Tibetan
།ཆིག་རྩུབ་ཕ་རོལ་སྙིང་ལ་འབིགས་པ་སྟེ། །ཕྱོགས་མཐུན་གཞན་ཡིད་མི་བདེ་བའི་རྐྱེན་དང་སྤྲོད། །ཅེས་པ་ནི་དེ་ཡང་རྫུན་དངོས་ནི་ཡན་ལག་བཞིས་རྫོགས་ཏེ་སྨྲ་བའི་གཞི་མ་ནོར་བ། གཞན་བསླུ་བའི་བསམ་པ་ཡིད་ལ་བཞག་ནས་མི་བདེན་པར་སྨྲས་པ། དེའི་འདུ་ཤེས་འགྱུར་བའོ། །གཞན་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་རིགས་ལ་མ་ངེས་བཞིན་དུ་ཁ་ཚོན་གཅོད་པ་ཡང་རྫུན་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །བླ་མ་དང་རང་བསམ་སྦྱོར་གང་ཡང་ཐ་མལ་ལས་མ་འཕགས་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་མངོན་ཤེས་སོགས་ཡོད་ཚུལ་གྱིས་ལྐོག་གྱུར་སྟོན་རློམ་སོགས་ནི་རྫུན་རླབས་ཆེན་པོ་མི་ཆོས་བླ་མའི་རྫུན་ཞེས་གྲགས་པའོ། །གཞན་ལ་གནོད་མིན་གྱིས་རྫུན་ཆེ་ཆུང་དུ་དབྱེ་ཚུལ་ཡང་ཤེས་དགོས་སོ། །པྲ་མ་ནི་ཡན་ལག་གསུམ་གྱིས་རྫོགས་ཏེ། དབྱེ་གཞི་མཐུན་ནམ་བཏང་སྙོམས་པ་འདྲལ་བ། དབྱེན་སྦྱོར་གྱི་ཚིག་སྨྲས་པ། མཐར་དོན་གོ་བའོ། །དེ་ལའང་བཙན་ཕྲ་ནི་ངོས་དབྱེན། ལྐོག་ཕྲ་ནི་ལྐོག་དབྱེན། གཞོགས་ཕྲ་ནི་དབྱེ་གཞི་དགའ་བར་བྱས་ནས་དབྱེན་འཇུག་པའོ། །ངག་འཁྱལ་ནི་ཡན་ལག་གཉིས་ཏེ་ཆོས་མིན་གྱི་ཚིག་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དང་སྨྲ་བའོ། །འདི་ལྟར་ཆགས་སྡང་གི་སེམས་ཀྱིས་དོན་དང་མི་ལྡན་པའི་གཏམ་བརྗོད་པ་ཀུན་ངག་འཁྱལ་དུ་བསྡུའོ། །ཚིག་རྩུབ་ནི་ཡན་ལག་གསུམ་གྱིས་རྫོགས་ཏེ། གཞི་བརྗོད་ཡུལ་གྱི་མི་དེ་ལ་ཆེད་དུ་དམིགས་པ་དང་། སྦྱོར་བ་དེའི་སྐྱོན་ཚིག་སོགས་བརྗོད་པ། མཐར་ཐུག་མི་དགའ་བར་བྱས་པའོ། །དབྱེ་ན་ངོར་རྩུབ་པ་དང་། བརྒྱུད་ནས་རྩུབ་པའོ། །རྩ་བ། ཡིད་ཀྱི་གསུམ་ལས་དང་པོ་བརྣབ་སེམས་ནི། །གཞན་འབྱོར་དཔལ་ལ་བརྔམས་ཤིང་བདག་གིར་བྱེད། །ཕྱོགས་མཐུན་ཕ་རོལ་རྫས་ལ་བརྐམ་ཞིང་མྱང་། །གནོད་སེམས་གཞན་ལ་ཁོང་འཁྲུགས་འཚེ་བ་སློང་། །ཕྱོགས་མཐུན་ཕན་པས་འབྲེལ་ལ་འདུ་འབྲལ་བསྒོམ། །ལོག་ལྟ་རྒྱུ་འབྲས་མེད་དང་རྟག་ཆད་བལྟ། །ཕྱོགས་མཐུན་མེད་ལ་སྒྲོ་འདོགས་ཡོད་ལ་བསྐུར། །ཞེས་པ་ནི་བརྣབ་སེམས་ནིཡན་ལག་གཉིས་ཏེ། གཞི་བརྣབ་རྒྱུའི་དངོས་རྫས་གཞན་གྱི་ཡིན་པ་དང་། དེ་ལ་བརྣབ་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །དོན་ནི་གཞན་གྱི་འབྱོར་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་བདག་གི་ཡིན་ན་དང་ཐོབ་ན་སྙམ་ནས་རློམས་པ་བྱེད་པའོ། །གནོད་སེམས་ནི་ཡན་ལག་གཉིས་ཏེ། གཞི་གནོད་པ་བྱེད་ཡུལ་ཤེས་པ་དང་། དེ་ལ་གནོད་སེམས་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ཡང་ཆོས་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། གནོད་བྱེད་མནར་འདོད་ཞེ་སྡང་གི་སེམས་འཁོན་འཛིན་མི་བརྗོད་པ་ཁོང་ཁྲོའི་སེམས། དེ་ལ་བཟོད་པ་བྲལ་བ་ང་རྒྱལ་གྱི་སེམས།
Chinese
粗语刺痛他人心，与不悦意之境相连结。 所谓妄语，由四支构成，即说话的基础没有错谬，心中怀着欺骗他人的想法而说不真实的话，以及对所说之事的理解发生改变。此外，对于心存疑虑之事，在尚未确定时就妄下断言，也被认为是妄语。对于上师和自己的思想行为，明明没有超越凡俗，却以拥有功德、神通等方式，虚张声势地炫耀隐秘之事，这被称为弥天大谎，即凡夫俗子的上师所说的谎言。还应了解根据是否伤害他人来区分妄语的轻重。挑拨离间由三支构成，即离间的基础是关系融洽或中立之人，说离间之语，最终使对方理解其含义。其中，强硬的挑拨是当面离间，隐秘的挑拨是背后离间，偏袒的挑拨是使离间对象感到高兴而进行离间。绮语有两支，即想要说不符合佛法的言语并付诸行动。总之，由贪嗔之心所说的一切不符合实际的言语都可归为绮语。粗语由三支构成，即有明确针对的说话对象，说出对方的过失等言语，最终使对方不悦。可分为当面粗语和间接粗语。 根本（颂）： 贪心首先是意三业之一， 觊觎他人财富据为己有。 伺机贪图享用他人之物。 害心恼怒他人引发损害。 伺机以利害关系离间他人。 邪见视因果为无，或执断常。 伺机于无中生有，于有中灭无。 如上所说，贪心有两支，即贪图的对象是属于他人的财物，以及对该财物生起贪心。意思是，贪图他人的财富受用，心想如果这些都是我的就好了，或者我能得到就好了，从而产生贪婪之心。害心有两支，即知道加害的对象，以及对该对象生起害心。它具有四种特征：想要加害、折磨的嗔恨之心，怀恨在心不愿说出的愤怒，以及对此无法忍受的傲慢之心。
