聚合而产生文字，文字聚合产生名称，名称聚合产生语句，语句聚合产生书本，存在于书本中，是皈依者的所依。根本是：证悟之法从念住开始，次第具有五道的全部功德，以及圣者的断证、智慧的精华，生起次第和圆满次第、陀罗尼和灭尽，有学道四种和无学道的体性，因地的十地，果位的十三地等，金刚乘的分类不可思议，凡是智慧依赖于相续的，就是证悟。
English
Now it is divided into three categories. In terms of skillful means, it is the treasury of vidyadharas. Books exist in writing, which is the basis of vows. This is to say that, according to the meaning expressed and the way of expression, the teachings are divided into two types: scriptural teachings and realization teachings. Among them, the twelve categories of scriptures of the scriptural teachings are: As stated in the Great Commentary on the Eight Thousand Verses: Sutra, Geya (verse), Vyakarana (prophecy), Gatha (stanza), Udana (inspired utterance), Nidana (origin story), Avadana (parable), Itivrttaka (accounts of past lives), Jataka (birth stories), Adbhutadharma (wonders), and Upadesha (instruction) are the twelve categories of scriptures. Among them, teaching the practice of conventional truth is provisional meaning, and teaching the practice of ultimate truth is definitive meaning. From the perspective of antidotes, it is divided into three pitakas, namely, the first five of the twelve categories of scriptures are the sutra pitaka of the shravakas, the middle three are the vinaya pitaka of the shravakas, and the jataka section of the last four is the wheel of the vinaya pitaka of the bodhisattvas, the extensive section and the wonderful section are the sutra pitaka of the bodhisattvas, and the upadesha section is the common dharma of both shravakas and bodhisattvas, which is the abhidharma pitaka. The self-Buddha does not have a separate pitaka, because it is aimed at the shravaka's pitaka. In short, the Sutra Pitaka explains all three trainings. The Vinaya Pitaka is the higher training in discipline and the higher training in mind, because one who has discipline can gradually attain samadhi. The Abhidharma Pitaka is the higher training in wisdom, because it explains the reality of things without distortion. These are also distinguished from the perspective of those to be tamed; in terms of skillful means, it is the treasury of vidyadharas. All four of these pitakas also arise from the aggregation of causes and conditions of the owner, resulting in letters. The aggregation of letters produces names, the aggregation of names produces sentences, and the aggregation of sentences produces books, which exist in books and are the basis of refuge for those who take refuge. The root is: The Dharma of realization begins with mindfulness, sequentially possessing all the qualities of the five paths, as well as the abandonment and realization of the noble ones, the essence of wisdom, the generation stage and the completion stage, dharani and exhaustion, the four paths of learning and the nature of the path of no learning, the ten bhumis of the cause, the thirteen bhumis of the result, etc., the classifications of Vajrayana are inconceivable, and whatever wisdom relies on the continuum is realization.
Chinese
因为是功德的所依，所以是地。其中声闻和独觉与菩萨二者，前者从《中品般若经》中说，有种姓地、第八地、见地、薄地、离欲地、作已办地、声闻地和独觉地这八地。菩萨则说有十地。成为如是所依的是五道，其中首先以听闻、思维和福德资粮为主修持的是资粮道。其中，在资粮道小位中，具有正念的身念住，在等持中如同虚空，在后得位中观修不净和如幻。受念住，在等持中不生起，在后得位中，无论感受什么都观修痛苦且无有实义。心念住，自性空，后得位中观修不灭不驻。法念住，等持是平等性，后得位中观修如幻的八喻。资粮道中位，不善法未生者不生，已生者断绝。善法未生者生起，已生者更增长。资粮道大位，四神足是，通过修持寂止和胜观相结合的等持一心，成就眼、神通和神变等义。也就是欲、精进、心、观的四种等持。将无分别的智慧与见道相结合，是加行道的特征。道的体性安住于暖位、顶位、忍位和胜法位四者。在暖位和顶位二者中，修持五根，即信根、精进根、念根、定根、慧根。在忍位和胜法位二者中，修持五力，即信力等如上转变。如是加行道四部分的智慧，以小、中、大三种差别，称为十二决定分。其中暖位和顶位是小，忍位是中，胜法位是大，即此生中生起见道是加行道。道
English
Because it is the support of qualities, it is called a ground. Among them, the Shravakas and Pratyekabuddhas and Bodhisattvas, the former are said in the Middle Length Prajnaparamita Sutra to have eight grounds: the ground of lineage, the eighth ground, the ground of seeing, the ground of attenuation, the ground of detachment from desire, the ground of having done what needs to be done, the ground of Shravakas, and the ground of Pratyekabuddhas. Bodhisattvas are said to have ten grounds. What becomes such a support is the five paths, among which the first, which mainly practices hearing, thinking, and accumulating merit, is the Path of Accumulation. In the small stage of the Path of Accumulation, the mindfulness of the body with mindfulness is like the sky in Samadhi, and in the post-attainment stage, one meditates on impurity and illusion. Mindfulness of feeling, does not arise in Samadhi, and in the post-attainment stage, whatever is felt is meditated upon as suffering and without essence. Mindfulness of mind, is empty in nature, and in the post-attainment stage, one meditates on non-cessation and non-abiding. Mindfulness of Dharma, Samadhi is equanimity, and in the post-attainment stage, one meditates on the eight similes of illusion. In the middle stage of the Path of Accumulation, unwholesome Dharmas that have not arisen do not arise, and those that have arisen are cut off. Wholesome Dharmas that have not arisen arise, and those that have arisen increase further. In the great stage of the Path of Accumulation, the four legs of miraculous power are, by meditating on the one-pointedness of mind in Samadhi that combines Shamatha and Vipashyana, the meaning of eyes, clairvoyance, and miraculous powers, etc., is accomplished. That is, the four Samadhis of aspiration, effort, mind, and investigation. Combining non-conceptual wisdom with the Path of Seeing is the characteristic of the Path of Preparation. The nature of the path abides in the four: heat, peak, forbearance, and supreme Dharma. In the two, heat and peak, one meditates on the five faculties, namely, the faculty of faith, the faculty of effort, the faculty of mindfulness, the faculty of Samadhi, and the faculty of wisdom. In the two, forbearance and Dharma, one meditates on the five powers, namely, the power of faith, etc., transforming as above. Thus, the wisdom of the four parts of the Path of Preparation, with the three distinctions of small, medium, and large, is called the twelve aspects of decisive understanding. Among them, heat and peak are small, forbearance is medium, and supreme Dharma is large, that is, the Path of Preparation is the arising of the Path of Seeing in this life. Path