English
Harsh words pierce the hearts of others, connecting with causes of unpleasantness. Falsehood, in essence, is completed by four branches: the basis of speech is not mistaken; the intention to deceive others is held in mind and untrue words are spoken; and the understanding of the matter is altered. Furthermore, making definitive statements about matters of doubt, even when uncertain, is also considered falsehood. Boasting about hidden qualities, such as claiming to possess virtues and clairvoyance without having transcended ordinariness in terms of one's guru or personal practice, is known as a great lie—the lie of a guru who is an ordinary person. One should also understand how to differentiate the magnitude of falsehoods based on whether or not they harm others. Slander is completed by three branches: the basis of division is someone who is harmonious or neutral; slanderous words are spoken; and ultimately, the meaning is understood. Among these, forceful slander is direct division, hidden slander is secret division, and biased slander is causing division by making the basis of division happy. Idle talk has two branches: the desire to speak words that are not in accordance with the Dharma, and speaking them. In short, all speech that is not in accordance with reality, spoken out of attachment or aversion, is categorized as idle talk. Harsh speech is completed by three branches: specifically targeting the person who is the object of speech; expressing their faults and other such words; and ultimately making them unhappy. It can be divided into direct harshness and indirect harshness. Root (Verses): Greed, the first of the three mental actions, Covets the wealth and glory of others, claiming it as one's own. Opportunistically desires and indulges in the possessions of others. Harmful intent provokes anger and incites harm towards others. Opportunistically contemplates separation from those connected by benefit. Wrong view sees no cause and effect, or holds to permanence or annihilation. Opportunistically imputes existence to the non-existent, and denies the existent. As stated above, greed has two branches: the object of greed is another's property, and generating greed towards it. The meaning is to covet the wealth and enjoyment of others, thinking, "If only these were mine," or "If only I could obtain them," thus generating arrogance. Harmful intent has two branches: knowing the object to be harmed, and generating harmful intent towards that object. It possesses four characteristics: the desire to harm and torment, the anger of holding grudges without expressing them, and the pride that is devoid of patience.
Tibetan
དེ་ཉིད་བསད་ན་དང་བརྡེག་ན་སྙམ་པ་འཁུ་བའི་སེམས། ངོ་ཚ་དང་ཉེས་དམིགས་ལ་ཅང་མི་སེམས་པ་གཏི་མུག་གི་སེམས་སོ། །ལོག་ལྟ་ནི་ཡན་ལག་གཉིས་ཏེ། གཞི་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད་ལ་བསམ་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དགེ་སྡིག་གཉིས་ལ་བདེ་སྡུག་གི་འབྲས་བུ་སྨིན་པར་མི་འདོད་པའོ། །རྩ་བ། ཀུན་ལ་འབྲས་བུ་བཞི་བཞིར་སྨིན་པའི་ཚུལ། །རྣམ་སྨིན་རྒུ་མཐུན་དབང་དང་བྱེད་པ་ལས། །ཞེས་པས། རྣམ་སྨིན་དང་། རྒྱུ་མཐུན་དང་། དབང་ངམ་བདག་པོའི་འབྲས་བུ་དང་གསུམ། བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་དང་བཞིའོ། །རྩ་བ། རྣམ་སྨིན་འབྲས་བུ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་རྣམ་མིན། །ཀུན་སློང་གསུམ་གྱི་ཆུང་ངུས་དུད་འགྲོ་དང་། །འབྲིང་གི་ཡི་དྭགས་ཆེན་པོས་དམྱལ་བར་འཕེན། །འདི་ལྟར་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་ནི་ཞེས་པའི་དུག་གསུམ་གང་རུང་གིས་ཀུན་ནས་སློང་བའི་སེམས་དང་། རྗེས་སུ་སྤྱོད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་། སྦྱོར་གཞི་བསམ་པ་དེ་ཉིད་དང་། སྦྱོར་འབྲས་དངོས་གཞི་ཉིད་སྤྱད་པ་དང་། མཇུག་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་སྟེ་ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་ཚང་ན་མི་དགེ་བའི་ལས་དེ་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཡང་མི་དགེ་བ་བཅུ་པོ་དེ་ཆུང་ངུ་སྤྱོད་པ་དང་། གཏི་མུག་ཁོ་ནས་བྱས་ན་དུད་འགྲོ་དང་། འབྲིང་དུ་སྤྱོད་པ་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱས་ན་ཡི་དྭགས། ཆེན་པོ་སྤྱོད་པ་དང་། ཞེ་སྡང་གི་སྒོ་ནས་བྱས་ན་དམྱལ་བར་སྐྱེ་བ་སོགས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ལས་བཤད་པ་ཉུང་ངུར་བསྡུས་སོ། །ཕ་དག་རང་སངས་རྒྱས་གསོད་པ་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་མ་རུངས་པ་དང་། མཆོག་གསུམ་གྱི་ཡོ་བྱད་འཕྲོག་པ་མ་བྱིན་ལེན་པ་མ་རུངས་པ། མ་དང་དགྲ་བཅོམ་མ་ལ་སྤྱོད་པ་ལོག་གཡེམ་ནང་ན་མ་རུངས་པ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་སྐུར་འདེབས་བྱེད་པ་རྫུན་གྱི་ནང་ན་མ་རུངས་པ། དགེ་འདུན་པར་དབྱེན་བྱེད་པ་ཕྲ་མའི་ནང་ནས་མ་རུངས་པ། འཕགས་པ་རྣམས་ལ་མི་སྙན་པ་བརྗོད་པ་ཚིག་རྩུབ་མ་རུངས་པ། ཆོས་འདོད་རྣམས་གཡེང་བར་བྱེད་པ་ངག་འཁྱལ་མ་རུངས་པ། ཡང་དག་འཇོག་གི་ཟས་ནོར་འཕྲོག་པར་རློམས་པ་བརྣབ་སེམས་མ་རུངས་པ། མཚམས་མེད་ཀྱི་ལས་བྱེད་ལ་གནོད་སེམས་མ་རུངས་པ། རང་ལྟ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་ལོག་ལྟ་མ་རུངས་པའོ། །རྩ་བ། རྒྱུ་མཐུན་འབྲས་བུ་རྣམ་པ་ཉིས་གྲུབ་སྟེ། བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་བྱེད་ལས་མཐུན་པར་སྐྱེ། །ཞེས་པ་ནི་འདི་ལ་གཉིས་བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་དང་མྱོང་བ་རྒྱུ་མཐུན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ཚེ་འདིར་མི་དགེ་བ་ཁོ་ནས་དུས་འདའ་བར་བྱས་པའི་བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་རེ་ཞིག་མཐོ་རིས་མིའི་ལུས་རྟེན་ཙམ་ཐོབ་ཀྱང་ད་དུང་ལས་
Chinese
想要杀死或殴打对方的嗔恨之心，以及对于羞耻和过错毫不顾忌的愚痴之心。邪见有两种分支：对于因果不虚的道理产生颠倒的想法，不希望善恶两种行为带来苦乐的结果。根本是：一切事物成熟为四种果报的方式，即异熟果、等流果、增上果和士用果。因此，异熟果、等流果、增上果，以及士用果，共有四种果报。根本是：异熟果具有五种法，并非如此。由三种烦恼的微小行为导致转生为旁生，中等行为导致转生为饿鬼，重大行为导致转生为地狱。像这样，异熟果具有五种法，指的是由贪嗔痴三种毒素中的任何一种所引发的心，以及随之而来的行为，行为的基础是那个想法本身，行为的结果是实际的行为，以及最后的随喜，这五种法全部具备，那么不善业就完成了。也就是说，如果以微小的行为来做这十种不善业，并且仅仅是由于愚痴而做，就会转生为旁生；如果以中等的行为来做，并且是由于贪欲而做，就会转生为饿鬼；如果以重大的行为来做，并且是由于嗔恨而做，就会转生到地狱等等，这些在《念住经》中有简略的阐述。杀害父母和阿罗汉是杀生中最恶劣的行为；盗取三宝的财物是不予取中最恶劣的行为；与母亲和阿罗汉尼发生性行为是邪淫中最恶劣的行为；诽谤诸佛是妄语中最恶劣的行为；在僧团中制造分裂是离间语中最恶劣的行为；对圣者说不悦耳的话是恶语中最恶劣的行为；使想要修法的人分心是绮语中最恶劣的行为；觊觎他人用于供养的食物和财物是贪心最恶劣的行为；对造作无间罪的人怀有恶意是嗔心最恶劣的行为；执着自己的观点为最殊胜的是邪见最恶劣的行为。根本是：等流果有两种，即行等流果和感受等流果。也就是说，这里有两种，即行等流果和感受等流果。第一种是：此生仅仅以不善度日，行等流果即使暂时获得了天界或人道的身体，但仍然会继续...
English
The mind of anger that thinks of killing or beating that person, and the mind of ignorance that does not consider shame and faults at all. Wrong view has two branches: having a reversed thought about the unerring nature of cause and effect, and not wanting happiness and suffering to ripen as the result of good and evil. The root is: The way in which everything ripens into four fruits, namely, the fully ripened fruit, the fruit similar to the cause, the dominant fruit, and the fruit of action. Therefore, there are four fruits: the fully ripened fruit, the fruit similar to the cause, the dominant fruit, and the fruit of action. The root is: The fully ripened fruit has five qualities, and it is not like that. With the small actions of the three defilements, one is thrown into the animal realm; with the medium actions, one is thrown into the hungry ghost realm; with the great actions, one is thrown into the hell realm. Like this, the fully ripened fruit has five qualities, which means the mind that is completely aroused by any of the three poisons, and the action that follows, the basis of the action is that thought itself, the result of the action is the actual action itself, and the final rejoicing. If these five qualities are complete, then the non-virtuous action is completed. That is, if one practices these ten non-virtuous actions in a small way, and does it only out of ignorance, one will be reborn as an animal; if one practices in a medium way, and does it out of desire, one will be reborn as a hungry ghost; if one practices in a great way, and does it out of hatred, one will be born in hell, etc. These are briefly summarized from the Sutra on the Establishment of Mindfulness. Killing one's own parents and Arhats is the most heinous act of killing; stealing the property of the Three Jewels is the most heinous act of stealing; engaging in sexual misconduct with one's mother and Arhat female is the most heinous act of sexual misconduct; slandering the Buddhas is the most heinous act of lying; creating division in the Sangha is the most heinous act of divisive speech; speaking unpleasant words to the noble ones is the most heinous act of harsh speech; distracting those who desire the Dharma is the most heinous act of idle talk; presuming to steal the food and wealth of the rightly established is the most heinous act of covetousness; having malicious thoughts towards those who commit the five heinous crimes is the most heinous act of malice; holding one's own view as supreme is the most heinous act of wrong view. The root is: The fruit similar to the cause has two aspects, namely, the acting similar to the cause and the experiencing similar to the cause. That is, there are two here, the acting similar to the cause and the experiencing similar to the cause. The first is: In this life, one spends time only with non-virtue, the acting similar to the cause, even if one temporarily obtains a body in the higher realms or as a human, one will still continue...